Eliana’s POVIsang buwan na ang lumipas mula nang ma-coma si Adrian, pero hanggang ngayon, hindi pa rin siya nagigising. Every day, I still went to the hospital and sat beside his bed, hoping that somehow, today would be the day he would finally open his eyes. Minsan, kinakausap ko siya tungkol sa mga simpleng bagay. Sinasabi ko kung ano ang kinain ko, kung sino ang dumalaw sa kanya, at kung gaano ko siya nami-miss. Kahit hindi siya sumasagot, patuloy pa rin akong nagsasalita. I wanted him to hear my voice. I wanted him to know that I was still there, waiting for him.Sa loob ng isang buwan, unti-unti ring naging maayos ang lahat sa pamilya namin. Hindi man nawala ang lahat ng problema, at least hindi na kami nabubuhay sa gitna ng galit, takot, at pagtatago. Si Donna naman ay pinagbayaran na ang kasalanan niya at nanatili sa bilangguan. Hindi naging madali para sa akin ang tanggapin ang lahat ng ginawa niya. She had tried to hurt me, and there were moments when I wondered if I could e
Last Updated : 2026-10-18 Read more