คุณป๋าขา : บทนำ 1

        “นายครับ คุณหนูไม่ยอมมาครับ” เดฟรายเจ้านายที่กำลังนั่งทำงานอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวภายในคฤหาสน์หลังใหญ่ นาธาน หนุ่มใหญ่วัยสามสิบสาม และธุรกิจในเมืองไทยที่กำลังไปได้สวย นอกจากนั้นเขายังเป็นทายาทตระกูลมาเฟียเก่าแก่ในอิตาลีอีกด้วย

            นาธานอยู่เมืองไทยได้สักพัก มารดากับบิดาเพิ่งตามเขาอยู่ด้วยเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว สุวรรณา มารดาของเขาเป็นคนขี้สงสารและบิดาก็ขัดไม่ได้ด้วย หลังจากกลับมาอยู่กับนาธานได้ไม่ถึงสองวันสองสามีภรรยาก็ออกงานกุศลต่าง ๆ แล้วเผลอไปรับเด็กสาววัยสิบแปดมาเป็นลูกบุญธรรม

            พอคิดมาถึงตรงนี้ นาธานยังรู้สึกหงุดหงิดไม่หาย ไม่ใช่ว่าเขาขาดความรักจากพ่อแม่จนเกิดอาการอิจฉาเด็กใหม่ที่กำลังจะมาเป็นคุณหนูของบ้านนี้หรอกนะ แต่เขาอยากให้สุวรรณากับลีโอปรึกษาเขาก่อน เขายิ่งไม่ชอบเด็กอยู่ด้วย แล้ววันนี้เขาก็ให้ลูกน้องคนสนิทไปรับเด็กสาวคนนั้นจากสถานเด็กกำพร้า แต่กลับไม่ยอมมา ร้ายนักนะ

            “ทำไมถึงไม่ยอมมา”

            นาธานถามคนสนิท ดวงตาคมกริบจดจ้องมองลูกน้องอย่างต้องการคำตอบ

            “คุณหนูบอกว่าให้พี่นาธานมารับคนเดียวเท่านั้นครับ”

            เดฟรายงานก็ก้มหน้างุด

            “ร้ายนักนะ ฉันจะไปรับเด็กนั่นก่อนแม่กับพ่อจะกลับมาก็แล้วกัน” นาธานเอ่ยสั่งเดฟต่อให้เตรียมรถเพื่อไปรับเด็กสาว เขาอยากจะรู้นักว่าเด็กคนนั่นจะหน้าตาสวยน่ารักอย่างที่แม่ของเขาเอ่ยปากชมหรือเปล่า แถมลีโอที่ไม่เคยเอ่ยปากชมผู้หญิงคนไหนนอกจากมารดาของก็ยังบอกเป็นเสียงเดียวกันว่าน่ารักสุด ๆ

            นาธานยิ้มเยาะตัวเอง นึกขันขึ้นมาโตจนจะอายุสามสิบสามเพิ่งจะมีน้องสาวเหมือนคนอื่นเขา เดินลงบันไดผิวปากอย่างใจเย็น จนเดฟเอ่ยเตือนว่าสาวน้อยคงจะรอนานถ้าเจ้านายยังใจเย็นอยู่แบบนี้

            ชายหนุ่มหัวเสียเมื่อเขามาถึงสถานเลี้ยงกำพร้าก็ไม่เห็นเด็กสาวที่คิดว่าคงกำลังรอเขาอย่างใจจดใจจ่อ ไหนเดฟบอกว่าเด็กสาวรอจนจะร้องไห้เป็นเผาเต่าอยู่แล้ว โดนลูกน้องอำเสียแล้วนาธานเริ่มหัวเสียอีกครั้งก่อนจะไม่ทันสังเกตว่าเด็กสาวตัวเล็กสูงแค่ร้อยห้าสิบห้าเดินลากกระเป๋าสีชมพูมาหาเขา

            “พี่นาธานใช่ไหมคะ”

            ดารินถามออกมาด้วยดีใจพลางปาดน้ำตาจากพวงแก้มทั้งสอง หญิงสาวรอให้พี่ชายใจดีมารับแต่กลับมีชายหนุ่มหน้าโหดหนวดเครารุงรังมารับแทน เด็กสาวเลยงอแงจนเจ้าหน้าที่ต้องเขามาเคลียร์แล้วชายคนนั้นก็ขับรถกลับ ถึงเธอจะไม่เคยเห็นพี่นาธานตัวจริงแต่ดารินจดจำใบหน้าหล่อเหลาผ่านรูปภาพจากพ่อแม่บุญธรรมใจดีให้เธอ

            นาธานขมวดคิ้วเป็นปมหันไปตามเสียงเล็ก ๆของใครบางคน

            แม่เจ้า! นี่มันเด็กอายุสิบแปดจริงเหรอว่ะ ทำไมทรวดทรงอกเอวถึงสิบแปดบวกแบบนี้ ทว่าใบหน้าเด็กสาวดูเด็กราวกับสาวน้อยวัยแรกแย้มก็แน่ล่ะเธอเพิ่งอายุสิบแปด ความคิดของนาธานตีกันไปมาทั้งชื่นชมและต่อต้าน

            “ใช่ ฉันนาธาน”