All Chapters of โลกสัตว์วิเศษกับระบบพิชิตใจ: Chapter 11 - Chapter 20

“ผูกพันทำเครื่องหมายกัน คืออะไรงั้นเหรอ” ถิงถิงไม่เข้าใจ[ก็หมายถึงการร่วมเตียงใกล้ชิดสนิทแนบกัน ร่างกายหรือหัวใจตกอยู่ในช่วงฮีทของสัตว์หรือเรียกว่าเข้าสู่สภาวะพร้อมผสมพันธุ์ด้วยกันทั้งสองฝ่าย][จิตวิญญาณจะผูกพันและสร้างรอยสัญลักษณ์แห่งเผ่าพันธุ์ของตัวเองลงบนร่างกายคู่ครองน่ะ][หากมีการยกเลิกพันธสัญญาคู่ครองหลังประทับตราซึ่งกันและกันแล้ว ทั้งสองฝ่ายจะเจ็บปวดทุกทรมานจากการตัดสัมพันธ์ มนุษย์สัตว์เพศผู้จะเจ็บปวดกว่าตัวเมียหลายเท่า][ส่วนเพศเมียหากเป็นผู้อ่อนแอไร้พลังอย่างเช่นเธอถึงขั้นตายได้เลยนะ][ตัวผู้ที่ผ่านขั้นตอนเหล่านี้มาแล้วจะไม่ได้รับการยอมรับจากเพศเมีย ถูกชาวเผ่ารังเกียจดูถูกเหยียดหยามไม่ว่าสาเหตุเกิดจากอะไรก็จะถูกมองว่าไม่ซื่อสัตย์ ไม่สมควรอยู่ในเผ่าอีกต่อไป]“อืมหนักขนาดนั้นเลยเหรอ ดีนะที่ฉันกับมู่เฉินยังไม่ได้ร่วมหอกันจริงๆ ไม่งั้นการยกเลิกพันธสัญญาคู่ครองกับเขาตอนนี้ก็คือหนทางสู่ความตายนั่นเอง”“ส่วนเงือกราชวงศ์ที่หยิ่งผยองอย่างมู่เฉินคงรับการดูถูกเหยียดหยามไม่ได้กระมัง”“เรา

[ถิงถิงเธอเก่งมากเลย ฝีมือการแสดงยอดเยี่ยมระดับนี้ในโลกของเธอฉันควรปูพรมแดงพร้อมมอบรางวัลนักแสดงดีเด่นให้เธอใช่ไหม]เหมียวเหมี่ยวเอ่ยอย่างภาคภูมิใจในตัวถิงถิงที่ทำเอามู่เฉินถึงกับพูดไม่ออก ถูกพลิกสถานการณ์จากเหยื่อผู้น่าสงสารกลายเป็นตัวร้ายไปเสียได้“ไม่ ไม่ใช่นะ ผม ผมไม่ได้คบชู้ ไม่ได้นอกใจอะไรทั้งนั้น” หลังตั้งสติได้มู่เฉินรีบปฏิเสธทันที“ฮึ..ไม่ได้คบชู้งั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้นการที่คนรักเผ่าเงือกของนายมาพบเจอที่ถ้ำแล้วอยู่ด้วยกันตามลำพังแทบทุกวันมันคืออะไรล่ะ?”“ที่ผ่านมาคุณปฏิเสธความสัมพันธ์กับฉันทุกทางเป็นเพราะเหตุนี้เองสินะ”“ฉันเยว่ถิงถิงไม่เคยบังคับฝืนใจคุณให้มาแต่งงานผูกพันธสัญญาคู่ครองกับฉันเสียหน่อย เป็นพวกคุณสามีสัตว์ทั้งหมดนั่นแหละที่สมัครใจยอมรับเอง”ถิงถิงถือโอกาสกล่าวข้อเท็จจริงกระแทกใส่หน้าสามีสัตว์ซึ่งอยู่ณ.ที่นั้น หลิวหยางแต่งงานกับเธอเพื่อตอบแทนบุญคุณพ่อแม่เธอที่เลี้ยงดูเขามาตั้งแต่เด็กส่วนหลี่เจี๋ยเป็นเสือพลัดถิ่นครอบครัวแตกแยกพ่อแม่เสียชีวิต ได้พ่อแม่เธอช่วยเขาเอาไว้

“เอาล่ะมู่เฉิน เรามาปลดพันธสัญญากันเถอะ” ถิงถิงหันไปกล่าวกับมู่เฉินที่แอบนั่งซาบซึ้งใจกับความสัมพันธ์พ่อลูกระหว่างถิงถิงกับเมิ่งสือซึ่งแตกต่างจากครอบครัวเขา บิดามักมีงานราชกิจทำให้ยุ่งวุ่นวายตลอด พอมีเวลาจิตใจและความหวังของบิดามารดามักมุ่งไปทางรัชทายาทอันดับหนึ่งซึ่งก็คือพี่ชายเขาเสิ่นไห่หนานนั่นเอง“อาเฉิน!” ถิงถิงเห็นเงือกหนุ่มนิ่งเงียบไปจึงเรียกเขาออกมาเสียงดัง คราวนี้มู่เฉินสะดุ้งได้สติแล้วหันกลับมามองหน้าเธอทันที“เมื่อครู่เธอเรียกฉันว่ายังไงนะ” มู่เฉินถามกลับไป“อาเฉินไง ทำไมหรือ?” ถิงถิงตอบคิ้วขมวดเล็กน้อย มู่เฉินทำหน้าปูเลี่ยนชอบกล‘เพศเมียตัวนี้ เมื่อก่อนหากไม่เรียกเขาว่ามู่เฉิน ก็เรียกหนุ่มรูปงาม โฉมงาม หรืออะไรที่น่าขนลุกกว่านั้น แต่นี่หันมาเรียกเขาอย่างสนิทสนม’‘แม้นเธอดูเปลี่ยนไปคล้ายเพศเมียกลับใจได้แต่ไม่รู้ว่าเสแสร้งแกล้งทำอะไรหรือเปล่า เขาไม่ควรมองเยว่ถิงถิงในแง่ดีเกินไป ต้องระวังตัวเอาไว้ก่อน’“เดี๋ยวเราปลดพันธสัญญาคู่ครองก็ไม่ได้สนิทก

มู่เฉินกำลังอึ้งกับสถานะตัวเองที่เปลี่ยนไปในเผ่าจิ้งจอกนี้ จากสายเลือดเงือกราชวงศ์ที่แต่งเข้ามาอย่างมีเกียรติ แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นตัวเลวร้ายที่ทุกคนรังเกียจแทนเสียแล้ว‘ตอนนี้ตัวเมียร้ายนี่ปฏิเสธคำกล่าวของบิดานางที่จะให้เขาอยู่ครองคู่เป็นสามีสัตว์ให้นางดีๆต่อไป แล้วเลือกเงื่อนไขแรกแจ้งเรื่องที่เขาลอบคบหาเพศเมียตัวอื่นกับบิดาเขาแทนใช่ไหม?’มู่เฉินคิดหวั่นเกรง ใบหน้าหล่อเหลาซีดขาวแทบจะไร้สีเลือด จ้องมองไปยังถิงถิงที่ยืนสงบนิ่งสบผสานสายตาเขาอยู่‘ยามนี้ชีวิตเขากับซูเหยาวางอยู่ในมือเพศเมียชั่วร้ายเบื้องหน้าแล้ว’หลิวหยางกับหลี่เจี๋ยกำลังตั้งใจฟังคำกล่าวของถิงถิง ไม่แพ้มู่เฉินรวมทั้งบิดานางและผู้อาวุโสอีกสองท่านที่ยืนอยู่ ณ.ที่นั้น“ฉันขอเวลาคุณครึ่งปีเช่นเดียวกับสามีสัตว์คนอื่นๆ รอให้ฉันฝึกฝนตัวเองเลื่อนระดับพลังวิญญาณได้ เมื่อนั้นฉันหวังเพียงว่าการปลดพันธสัญญาคู่ครองจะไม่เจ็บปวดเกินไปนัก”“เธอพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง?” ไม่เพียงแต่มูเฉินที่ตกตะลึง หลิวหยางและหลี่เจี๋ยต่างก็ประหลาดใจในคำ

ถิงถิงใช้เวลาร่วมสองชั่วโมงจัดการกับถ้ำของเธอ โดยมีหลิวหยางกับหลี่เจี๋ยซึ่งมีพลังพิเศษคอยช่วยเหลือ ไม่งั้นเธอคิดว่าทำความสะอาดทั้งคืนคงไม่เสร็จแน่‘โคร่กกก ครากก’“…” ถิงถิงหน้าตาแดงก่ำเมื่อกระเพาะของเธอส่งเสียงร้องประท้วง ความหิวจู่โจมจนอยากจะกินวัวลงไปทั้งตัว หลิวหยางกับหลี่เจี๋ยที่ยืนอยู่ไม่ไกลหันมามองเธอแทบจะพร้อมกันใบหน้าที่ยามนี้ไร้คราบไคลและฝุ่นเขรอะ แม้นผิวถิงถิงจะยังคล้ำแต่ก็เห็นได้ถึงเลือดฝาดที่เห่อแดงขึ้นมาได้‘นั่นเธออายงั้นเหรอ?’ หลิวหยางมองอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา‘ตัวเมียนี่หน้าด้านจะตายไป เคยอายเป็นกับเขาที่ไหนกัน’“เอ่อ ฉันหิวแล้วล่ะ ไม่ทราบว่าพอจะมีอะไรให้กินบ้างไหม” ถิงถิงพูดอย่างขัดเขิน‘สุภาพขนาดนั้นเชียว?’ หลี่เจี๋ยสงสัยไม่ต่างจากหลิวหยาง มู่เฉินที่สัมผัสได้ถึงกลิ่นเหม็นที่เจือจางลงแล้วจึงเข้ามาด้านใน เขาไม่รู้ถึงสภาพถ้ำของถิงถิงก่อนหน้านี้ เพราะถ้ำของเขาอยู่ห่างออกไปติดทะเลโดยมู่เฉินใช้ข้ออ้างว่าเงือกราชวง