"ริน"น้ำเสียงของอารัญแหบพร่าและทุ้มต่ำ เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง โน้มตัวเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่นร้อนรินรดผิวแก้มของเธอ ฝ่ามือที่เคยกุมมือเธอไว้เลื่อนขึ้นมาแตะลงบนหน้าผากมนเพื่อวัดอุณหภูมิ ก่อนจะลูบไล้กลุ่มผมสีดำสนิทที่ยุ่งเหยิงของเธอไปทัดไว้หลังใบหูอย่างเบามือที่สุด"เจ็บหน้าอกไหม หายใจติดขัดหรือเปล่า" เขารัวคำถามด้วยสัญชาตญาณของหมอผสมกับความห่วงใยที่ปิดไม่มิดนิรินส่ายหน้าช้าๆ ริมฝีปากอิ่มที่แห้งผากขยับเปิดออกเพื่อจะตอบ แต่ลำคอที่แห้งผากทำให้เสียงที่เปล่งออกมากลายเป็นเพียงเสียงกระซิบแหบแห้ง"น้ำ..."อารัญไม่รอให้เธอพูดจบ เขาหันขวับไปที่โต๊ะข้างเตียง หยิบแก้วน้ำอุ่นที่มีหลอดพลาสติกเสียบเตรียมไว้อยู่แล้วขึ้นมา ชายหนุ่มสอดท่อนแขนขวาเข้าใต้แผ่นหลังของเธอ ออกแรงพยุงร่างบอบบางให้ลุกขึ้นนั่งพิงพนักเตียงอย่างระมัดระวังที่สุด เพื่อไม่ให้กระทบกระเทือนซี่โครงที่บอบช้ำจากการทำซีพีอาร์เขาจรดปลายหลอดเข้าที่ริมฝีปากของเธอ "ค่อยๆ จิบทีละนิด อย่าเพิ่งรีบกลืน"นิรินดูดน้ำอุ่นลงคอ ความชุ่มชื้นไหลผ่านหลอดอาหารที่แห้งผาก ช่วยบรรเทาอาการแสบเคืองลงไปได้มาก
Terakhir Diperbarui : 2026-09-18
Masuk
