로그인
“นายครับ คุณหนูไม่ยอมมาครับ” เดฟรายเจ้านายที่กำลังนั่งทำงานอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวภายในคฤหาสน์หลังใหญ่ นาธาน หนุ่มใหญ่วัยสามสิบสาม และธุรกิจในเมืองไทยที่กำลังไปได้สวย นอกจากนั้นเขายังเป็นทายาทตระกูลมาเฟียเก่าแก่ในอิตาลีอีกด้วย
นาธานอยู่เมืองไทยได้สักพัก มารดากับบิดาเพิ่งตามเขาอยู่ด้วยเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว สุวรรณา มารดาของเขาเป็นคนขี้สงสารและบิดาก็ขัดไม่ได้ด้วย หลังจากกลับมาอยู่กับนาธานได้ไม่ถึงสองวันสองสามีภรรยาก็ออกงานกุศลต่าง ๆ แล้วเผลอไปรับเด็กสาววัยสิบแปดมาเป็นลูกบุญธรรม พอคิดมาถึงตรงนี้ นาธานยังรู้สึกหงุดหงิดไม่หาย ไม่ใช่ว่าเขาขาดความรักจากพ่อแม่จนเกิดอาการอิจฉาเด็กใหม่ที่กำลังจะมาเป็นคุณหนูของบ้านนี้หรอกนะ แต่เขาอยากให้สุวรรณากับลีโอปรึกษาเขาก่อน เขายิ่งไม่ชอบเด็กอยู่ด้วย แล้ววันนี้เขาก็ให้ลูกน้องคนสนิทไปรับเด็กสาวคนนั้นจากสถานเด็กกำพร้า แต่กลับไม่ยอมมา ร้ายนักนะ “ทำไมถึงไม่ยอมมา” นาธานถามคนสนิท ดวงตาคมกริบจดจ้องมองลูกน้องอย่างต้องการคำตอบ “คุณหนูบอกว่าให้พี่นาธานมารับคนเดียวเท่านั้นครับ” เดฟรายงานก็ก้มหน้างุด “ร้ายนักนะ ฉันจะไปรับเด็กนั่นก่อนแม่กับพ่อจะกลับมาก็แล้วกัน” นาธานเอ่ยสั่งเดฟต่อให้เตรียมรถเพื่อไปรับเด็กสาว เขาอยากจะรู้นักว่าเด็กคนนั่นจะหน้าตาสวยน่ารักอย่างที่แม่ของเขาเอ่ยปากชมหรือเปล่า แถมลีโอที่ไม่เคยเอ่ยปากชมผู้หญิงคนไหนนอกจากมารดาของก็ยังบอกเป็นเสียงเดียวกันว่าน่ารักสุด ๆ นาธานยิ้มเยาะตัวเอง นึกขันขึ้นมาโตจนจะอายุสามสิบสามเพิ่งจะมีน้องสาวเหมือนคนอื่นเขา เดินลงบันไดผิวปากอย่างใจเย็น จนเดฟเอ่ยเตือนว่าสาวน้อยคงจะรอนานถ้าเจ้านายยังใจเย็นอยู่แบบนี้ ชายหนุ่มหัวเสียเมื่อเขามาถึงสถานเลี้ยงกำพร้าก็ไม่เห็นเด็กสาวที่คิดว่าคงกำลังรอเขาอย่างใจจดใจจ่อ ไหนเดฟบอกว่าเด็กสาวรอจนจะร้องไห้เป็นเผาเต่าอยู่แล้ว โดนลูกน้องอำเสียแล้วนาธานเริ่มหัวเสียอีกครั้งก่อนจะไม่ทันสังเกตว่าเด็กสาวตัวเล็กสูงแค่ร้อยห้าสิบห้าเดินลากกระเป๋าสีชมพูมาหาเขา “พี่นาธานใช่ไหมคะ” ดารินถามออกมาด้วยดีใจพลางปาดน้ำตาจากพวงแก้มทั้งสอง หญิงสาวรอให้พี่ชายใจดีมารับแต่กลับมีชายหนุ่มหน้าโหดหนวดเครารุงรังมารับแทน เด็กสาวเลยงอแงจนเจ้าหน้าที่ต้องเขามาเคลียร์แล้วชายคนนั้นก็ขับรถกลับ ถึงเธอจะไม่เคยเห็นพี่นาธานตัวจริงแต่ดารินจดจำใบหน้าหล่อเหลาผ่านรูปภาพจากพ่อแม่บุญธรรมใจดีให้เธอ นาธานขมวดคิ้วเป็นปมหันไปตามเสียงเล็ก ๆของใครบางคน แม่เจ้า! นี่มันเด็กอายุสิบแปดจริงเหรอว่ะ ทำไมทรวดทรงอกเอวถึงสิบแปดบวกแบบนี้ ทว่าใบหน้าเด็กสาวดูเด็กราวกับสาวน้อยวัยแรกแย้มก็แน่ล่ะเธอเพิ่งอายุสิบแปด ความคิดของนาธานตีกันไปมาทั้งชื่นชมและต่อต้าน “ใช่ ฉันนาธาน”“อ่า...คุณหนูของผม” ชายหนุ่มครางระเมอราวกับคนเสียสติเมื่อไอเย็นจากมือน้อย ๆ ของหญิงสาวที่เขารักโอบล้อมแก่นกายอันร้อน ระอุของเขาเอาไว้ กริ้ง เสียงโทรศัพท์ของชายหนุ่มดังขึ้น จอมทรัพย์จำเป็นต้องรับโทรศัพท์อย่างเลี่ยงไม่ได้ “สวัสดีครับ” จอมทรัพย์พยายามสะกดกั้นน้ำเสียงของตัวเองไม่ให้แหบห้าวไปมากกว่านี้ ก็แม่คุณทูนหัวกำลังชัดรูดแก่นกายแกร่งราวกับเป็นของเล่นชิ้นโปรดของเธอ “คุณจอม ไม่ได้เอาลูกสาวของผมไปไหนใช่ไหม” อันดามันที่ไม่ได้เจอลูกสาวนานหลายอดโทร.มาถามด้วยความเป็นห่วงไม่ได้ “ก็แค่มาพาซ้อมฮันนี่มูน ถ้าผมจะเอาหลานตัวน้อย ๆ ไปฝากคุณอันดามันคงไม่ว่าผมนะครับ” ชายหนุ่มพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่จริงจังทำเอาปลายสายหัวเราะร่วนออกมาอย่างถูกอกถูกใจ “อ๊า....คะ คุณพ่อ...” “งั้นแค่นี้ก่อนนะ หวังว่ากลับมาแล้วจะจัดงานแต่งงานเร็ว ๆ นะผมอยากจะอุ้มหลานเต็มแก่อยู่แล้ว” อันดามันเห็นดีเห็นงามกับการกระทำของว่าที่ลุกเขยคนโปรด “อื้อ....จอมหนูร้อน เอามันเข้ามาในตัวของหนูเถอะนะคะ” หญิงสาวขอร้องเสียงหวาน
“อ๊าย....คนบ้าฟังก่อนนะ” อรินดาที่ถูกพ่อคนใจร้อนฉุดกระชากลงมาจากรถ พอเธอดิ้นพยศเขาก็จัดการอุ้มหญิงสาวมาแนบอก จอมทรัพย์ก้าวขายาว ๆ ตรงไปที่บ้านพักตากอากาศของตน หญิงสาวไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าเขาแอบซื้อบ้านหลังนี้เอาไว้เป็นเรือนหอยามที่มาฮันนี่มูนมากกว่า “ไม่ฟัง ผมจะไม่ยอมให้คุณหนูไปเจอผู้ชายคนอื่นอีก คุณหนูต้องเป็นเมียผมเท่านั้น” ชายหนุ่มคำรามเมื่อทิ้งร่างอรชรลงบนเตียงกว้างเรียบร้อย “อื้อ....หนูก็เป็นเมียจอมอยู่แล้วไง คนบ้ารู้ไหมว่าทำแบบนี้มันเกินไปอ่ะ” อรินดาพยายามพยุงตัวเองขึ้นมานั่ง แต่โดนคนหื่นผลักดันในนอนลงไปบนเตียงอีกหน จากนั้นชายหนุ่มก็คลายเนคไทของตัวเองออกมามัดข้อแขนของหญิงสาวเข้ากับหัวเตียง จอมทรัพย์ยืนมองสาวน้อยที่ดิ้นไปมาบนเตียงด้วยสายตาเต็มไปด้วยความปรารถนา “ปล่อยนะคนบ้า มาหมัดหนูทำไม ถ้าไม่ปล่อยหนูจะโกรธแล้วน่ะ แล้วหนูเป็นอะไรไป หนูจะไม่ยอมให้อภัยจอมเด็ดขาดรู้เอาไว้ด้วย” “ตอนนี้คุณหนูลุกออกจากเตียงให้ได้ก่อนเถอะ ค่อยมาโกรธผม เพราะที่ผมพาคุณหนูมาที่นี่ผมอยากจะมาทำลูก ถ้าคุณหนูไม่ท้องกลับไป ผมไม่มีทางปล่อยค
“เป็นเรื่องของผู้ใหญ่ เด็กอย่ายุ่ง” จอมทรัพย์ดันศีรษะทุยให้ออกห่างจากแขนแกร่ง ก่อนจะสูดหายใจเข้าปอดลึก ๆ “อือ... หนูไม่เด็กแล้วนะ มีทุกอย่างอย่างที่ผู้ใหญ่ชอบ หรือว่าจอมไม่ชอบหน้าอกคู่นี้ของหนูแล้ว” อรินดาว่าพลางกัดปากเบา ๆ เป็นการยั่วยวนชายหนุ่ม “ยั่ว!” ชายหนุ่มอมยิ้มก่อนจะขับรถออกไปอย่างใจเย็น จอมทรัพย์ยอมรับว่าอรินดาทำให้เขายิ้มหัวเราะออกมาอย่างไม่อาย อรินดาขออนุญาตว่าที่คู่หมั้นออกมาเที่ยวเพียงลำพัง แต่จอมทรัพย์รับปากจะมารับเธอเหมือนเคย คนอะไรบ้างานบอกว่าจะหาเงิน ๆ มาเลี้ยงลูกน้อยในอนาคตแล้ว ถ้าแต่งงานแล้วมีหวังว่าเธอคงไม่ได้ออกมาเปิดหูเปิดตาแบบนี้แน่ หลังจากขยับร่างกายจนรู้สึกขาที่เริ่มอ่อนล้าหญิงสาวก็เดินมานั่งโต๊ะคนเดียวด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความเบื่อหน่าย เพราะใครบางคนที่เธออยากให้มาเป็นพ่อจอมทึ่มเฝ้าเธอกลับบ้างานเสียนี่ “ว่าไงน้องสาว” จู่ ๆ ก็มีชายหนุ่มนั่งลงเคียงข้างเธอ หญิงสาวตกใจไม่น้อย มองชายหนุ่มแปลกหน้าอย่างหวาดกลัว “คุณเป็นใคร อย่าเข้ามานะ” อรินดาไม่รอช้า ถอยร่นหนีจากการเกาะกุมของคนแปลกหน้า ใบหน
อรินดามาเดินเลือกซื้อของกับจอมทรัพย์หญิงสาวเดินควงแขนชายหนุ่มด้วยความร่างเริง จอมทรัพย์ก็ไม่ต่างกันใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มเต็มไปด้วยรอยยิ้ม “รอผมอยู่ตรงนี้นะครับ ผมขอตัวเข้าห้องน้ำก่อน แล้วอย่าส่งสายตายั่วผู้ชายคนอื่นล่ะนอกจากผม” ชายหนุ่มพูดทีเล่นทีจริง ยิ่งนานวันเขาก็รู้สึกว่าตัวเองทำตัวเป็นตาแก่หึงหวงหญิงสาว ทำไงได้ล่ะก็เธอทั้งสวยทั้งน่ารัก “ค่ะ พี่จอมก็รู้ว่าหนูน่ะชอบอ่อยพี่จอมคนเดียว” อรินดาเขย่งเท้ากระซิบข้างหูชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงอันแผ่วเบา หลังจากจอมทรัพย์เดินเข้าไปในห้องน้ำ อรินดาที่ยืนรออยู่สักพักก็เริ่มหิวน้ำขึ้นมา หญิงสาวเดินตรงดิ่งไปที่ร้านขายน้ำใกล้ ๆ จู่ ๆ ก็มีขวดน้ำยื่นมาตรงหน้าเธอ “ถ้าไม่เกียจจะรับน้ำจากผมก็ได้นะครับ” รามส่งยิ้มหว่านเสน่ห์ อรินดานิ่งค้างไปสักพักเมื่อชายหนุ่มตรงหน้าช่างหล่อเหลาเอาการ อรินดาสะบัดศีรษะเรียกสติของตัวเองกลับคืนมา “เอ่อ...” “ผมรามครับ เป็นเพื่อนของจอมทรัพย์ คุณคงไม่เคยเจอผมสินะครับ ถึงได้ทำหน้าแปลกใจขนาดนี้” รามชิงตัดหน้าพูดก่อน “ขอโทษด้วยนะคะพี่ราม พี
อรินดาสวมกอดชายหนุ่มในทันทีที่เข้ามาในห้องอาบน้ำที่เต็มไปด้วยกระจก ร่างกายสาวเปลือยเปล่าไม่ต่างจากเขา ตอนนี้ร่างกายของเธอเต็มเปี่ยมไปด้วยความต้องการเขาจะให้เธอทำอะไร เธอยอมทุกอย่างขอแค่เขายอมทำให้เธอหายจากความปรารถนาอันแสนหวานนี้ “หนูจะแต่งงานกับจอม พี่จอมหนูไม่ไหวแล้ว อื้อ” อรินดาจุมพิตสะเปะสะปะบนแผ่นหลังอันแข็งแกร่งของจอมทรัพย์ หัวใจของชายหนุ่มเต้นแรงผิดปกติ ก่อนจะหมุนตัวมาเผชิญหน้ากับหญิงสาวสุดแสนจะเซ็กซี่ จากนั้นพ่อจอมทึ่มของเธอจุมพิตริมฝีปากบางอย่างหนักหน่วง ลำแขนทั้งสองข้างสอดเข้าประคองหญิงสาวเอาไว้ อรินดาถูกกระเตงด้วยสภาพอันเซ็กซี่ แผ่นหลังบางสัมผัสกับความเย็นเฉียบของผนังที่เป็นกระจกสะท้อนเงาของทั้งคู่ ใบหน้าสาวแดงก่ำราวกับตำลึงสุกปรือตามองเห็นเงาสะท้อนของทั้งคู่ เรือนร่างอันกำยำของชายหนุ่มประคองร่างกายอรชรของเธอเอาไว้มั่น จอมทรัพย์นำพาแก่นกายอันแสนจะเร่าร้อนเข้าทักทายช่องทางรักอันคับแคบ อรินดาครางเสียงหวานด้วยความเจ็บปวดปนซ่านสยิว “อ๊าย...พี่จอม หนูเสียว” “อ่า....คุณหนูของผม ผมรักคุณหนูนะครับ” จอมทรัพย์จุมพิตขมับ
“คุณหนูครับ ตรงนี้คงไม่ดีมั้ง” จอมทรัพย์ห้ามปราบแฟนสาว แต่กลับไม่ได้ผลเมื่อท่อนเอ็นขนาดใหญ่สัมผัสอากาศภายนอกอันเย็นเฉียบ ปากของหญิงสาวจะครอบงำปลายท่อนเอ็นเอาไว้ในโพรงปากทันที ชายหนุ่มสะดุ้งเล็กน้อยทอดมองสาวหื่นกระหายกำลังกระทำชำเราจอมทรัพย์น้อยของเขา “ไอติมของหนู” หญิงสาวละริมฝีปากออกห่างเพียงครู่เดียว ก่อนจะเพิ่มฝ่ามือน้อยลูบไล้เจ้าลูกบอลแสนนุ่มนวล หญิงสาวไม่ปล่อยให้ไอติมละลายไปต่อหน้าจัดการดูดดึงด้วยความหื่นกระหาย ความเสียวซ่านเข้าเล่นงานชายหนุ่มภายในใจกลางกายแพร่ซ่านไปทั่ว จนเขาแทบไม่มีสมาธิในการขับรถ ปกติจอมทรัพย์ไม่ใช่คนขับรถเร็ว แต่ครั้งนี้หญิงสาวทำให้เขาต้องเหยียบคันเร่งเพื่อไปให้ถึงจุดหมายโดยเร็วก่อนเธอเล่นกัดปลายหยักเบา ๆ จากนั้นก็ดื่มด่ำท่อนเอ็นขนาดใหญ่เข้าไปในช่องปากจนสุดโคน “อ่า....คุณหนู” จอมทรัพย์ครวญครางออกมาด้วยน้ำเสียงอันแหบพร่า ความอดทนของเขาจะหมดลงไปในอีกไม่ช้า เขาได้แต่บอกตัวเองเอาไว้ในใจให้อดทน ถ้าถึงห้องเมื่อไหร่เขาจะจัดการกระแทกกระทั้นแม่สาวจอมยั่วให้ช่วงล่างพังจนยั่วเขาไม่ได้เลยเชียว “อือ ไอติน







