جميع فصول : الفصل -الفصل 20

90 فصول

EPISODE 11 : รอดู

“ฮึ! หุบปากเดี๋ยวนี้ไอ้เชน อย่าพูดคำนี้ออกมาอีก มึงคิดว่า...กูจะเอาลูกสาวของไอ้เหี้ยนี่มายกย่องเป็นเมียลงเหรอวะ?”“ก็...ไม่แน่นะครับ”“ไปเลย ไอ้ตัสบุกไปแบบนั้นคงมีเรื่องแน่” ผมไม่สนใจต่อปากต่อคำเรื่องไม่เป็นเรื่องต่อเพราะอารมณ์ของไอ้เซตัสตอนนี้คงไม่ยอมให้จบเรื่องง่าย ๆ แน่ อีกอย่าง...ไอ้ห่านั่นก็ไม่รู้ว่าเมียน้อยสุดที่รักเคยเป็นอะไรกับไอ้เซตัสมากก่อนฮึ ๆ ๆ คงเป็นวันสนุกของผม และคงเป็นวันฉิบหายของใครบางคนแน่นอน-เวลาต่อมา-ตื๊ด ตื๊ด~…เซตัสติ๊ด!“อืมว่าไง จัดการเรียบร้อยแล้วเหรอวะ”(มึงฟังกู ไอ้แท็คจับตัวเมียกูไป ตามให้กูหน่อย ตอนนี้กูกำลังโดนทิสาบีบให้ไปจดทะเบียน กูรู้ว่ามึงทำได้แค่นี้ล่ะ)ติ๊ด!ไอ้เซตัสกระซิบเหมือนแอบคุยโทรศัพท์แต่ผมได้ยินที่มันบอกชัดเจน ถึงจะไม่รู้รายละเอียดทั้งหมดแต่ก็รู้ว่าต้องทำอะไรเรื่องแค่นี้ไม่ยากเกินความสามารถของผมหรอก เพราะตั้งแต่เด็กจนโตผมถูกเลี้ยงเพื่อให้เป็น หมารับใช้ แค่เรื่องตามหรือดมกลิ่นหาใครสักคนต่อให้เป็นใครก็ตามมันก็ง่ายนิดเดียว-เวลาต่อมา-ตื๊ด ตื๊ด~...เซตัสติ๊ด!“เออ คนของกูใกล้เจอมันแล้ว ทางนั้นล่ะเป็นไงบ้าง”(ตายคู่) เสียงไอ้เซตัสตอบกลับมา
last updateآخر تحديث : 2026-08-15
اقرأ المزيد

EPISODE 12 : อย่าบอกนะว่า...

“อะไรพี่เชน จะยืนกดดันถึงไหน” ฉันพยายามจะไม่ขึ้นเสียงใส่พี่เชนเหมือนที่ฉันขึ้นเสียงใส่เจ้านายของเขา แต่ให้ตายเหอะฉันว่าอีกสักพักฉันได้วีนแตกใส่ทั้งเจ้านายทั้งลูกน้องแน่ ๆ“ผมไม่ได้กดดันครับ ผมแค่ยืนรอเก็บจานให้ครับ”“ก็เก็บไปสิคะ”“ต้องรอคุณแยมโรลทานก่อนครับ”“พี่เชน” ฉันเรียกชื่อเสียงแข็งแต่พี่เชนเลือกยืนตีหน้านิ่งเอามือกุมเป้าเหมือนสงบเสงี่ยม ท่าทางแบบนี้ไม่ฟังคำสั่ง ไม่แม้แต่ฟังคำพูดฉันแน่นอน!ฉันหงุดหงิดมากนะแต่ก็หยิบช้อนมาตักอาหารเข้าปากให้มันจบ ๆ และจบด้วยการกินเข้าไปสองคำ“กินเสร็จแล้ว เก็บเลยพี่เชน” ฉันวางช้อนลงแล้วบอกลูกน้องของไอ้หมาบ้า“ต้องทานให้หมดครับคุณแยมโรล นายสั่งไว้”“เจ้านายพี่เชนไม่ใช่เจ้านายแยม ถ้าจะไม่เอาไปเก็บก็ไปยืนที่อื่นได้ไหมจะยืนกดดันแบบนี้เพื่อ?” คือไม่ใช่ว่าฉันหนีไปนั่งที่ยื่นไม่ได้นะ ไปแล้ว ย้ายที่นั่งมาสี่รอบแล้วแต่ลูกน้องของไอ้บ้านั่นก็ยกอาหารตามฉันไปทุกที่จนฉันประสาทจะกิน!“ผมบอกคุณแยมโรลแล้วครับว่าผมไม่ได้กดดัน ผมแค่รอเก็บจานให้ครับ”“พี่เชน” ฉันเรียกเสียงแข็ง จ้องเขม็ง อีกนิดนึงจะหมดความอดทน อีกนิดเดียวจะวีนใส่แล้วเอาอาหารไปเททิ้งแล้วนะ“คุณแยมโรลทา
last updateآخر تحديث : 2026-08-15
اقرأ المزيد

EPISODE 13 : ความจริง

(แยมโรล~ หนูอยู่ไหน หนูโอเคไหม พี่ตกใจมากเลยนะเมื่อกี้เห็นข่าวแล้วจำได้ว่าเป็นคุณพ่อของหนู พี่เสียใจด้วยนะ ต้องเข้มแข็งนะแยม ว่าแต่ตอนนี้หนูอยู่ไหนเดี๋ยวพี่รีบไปหา)“คะ พี่พริกพูดเรื่องอะไรคะ?”​ ฉันได้ยินที่พี่พริกไทยพูดแต่ฉันงงว่าพูดแบบนี้ทำไม(ก็เรื่องที่คุณพ่อหนูยิง...เดี๋ยวนะ อย่าบอกนะว่าหนู...ยังไม่รู้)“พี่...พี่พริกหมายความว่ายังไงเหรอคะ~” อยู่ ๆ ใจฉันก็สั่นคำพูดก็เลื่อนลอยขึ้นมาทั้งที่ยังจับต้นชนปลายอะไรไม่ถูก(คือ...เดี๋ยวพี่โทรหาใหม่นะ หนูอยู่ไหน)“...ข่าวอะไรเหรอคะ” ฉันถามช้า ๆ ไม่รู้อะไรเลยแต่พอจะเดาจากคำพูดของพี่รหัสได้ว่ากำลังเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับคุณพ่อ ฉันไม่รู้อะไรจริง ๆ แต่ก็ได้แต่หวังว่าจะไม่เกิดเรื่องร้ายแรงมากเกินไปถึงน้ำเสียงที่พี่รหัสถามออกมาตั้งแต่แรกจะฟังก็รู้ว่าเป็นเรื่อง...ร้ายแรง(หนูอยู่ไหนเดี๋ยวพี่ไปหา)“เกิดเรื่องอะไรคะพี่พริก” ฉันย้ำถามอีกครั้ง(...) ทำไมพี่พริกไทยไม่ตอบล่ะ เกิดอะไรกับคุณพ่อกันแน่“เดี๋ยวแยมโทรหลับนะคะ”(หนูอยู่...)ติ๊ด!ฉันอยากตอบคำถามแต่อาการของพี่รหัสทำให้ฉันร้อนรนขึ้นมา ฉันรีบตัดสายทั้งที่พี่รหัสยังพูดไม่จบและยังตัวเองก็ยังไม่ได้รั
last updateآخر تحديث : 2026-08-15
اقرأ المزيد

EPISODE 14 : ขอร้อง

“คุณพ่อ~ ฮึก~ คุณพ่อ~”“คุณหนูขา คุณคิน คุณคินคุณหนูฟื้นแล้วค่ะ” หนูดีที่นั่งเฝ้าคุณหนูของตัวเองไม่ห่างบอกผมที่นั่งทำงานอยู่ที่โซฟาด้วยน้ำเสียงลนลานปนตื่นเต้น ผมได้ยินเสียงเธอละเมอตั้งแต่แรกแล้วเลยวางงานลงช้า ๆ แล้วเดินไปหยุดที่ขอบเตียงอีกฝั่ง“ออกไปก่อนไป ไม่ต้องบอกพยาบาลล่ะ”“คะ? เอ่อ...ค่ะ ๆ” หนูดีมีสีหน้างุนงงแต่ก็รับคำสั่งของผมก่อนจะรีบออกไป“คุณพ่อ~ ฮึก~ คุณพ่อ~”“...” ผมมองดูคนป่วยที่ใบหน้าซีดเผือดละเมอเรียกหาพ่อตัวเอง ถึงจะเกลียดคนที่เธอละเมอหาแค่ไหนแต่ผมก็ไม่ได้สารเลวจนถึงขั้นไม่เข้าใจความรู้สึกของคนที่สูญเสีย ผมเข้าใจและผมเข้าใจมันดี“ชู่ว์~” ผมลูบหัวเธอช้า ๆ ระหว่างปลอบ แยมโรลน้ำตาไหลออกมาเสียงละเมอค่อย ๆ สงบลงแต่ไม่นานเธอก็ลืมตาขึ้น“ปวดหัวไหม”“...” เธอเงียบ เอาแต่มองหน้าผมแล้วน้ำตาก็ไหลออกมาช้า ๆ ผมเลยลูบหัวเธออีกครั้ง“ปวดหัวรึเปล่า”​“โทรหา...โทรหาคุณพ่อให้หน่อยได้ไหม”​ เสียงแหบแห้งเอ่ยออกมา มันสั่นเครือ ตาคนที่เพิ่งฟื้นแดงก่ำแต่ก็มีประกายของความหวังให้ผมเห็น“โทรไม่ได้หรอก เดี๋ยวค่อยไปหา”“...คุณพ่ออยู่ที่ไหน โทรก่อนได้ไหม...โทรหาคุณพ่อให้ก่อน” เธอขอร้องผมเสียงสั่น ท่
last updateآخر تحديث : 2026-08-15
اقرأ المزيد

EPISODE 15 : ไม่มีสิทธิ์

“...” ฉันลืมตาช้า ๆ แค่รู้สึกตัวอีกครั้งเรื่องราวที่ไม่อยากรับรู้ เรื่องราวที่อยากลืม เรื่องราวที่ไม่อยากให้เกิดขึ้นก็ฉายชัดในสมองกับหัวใจแล้วต่างหากล่ะ“ตื่นแล้วเหรอ” ฉันหันไปมองตามเสียงถึงได้รู้ว่าเขานั่งอยู่ข้างเตียง“กี่โมงแล้ว” ฉันไม่แน่ใจว่าตัวเองหลับไปนานแค่ไหน แต่จำได้ว่ากินยาไปแค่ไม่นานก็ฝืนตัวเองไม่ไหวต่อให้ในใจจะรู้สึกเจ็บปวดแค่ไหนก็ฝืนลืมตาต่อไม่ได้เลย“แปดโมงเช้าแล้ว”​“...นายมาแต่เช้าเลยเหรอ”“จะให้ทิ้งอีกคนไว้แล้วกลับไปได้ยังไง”“...”“อาปลอดภัยแล้วนะแต่ยังต้องอยู่ในห้องปลอดเชื้อก่อน ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง”“...อื้ม” ฉันพยักหน้ารับช้า ๆ ดีใจนะคะ ดีใจมาก ในที่สุดวันที่ฉันรอคอยก็มาถึง วันที่คุณแม่จะได้รับการผ่าตัดและการผ่าตัดผ่านไปได้ด้วยดี แต่ฉันยิ้มไม่ออกหรอกในสถานการณ์นี้“อยากนอกพักอีกสักหน่อยไหม”​“อยากไปหาคุณพ่อ~” เสียงฉันสั่นอีกแล้ว ฉันเจ็บปวดมากพยายามที่จะเข้มแข็งเต็มที่แล้วแต่พอพูดคำว่า คุณพ่อ ออกมาความเข้มแข็งของฉันก็พังทลายเขาเงียบมองหน้าฉันอยู่พักหนึ่งก่อนที่มือใหญ่ของเขาจะยื่นมาที่หน้าฉันช้า ๆ มือใหญ่วางลงบนแก้มแล้วปลายนิ้วก็เกลี่ยแก้มที่กำลังมีน้ำตาไหลออกมาเป
last updateآخر تحديث : 2026-08-15
اقرأ المزيد

EPISODE 16 : เป็นบ้าอะไร

“ออกไปแล้วยังไงต่อ แล้วก็ให้ปล่อยอีกคนนอนร้องไห้คิดฟุ้งซ่านอยู่คนเดียวทั้งคืนเหรอ ใครจะปล่อยให้เสียใจอยู่คนเดียวได้...เมียทั้งคนนะแยมโรล”“อย่ามาพูดแบบนี้นะ!”“ทำไมจะพูดไม่ได้”“เพราะนายไม่มีสิทธิ์ไง!”“ไม่มีสิทธิ์? มีสิทำไมจะไม่มี เชื่อสิพี่ทั้งพูดได้ทั้งทำได้เลยล่ะ แล้วก็ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่ทำ...จบเรื่องวุ่นวายพวกนี้เมื่อไหร่จะทำให้ดู...ว่าผัวอย่างพี่มีสิทธิ์แค่ไหน”“อคิน!”“ไปนอน”“...”“ไปนอน หรือจะไม่นอน?”“...ฉันจะให้นายบังคับฉันได้แค่วันนี้จำไว้!” ฉันจ้องเขาเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อแต่ก็ทำได้แค่นี้แหละ พูดเสียงแข็งออกไปแล้วสะบัดหน้าเดินไปที่เตียง ทิ้งตัวนอนอีกฝั่งเพื่อไม่ให้ใกล้และไม่ต้องเห็นหน้าเขาทั้งที่ไม่ได้อยากยอมง่าย ๆ แต่ก็ต้องยอมเพราะตัวเองอยู่ในพื้นที่ของเขานี่ไง!พรึ่บ!ฉันดึงผ้าห่มมาคลุมตัวแล้วปิดไฟในห้องให้มืดสนิททันที ไม่สนใจว่าใครจะปูที่นอนเรียบร้อยรึยัง ถ้ายังแล้วนอนไม่สะดวกก็โน่นเลยประตู กลับไปนอนห้องตัวเองโน่น!“พรุ่งนี้เช้าจะพาไปเยี่ยมอานรินทร์ก่อนนะ”“ไม่จำเป็น ไปเองได้” เสียงที่ดังท่ามกลางความมืดทำปากฉันขยับตอบทันที ความจริงพรุ่งนี้เช้าฉันตั้งใจจะชวนเขาไปเยี่ย
last updateآخر تحديث : 2026-08-15
اقرأ المزيد

EPISODE 17 : ไม่สนใจ

“...ฮึก! ขอบคุณนะ...พี่คิน~” ฉันขอบคุณเขาพร้อมกับน้ำตาที่กลั้นเอาไว้ไม่ไหวอีกต่อไป เขาที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ระบายรอยยิ้มบาง ๆ ตรงมุมปาก ที่ต่อให้จะบางมากแค่ไหนแต่ตอนนี้ฉันก็มองเห็นความอบอุ่นและดีใจได้ชัดเจนอยู่ดีเขาที่ยิ้มบาง ๆ ยื่นมือมาเช็ดน้ำตาให้อย่างเบามือที่สุด ระหว่างที่เช็ดน้ำตาให้สายตาของเขาที่มองมาก็อ่อนโยนแล้วรอยยิ้มที่บางเบาก็ค่อย ๆ ฉายชัดขึ้น“เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นเลิกทะเลาะแล้วอยู่ข้างกันได้ไหม”“...” เขากำลังทำให้ใจฉันเต้นแรงด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ไม่ควรเกิดขึ้นมาสถานการณ์แบบนี้และในสถานที่แห่งนี้แต่มันกำลังเกิดขึ้นแล้วเขารู้ตัวบ้างไหม“ว่าไงครับคุณหนู เลิกทะเลาะแล้วอยู่ข้างกันได้ไหม...รังเกียจพี่รึเปล่า”​ เสียงเขาตอนนี้อ่อนโยนกับหัวใจที่แตกสลายของฉันที่สุดเลย ฉันมองเขาทั้งน้ำตาก่อนจะหันไปมองถ้วยกระเพาะปลาแล้วดึงมันมาตรงหน้าจากนั้นก็ตักมันขึ้นมาหนึ่งคำจากนั้นก็ยกมันขึ้นมาจ่อที่ปากของเขา“คือ?”“ให้พี่คินกินคำแรกก่อนแล้วเดี๋ยวแยมกิน”“ฮึ ๆ ๆ โอเคครับคุณหนู” เขายิ้มตกลงก่อนจะอ้าปากหยักที่สวยได้รูปเพื่อให้ฉันป้อนกระเพาะปลาให้และในระหว่างที่ฉันป้อนเขาก็เอาแต่มองตาฉันด้วยสายต
last updateآخر تحديث : 2026-08-15
اقرأ المزيد

EPISODE 18 : ไม่มีประโยชน์

“คุณคณิณผู้ถือหุ้นใหญ่คนใหม่ไม่มาเหรออคิน”“ไม่มาครับ ส่งตัวแทนมาจัดการแทน”“เสียดายจัง ได้ยินบอกว่าอายุยังน้อย น่าจะเท่า ๆ เธอเลยนี่ใช่ไหม”“ครับ” ผมพยักหน้ารับคำถามของคุณนาฏฤดี หนึ่งในบอร์ดบริหารคนสำคัญที่เดินเข้ามาถามผม“โอเค ไม่มาก็ไม่เป็นไรมหาเศรษฐีระดับนั้นคงยุ่งมากจนไม่มีเวลามารับตำแหน่ง เธอก็ทำงานให้ดีล่ะ เกาะเก้าอี้ตัวเองไว้ดี ๆ ล่ะตอนนี้ไม่มีคุณทินกรคุ้มกะลาหัวแล้วนะ”“ครับ”“แต่ก็คงเสี่ยงหน่อยนะอคินเพราะถ้าเธอทำงานเก่งบริษัทคงไม่ล้มแบบนี้”“ครับ” ผมแค่พยักหน้ารับด้วยท่าทางนอบน้อมท่ามกลางสายตาดูแคลนของบอร์ดบริหารตรงหน้าก่อนที่เธอจะเดินผ่านหน้าผมไป“อ้อ อคินจ้ะ”“ครับ”“อย่ายุ่งกับจีน่าล่ะ...เข้าใจนะว่าลูกสาวฉันกับเธอมันคนละชั้นกัน”“...ครับ” ผมสบตากับเจ้าของสายตาที่เอาแต่มองผมด้วยความดูถูกดูแคลนแล้วค่อยรับปากสั้น ๆ“อย่าผิดคำพูดล่ะ” คุณนาฏฤดีทิ้งท้ายก่อนจะเดินเชิดหน้าออกไปฮึ ๆ ๆ...ไร้สาระฉิบหายผมมองตามแค่นิดหน่อย ไม่สนใจคำพูดหรือสายตาดูถูกของใครหน้าไหนทั้งนั้นนอกจากหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาใครบางคนตื๊ด ตื๊ด~ติ๊ด!(ฮัลโหล)“กินข้าวรึยัง”(ยังเลย)“ถ้างั้นรอกินพร้อมพี่นะ พี่
last updateآخر تحديث : 2026-08-15
اقرأ المزيد

EPISODE 19 : ไร้สาระ

“อ่าส์~ ขอนะแยมโรล~ ถ้าไม่ได้เอาเราตอนนี้พี่ตายแน่~”“พะ พี่คิน...” ฉันมองบางสิ่งบางที่อยู่ตรงหน้า รู้ตัวด้วยว่ามองจนตาค้าง ก็จะไม่ให้ค้างได้ยังไงในเมื่อมัน...อลังกาลเกินความจำเป็นขนาดนี้“อืม~ / อ๊ะ!” ในระหว่างที่ฉันกำลังตื่นตะลึงกับสิ่งที่ได้เจอตรงหน้าเขาก็ใช้มือจับท่อน เอ่อ จับลูกชายของเขาแล้วเอามาจ่อที่...น้องสาวของฉันหัวใจฉันเต้นรัว ร่างกายอยากต่อต้านแต่สัมผัสที่อยู่ตรงนั้นทำให้ร่างกายฉันสะท้านเกินไป มีบางอย่างที่ไม่ต้องก้มลงมองก็รู้ว่าคืออะไรกำลังถูกับตรงนั้นของฉันและมันทำให้ฉันหายใจไม่ทั่วท้องเลย“อ่าส์~ เยิ้มมาก” เสียงครางแค่แผ่วเบาแต่ทำคนได้ยินสั่นสะท้านไปทั้งตัวเรียกสติฉันให้กลับมาได้นิดหน่อยแต่ทันทีที่ได้สติอันน้อยนิดกลับมาก็เริ่มรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างกำลังจะดันเข้ามาในร่างกายทำให้ฉันต้องรีบใช้มือที่แทบจะอ่อนแรงวางทาบลงบนหน้าท้องที่อัดแน่นไปด้วยซิกแพคเป็นลอนที่พอได้แตะปุ๊บร่างกายก็เหมือนมีกระแสไฟไหลผ่านทันที“ยะ อย่าค่ะ” เสียงฉันเบามากเหมือนคนไม่อยากห้ามแต่สาบานได้ว่าฉันตั้งใจห้ามมากนะ -///-“บอกแล้วไงว่าอย่าห้าม” เสียงพร่าดุดันนิดหน่อยก่อนที่มือใหญ่จะจับมือฉันดึงออกช้า ๆ
last updateآخر تحديث : 2026-08-15
اقرأ المزيد

EPISODE 20 : ตอบแทน

“เสียใจด้วยนะแยมโรล”“ขอบคุณนะกลัฟ” ฉันยิ้มขอบคุณเพื่อนร่วมคณะที่เดินเข้ามาแสดงความเสียใจ วันนี้วันเผาคุณพ่อแล้วค่ะ มีแขกมาเยอะเลย เพื่อน ๆ ก็มาเยอะพอสมควรเลย ปั้นชากับพี่เซตัสก็มา มาตั้งแต่เช้าแล้วล่ะตอนนี้พี่เซตัสก็ช่วยพี่คินดูแลแขกผู้หลักผู้ใหญ่ส่วนปั้นชาก็รับหน้าที่ดูแลเพื่อน ๆ แล้วก็รุ่นพี่รุ่นน้องในคณะที่มาร่วมงานแทนฉันที่ต้องยืนรับแขกอยู่หน้างาน“ได้กินอะไรบ้างรึยังเธอซูบลงไปเยอะเลย”“กินแล้ว ช่วงนี้เสียใจอยู่เลยกินได้นิดหน่อยแต่เดี๋ยวก็ดีขึ้น”“ครับ ขอโทษนะที่มาวันเผาเลย เราเพิ่งกลับมาจากฮ่องกงลงเครื่องเสร็จก็รีบมาที่วัดเลย”“อื้อ ไม่เป็นไรเลยกลัฟแค่มาก็ขอบคุณมากแล้ว เพื่อน ๆ อยู่ข้างในยังไงกลัฟเข้าไปนั่งก่อนนะ”“เราว่าเราอยู่เป็นเพื่อนเธอดีกว่า ไม่อยากให้เธอยืนอยู่คน... / หนูดี พาแขกไปนั่งหน่อย” ฉันหันไปตามเสียงเข้ม ๆ ของใครบางคนที่เดินมาตอนไหนก็ไม่รู้ พอมองก็เห็นว่าใบหน้าหล่อของเขาไม่ได้เด่นที่สุดอย่างที่เป็นมาตลอดแต่กลายเป็นสายตาต่างหากที่เด่นจนทะลุทุกอย่างออกมา ส่วนกลัฟก็หันไปมองด้วยความแปลกใจเพราะไม่รู้ว่าคนที่มาใหม่และท่าทางเหมือนเป็นเจ้าภาพอีกคนของงานคือใคร“สวัสดีครับ
last updateآخر تحديث : 2026-08-15
اقرأ المزيد
السابق
123456
...
9
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status