"พี่รัญ..." นิรินเค้นเสียงเรียกชื่อเขาออกมาอย่างยากลำบาก ความเงียบที่หนักอึ้งทำให้เธอรู้สึกอึดอัดจนต้องเป็นฝ่ายทำลายมันลง เธอเดินเข้าไปใกล้ เว้นระยะห่างไว้ประมาณสองก้าว "การประชุม... เป็นยังไงบ้างคะ"เคร้ง!แก้วเปล่าในมือถูกกระแทกลงบนเคาน์เตอร์หินอ่อนเสียงดังสนั่นจนนิรินสะดุ้งถอยหลังไปครึ่งก้าว ไหล่กว้างที่ตึงเครียดของชายหนุ่มขยับขึ้นลงตามจังหวะการหายใจที่หนักหน่วง เขาหันกลับมาเผชิญหน้ากับเธอ นัยน์ตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสีเงินไม่ได้มีความอ่อนโยนหรือความห่วงใยเจือปนอยู่เหมือนเมื่อเช้า มันมืดมิด เยียบเย็น และเต็มไปด้วยพายุอารมณ์ที่พร้อมจะทำลายล้างทุกสิ่ง
Last Updated : 2026-09-28
LOGIN
