All Chapters of สามีของหนูเป็นคุณอา: Chapter 1 - Chapter 10

ตอนที่ 1 รับผิดชอบห้องพักในโรงแรมหรูถูกออกแบบอย่างพิถีพิถันเพื่อมอบความรู้สึกหรูหราและผ่อนคลายแก่ผู้เข้าพัก เพดานสูงโปร่งเพิ่มความโอ่โถง พร้อมโคมไฟระย้าที่แขวนอยู่ตรงกลาง เปล่งประกายแสงสีทองอ่อนโยน ผนังห้องบุด้วยวอลเปเปอร์สีครีมเนื้อเนียน ลวดลายดอกไม้และลายเส้นทองเล็ก ๆ ที่สวยงาม เพิ่มความหรูหราแต่ไม่อึกทึกเกินไปเตียงขนาดคิงไซส์ที่ก่อนหน้าถูกจัดอย่างเรียบร้อย กลับโดนชายหญิงคู่หนึ่งที่กำลังบรรเลงเพลงรักบนนั้นทำให้มันยับยู่ พวกเขาใช้พื้นที่ของเตียงได้อย่างคุ้มค่า ลีลามากมายถูกใช้จนทุกมุมเตียง“พี่ศิวะไม่กลัวว่าริสาจะมาเห็นหรือคะ” หลังจากที่เสร็จกิจกรรม ทั้งสองก็ทิ้งตัวลงกอดกันบนเตียงใหญ่“แล้วเธอจะมาเห็นได้ยังไง ป่านนี้คงเดินตามอารวิชญ์ไปคุยกับลูกค้าอยู่ละมั้ง” ชายหนุ่มพูดพลางช้อนคางคนตรงหน้าเข้ามาใกล้ ก่อนจะจูบลงไปบนริมฝีปากหยักแต่พวกเขาไม่รู้เลยว่าเหตุการณ์ส่วนหนึ่งนั้นถูกหญิงสาวที่เป็นเจ้าของห้องแอบมองดูอยู่ตลอดรวิสรา ปกรณ์วาณิช หรือ ริสา ลูกสาวคนโตของ กิตติพงษ์ ปกรณ์วาณิช คณะกรรมการบริหารของ WS Urban ซึ่งเธอเองก็ทำงานอยู่ที่นี่ในฐานะเลขานุการของประธานบริษัท ใบหน้าที่ครบเครื่อง ร

ตอนที่ 3 กรรมตามสนองปั้ง ปั้ง!!เสียงกระแทกประตูดังตึงตังปลุกคนที่นอนอยู่ให้ตื่นขึ้น รวิชญ์ลืมตาขึ้นมาเขาก็เห็นริสานอนทับแขนตัวเองไว้ มือข้างหนึ่งจับแผงอกของตัวเองเอาไว้แน่นเสียงเคาะประตูยังคงดังก้องไม่หยุด ชายหนุ่มจึงต้องค่อย ๆ เลื่อนมือของเธอออกไปจากตัวก่อนที่เขาจะคว้าผ้าคลุมอาบน้ำขึ้นมาปิดจุดสงวน แล้วเดินไปเปิดประตู“มีอะไรครับ” เขาเปิดประตูออกอย่างแรง ศิวะที่อยู่ด้านนอกไม่ทันได้ตั้งตัวเซล้มมาข้างหน้า“ริสาอยู่ไหมครับอา” เขาเอ่ยปากถามทันทีที่เห็นหน้าเจ้าของห้อง“มะ…ไม่อยู่ ทำไมเมื่อวานเธอไม่ได้กลับห้องหรอ” เขาตอบเสียงตะกุกตะกัก สายตาล่อกแล่กผิดสังเกต มองเผิน ๆ ก็รู้ว่ามีพิรุธ“ไม่ได้กลับครับอา ผมขอเข้าไปดูในห้องหน่อยได้ไหมครับ” ศิวะพยายามจะแทรกตัวเข้าไปในห้อง แต่รวิชญ์ก็ไม่ยอม เขาผลักตัวหลานชายออกไปให้พ้นประตู“นี่แกคิดจะทำอะไร ฉันบอกว่าไม่อยู่ก็คือไม่อยู่” รวิชญ์กำลังจะปิดประตู แต่ศิวะก็ไม่ยอมแพ้รีบลุกมาดันประตูทั้งสองดื้อดึงกันตรงประตูอยู่นานสองนาน ศิวะหาจังหวะเผลอ เขาเหยียบลงไปที่เท้าของรวิชญ์เต็มแรง จนคนตัวสูงผละมือจากบานประตูขึ้นมากุมที่เท้าของตัวเองเมื่อได้โอกาสศิวะก็พุ่ง

เพียะ!!กรอบหน้าสั่นไหวไปตามแรงตบ มุมปากเริ่มมีสีแดงซิบออกมา “นะ…นี่พ่อตบหนูทำไม” ริสาตอบออกไปเสียงสั่น ใบหน้าเปื้อนน้ำตาจากความเจ็บปวด“ฉันตบแกทำไมแกรู้ดีแก่ใจ คิดว่าฉันไม่รู้หรอว่าเรื่องเมื่อเช้าแกตั้งใจให้คนอื่นเห็น” เขาผรุสวาทออกมาอย่างกราดเกรี้ยว ใบหน้าเกร็งจากการโมโหจนขมับปูดอกมาเป็นลูก“ตั้งใจหรอ หนูจะตั้งใจทำได้ยังไง ใครมันจะไปรู้ว่าพวกเขากำลังทำอะไรอยู่ในห้อง หนูไม่รู้ด้วยซ้ำว่ารดาจะอยู่ในห้องศิวะ แล้วหนูผิดอะไร!!” ริสาตวาดกลับไปเสียงแหลม แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้ใส่ใจคำพูดของเธอ เพราะแต่ไหนแต่ไรเขาก็ไม่เคยรักลูกสาวคนนี้เลย“คนอย่างแก คิดจะทำอะไรมันมีแผนเสมอ สันดานแกก็ไม่ต่างอะไรกับแม่ของแกหรอก” หลังจากโดนด่าแทนที่ริสาจะโกรธ แต่เธอกับยืนยิ้มหัวเราะออกมา “ฮ่าฮ่า จริงด้วยสิ จริงด้วยสินะ ฮ่าฮ่า ดูนางให้ดูแม่ ก็เพราะแม่มันเป็นเมียน้อยสันดานเมียน้อยเลยติดมันมานี่ไง” เธอด่ากราดไปถึงคนที่นั่งดูเหตุการณ์อยู่ตลอดกานดา ภรรยาใหม่ของกิตติเธอนั่งดูเหตุการณ์มาตั้งแต่แรก เธอไม่คิดจะออกตัวปกป้องลูกเลี้ยงที่กำลังโดนดุด่า แต่พอหล่อนกล่าวถึงตัวเองก็รีบดีดตัวผึงออกจากโซฟา “อีเด็กเวรนี่” เธอเดินตรงเข

สนามบินเชียงใหม่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา ผู้คนเดินขวักไขว่ทั้งนักท่องเที่ยวและคนท้องถิ่น อาคารสนามบินโดดเด่นด้วยหลังคาทรงโค้งสมัยใหม่ ผสมผสานดีไซน์แบบล้านนาที่สะท้อนถึงเอกลักษณ์ของภาคเหนือ ด้านในโถงผู้โดยสารกว้างขวาง มีป้ายบอกทางชัดเจน แสงธรรมชาติส่องเข้ามาผ่านกระจกบานใหญ่ ทำให้บรรยากาศโปร่งโล่งบริเวณเช็คอินมีเคาน์เตอร์เรียงยาว พนักงานยิ้มแย้มต้อนรับผู้โดยสาร ขณะที่ป้ายไฟแสดงเที่ยวบินขาเข้า-ขาออกมีการอัปเดตอยู่ตลอดเวลา เสียงประกาศเป็นระยะ สลับกับเสียงพูดคุยหลายภาษา ภายนอกมีลานจอดเครื่องบินที่มองเห็นวิวภูเขาและท้องฟ้ากว้าง ต้นไม้เขียวขจีถูกจัดวางตามจุดต่าง ๆ สร้างความสดชื่นและกลมกลืนไปกับทิวทัศน์โดยรอบรถลิมูซีนคันหรูถูกจอดอยู่หน้าท่าอากาศยาน เพื่อรอต้อนรับการมาเยือนของนักธุรกิจชื่อดังอย่าง รวิชญ์ วงเศรษฐวงศ์ ด้วยความสามารถที่โดดเด่นทำให้เขาสามารถขึ้นมารับตำแหน่งจากผู้เป็นพ่อได้อย่างง่ายดาย แม้จะเป็นลูกคนเล็กก็ตาม และแน่นอนมันสร้างความขุ่นเคืองให้กับพี่ชายเขา วิโรจน์ วรเศรษฐวงศ์ ผู้ที่เป็นลูกชายคนโตของบ้าน แต่กับไม่ได้อยู่ในตำแหน่งประธานอย่างที่ควรจะเป็น รถคันโก้จอดเทียบท่าโรงแรมหรูสไตล์ล

ห้องกว้างขวางตกแต่งอย่างประณีต พื้นไม้เนื้อดีขัดเงาสีน้ำตาลเข้ม ผนังห้องทาด้วยสีเอิร์ธโทนที่ดูอบอุ่น ขับให้บรรยากาศโดยรอบรู้สึกสุขุมและสง่างาม เฟอร์นิเจอร์ไม้เนื้อแข็งวางอย่างลงตัว เผยให้เห็นความพิถีพิถันในทุกรายละเอียด โต๊ะไม้ขนาดใหญ่ตั้งอยู่กลางห้อง ขัดเงาจนวาววับสะท้อนแสงไฟนวลอ่อนที่ตกกระทบจากโคมไฟคริสตัลบนเพดานสูงมุมหนึ่งของห้องมีชั้นหนังสือสูงจรดเพดาน เรียงรายด้วยหนังสือปกแข็งและของตกแต่งวินเทจ ด้านข้างมีโซฟาหนังสีเข้มหนานุ่ม พร้อมโต๊ะกาแฟขนาดเล็กที่วางแจกันดอกไม้สดในโทนสีอ่อน แสงธรรมชาติส่องผ่านกระจกบานใหญ่ด้านหนึ่งของห้อง เผยให้เห็นวิวกว้างไกลของเมืองที่ทอดยาวออกไป ก็อก ก็อกเสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะ ชายหนุ่มเปิดประตูเข้ามาอย่างถือวิสาสะ เสียงเท้าดังตึงตังบ่งบอกอารมณ์คนที่มาเยือนได้เป็นอย่างดี“แกเป็นอะไร” วิโรจน์เอ่ยถามลูกชายที่พึ่งมาพึง“พ่อครับ ผมรู้สึกว่าช่วงนี้ริสาเหมือนจะเปลี่ยนไป”“เปลี่ยนไปยังไง ก็เห็นดูปกติดีนิ” เขาพูดพลางหยิบเอกสารกองสูงมาอ่าน“ไม่รู้สิ ติดต่อยากเย็น หลังวันที่กินข้าวผมโทรไปกี่สายก็ไม่รับ” ท่าทางหงุดหงิด เมื่อคนที่เคยเป็นผู้ตามกลับแข็งข้อกับตัว