All Chapters of เดิมพันรักหมอเถื่อน: Chapter 231 - Chapter 240

"ถ้าแกไม่มา หรือถ้าแกคิดจะเล่นตุกติกแจ้งตำรวจให้มาวุ่นวายในงานของฉัน..." ลุงเสือแสยะยิ้ม นัยน์ตาของมันทอประกายความวิปริตออกมาอย่างเปิดเผย "ฉันก็จะเริ่มหั่นชิ้นส่วนของไอ้คิน ส่งไปให้แกดูทีละชิ้น... เริ่มจากนิ้วมือ หู จมูก... แล้วค่อยๆ ปาดคอมันให้เลือดไหลออกจนหมดตัว"คำขู่ที่ไร้ความปรานีนั้นทำให้นิรินต้องเบือนหน้าหนี เธอทนฟังความโหดร้ายแบบนั้นไม่ได้อารัญจ้องมองใบหน้าเหี่ยวย่นบนหน้าจอ เขาอ่านความจริงจังในแววตาของศัตรูออก ลุงเสือไม่ได้ขู่เล่น มันพร้อมจะฆ่าคินทิ้งจริงๆ เพื่อสร้างความบันเทิงและประกาศศักดาให้ทุกคนเห็นว่าจุดจบของคนที่ต่อต้านสภาจะเป็นอย่างไรคินเป็นมากกว่าลูกน้อง เขาเป็นเหมือนมือขวา เป็นพี่น้องที่ร่วมรบกันมาตั้งแต่สมัยที่อารัญยังไม่มีอะไรเลย การปล่อยให้คินตายด้วยน้ำมือของคนที่ฆ่าพ่อบุญธรรมของเขา เป็นสิ่งที่อารัญไม่มีวันยอมให้เกิดขึ้นเด็ดขาดชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกจนสุดปอด เขาต้องตัดสินใจเลือกระหว่างการรักษาแผนการที่ปลอดภัยที่สุด กับการเอาชีวิตตัวเองเข้าไปเสี่ยงในแดนประหารเพื่อช่วยลูกน้องอารัญไม่ได้มีทางเลือกมากนัก"ฉันจะไป" อารัญ

"ปล่อยพี่ ริน" อารัญพยายามเกร็งหน้าท้องเพื่อลดความรู้สึกหวามไหวที่เกิดจากสัมผัสของเธอ เขาก้มลงมองท่อนแขนเล็กๆ ที่กอดรัดเอวเขาไว้แน่น "พี่ต้องไปช่วยน้องชายพี่""ถ้าพี่รัญลั่นไกฆ่าลุงเสือคืนนี้... พี่รัญก็จะต้องหนีตำรวจไปตลอดชีวิต" เธอพูดอู้อี้อยู่กับแผ่นหลังของเขา เสียงสั่นเครือไปด้วยความหวาดกลัวต่ออนาคตที่กำลังจะสูญหาย "พี่รัญยอมทิ้งคลินิก ยอมทิ้งอำนาจในสภา และยอมสละมือขวาของตัวเองเพื่อริน... พี่รัญยอมแลกทุกอย่างเพื่อซื้อชีวิตใหม่ที่ขาวสะอาดให้เรา... แล้วตอนนี้ พี่รัญจะมาพังมันทิ้งด้วยการกลับไปเป็นฆาตกรอีกครั้งเหรอคะ"คำพูดของนิรินเปรียบเสมือนลิ่มเหล็กที่ตอกอัดลงกลางความโกรธแค้นของเ

"ส่วนทีมที่สอง..." นายตำรวจหนุ่มเว้นจังหวะ เลื่อนสายตามาจ้องหน้าอารัญอย่างจริงจัง "คือตัวคุณ หมออารัญ... คุณต้องรับหน้าที่เป็นเหยื่อล่อเป้า""ฉันต้องเข้าไปในงานเลี้ยงนั่นคนเดียว" อารัญสรุปความหมายด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น ปราศจากความหวั่นเกรง"ใช่" กวินพยักหน้ายืนยัน "งานเลี้ยงฉลองรับตำแหน่งของลุงเสือจะเริ่มขึ้นในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า แขกระดับวีไอพีและนักการเมืองจะเต็มงาน การตรวจค้นอาวุธหน้าประตูกระทำโดยเครื่องสแกนโลหะและหน่วยรักษาความปลอดภัยที่ถูกฝึกมาอย่างดี... คุณไม่มีทางพกปืน หรือนำคนของคุณแฝงตัวเข้าไปได้เลย""แค่เดินเข้าไปในดงปืนของศัตรูมือเปล่า มันไม่ใช่ปัญหา" อารัญยกแก้วกาแฟขึ้นจิบ รสชาติขมปร่าของของเหลวสีเข้มช่วยเรียกความสดชื่นให้เส้นประสาทที่ตื่นตัวมาตลอดทั้งคืน "แต่ประเด็นคือ คุณจะใช้จังหวะไหนสั่งให้ทีมสวาทบุกเข้าไปช่วยคิน"กวินหยิบปากกาเคมีจากกระเป๋าเสื้อขึ้นมา เคาะปลายปากกาลงบนกระดาษแปลนของโรงแรม "ทันทีที่คุณก้าวเข้าไปในห้องแกรนด์บอลรูม ความสนใจของลุงเสือทั้งหมดจะพุ่งเป้าไปที่คุณ มันจะต้องการอวดเบ่งอำนาจ เหยียบย่ำคุณต่อหน้าคนทั้งสภา... และนั่นค

อารัญกำกระดุมข้อมือมรณะไว้ในมือซ้ายแน่น นัยน์ตาของมัจจุราชทอประกายความแน่วแน่และอันตรายอย่างถึงที่สุด"หน้าที่ของผมคือเปิดปากมัน..." เขาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ ทว่ากังวานและสะท้อนความเด็ดขาดที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลง "...ส่วนที่เหลือ ยกให้เป็นหน้าที่กฎหมาย" แสงสีส้มอมแดงของดวงอาทิตย์ยามเย็นค่อยๆ ถูกความมืดมิดของรัตติกาลกลืนกินไปทีละน้อย ท้องฟ้าเหนือกรุงเทพมหานครเปลี่ยนจากสีครามเป็นสีน้ำเงินเข้ม ก่อนจะแปรสภาพเป็นผืนผ้าใบสีดำสนิทที่ประดับประดาไปด้วยแสงไฟสังเคราะห์จากตึกระฟ้าเบื้องล่างภายในเซฟเฮาส์ลับชานเมือง ความเงียบสงบทำหน้าที่แทนเข็มนาฬิกา บ่งบอกถึงช่วงเวลาแห่งการรอคอยที่กำลังดำเนินไปอย่างเชื่องช้า ผู้กองกวินและทีมสืบสวนพิเศษเดินทางออกจากสถานที่แห่งนี้ไปได้พักใหญ่แล้ว แผนการทุกอย่างถูกปรับเปลี่ยนและกำหนดทิศทางใหม่จนครบถ้วน ไม่มีกองกำลังติดอาวุธบุกถล่มงานเลี้ยง ไม่มีลูกปืนสาดกระเซ็นกลางฝูงชน มีเพียงการเดินเข้าหาศัตรูด้วยสติปัญญาและอาวุธทางการแพทย์ขนาดจิ๋วนิรินยืนอยู่ริมหน้าต่างบานกว้างของโซนนั่งเล่นส่วนหน้า ทอดสายตามองออกไปยังทิวทัศน์ยาม

"พี่ไม่ใช่มาเฟียกระจอกที่ต้องพึ่งพากระบอกปืนตลอดเวลา ริน" เขาอธิบายด้วยความมั่นใจ "อาวุธที่น่ากลัวที่สุดของมนุษย์ ไม่ใช่ลูกตะกั่ว แต่มันคือสมอง และการรู้จักใช้จุดอ่อนของศัตรูให้เป็นประโยชน์"เขาเลื่อนมือลงมาแตะที่กระดุมข้อมือเสื้อเชิ้ตข้างซ้ายของตัวเอง โลหะสีเงินทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่ซ่อนเข็มฉีดยาขนาดไมโครเอาไว้ "ไอ้ลุงเสือมันมั่นใจในอำนาจของตัวเองมาก มันคิดว่าพี่เป็นแค่หมาจนตรอกที่สูญเสียทุกอย่าง ความประมาทของมันนั่นแหละ... คือเกราะป้องกันที่ดีที่สุดของพี่""แต่เขาก็เป็นคนเจ้าเล่ห์นะคะ ถ้าเขาสงสัย...""ถ้าเขาสงสัย เขาก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี" อารัญขัดขึ้นอย่างเด็ดขาด "เพราะทันทีที่เข็มนี้เจาะเข้าผิวหนังมัน ยาในหลอดจะเริ่มทำงานภายในไม่กี่วินาที มันจะไม่มีสติพอที่จะสั่งการใครได้อีกต่อไป หน้าที่ของพี่มีแค่เดินเข้าไป ยิ้มรับคำเยาะเย้ยของมัน แล้วส่งมันขึ้นเวทีไปพล่ามความเลวของตัวเองให้ตำรวจฟัง"อารัญสบตากับเธออีกครั้ง บีบกระชับฝ่ามือที่กุมมือเธอไว้แน่นขึ้นเพื่อส่งผ่านพลังทั้งหมดที่เขามี "พี่สัญญาว่าจะไม่ยอมให้ตัวเองเป็นอะไร พี่จะเอาชีวิตรอดกลับมาหาหนู... เพราะพี่