Semua Bab เดิมพันรักหมอเถื่อน: Bab 101 - Bab 110

"พี่รัญ..." นิรินเค้นเสียงเรียกชื่อเขาออกมาอย่างยากลำบาก ความเงียบที่หนักอึ้งทำให้เธอรู้สึกอึดอัดจนต้องเป็นฝ่ายทำลายมันลง เธอเดินเข้าไปใกล้ เว้นระยะห่างไว้ประมาณสองก้าว "การประชุม... เป็นยังไงบ้างคะ"เคร้ง!แก้วเปล่าในมือถูกกระแทกลงบนเคาน์เตอร์หินอ่อนเสียงดังสนั่นจนนิรินสะดุ้งถอยหลังไปครึ่งก้าว ไหล่กว้างที่ตึงเครียดของชายหนุ่มขยับขึ้นลงตามจังหวะการหายใจที่หนักหน่วง เขาหันกลับมาเผชิญหน้ากับเธอ นัยน์ตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสีเงินไม่ได้มีความอ่อนโยนหรือความห่วงใยเจือปนอยู่เหมือนเมื่อเช้า มันมืดมิด เยียบเย็น และเต็มไปด้วยพายุอารมณ์ที่พร้อมจะทำลายล้างทุกสิ่ง

"พี่รัญ... รินอยู่นี่... รินอยู่กับพี่..." เธอพึมพำเสียงสั่น ปลายนิ้วลูบไล้ไปตามสันกรามและลาดไหล่กว้างของเขาคำยืนยันนั้นยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณความเป็นเจ้าของของอารัญให้รุนแรงขึ้น เขาผละใบหน้าออกจากหน้าอกของเธอ มือใหญ่เอื้อมไปจัดการกับปราการชิ้นสุดท้ายที่ขวางกั้นความต้องการ เขารูดชั้นในตัวจิ๋วที่เปียกชื้นของเธอออก โยนทิ้งไปบนพื้นกระเบื้อง ก่อนจะปลดเปลื้องกางเกงว่ายน้ำของตัวเองออกอย่างรวดเร็วความตึงเครียดของกล้ามเนื้อและการเตรียมพร้อมที่ปวดหนึบ ถูกนำมาจ่อประชิดกับความอ่อนนุ่มที่กำลังบีบรัดตัวรอคอย อารัญไม่ได้เสียเวลาเล้าโลมส่วนนั้นนานนัก เขารู้ว่าน้ำในสระทำหน้าที่ชโลมทุกอย่างให้พร้อมสำหรับการลุกล้ำแล้ว ช

กริ๊ก...เสียงคีย์การ์ดแตะเข้ากับเครื่องอ่านหน้าประตูดังขึ้น นิรินสะดุ้งเล็กน้อย หันขวับไปมองทางเข้า หญิงวัยกลางคนในชุดเครื่องแบบแม่บ้านสีเทาเข้มผลักประตูรถเข็นอุปกรณ์ทำความสะอาดเข้ามาด้านใน ใบหน้าของแม่บ้านคนนี้ค่อนข้างแปลกตา ไม่ใช่ป้าแม่บ้านคนเดิมที่เคยยกอาหารขึ้นมาให้เธอเมื่อวันก่อน"ขอโทษที่รบกวนค่ะคุณผู้หญิง" แม่บ้านคนใหม่เอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงนอบน้อม ก้มหน้างุดไม่กล้าสบตา "ป้าชไมคนเก่าแกขอลาป่วยกะทันหันค่ะ หัวหน้าแม่บ้านเลยส่งดิฉันขึ้นมาทำความสะอาดเพนต์เฮาส์แทน""อ๋อ... ไม่เป็นไรค่ะ ตามสบายเลย" นิรินตอบรับเสียงเบา ขยับตัวหลีกทางให้แม่บ้านเข็นรถอุปกรณ์เข้ามาแม่บ้านคนใหม่เริ่มลงมือทำความสะอาดตั้งแต่โซนนั่งเล่นส่วนหน้า ปัดกวาดเช็ดถูด้วยท่าทีคล่องแคล่ว แต่นิรินกลับรู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่างที่อธิบายไม่ถูก จังหวะการกวาดสายตาของแม่บ้านคนนี้ดูรวดเร็วและจับจ้องไปยังสิ่งของต่างๆ บนโต๊ะทำงานมากเกินกว่าการทำความสะอาดปกติ แม้จะไม่ได้แสดงออกอย่างโจ่งแจ้ง แต่สัญชาตญาณระแวงภัยที่ถูกหล่อหลอมมาตั้งแต่เด็กทำให้นิรินรู้สึกไม่ปลอดภัยเธอเลือกที่จะเดินถอยร่

เสียงระบบล็อกอิเล็กทรอนิกส์หน้าประตูเพนต์เฮาส์ดังขึ้นทำลายความเงียบงัน นิรินสะดุ้งตัวเล็กน้อย แผ่นหลังบางเหยียดตรงโดยอัตโนมัติบานประตูไม้เนื้อแข็งถูกผลักออก ร่างสูงใหญ่ของ นพ. อารัญ ภักดีดำรง ก้าวเข้ามาด้านในพร้อมกับรังสีความกดดันที่แผ่ซ่านรอบตัว เสื้อสูทสากลสีดำถูกถอดพาดไว้บนท่อนแขน แขนเสื้อเชิ้ตด้านในถูกพับขึ้นลวกๆ เนกไทถูกปลดออกจนหลวมหลุดลุ่ย บ่งบอกถึงความเหนื่อยล้าและความตึงเครียดที่เขาเพิ่งไปเผชิญมาจากการประชุมสภามาเฟียคินที่เดินตามเข้ามาด้านหลังรับเสื้อสูทจากเจ้านายไปถือไว้ ก่อนจะค้อมศีรษะและถอยออกไปยืนรอที่โถงหน้าประตูอย่างรู้หน้าที่อารัญปรายตามองมายังโซนนั่งเล่น นัยน์ตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสีเงินอ่อนแสงลงเล็กน้อยเมื่อเห็นร่างบอบบางนั่งรออยู่บนโซฟา ความเหนื่อยล้าจากข้อเรียกร้องของลุงเสือที่บีบให้เขาส่งตัวเธอไปรับโทษ คล้ายจะถูกบรรเทาลงเพียงแค่เห็นว่าเธอยังคงปลอดภัยอยู่ในอาณาเขตของเขา ชายหนุ่มก้าวยาวๆ ตรงเข้ามาหา ทิ้งตัวลงนั่งบนโต๊ะกระจกเตี้ยตรงหน้าหญิงสาว"ทำไมมานั่งมืดๆ" เขากดเสียงต่ำ เอื้อมมือไปเปิดโคมไฟตั้งพื้นข้างโซฟา แสงสีส้มสลัวสาดส่องลงมาตก

เพนต์เฮาส์ชั้นบนสุดของตึกระฟ้ายังคงถูกปกคลุมด้วยความเงียบเชียบ แสงอาทิตย์ยามสายสาดลอดผ่านช่องว่างของผ้าม่านเนื้อหนาเข้ามาตกกระทบลงบนพื้นพรมสีเทาเข้ม เครื่องปรับอากาศส่วนกลางยังคงทำหน้าที่ส่งลมเย็นฉ่ำออกมาอย่างสม่ำเสมอ กลิ่นน้ำหอมปรับอากาศกลิ่นมินต์อ่อนๆ ผสมกับกลิ่นกาแฟคั่วบดจางๆ ที่เป็นเอกลักษณ์ของเจ้าของสถานที่ยังคงลอยอวลอยู่แทบทุกตารางนิ้วทว่าสำหรับนิริน ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวกลับให้ความรู้สึกอึดอัดจนแทบจะขาดใจหญิงสาวนั่งชันเข่าอยู่บนโซฟาเดี่ยวตัวใหญ่ริมหน้าต่างบานกระจกใส นัยน์ตากลมโตทอดมองออกไปยังทิวทัศน์ของกรุงเทพมหานครเบื้องล่าง รถยนต์ขนาดเล็กวิ่งสวนทางกันไปมาบนถนนสายหลัก ผู้คนเดินขวักไขว่ใช้ชีวิตตามปกติ โลกภายนอกยังคงหมุนต่อไปโดยไม่ได้รับรู้เลยว่า บนยอดตึกที่สูงตระหง่านแห่งนี้ มีชีวิตของคนคนหนึ่งถูกแช่แข็งเอาไว้ข้าวต้มหมูสับในชามกระเบื้องเคลือบที่วางอยู่บนโต๊ะกระจกตรงหน้าเย็นชืดไปนานแล้ว นิรินตักมันเข้าปากไปเพียงไม่กี่คำก่อนจะรวบช้อน รสชาติอาหารที่เชฟตั้งใจปรุงแต่งไม่สามารถแทรกซึมผ่านความขมขื่นที่เกาะกินโคนลิ้นของเธอได้เลย สิ่งเดียวที่เธอกลืนลงคอไปจนหมดค