Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

Bahagyang lumaki ang mga mata ni Jillian nang tingnan niya ang hawak niyang tinapay.Hindi na ito mukhang tinapay.Mukha na itong isang bagay na hindi niya kayang ipaliwanag.Dalawang segundo niya itong tinitigan bago siya napangiti nang pilit.“Kalimutan mo na yun. Kumain ka na lang.”Mabilis niyang binawi ang kamay at isinubo ang tinapay.Ngumunguya siya na parang walang nangyari.Pero sa loob-loob niya, gusto niyang matawa.Alam ko namang hindi niya kakainin. Bakit ko pa kasi inabot?Napatingin si Bryan Chen sa kanya.Napansin niya ang bahagyang pagtaas ng kilay ni Jillian at ang maliit na ngiting pilit nitong itinatago.Lalong lumawak ang ngiti niya.Hindi niya alam kung bakit, pero ang ganitong Jillian ang nakakatuwa.Sa trabaho, seryoso ito.Kapag may interview, diretso magsalita.Kapag may kailangang itanong, hindi natatakot.Pero kapag silang dalawa lang?Biglang nagiging parang bata.Minsan, parang kuting na nagtatago sa kahon—tahimik na nagmamasid pero sobrang curious. Kapag

Mabilis na lumapit si Jillian Santos para buksan ang pinto.Pagbukas niya, si Greg ang bumungad sa kanya.Si Greg ang personal secretary ni Bryan Chen, kaya sanay na si Jillian na makita itong laging may dalang schedule, documents, o kung anu-anong instruction mula sa boss nito.Pero sa pagkakataong iyon, tray ang hawak ni Greg.“Miss Jillian,” bati niya. “Masyadong malakas ang ulan kaya kinansela muna ang schedule natin ngayong hapon.”Napalingon si Jillian sa labas ng bintana.Tama nga.Halos hindi na makita ang mga sasakyan sa labas dahil sa lakas ng ulan.“Pero manatili ka muna rito sa hotel,” dagdag ni Greg. “Kapag huminto ang ulan at may bagong schedule, ipapaalam namin agad sa’yo.”Tumango si Jillian.“Sige. Salamat, Greg.”“Walang anuman.”Akala niya ay aalis na ito.Pero hindi pa rin gumalaw si Greg.Sa halip, bahagya nitong iniangat ang tray na hawak.“At ito pala. Pinapadala ni Sir Bryan.”Napatingin si Jillian sa tray.May nakatakip na eleganteng silver cover.“Ano ’yan?”

“Dito na lang tayo dumaan.”Sumagot si Jillian habang maingat na lumalapit sa bahaging mas matigas ang lupa.Katapos lang ng ulan kaya halos lahat ng daan sa loob ng taniman ay maputik. Basa ang mga dahon, may mga patak ng tubig na paminsan-minsang nahuhulog mula sa mga sanga, at sa bawat hakbang ay kailangan nilang mag-ingat para hindi madulas.Mababa ang mga puno ng dalandan.Pero si Bryan?Matangkad.Sobrang tangkad.Kaya halos bawat ilang hakbang ay kailangan niyang yumuko para hindi tumama ang ulo niya sa makakapal na dahon.Napatingin si Jillian sa likod niya at napangiti.Ang isang billionaire owner ng RBC TV Station, ngayon ay naglalakad sa putikan habang iniiwasan ang mga sanga ng dalandan.Kung may makakakita sa kanya ngayon, baka hindi sila maniwalang siya si Bryan Chen.Samantala, mabigat pa rin ang camera na hawak ni Bryan.Napansin nito ang maliit na pigura ni Jillian na nauuna sa kanya.“Karaniwan bang may cameraman kang kasama kapag pumupunta ka sa mga ganitong assignm

Sinabi ni Bryan na may “special na dinner” sila, pero nang bumaba si Jillian ng kotse, napatingin siya sa magkabilang gilid ng kalsada.Maliit lang ang mga restaurant dito.May mga simpleng kainan, street food stalls, maliit na Chinese restaurants, at ilang tindahan na nagbebenta ng meryenda.Napatingin siya kay Bryan.“Sigurado ka bang dito tayo kakain?”Bahagyang tinaasan siya nito ng kilay.“Bakit?”“Akala ko special na dinner.”“Special naman.”Napatingin si Jillian sa paligid.“Kung ito ang definition mo ng special, baka iba talaga ang taste mo.”Napangiti si Bryan.“Hindi naman kailangang mahal para maging special.”Napahinto si Jillian.Hindi niya inaasahan ang sagot nito.Bilang owner ng RBC TV Station at isang billionaire businessman, sanay siyang isipin na puro mamahaling restaurant at hotel ang pinupuntahan ni Bryan.Pero ngayong gabi, parang wala itong pakialam kung saan sila kakain.“May dietary restrictions ka ba?” tanong niya habang naglalakad.“Wala naman.”“May allerg

Nagulat si Jillian sa tanong ni Aling Lina.“Jillian, boyfriend mo ba ’yan?”Mabilis siyang napatingin kay Bryan.Tahimik lang ang lalaki sa tabi niya. Wala man lang pagbabago sa mukha nito, kaya napagtanto agad ni Jillian na hindi nito naiintindihan ang dialect ni Aling Lina.Thank God.Palihim siyang napabuntong-hininga bago mabilis na sumagot sa matanda.“Hindi, po. Boss ko po siya. Pumunta lang dito para mag-inspection.”“Ahh…”Medyo halata ang pagkadismaya sa mukha ni Aling Lina.Muli nitong sinulyapan si Bryan.“Sayang naman. Gwapo pa naman.”Napangiwi si Jillian.“Aling Lina naman…”“Ano? Totoo naman!”Napangiti na lang si Jillian.Pero sa isip niya, hindi niya maiwasang isipin ang sinabi ng matanda.Gwapo naman talaga si Bryan.Hindi lang gwapo.May dating.Tahimik, composed, at parang kahit saan pumunta, automatic napapansin.At kahit hindi naman siya matanda, mature ang dating nito. Siguro dahil sa paraan nitong magsalita at kumilos.Habang abala si Jillian sa pag-iisip, big