Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 70

“สวยว่ะ โคตรสวยเลย~”“ซี้ด~ อย่าทำแบบนี้~ พริกทรมาน~”“ยิ่งมีน้ำเยิ้มแบบนี้ยิ่งสวย~ สวยมาก~ อ่าส์~”“อื้อ~ ถ้าสวยก็ใส่เข้ามาได้ไหมคะ~ เฮียดีลพริกไม่ไหวแล้วขอร้อง~”“อ่าส์~ ทำไมต้องยั่ว”“อ๊ะ! ซี้ด~” ยั่วเพื่อให้ได้ในสิ่งนี้ไง ยั่วเพื่อให้เขาเอาส่วนปลายสีชมพูเข้มของท่อนลำที่แข็งจนน่ากลัวมาถูที่ติ่งสวาทให้ฉันได้เสียวซ่านจนส่ายร่อนสะโพกไม่หยุดเหมือนวินาทีนี้ไง“ฮึ ๆ ๆ เสียวเหรอ” คนตรงหน้าฉันกระตุกยิ้มมุมปาก ฉันมองใบหน้าหล่อตรงหน้าแล้วกัดริมฝีปากล่างเบา ๆ“เสียว~” ฉันตอบพร้อมกับวางมือลงบนเนินสามเหลี่ยมของตัวเองจากนั้นก็ลูบลงไปช้า ๆ จนปลายนิ้วกลางไปหยุดที่ติ่งสวาทจุดเดียวกันกับที่เขากำลังใช้ท่อนลำเขี่ยเล่นให้ฉันเสียวไปทั้งตัวจนอยากจับคนตรงหน้ามาทำผัวซ้ำ ๆ“จะทำอะไรครับ หืม~” เฮียดีแลนมองมือฉันพร้อมกับถาม พอโดนถามฉันเลยส่ายร่อนสะโพกช้า ๆ จากนั้นก็ใช้นิ้วกลางกับนิ้วชี้ดันกลีบเนื้อทั้งสองข้างของตัวเองให้แยกออกจากกัน“จะช่วยเฮียจับพริกทำเมียเร็ว ๆ ไง~” เสียงฉันที่พูดออกไปมันยั่วแค่ไหนฉันรู้ดี แต่ฉันไม่อายอะไรอีกต่อไปทั้งนั้น สิ่งที่ฉันต้องการทำที่สุดในตอนนี้มีแค่ต้องการให้เขาถูกฉันยั่วจนต้องแส

“ว่าจะคุยกับเราตั้งแต่เมื่อคืนแล้วแต่มีเรื่องให้หึงเมียซะก่อนเลยไม่ได้คุย”“ฮ่า ๆ ๆ ไม่ต้องมาหึงเลยพริกไม่ได้คิดอะไรกับคุณภีม แล้วตกลงว่ายังไงบ้างคะ”“ถ้าพี่ยังไม่ได้เรียกมาคุยแต่พี่บอกได้แค่ว่า...นานาสร้างเรื่องขึ้นมาให้คนอื่นรวมถึงเราเข้าใจผิดว่าเขาคบกับพี่ เราจะเชื่อพี่ไหมพริกไทย”“...” พริกไทยไม่ได้ให้คำตอบอะไรกับผมนอกจากความเงียบ แต่แค่นี้ก็ทำให้ผมยิ้มบาง ๆ ออกมาได้ไม่ยากถึงแม้ว่าความจริง.o.0มันจะโคตรรู้สึกเจ็บปวดก็ตามผมยิ้มให้เธอแล้วจับมือข้างหนึ่งของเธอมากุมไว้ มองมือเรียวของเธอ ใช้นิ้วโป้งเกลี่ยไล้หลังมือบางเบา ๆ ก่อนจะมองหน้าเธออีกครั้ง“โอเคครับ ไม่เชื่อก็ไม่เป็น... / เชื่อค่ะ”“...” พริกไทยพูดแทรกผมด้วยน้ำเสียงที่มั่นคงมาก มากจนทำให้ผมที่รอคอยคำนี้นิ่งเพราะทำอะไรต่อไม่ถูก ในใจผมแม่งมันเต้นแรงขึ้นมาทีละนิดก่อนจะกลายเป็นเต้นรัวด้วยความรู้สึกดีที่มากจนไม่รู้จะอธิบายยังไงเพราะการได้รับความเชื่อใจจากคนรักมันเป็นอะไรที่ดีที่สุดแล้ว“พริกเชื่อเฮีย ไม่ว่าจะเรื่องอะไรต่อจากนี้พริกจะเชื่อใจเฮีย”“ทำไม...ทำไมถึงจะเชื่อใจพี่ล่ะ” ผมดีใจแต่ก็อยากรู้เหตุผลในเวลาเดียวกัน ต่อให้ตอนนี้พริกไ

ติ๊ง!Pxxxx : Send a photoPxxxx : ทำตามที่กูต้องการทุกอย่าง ไม่งั้นกูทำลายพริกไทยเพราะถ้ากูไม่ได้...พวกมึงสองคนก็ไม่ต้องมีความสุข!“...”ผมนั่งจ้องรูปที่ถูกส่งเข้ามากับข้อความตรงหน้า ความรู้สึกตอนนี้มีแค่...หูอื้อตาลายเมื่อไม่กี่วินาทีก่อนหน้านี้ผมได้ยินเสียงแจ้งเตือนข้อความ แค่ได้ยินผมก็รีบหยิบโทรศัพท์มาเช็คเผื่อว่าจะเป็นข้อความจากคนที่คิดถึงมาตลอดครึ่งวัน แต่สุดท้ายกลับเป็นข้อความจากไอ้เหี้ยตัวหนึ่งที่ทำผมแทบคลั่งตั้งแต่วินาทีเรียกที่ได้เปิดอ่านนี่มันเกิดเรื่องเหี้ยอะไรวะ!พริกไทยไปอยู่กับมันได้ยังไงในเมื่อตอนเช้าเธอไปฝึกงาน!ติ๊ด!Dylan : มึงทำอะไรเมียกูผมแทบจะฆ่าคนตายได้ติดแค่ตรงหน้าผมไม่มีไอ้เหี้ยนี่ที่ผมอยากฆ่า แต่ถ้ามันอยู่ตรงหน้าเชื่อสิว่าผมไม่มีทางปล่อยให้มันมีลมหายใจต่อแม้แต่วินาทีเดียว!Pxxxx : แน่ใจเหรอว่าเมียมึงแค่คนเดียว“สัส!” ผมโมโหแทบคลั่งกับข้อความนี้ รูปเปลือยของพริกไทยที่มันส่งมากับข้อความหมา ๆ ของมันไม่ได้ทำให้ผมรังเกียจเธอ แต่ผมกำลังจะคลั่งเพราะไม่รู้ว่าเมียตัวเองโดนอะไรไปบ้าง!Dylan : มึงต้องการอะไรในใจผมเดือดแต่ก็ต้องพยายามควบคุมสติไม่งั้นก็ไม่รู้ว่าไอ้เหี

“หนูพริก”“...คะน้าปริม” ฉันมองผ่านรั้วไปตามเสียงเรียกเบา ๆ ของน้าปริม แค่ได้สบตาก็รู้ว่าน้าปริมกำลังรู้สึกไม่ดีมาก ๆ“...น้าขอโทษนะลูก~” เสียงน้าปริมสั่น ตาก็มีน้ำตาคลอ ฉันไม่รู้เลยว่าน้าปริมเจออะไรมาบ้างเมื่อวานถึงได้แสดงอาการกลัวลูกชายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แต่ก็มั่นใจว่าคงหนักแล้วก็เลวร้ายพอตัวไม่งั้นคงไม่เป็นแบบนี้หรอก“ไม่เป็นไรค่ะน้าปริม อย่าขอโทษเลยนะคะ พริกรู้ว่าน้าปริมไม่ได้อยากให้เรื่องมันเป็นแบบนี้” ฉันพยายามยิ้มให้เผื่อน้าปริมจะรู้สึกดีขึ้นมาบ้างทั้งที่ความรู้สึกของตัวเองก็แย่เหมือนกัน เทื่อคืนฉันหลับไม่ลงเลยนะคะ นอนไม่ได้เลย ทำยังไงก็ข่มตาให้หลับไม่ได้“น้า...น้าเลี้ยงลูกมาไม่ดี~” น้ำตาของน้าปริมไหลออกมา ฉันทำได้แค่ส่งยิ้มเพื่อให้กำลังใจเท่านั้น“ไม่มีใครเลี้ยงหัวใจของลูกได้หรอกค่ะ น้าปริมอย่าโทษตัวเองเลยนะคะ ที่ผ่านมาพริกเห็นมาตลอดว่าน้าปริมดูแลปริ๊นซ์มาอย่างดีแค่ไหน พริกยังอยากมีแม่แบบน้าปริมเลยรู้ไหมคะ” ^^ฉันพูดตามที่ตัวเองรู้สึก พอฉันพูดจบน้าปริมที่เอาแต่มองฉันก็มีน้ำตาไหลออกมา“...ปริ๊นซ์เอาปืนขู่น้า~ ฮึก! น้าไม่ได้อยากหลอกหนูนะหนูพริก~” ฉันอยากรู้นะว่าปริ๊นซ์ทำอะ

แอด~ประตูคอนโดถูกปริ๊นซ์ผลักเข้าไปให้เปิดออก ภายในห้องไม่ได้สว่างจ้าแต่ก็มีแสงสว่างเพราะไฟถูกเปิดไว้ เห็นไฟแค่นี้ฉันก็รู้แล้วว่าเจ้าของห้องอยู่ในนี้ ถ้าอยู่คนเดียวเฮียดีแลนไม่เปิดไฟทั่วห้องอยู่แล้วฉันรู้“เอามือออกไปปริ๊นซ์” ฉันบอกปริ๊นซ์ที่ลงน้ำหนักมือมาที่เอวฉันมากขึ้นเบา ๆ แต่ยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุสินะฉันลืมไป“ฮึ ๆ ๆ แค่กอดไอ้ห่านั่นไม่ขาดใจตายหรอก”“...” ฉันไม่ต่อปากต่อคำ เลือกที่จะเงียบเพราะไม่อยากพูดให้มันกลายเป็นการยั่วยุให้ปริ๊นซ์อยากเอาชนะมากขึ้น บอกตรง ๆ นะคะว่ากลัวเฮียดีแลนเป็นฆาตกรเร็ว ๆ นี้มาก และฉันมั่นใจว่าตอนนี้คนของฉันเขาคงรู้แล้วว่าห้องเขามีคนเข้ามาแต่เขาแค่ยังไม่ออกมาแสดงตัวก็เท่านั้น“เข้าไปสิ” ปริ๊นซ์ดันเอวฉันเบา ๆ ฉันเลยเดินเข้ามาในห้องตามคำสั่ง ใจก็เริ่มเต้นรัวเพราะไม่อยากให้คนรักของตัวเองรู้สึกแย่ไปมากกว่านี้หมับ!“...” ฉันตั้งใจจะเดินให้เร็วเพื่อออกห่างจากปริ๊นซ์ แต่ก้าวขาได้สองก้าวปริ๊นซ์ก็ตามมากอดเอวเอาไว้ทำให้ฉันนิ่งไปชั่วขณะด้วยความรู้สึกรังเกียจรังเกียจ ขยะแขยง อยากอาเจียน แค่ยืนใกล้ ๆ ก็แทบจะไม่อยากหายใจใช้อากาศร่วมแล้วแต่นี่ปริ๊นซ์มาสัมผัสร่างกายมัน