Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 37

Pagkaalis ni Jillian, muling naging seryoso ang atmosphere sa loob ng room.Ilang segundo pa lang ang lumipas, pero parang ibang tao na naman si Bryan Chen.Kanina, habang kausap niya si Jillian, bahagyang lumambot ang expression niya. Ngayon, balik na naman ang malamig at seryosong aura ng isang taong sanay magdesisyon sa malalaking bagay.Ibinaba ni Bryan ang hawak niyang dokumento at tumingin sa mga taong nasa paligid niya.“Ang isang gusaling halos sampung taon nang hindi ginagamit ay hindi na puwedeng basta-basta buksan ulit,” kalmado niyang sabi. “Kailangang suriin ang kondisyon ng buong building. Baka may mga materyales na luma na o may mga bahagi nang hindi ligtas.”Tumango ang isang opisyal.“Sir Bryan, noong itinatayo pa ang project, maayos naman ang reputation ng construction company. Kaya mataas ang chance na okay pa rin ang quality ng structure.”“Chance?”Bahagyang tinaas ni Bryan ang kilay.Napayuko agad ang lalaki.“Sorry, Sir. Ang ibig kong sabihin, susuriin namin nan

Pagkababa ng tawag, ibinagsak ni Yuan ang cellphone sa sofa.“Hayst!”Halatang bad mood siya.Karaniwan, makulit at palabiro si Yuan. Kahit seryoso ang usapan, nakakasingit pa rin siya ng kung anong joke para gumaan ang atmosphere. Pero ngayon, iba ang mukha niya. Matigas ang panga, nakakunot ang noo, at parang ayaw niyang may kumausap sa kanya.Napansin agad iyon ni Tita Belen.“Ano’ng nangyari?” tanong niya. “Tama ba ang narinig ko? Tinanggal ka sa trabaho?”Napatingin si Jillian sa kapatid.Hindi niya agad alam kung ano ang sasabihin.Umupo si Yuan at sumandal sa sofa. Saglit siyang tumingin kay Jillian bago agad umiwas.“Hindi naman big deal.”“Hindi big deal?” ulit ni Tita Belen. “Eh bakit parang galit na galit ka?”“May maliit lang na problema sa trabaho.”“Ano’ng problema?”Pinisil ni Yuan ang labi.“Noong nakaraang buwan, may nagawa akong pagkakamali. Simula noon, lagi na akong pinupuntirya ng mga boss.”“Eh di humingi ka ng tawad,” sabi ni Tita Belen. “Kung mali ka, aminin mo

Agad na kumunot ang noo ni Armando Liwanag.Sa wakas, naalala na niya kung saan niya nakita ang babaeng ito.Araw-araw, napakaraming tao ang nakakaharap niya. Imposibleng maalala niya ang bawat isa, lalo na’t isang beses lang naman niya itong nakita noon.At nang araw na iyon, sandali lang niya itong napansin.Pero ngayon, malinaw na sa kanya.Ang babaeng nasa harap niya na may magagandang mata ay si Jillian—ang dating girlfriend ng anak niyang si Marco.Ang babaeng dahilan kung bakit ilang linggo nang puro problema ang anak niya.Hindi maipaliwanag ni Armando ang nararamdaman niya. May halong inis, pagdududa, at hindi niya maitatagong pagkadismaya.Pero dahil naroon si Bryan Chen, hindi niya maaaring ipakita nang lantaran ang galit niya.Kaya saglit niyang pinigilan ang expression niya bago ngumiti nang malamig.“Bata pa kayo. Normal lang naman ang maghiwalay.”Tiningnan niya si Jillian mula ulo hanggang paa.“Simple lang si Marco. Hindi siya sanay sa mga komplikadong bagay. Sa tingi

Halos mapahinto ang paghinga ni Jillian.Pagkakita niya sa mukha ng lalaking nasa loob ng suite, muntik nang kumawala ang sigaw na kanina pa nakabara sa lalamunan niya.Pero mabilis niya iyong pinigilan.Saglit siyang napatingin sa room card sa kamay niya.Pagkatapos, sa lalaki.At muli sa room card.Room 1608.Tumingin siya sa numero sa pinto.Tama.Kung ganoon...Bakit nandito si Bryan?At bakit...Bakit naka-bathrobe lang ito?!Hindi niya sinasadyang napatingin sa nakabukas na collar ng robe nito. Kitang-kita ang matatag nitong dibdib at balikat.Napakurap siya nang mabilis.Isa.Dalawa.Tatlo.Hindi pa rin nagbago ang nasa harapan niya.Mabilis siyang tumalikod.“Sorry! Sorry!” mabilis niyang sabi. “Maling kwarto ang napasukan ko!”Mahigpit niyang hinawakan ang room card.Bigla niyang naintindihan ang nangyari.Mali ang room card na ibinigay sa kanya ni Noah.“Grabe...” bulong niya sa sarili.Pinahamak talaga siya ni Noah!Kung ibang tao lang ang nasa loob ng kwartong ito, baka hi