ตอนที่ 14 ถิงถิงที่น่าภาคภูมิใจ

[ถิงถิงเธอเก่งมากเลย ฝีมือการแสดงยอดเยี่ยมระดับนี้ในโลกของเธอฉันควรปูพรมแดงพร้อมมอบรางวัลนักแสดงดีเด่นให้เธอใช่ไหม]

เหมียวเหมี่ยวเอ่ยอย่างภาคภูมิใจในตัวถิงถิงที่ทำเอามู่เฉินถึงกับพูดไม่ออก ถูกพลิกสถานการณ์จากเหยื่อผู้น่าสงสารกลายเป็นตัวร้ายไปเสียได้

“ไม่ ไม่ใช่นะ ผม ผมไม่ได้คบชู้ ไม่ได้นอกใจอะไรทั้งนั้น” หลังตั้งสติได้มู่เฉินรีบปฏิเสธทันที

“ฮึ..ไม่ได้คบชู้งั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้นการที่คนรักเผ่าเงือกของนายมาพบเจอที่ถ้ำแล้วอยู่ด้วยกันตามลำพังแทบทุกวันมันคืออะไรล่ะ?”

“ที่ผ่านมาคุณปฏิเสธความสัมพันธ์กับฉันทุกทางเป็นเพราะเหตุนี้เองสินะ”

“ฉันเยว่ถิงถิงไม่เคยบังคับฝืนใจคุณให้มาแต่งงานผูกพันธสัญญาคู่ครองกับฉันเสียหน่อย เป็นพวกคุณสามีสัตว์ทั้งหมดนั่นแหละที่สมัครใจยอมรับเอง”

ถิงถิงถือโอกาสกล่าวข้อเท็จจริงกระแทกใส่หน้าสามีสัตว์ซึ่งอยู่ณ.ที่นั้น หลิวหยางแต่งงานกับเธอเพื่อตอบแทนบุญคุณพ่อแม่เธอที่เลี้ยงดูเขามาตั้งแต่เด็ก

ส่วนหลี่เจี๋ยเป็นเสือพลัดถิ่นครอบครัวแตกแยกพ่อแม่เสียชีวิต ได้พ่อแม่เธอช่วยเขาเอาไว้ตอนอายุ 10 ขวบ เขาจึงแต่งงานกับเธอเพื่อตอบแทนคุณเช่นกัน

ด้านมู่เฉินด้วยภาระหน้าที่ซึ่งเขายินยอมแบกรับไว้เอง เป็นตัวแทนเผ่าเงือกแต่งงานออกหน้ามาเชื่อมสัมพันธไมตรีกับเผ่าจิ้งจอก

เยว่ถิงถิงตั้งแต่ต้นจนจบไม่เคยบีบบังคับใครมาแต่งงานด้วยนี่คือความจริง และมันคือไม้เด็ดที่ถิงถิงนำมาใช้สร้างบทละครของเธอ

[ว้าว!!ถิงถิง ดูเหมือนค่าความชอบของสามีสัตว์เหล่านี้จะมีความเคลื่อนไหวนะ] เหมียวเหมี่ยวเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

‘ไหนๆๆ เป็นยังไงบ้าง’ ถิงถิงรู้สึกประหลาดใจและอยากรู้เช่นกัน เธอแค่อยากเอาคืนมู่เฉิน สามีสัตว์ที่นอกใจเจ้าของร่างเดิมยังไม่ทันคิดถึงการทำภารกิจเลย

[หลิวหยาง : +5% เป็น -95%]

[หลี่เจี๋ย : +5% เป็น -95%]

[มู่เฉิน : +10% เป็น -90%]

‘อะไรกันแค่นี้อ่ะนะ หลิวหยางกับหลี่เจี๋ยนี่มาไง? หรือเป็นความเห็นอกเห็นใจเล็กๆน้อยๆเสมือนไม่มีอยู่จริงของพวกเขาล่ะสิ’

‘ส่วนมู่เฉินน่าจะเป็นเพราะความรู้สึกผิดในใจจึงมากกว่าคนอื่นหน่อย เฮ้อออ’ ถิงถิงเอ่ยกับระบบพร้อมถอนหายใจออกมาคราหนึ่งกับคะแนนค่าความชอบอันน้อยนิดนั้น

[เอาเถอะถิงถิงนี่ถือเป็นการเริ่มต้นที่ดีนะ ฉันอยู่กับเจ้าของร่างเดิมมาปีกว่ายังไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆเลย เธอเพิ่งจะมาถึงกลับเปลี่ยนแปลงได้ขนาดนี้แล้ว]

‘อืม..ขอบคุณนะเหมียวเหมี่ยวที่ปลอบใจฉัน ขอไปจัดการเรื่องค้างคาต่อก่อนล่ะ’ ถิงถิงเอ่ยอย่างปลงตก

‘ฉันเปล่าปลอบใจเสียหน่อย คะแนนน้อยแต่ขยับถือว่าดีมากเลย ตอนอยู่กับเจ้าของร่างเดิมเส้นค่าความชอบคงที่เหมือนสัญญาณชีพคนตาย แน่นิ่งไม่มีการเคลื่อนไหวเลยสักนิด’ เหมียวเหมี่ยวได้แต่คิดในใจ

มันดีใจมากกว่าใครเพราะตั้งแต่ปฏิบัติหน้าที่มา เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นค่าความชอบความเคลื่อนไหว ไม่นิ่งสนิทเหมือนเมื่อก่อน

ถ้าค่าความชอบติดลบได้มากกว่า 100% เยว่ถิงถิงคนเก่าคงชนะเลิศด้านความสามารถในการทำให้คนเกลียดเลยล่ะ   

“เอาล่ะเสิ่นมู่เฉิน ตอนนี้ฉันไม่สนใจแล้วว่านายมีความสัมพันธ์กับเงือกตัวเมียเถียนซูเหยานั่นยังไง”

“ในเมื่อนายไม่ได้เต็มใจแต่งงานและมีคนรักอยู่แล้ว ฉันยินดียกเลิกพันธสัญญาคู่ครองให้ นับจากนี้ไปนายมีอิสระอยากเลือกผูกพันกับตัวเมียตัวไหนก็เชิญตามสบายเถอะ”

“หลังเหตุการณ์นี้ฉันคิดอะไรได้หลายอย่าง พวกนายก็เช่นกันหลิวหยาง หลี่เจี๋ยที่ผ่านมาฉันทำตัวไม่ดีกับสามีสัตว์มามาก”

“แต่นั่นเป็นเพราะฉันรู้ว่าพวกนายต่างมีเป้าหมายที่มาแต่งงานกับฉัน ใช้ฉันเป็นเครื่องมือสนองตอบความต้องการของตนเอง”

“ทั้งเพื่อตอบแทนบุญคุณและการแต่งงานเพื่อผลประโยชน์ระหว่างเผ่า ฉันจึงต่อต้านพวกนายมาก หาทางเล่นงานพร้อมทำตัวชั่วร้ายน่ารังเกียจเพื่อเอาคืน”

“อ้อ..สำหรับนายหลิวหยาง เป็นเพราะฉันอิจฉาที่นายมีหางจิ้งจอกถึงสามหางแต่กำเนิด ในขณะที่ฉันพิการหางกุดจึงเกิดความริษยา สุดท้ายทำเรื่องโง่ๆวางยาตัดหางนาย ฉันต้องขอโทษด้วยจริงๆ”

‘เธอไม่อยากเสี่ยงตาย อย่างน้อยก็ถือโอกาสพูดจาลดทอนความเกลียดชังของพวกเขาลงหน่อยเถอะ ไม่ว่ามันจะได้ผลหรือไม่แต่เธอต้องลองดูสักตั้ง พลิกวิกฤตให้เป็นโอกาสเสียเลย’

[ถิงถิงของเราเก่งจริงๆ] ระบบชื่นชม

[เย้ ค่าความชอบของหลิวหยาง +20% เป็น -75%]

[มู่เฉิน +30% เป็น -60%]

‘แล้วหลี่เจี๋ยล่ะ’ ถิงถิงถามอย่างตื่นเต้น

[ไม่ขยับ]

‘อืม ดูเหมือนฉันจะพูดโดนใจหลิวหยางกับมู่เฉิน แต่ยังไม่โดนใจหลี่เจี๋ยสินะ’

“สำหรับพี่หลี่เจี๋ย ฉันขอโทษนะคะที่พยายามถลกหนังพี่ เป็นเพราะขนสีขาวลายพาดดำในร่างพยัคฆ์ขาวงดงามเหนือคำบรรยายจริงๆฉันจึงหักห้ามใจไว้ไม่อยู่มีใจคิดครอบครองชั่วขณะ”

ถิงถิงพูดจาด้วยน้ำเสียงพร้อมสีหน้าท่าทางสำนึกผิดเต็มที่

‘เป็นไงบ้างเหมียวเหมี่ยว ค่าความชอบของหลี่เจี๋ยขยับไหม’

[นิ่งสนิท]

‘เฮ้อ..ฉันก็ว่างั้นแหละ เหตุผลเลวๆแบบนี้พยัคฆ์ขาวเย็นชาอย่างเขาไม่รับซื้อไว้หรอก เขาไม่ได้ไร้เดียงสาเหมือนจิ้งจอกกับเงือกน้อยนั่นเสียหน่อย’

 ‘ฉันกลับไปจัดการเรื่องตรงหน้าก่อนดีกว่า’ ถิงถิงเอ่ยหน้าตาเฉย

[…] เหมียวเหมี่ยวอึ้ง ‘รู้แล้วยังจะกล้าพูดออกมาอีก’