Masuk“ใช่ ฉันนาธาน”
ชายหนุ่มตอบกลับเสียงแข็ง ดวงตาคมกริบหรี่มองเด็กสาวตั้งแต่หัวจรดเท้า หญิงสาวตรงหน้าเขาจัดว่าหน้าตาดีใช่ย่อย แต่อยู่ในสภาพที่ไม่สู้ดีเท่าไหร่ เสื้อผ้าหน้าผมทำให้เจ้าตัวดูหม่อมมองลงเล็กน้อย แต่เขากลับไม่อาจละสายตาออกจากปากบางนั้นได้ “พี่นาธาน จริง ๆด้วย” ดารินกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ โผตัวเข้ากอดร่างกายกำยำของพี่ชายบุญธรรมอย่างรวดเร็ว เธออยากจะมีพี่ชายมานานแล้วที่นี่มีแต่ความเงียบเหงา แล้วจู่ ๆ ก็เหมือนฝันของสาวน้อยกลายเป็นความจริงเธอกำลังจะมีพี่ชาย มีพ่อ มีแม่เหมือนเด็กคนอื่นเขา “ปล่อย” นาธานสั่งเสียงเข้ม ร่างกายของเขาเกร็งเพิ่งเคยถูกผู้หญิงใสซื่อจู่โจม “ปล่อย” เมื่อหญิงสาวไม่ยอมปล่อย ชายหนุ่มเอ่ยสั่งอีกครั้ง มือหนาก็เริ่มแกะมือสาวน้อยออกจากเอวแกร่ง เขาร้อน ๆหนาว ๆก็สาวน้อยคนนี้เล่นกอดเขาแบบแนบชิด ไม่ระมัดระวังเนื้อนมไข่ของตัวเองบ้างหรือไงว่าสัมผัสกับร่างกายผู้ชายแล้วมันเกิดพลังงานบางอย่าง ดารินยอมคลายอ้อมกอดจากชายหนุ่มแต่โดยดี แหงนหน้ามองพี่ชายสุดหล่อของตนชัด ๆ เด็กสาวกะพริบตาปริบ ๆ พอเห็นใบหน้าของนาธานแบบเต็ม ๆหญิงสาวก็ยิ่งเบิกตาโพรง เขาทั้งหล่อทั้งดูดีราวกับพระเอกหนังฝรั่ง หญิงสาวอมยิ้มอนาคตเธอต้องห่วงพี่ชายคนนี้มาแน่ ๆเพราะอ้อมกอดของเขามันช่างอบอุ่นเกินบรรยาย “ขึ้นรถได้แล้ว” เขาสั่งต่อ เด็กสาวยอมทำตามอย่างว่าง่าย พยักหน้างึก ๆ ก่อนจะลากกระเป๋าใบเล็กตามเขามาที่รถ ชายหนุ่มเห็นสาวน้อยลากกระเป๋าแล้วมันดูขัดตาเขายังไม่รู้ มือใหญ่คว้ากระเป๋ามาเองเสียเลย “ทำไมพี่นาธานไม่พูดกับหนูดาบ้างเลยคะ” ดารินถามเสียงเจื้อยแจ้ว มองชายหนุ่มที่กำลังขับเคลื่อนรถออกไปจากสถานสงเคราะห์เด็ก “เงียบน่า ฉันอยากใช้สมาธิ” นาธานตอบกลับเสียงแข็งเช่นเดิม “หนูดาว่าเปิดเพลงจะช่วยให้เรามีสมาธิมากขึ้นนะคะพี่นาธาน” ดารินเสนอ เพราะเวลาเธอฟังเพลงเธอมักจะมีสมาธิไม่คิดฟุ้งซ่านเผื่อว่าพี่นาธานต้องการเธอเลยแนะนำเขา “หยุดพูดนะ ยัยเด็กบ้าก่อนที่ฉันจะโยนเธอลงจากรถ” ให้ตายเถอะ! เด็กสาวคนนี้อายสิบแปดจริง ๆหรือไง ทำไมทำราวกับตัวเองเป็นเด็กอายุสิบขวด ถามนู้นถามนี้ ไม่รู้ว่าบิดาและมารดาของเขาไปรับเด็กสาวคนนี้มาได้อย่างไรกัน ใสซื่อขนาดนี้ เขาต้องประสาทแตกมากแน่ ๆถ้าต้องอยู่ร่วมบ้ายกับเด็กสาวผู้ใสซื่อย่างดาริน“พี่นาธานว่าหนู” น้ำเสียงปริ่ม ๆจะร้องไห้ของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มบดกรามเอาไว้แน่น เขายิ่งแพ้น้ำตาผู้หญิงเสียด้วย “พี่นาธานใจร้าย” กำปั้นน้อย ๆของเธอฟาดลงมาที่ไหล่หนา
นาธานสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ เขาต้องใจเย็นไว้ แม้ว่ามือน้อยจะเริ่มออกแรงทุบมาที่ไหล่เขาถี่ เขาละมือหนึ่งจากพวงมาลัยมาจับมือเจ้าปัญหาทั้งสองเอาไว้ “หยุดก่อนครับ ถ้าหนูดาดื้อ เดี๋ยวพี่ไม่รักนะ” นาธานรู้สึกกระดากปากตัวเองเต็มทนคำพูดหวาน ๆแทบไม่เคยหลุดออกมาจากปากของนาธาน นักธุรกิจหนุ่มหล่อผู้มีนิสัยห่าม ๆ กลับต้องมานั่งพูดจาหวาน ๆกับเด็กสาว “จริง ๆนะคะ หนูดาสัญญาว่าจะไม่ดื้อกับพี่นาธานอีก” ดารินยิ้มกว้าง โน้มตัวหอมแก้มสากของพี่ชายเป็นรางวัล แต่คนโดนขโมยหอมแก้มกลับแข็งทื่อ หันมามองสาวน้อยที่ฮัมเพลงเบาอย่างสนุกสนาน เมื่อกี้สาวเจ้ายังร้องห่มร้องไห้ราวกับมีคนจะเป็นจะตายพอเขารับปากเข้าหน่อย เปลี่ยนไปราวกับฟ้ากับเหว แล้วแบบนี้หัวใจที่เคยแข็งดุจหินผาจะมาอ่อนยวบเพราะเด็กสาวคนนี้อย่างนั่นเหรอ...พอมาถึงปุ๊บ นาธานก็สั่งให้ลูกน้องเอาข้าวของหญิงสาวไปเก็บไว้ที่ห้องสุวรรณาลงทุนลงแรงจัดให้กับมือ เขาล่ะเอือมระอากับสาวน้อยนามว่าดารินเสียจริง ดูเหมือนหญิงสาวยืนนิ่งเหมือนกำลังลังเลและหวาดกลัวกับสถานที่ใหม่
“เข้าไปสิ ลูกน้องฉันไม่ยิงเธอทิ้งหรอกน่า” นาธานคิดว่ามันเป็นคำขู่แบบขำ ๆของเขา แต่มันกลับทำให้สาวน้อยที่ยืนนิ่งหวาดกลัวว่าเดิม ดารินถอยรนเมื่อลูกน้องสามคนมายืนตรงหน้าชายหนุ่ม หญิงสาวหลบหลังชายหนุ่มหวังเป็นแหล่งพักพิง “เป็นอะไรไป” เขาถามอย่างไม่สบอารมณ์นัก เขาไม่อยากเสียเวลาอันมีค่าไปกับการมานั่งเลี้ยงเด็กสาว “หนูดากลัว” หญิงสาวเอ่ยอู้อี้กับแผ่นหลังของชายหนุ่ม นาธานสูดลมเข้าปอดเพื่อต้องการให้ตัวเองไม่เผลอฆ่าใครตายเสียก่อนเพราะความรำคาญ “เรื่องมากจริง เด็กคนนี้” นาธานสะบัดตัวก่อนเรียกลูกน้องให้มาช่วยแกะหญิงสาวออกจากแผ่นหลัง ดารินเริ่มจะร้องไห้อีกครั้งพี่นาธานของเธอไม่สนใจเธอ ดารินก็ไม่ทำดื้อไม่ซนตามที่ตกลงกันไว้แล้วนี่น่า “คุณหนูครับ อย่ากวนนายเลยนะครับ นายคงจะหงุดหงิดกับงาน คุณหนูไปหาอะไรอร่อยทานในครัวดีกว่านะครับ ถือว่าเป็นการรอนายใหญ่กับมาดาม” เดฟที่เห็นเจ้านายคนใหม่เริ่มจะร้องไห้ก็เข้าไปปลอบ บอกให้เด็กรับใช้เอาขนมนมเนยมาให้หญิงสาวที่ห้องโถงใหญ่รอเจ้านายทั้งสอง “พี่นาธานไม่รักหนูเหรอ?” ดารินหันมาถามชายหนุ่มที่ยืนก้มหน้ารับคำสั่งอยู่ด้านหลัง บ้านหลังใหญ่รายลอมไปด้วยผู้คนรับใช้ ชีวิตเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมากับเวลานี้ดารินสัมผัสได้ถึงความแตกต่าง ตอนนี้เธอรู้สึกว่าตัวเองเป็นเจ้าหญิงตัวน้อย ๆที่มีคนเอาใจ “เปล่าหรอกครับ นายแค่ยังไม่เคยมีน้อง พอมีคุณหนูนายเลยรู้สึกแปลก ๆเท่านั้น” เดฟปลอบใจเด็กสาวรู้สึกสงสารคุณหนูคนใหม่จับใจต้องมาอยู่แปลกที่แปลกถิ่น แถมพี่ชายสุดหล่ออย่างนาธานกลับเย็นชาใส่อีก “ถ้าหนูดาทานของว่างเสร็จแล้ว อยากจะไปหาพี่นาธานที่ห้องได้ไหมคะ” ดารินถามพร้อมกับมองเดฟที่ยืนนิ่งด้วยสายตาออดอ้อน “ครับ ๆ” เดฟไม่ได้แต่ก้มหน้าก้มตาตอบ ถ้าดารินอยากจะไปหานาธานที่ห้องทำงานเขาก็ไม่สิทธิ์ขัดอยู่แล้วถึงจะรู้ว่าตัวเองต้องโดนเจ้านายทำโทษแต่เขาก็อดสงสารสาวน้อยไม่ได้“อ่า...คุณหนูของผม” ชายหนุ่มครางระเมอราวกับคนเสียสติเมื่อไอเย็นจากมือน้อย ๆ ของหญิงสาวที่เขารักโอบล้อมแก่นกายอันร้อน ระอุของเขาเอาไว้ กริ้ง เสียงโทรศัพท์ของชายหนุ่มดังขึ้น จอมทรัพย์จำเป็นต้องรับโทรศัพท์อย่างเลี่ยงไม่ได้ “สวัสดีครับ” จอมทรัพย์พยายามสะกดกั้นน้ำเสียงของตัวเองไม่ให้แหบห้าวไปมากกว่านี้ ก็แม่คุณทูนหัวกำลังชัดรูดแก่นกายแกร่งราวกับเป็นของเล่นชิ้นโปรดของเธอ “คุณจอม ไม่ได้เอาลูกสาวของผมไปไหนใช่ไหม” อันดามันที่ไม่ได้เจอลูกสาวนานหลายอดโทร.มาถามด้วยความเป็นห่วงไม่ได้ “ก็แค่มาพาซ้อมฮันนี่มูน ถ้าผมจะเอาหลานตัวน้อย ๆ ไปฝากคุณอันดามันคงไม่ว่าผมนะครับ” ชายหนุ่มพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่จริงจังทำเอาปลายสายหัวเราะร่วนออกมาอย่างถูกอกถูกใจ “อ๊า....คะ คุณพ่อ...” “งั้นแค่นี้ก่อนนะ หวังว่ากลับมาแล้วจะจัดงานแต่งงานเร็ว ๆ นะผมอยากจะอุ้มหลานเต็มแก่อยู่แล้ว” อันดามันเห็นดีเห็นงามกับการกระทำของว่าที่ลุกเขยคนโปรด “อื้อ....จอมหนูร้อน เอามันเข้ามาในตัวของหนูเถอะนะคะ” หญิงสาวขอร้องเสียงหวาน
“อ๊าย....คนบ้าฟังก่อนนะ” อรินดาที่ถูกพ่อคนใจร้อนฉุดกระชากลงมาจากรถ พอเธอดิ้นพยศเขาก็จัดการอุ้มหญิงสาวมาแนบอก จอมทรัพย์ก้าวขายาว ๆ ตรงไปที่บ้านพักตากอากาศของตน หญิงสาวไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าเขาแอบซื้อบ้านหลังนี้เอาไว้เป็นเรือนหอยามที่มาฮันนี่มูนมากกว่า “ไม่ฟัง ผมจะไม่ยอมให้คุณหนูไปเจอผู้ชายคนอื่นอีก คุณหนูต้องเป็นเมียผมเท่านั้น” ชายหนุ่มคำรามเมื่อทิ้งร่างอรชรลงบนเตียงกว้างเรียบร้อย “อื้อ....หนูก็เป็นเมียจอมอยู่แล้วไง คนบ้ารู้ไหมว่าทำแบบนี้มันเกินไปอ่ะ” อรินดาพยายามพยุงตัวเองขึ้นมานั่ง แต่โดนคนหื่นผลักดันในนอนลงไปบนเตียงอีกหน จากนั้นชายหนุ่มก็คลายเนคไทของตัวเองออกมามัดข้อแขนของหญิงสาวเข้ากับหัวเตียง จอมทรัพย์ยืนมองสาวน้อยที่ดิ้นไปมาบนเตียงด้วยสายตาเต็มไปด้วยความปรารถนา “ปล่อยนะคนบ้า มาหมัดหนูทำไม ถ้าไม่ปล่อยหนูจะโกรธแล้วน่ะ แล้วหนูเป็นอะไรไป หนูจะไม่ยอมให้อภัยจอมเด็ดขาดรู้เอาไว้ด้วย” “ตอนนี้คุณหนูลุกออกจากเตียงให้ได้ก่อนเถอะ ค่อยมาโกรธผม เพราะที่ผมพาคุณหนูมาที่นี่ผมอยากจะมาทำลูก ถ้าคุณหนูไม่ท้องกลับไป ผมไม่มีทางปล่อยค
“เป็นเรื่องของผู้ใหญ่ เด็กอย่ายุ่ง” จอมทรัพย์ดันศีรษะทุยให้ออกห่างจากแขนแกร่ง ก่อนจะสูดหายใจเข้าปอดลึก ๆ “อือ... หนูไม่เด็กแล้วนะ มีทุกอย่างอย่างที่ผู้ใหญ่ชอบ หรือว่าจอมไม่ชอบหน้าอกคู่นี้ของหนูแล้ว” อรินดาว่าพลางกัดปากเบา ๆ เป็นการยั่วยวนชายหนุ่ม “ยั่ว!” ชายหนุ่มอมยิ้มก่อนจะขับรถออกไปอย่างใจเย็น จอมทรัพย์ยอมรับว่าอรินดาทำให้เขายิ้มหัวเราะออกมาอย่างไม่อาย อรินดาขออนุญาตว่าที่คู่หมั้นออกมาเที่ยวเพียงลำพัง แต่จอมทรัพย์รับปากจะมารับเธอเหมือนเคย คนอะไรบ้างานบอกว่าจะหาเงิน ๆ มาเลี้ยงลูกน้อยในอนาคตแล้ว ถ้าแต่งงานแล้วมีหวังว่าเธอคงไม่ได้ออกมาเปิดหูเปิดตาแบบนี้แน่ หลังจากขยับร่างกายจนรู้สึกขาที่เริ่มอ่อนล้าหญิงสาวก็เดินมานั่งโต๊ะคนเดียวด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความเบื่อหน่าย เพราะใครบางคนที่เธออยากให้มาเป็นพ่อจอมทึ่มเฝ้าเธอกลับบ้างานเสียนี่ “ว่าไงน้องสาว” จู่ ๆ ก็มีชายหนุ่มนั่งลงเคียงข้างเธอ หญิงสาวตกใจไม่น้อย มองชายหนุ่มแปลกหน้าอย่างหวาดกลัว “คุณเป็นใคร อย่าเข้ามานะ” อรินดาไม่รอช้า ถอยร่นหนีจากการเกาะกุมของคนแปลกหน้า ใบหน
อรินดามาเดินเลือกซื้อของกับจอมทรัพย์หญิงสาวเดินควงแขนชายหนุ่มด้วยความร่างเริง จอมทรัพย์ก็ไม่ต่างกันใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มเต็มไปด้วยรอยยิ้ม “รอผมอยู่ตรงนี้นะครับ ผมขอตัวเข้าห้องน้ำก่อน แล้วอย่าส่งสายตายั่วผู้ชายคนอื่นล่ะนอกจากผม” ชายหนุ่มพูดทีเล่นทีจริง ยิ่งนานวันเขาก็รู้สึกว่าตัวเองทำตัวเป็นตาแก่หึงหวงหญิงสาว ทำไงได้ล่ะก็เธอทั้งสวยทั้งน่ารัก “ค่ะ พี่จอมก็รู้ว่าหนูน่ะชอบอ่อยพี่จอมคนเดียว” อรินดาเขย่งเท้ากระซิบข้างหูชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงอันแผ่วเบา หลังจากจอมทรัพย์เดินเข้าไปในห้องน้ำ อรินดาที่ยืนรออยู่สักพักก็เริ่มหิวน้ำขึ้นมา หญิงสาวเดินตรงดิ่งไปที่ร้านขายน้ำใกล้ ๆ จู่ ๆ ก็มีขวดน้ำยื่นมาตรงหน้าเธอ “ถ้าไม่เกียจจะรับน้ำจากผมก็ได้นะครับ” รามส่งยิ้มหว่านเสน่ห์ อรินดานิ่งค้างไปสักพักเมื่อชายหนุ่มตรงหน้าช่างหล่อเหลาเอาการ อรินดาสะบัดศีรษะเรียกสติของตัวเองกลับคืนมา “เอ่อ...” “ผมรามครับ เป็นเพื่อนของจอมทรัพย์ คุณคงไม่เคยเจอผมสินะครับ ถึงได้ทำหน้าแปลกใจขนาดนี้” รามชิงตัดหน้าพูดก่อน “ขอโทษด้วยนะคะพี่ราม พี
อรินดาสวมกอดชายหนุ่มในทันทีที่เข้ามาในห้องอาบน้ำที่เต็มไปด้วยกระจก ร่างกายสาวเปลือยเปล่าไม่ต่างจากเขา ตอนนี้ร่างกายของเธอเต็มเปี่ยมไปด้วยความต้องการเขาจะให้เธอทำอะไร เธอยอมทุกอย่างขอแค่เขายอมทำให้เธอหายจากความปรารถนาอันแสนหวานนี้ “หนูจะแต่งงานกับจอม พี่จอมหนูไม่ไหวแล้ว อื้อ” อรินดาจุมพิตสะเปะสะปะบนแผ่นหลังอันแข็งแกร่งของจอมทรัพย์ หัวใจของชายหนุ่มเต้นแรงผิดปกติ ก่อนจะหมุนตัวมาเผชิญหน้ากับหญิงสาวสุดแสนจะเซ็กซี่ จากนั้นพ่อจอมทึ่มของเธอจุมพิตริมฝีปากบางอย่างหนักหน่วง ลำแขนทั้งสองข้างสอดเข้าประคองหญิงสาวเอาไว้ อรินดาถูกกระเตงด้วยสภาพอันเซ็กซี่ แผ่นหลังบางสัมผัสกับความเย็นเฉียบของผนังที่เป็นกระจกสะท้อนเงาของทั้งคู่ ใบหน้าสาวแดงก่ำราวกับตำลึงสุกปรือตามองเห็นเงาสะท้อนของทั้งคู่ เรือนร่างอันกำยำของชายหนุ่มประคองร่างกายอรชรของเธอเอาไว้มั่น จอมทรัพย์นำพาแก่นกายอันแสนจะเร่าร้อนเข้าทักทายช่องทางรักอันคับแคบ อรินดาครางเสียงหวานด้วยความเจ็บปวดปนซ่านสยิว “อ๊าย...พี่จอม หนูเสียว” “อ่า....คุณหนูของผม ผมรักคุณหนูนะครับ” จอมทรัพย์จุมพิตขมับ
“คุณหนูครับ ตรงนี้คงไม่ดีมั้ง” จอมทรัพย์ห้ามปราบแฟนสาว แต่กลับไม่ได้ผลเมื่อท่อนเอ็นขนาดใหญ่สัมผัสอากาศภายนอกอันเย็นเฉียบ ปากของหญิงสาวจะครอบงำปลายท่อนเอ็นเอาไว้ในโพรงปากทันที ชายหนุ่มสะดุ้งเล็กน้อยทอดมองสาวหื่นกระหายกำลังกระทำชำเราจอมทรัพย์น้อยของเขา “ไอติมของหนู” หญิงสาวละริมฝีปากออกห่างเพียงครู่เดียว ก่อนจะเพิ่มฝ่ามือน้อยลูบไล้เจ้าลูกบอลแสนนุ่มนวล หญิงสาวไม่ปล่อยให้ไอติมละลายไปต่อหน้าจัดการดูดดึงด้วยความหื่นกระหาย ความเสียวซ่านเข้าเล่นงานชายหนุ่มภายในใจกลางกายแพร่ซ่านไปทั่ว จนเขาแทบไม่มีสมาธิในการขับรถ ปกติจอมทรัพย์ไม่ใช่คนขับรถเร็ว แต่ครั้งนี้หญิงสาวทำให้เขาต้องเหยียบคันเร่งเพื่อไปให้ถึงจุดหมายโดยเร็วก่อนเธอเล่นกัดปลายหยักเบา ๆ จากนั้นก็ดื่มด่ำท่อนเอ็นขนาดใหญ่เข้าไปในช่องปากจนสุดโคน “อ่า....คุณหนู” จอมทรัพย์ครวญครางออกมาด้วยน้ำเสียงอันแหบพร่า ความอดทนของเขาจะหมดลงไปในอีกไม่ช้า เขาได้แต่บอกตัวเองเอาไว้ในใจให้อดทน ถ้าถึงห้องเมื่อไหร่เขาจะจัดการกระแทกกระทั้นแม่สาวจอมยั่วให้ช่วงล่างพังจนยั่วเขาไม่ได้เลยเชียว “อือ ไอติน







