“เอาสามชั้นสไลด์เพิ่มไหม”“เราไม่เอาแล้วปริ๊นซ์ อิ่มแล้ว”“กินน้อยจัง”“โหนี่ก็เยอะแล้ว แต่นายนี่ก็ดีเนอะ ขนาดอกหักยังกินได้” ฉันแซวนิดหน่อยเพราะปริ๊นซ์กินเหมือนปกติเลย ไม่ได้เยอะมากเหมือนพวกกินจุแต่เขากินได้ปกติ ปกติมาก ๆ ดูเหมือนกระเพราะอาหารกับหัวใจจะทำหน้าที่สวนทางกัน“ไม่ได้มีอะไรให้ต้องเศร้านี่”“ฮะ?” ได้ยินนะถึงจะพูดเบา แต่ที่อุทานเบา ๆ เหมือนกันเพราะงงว่าพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง“เปล่า กินของหวานไหม”“อือ สั่งเลยนะ” เขาไม่ตอบก็ไม่เซ้าซี้หรอก ฉันหยิบโทรศัพท์มาแสกนคิวอาร์โค้ดเพื่อสั่งอาหารอีกรอบ กินอะไรดีน้า~ไหนขอดูซิว่าของหวานร้านประจำร้านนี้จะยังหวานเหมือนเดิมหรือหวานสู้จุ๊บของหวานใจพริกไทยได้รึเปล่า~หวานใจเหรอ? บ้า~ ยังไม่ได้ตกลงคบกันเลยนะยัยพริกท้าย~ >///“พริกไทย”“ว่า” ฉันขานรับสั้น ๆ สายตาก็มองหน้าจอโทรศัพท์“แฟนเธอสบายดีไหม ตั้งแต่กลับจากไปเที่ยวครั้งนั้นก็ไม่เจอกันเลย”“เฮียเขายุ่ง ๆ กับงานน่ะ นายจะกินอะไรสั่งพร้อมกันเลยไหม” ปริ๊นซ์ถามหาแฟนฉันก็ตอบได้ทันที ชอบความรู้สึกตอนนี้จังที่ฉันสามารถเป็นเพื่อนกับคนตรงหน้าได้จริง ๆ โดยที่ในใจไม่ต้องคอยแอบคิดอะไรไปไกลอยู่ตลอดเ
Last Updated : 2026-08-16 Read more