Alle Kapitel von รวมเรื่องสั้นอีโรติก NC : Kapitel 51 – Kapitel 60

ตกค่ำ พ่อเลี้ยงหนุ่มในสภาพเปลือยเปล่ากอดร่างอรชรของภรรยาวัยสาวเอาไว้ด้วยความหวนแหน อลิซเริ่มรู้สึกตัวขึ้นมาเมื่อความหิวเข้าครอบงำ “อือ...” ลำคอของเธอแห้งผาก ลืมตามองเพดานห้องสีขาว “ตื่นแล้วเหรอครับ” ยังไม่ทันจะเหลียวมองคนหหื่น เสียงของเขากลับดังขึ้นทักทายเธอด้วยน้ำเสียงอันสดใสจนเธอนึกหมั่นไส้ “โอ๊ย...เจ็บจัง” หญิงสาวอุทานขึ้น แทบก้าวขาลงจากเตียงไม่ไหว เดือดร้อนคนเป็นแฟนที่เข้ามาประคองกอดเธอเอาไว้ “ก็ใช้งานมาตลอดสองวันจะให้ไม่เจ็บได้ยังไงล่ะ แล้วจะไปไหนเหรอครับ” ตื่นมาชายหนุ่มอารมณ์ขึ้นอย่างประหลาดเพราะเขาดูดเอาพละกำลังจากเธอจนหมดแล้วยังมีหน้ามาพูดแบบนี้อีก “ไม่ต้องมาพูดเลยนะคนบ้า หนูเจ็บมากด้วย” อลิซไม่อยากจะมองใบหน้าเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ของพ่อเลี้ยงหนุ่ม ไม่รู้ว่าเธอชอบเขาไปได้ยังไง ไม่นึกเลยว่าพอรักพอชอบเขาไปแล้ว เขาจะหื่นขนาดนี้ ไม่ยอมให้เธอไปไหนตลอดสองวันสองคืน สาวน้อยตกเป็นทาสรักชายหนุ่มเธอแทบไม่มีเรี่ยวแรงต้านทานความปรารถนาของเขาได้เลย “จะอาบน้ำเหรอครับ”

“มาได้ยังไง กะ กลับไปเดี๋ยวนี้นะ” หญิงสาวเอ่ยถามเสียงกระท่อนกระแท่นจับลำแขนแกร่งของชายหนุ่มเอาไว้เป็นการห้ามปรามไม่ให้มือของชายหนุ่มซุกซนไปมากกว่านี้ “คิดถึง มีแค่เราใช่ไหม” “อะ...อย่าทำอะไรบ้า ๆ นะ หนูยังโกรธป๋าอยู่นะ” อลิซสั่นหน้าแรง ๆ แม้จะดีใจที่เจอคนที่คิดถึงจับใจ แต่เรื่องขัดเคืองอยู่ภายในใจ “จะไม่ไหวอยู่แล้ว ไม่ได้นอนกอดเมียหลายคืนมันทำให้ป๋าอยากจะลองกลางแจ้งนะครับ” โจเชฟขบกรามแน่นกระซิบเสียงแหบพร่าด้วยความต้องการ นิ้วร้ายพยายามดึงสายผ้าสองชิ้นที่ปกปิดเนินน้อยแทบไม่มิด “อือ ถ้าทำแบบนั้นตอนนี้หนูจะโกรธ” อลิซพยายามขู่เข็ญชายหนุ่ม แต่ก็ไม่เป็นผลเมื่อเนื้อผ้าชิ้นน้อยหลุดลอยจากกลางสาวจนล่อยรลองต่อหน้าต่อตาเธอ “เหรอ....ป๋าไม่เชื่อหรอกว่าหนูจะโกรธป๋าเพราะเรื่องนี้ ถ้าโกรธป๋าจริงคงไม่ตอบสนองต่อนิ้วของป๋าขนาดนี้ แน่นฉิบหายอูย...เสียว” ร่องคับแน่นของเมียสาวตอดรัดปลายนิ้วจนเขาอยากจะงัดแก่นกายแล้วสอดแทรกเข้าไปในร่องรักของเธอเสียเดี๋ยวนี้ “อ๊าย...ป๋า หนูเสียว” อลิซส่ายหน้าความรู้ตรงหน้าหลา

“อย่าบอกนะว่า....” ผู้เป็นแม่เอ่ยขึ้นถามลูกสาวอย่างอึ้ง ๆ พลางมองหน้าลูกเขยของตน ใบหน้าหล่อเหลาคมคายเรียกความสนใจจากเธอได้เป็นอย่างดี เอรินมองหน้าสามีของตนเล็กน้อยเพื่อขอความเห็น แต่สามีของเธอกลับส่ายหน้าน้อย ๆ “ค่ะแม่ นี่คือแฟนหนูเอง ลูกเขยของคุณพ่อคุณแม่ยังไงล่ะค่ะ” อลิซแลย ฉีกยิ้มจนตาหยี ซึ่งต่างโจเชฟที่กลืนน้ำลงคอเสียงดังเฮือกเมื่อเห็นใบหน้าแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมของพ่อตา “หล่อจังเลยนะ ลูกเขยแม่เนี่ย” เอรินเอ่ยขึ้นพลางจับมือของสามีเอาไว้แน่น เพราะเธอรู้ดีว่าสามีของเธอนั้นหวงลูกสาวขนาดไหน ส่วนเธอไม่เท่าไหร่เพราะยังไงอลิซก็โตขึ้นแล้วต้องไปใช้ชีวิตเป็นของตัวเองอยู่ดี ต่างจากอัฐที่ประคบประหงมลูกสาวราวกับไข่ในหิน พอเข้ามาในบ้าน เอรินและอลิซจักเตรียมอาหารเย็นอยู่ในครัว คนรับใช้ภายในบ้านลาพักร้อนพวกเธอจึงต้องทำอาหารด้วยตนเอง ปล่อยให้หนุ่มอยู่ในห้องโถงกันสองคน พ่อเลี้ยงที่เคยออกกำลังสั่งคนอื่นมากมายวันนี้ต้องมาอยู่ในสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคลายไม่ออก “นายเป็นใคร แล้วรู้จักลูกสาวของฉันได้ยังไง แล้วอายุเท่าไหร่” อัฐถามรัว ๆ

อลิซกัดปากตัวเองเบา ๆ ปรือตาหวานมองชายหนุ่มใต้ร่างด้วยความปรารถนา ก่อนจะเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง ไม่นานร่างบางเริ่มกระตุกเกร็ง “อ๊าย.....เสียวจัง” หญิงสาวปลดปล่อยความปรารถนาออกมาจนหมดสิ้นก่อนจะซบลงบนอกแกร่งอย่างหมดแรง ทิ้งให้พ่อเลี้ยงที่ยังไม่เสร็จสมเอาไว้แบบนั้น “คิดดีแล้วใช่ไหมที่เสร็จก่อนป๋าแบบนี้” พ่อเลี้ยงครางเสียงพร่าเมื่อเมียรักกล้ายั่วอารมณ์คนหื่นอย่างเขาได้ขนาดนี้ ชายหนุ่มพลิกร่างบางนอนคว่ำใต้ร่าง จับหมอนใบใหญ่มารองสะโพกผายเอาไว้ก่อนจะฝากฝังท่อนเอ็นขนาดใหญ่เข้าไป อีกหน “อื้อ...ป๋า....หนูจุกนะ” ใบหน้าสวยเหยเกเมื่อแฟนหนุ่มผลักดันท่อนเอ็นขนาดใหญ่เข้ามาโดยที่ไม่ทันตั้งตัว หญิงสาวที่เพิ่งเสร็จสมไปหมาด ๆ ครางออกมาเสียงหลงเมื่อพ่อเลี้ยงหื่นผลักตัวตนเข้าหาในจังหวะถี่รัว จนเกิดเสียงกระทบกระทั้งอย่างเลี่ยงไม่ได้ ตับ ตับ ตับ “ปล่อยให้ผัวค้างแบบนี้ มันไม่ดีเลยนะที่รัก” โจเชฟครางเสียงแหบพร่าในยามที่มอบตัวตนเข้าหาหญิงสาวอย่างเร็วรี่ กายสาวตอดรัดแก่นกายอย่าหนักหน่วงให้ความรู้สึกดีเสมอ เขาทั้งหลงใหลทั้งร่างกายทั้งหั

บาสเตียนมาเฟียหนุ่มอายุสามสิบสามกำลังหลบหนีการตามล่าของศัตรูเข้าไปในตรอกซอยแคบ ๆ ในสลัมแห่งหนึ่ง เขาเดินทางมาทำธุรกิจกับนักลงทุนที่ประเทศไทยและตัดสินใจอยู่ที่นี่อย่างถาวร มันเป็นความผิดพลาดของเขาเองที่ประมาทไม่ยอมให้ลูกน้องหลายสิบคนตามมาด้วย แม้ว่าเขาจะเก่งการต่อสู้และการใช้ปืน แต่ถ้าถูกตามล่านับยี่สิบคนก็ต้องพ่ายแพ้ได้เหมือนกัน “เฮ้ย ! มึงไปทางนั่น ส่วนกูจะไปทางนี้เอง” เสียงเข้มของชายชุดดำที่เอ่ยปากสั่งลูกน้องนับสิบคนให้ไปอีกทาง บาสเตียนหลบอยู่ข้างถังขยะ แทบจะทนไม่ไหวเพราะว่าเขาโดนยิงที่หัวไหล่ตอนนี้ทำได้เพียงแค่กดแผลเอาไว้ไม่ให้เลือดไหลไปมากกว่านี้ พอไร้วี่แววว่ากลุ่มคนพวกนั้นจะตามเขามา บาสเตียนตัดสินใจเข้าไปในบ้านหลังเก่าๆ ทรุดโทรมมาก หวังว่าคงไม่มีใครอยู่หรอกนะ พอเข้าไปในบ้านเท่านั้นสภาพไม่เหมือนกับภายนอก เหมือนจะมีคนอยู่ บาสเตียนไม่มีเวลาคิดมากถือวิสาสะคว้าผ้าในตะกร้ามาพันแผลที่หัวไหล่ “อะ..” ชายหนุ่มร้องเบา ๆ ทำให้ใครบางคนที่อยู่กำลังทำอาหารอยู่ในครัว เกิดความสงสัยว่าใครเข้ามาในบ้านของตน บาสเตียนถอดเสื้อสูทออกก่อนจะเปิดแผลออ