All Chapters of เจ้าสาวสวมรอยกับบอดี้การ์ดซ่อนเงา: Chapter 61 - Chapter 69

ทันทีที่รถของคุณเมฆลับสายตา คุณดินก็หันขวับกลับมาหาลูกน้องที่ยืนเรียงรายอยู่ แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นดุดัน"พวกมึงทุกคน ไปกระจายกำลังคุ้มกันรอบนอกโกดังนี้ให้หมด แล้วถอยออกไปให้ห่าง ๆ กูจะอยู่กับเมียกูตามลำพัง จะหารือเรื่องสำคัญหรือไม่คืนนี้กูก็อาจจะนอนค้างมันที่นี่เลย อย่าให้ใครหน้าไหนเข้ามายุ่งวุ่นวาย หรือล้ำเส้นเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของกูเด็ดขาด จำไว้!""ครับนายท่าน!" บรรดาลูกน้องขานรับเสียงดังฟังชัด ก่อนจะรีบสลายตัวแยกย้ายกันออกไปประจำจุดอย่างรวดเร็วราวกับรู้ใจนายท่านอย่างเขายังไม่ทันที่ฉันจะได้อ้าปากถามหรือตั้งสติ ฝ่ามือหนาก็คว้าหมับเข้าที่ข้อมือของฉัน ออกแรงกระชากและลากตัวฉันให้เดินตามเขาเข้าไปในห้องพักส่วนตัวที่ซ่อนอยู่ลึกสุดภายในโกดังใหญ่นี้อย่างเอาแต่ใจ ก่อนจะออกคำสั่งให้ฉันไปนั่งอยู่ที่โซฟามุมห้องส่วนตัวเขาก็เดินไปทิ้งตัวลงบนเก้าอี้หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ เปิดแฟ้มเอกสารตรงหน้าแล้วเริ่มลงมือทำงานทันที ใบหน้าหล่อเหลานั้นดูเคร่งเครียดและจริงจัง เขาจมดิ่งลงไปในโลกของตัวเองโดยไม่แม้แต่จะปรายตามามองฉันเลยสักนิดแต่กลับเป็นฉันเอง ที่เอาแต่นั่งจ้องมองเขาไม่วางตาฉันไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าท

บทเพลงรักร้อนแรงเริ่มต้นขึ้นบนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ของเขา คุณดินช้อนร่างของฉันขึ้นไปประคองให้อยู่ในท่วงท่าที่รองรับสัมผัสจากเขาได้สะดวกยิ่งขึ้น“คุณดิน...จะทำอะไรค่ะท่ามันน่าเกลียดเกินไปแล้วะนคะ”เขารั้งกางเกงพร้อมชั้นในฉันออก ก่อนจะฉีกขาฉันอ้ากว้าง ความน่าอายที่แทบอยากเอาหน้ามุดหนีเกิดขึ้นทันทีพร้อมกับ ภายในจิตใจของฉันที่ยังคงตีกันยุ่งเหยิงด้วยความสับสนคนที่กำลังครอบครองและโลมเลียร่างกายฉันอยู่นี้ ซ้อนทับกันระหว่าง 'คุณดิน' มาเฟียผู้ทรงอำนาจที่ฉันเคยนึกเกลียดชัง กับ 'คุณเงา' บอดี้การ์ดแสนดีที่ฉันเคยรักหมดหัวใจความสับสนส่งผลให้การตอบรับสัมผัสของฉันเป็นไปอย่างเกร็งและเงอะงะ“คุณดินคือว่าฉัน...”“หืม...ทำไมอีกล่ะ คุณกะจะยั่วโมโหผมงั้นเหรอครับ คุณฟ้า”“ฉันแค่อยากให้คุณคิดดี ๆ ฉันรู้ว่าคุณกำลังโกรธฉัน และตระกูลคาร์เทียร์ แต่ฉันอยากให้คุณมองความเป็นมนุษย์ในตัวฉันบ้าง คุณให้ช่องทางให้ฉันได้พูดและชดเชยในสิ่งที่ฉันทำผิดเถอะค่ะ”“ก็นี่ไงครับที่ผมกำลังให้คุณชดเชย และผมก็อยากได้มันมาก ผมยอมรับว่าผมโกรธตระกูลคาร์เทียร์ที่ยอมส่งเสริมแผนการสวมรอยนี้ทั้งที่รู้ว่าพวกเราคือตระกูลเมอร์ลิน ผมโกรธ โกรธจนแทบ

ฉันเดินตรงไปนั่งที่โต๊ะอาหาร หัวหน้าแม่บ้านเห็นฉันก็รีบสสั่งให้แม่บ้านอีกคนนำจานอาหารออกมาจัดวางตรงหน้า“รีบเอาอาหารมาเสิร์ฟให้นายหญิงเร็วเข้า”“รับทราบค่ะ”จากนั้นเหล่าแม่บ้านก็นำอาหารที่เตรียมพร้อมไว้แล้ว ทยอยวางตรงหน้าฉัน“ขอบคุณมากนะคะ”ฉันฝืนพยักหน้า ยิ้มรับอย่างเป็นมิตร และพยายามทำตัวให้ดูปกติที่สุดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทว่า...เมื่อสายตาโฟกัสไปที่อาหารตรงหน้า ฉันก็ต้องแปลกใจ อาหารวันนี้จัดเต็มเต็มโต๊ะเหมือนเดิม แต่มันกลับดูหรูหรา วัตถุดิบพรีเมี่ยมมากกว่าทุก ๆ วันที่ผ่านมาอย่างเห็นได้ชัด‘แต่ก่อนก็ว่าหรูแล้ว แต่วันนี้ดันหรูเป็นพิเศษทั้งที่ไม่มีเขาอยู่ด้วยซ้ำ แล้วทำไมถึง...’ฉันตักข้าวเข้าปาก ทานไปได้เรื่อย ๆ ก่อนจะทำเป็นเนียนเอ่ยปากถามหัวหน้าแม่บ้านที่ยืนดูแลอยู่ใกล้ๆ"คุณดินยังไม่กลับมาเหรอคะ""คุณดินโทรมาแจ้งว่าติดธุระด่วนน่ะค่ะ แล้วก็...อาหารบนโต๊ะมื้อนี้ คุณดินก็เป็นคนกำชับด้วยตัวเองเลยนะคะ ว่าให้ดิฉันจัดเตรียมไว้ให้นายหญิงทานเป็นพิเศษ" หัวหน้าแม่บ้านตอบพร้อมรอยยิ้มฉันเลิกคิ้วขึ้น เขาน่ะเหรอสั่งให้แม่บ้านเตรียมอาหารหรูหราพวกนี้ไว้ให้ฉัน?เหอะ...พอคิดถึงคำพูดในโทรศัพท์เมื่อ

หลังจากที่ทุกคนรับประทานอาหารกันแล้วเสร็จ คุณท่านจึงสั่งให้แม่บ้านและพ่อบ้านทั้งหมดออกจากห้องอาหารบรรยากาศภายในห้องก็พลันตึงเครียดขึ้นมาทันที ประตูกระจกบานใหญ่ถูกปิดลง เหลือเพียงคนในครอบครัว มีคุณท่าน คุณหญิง นิชา สามีของนิชา และฉัน"หนูฟ้า แม่ขอถามตรง ๆ นะ"คุณหญิงเอ่ยปากเปิดประเด็นด้วยน้ำเสียงจริงจัง"คุณดินเขารู้แล้วใช่ไหม ว่าหนูไม่ใช่นิชา คุณหนูแห่งตระกูลคาร์เทียร์"ฉันพยักหน้ารับช้าๆ"ค่ะ เขารู้แล้วค่ะคุณหญิง""นั่นไงล่ะ!"คุณท่านทุบโต๊ะเบาๆ คิ้วขมวดเป็นปม"แล้วทำไมในเมื่อเขารู้ความจริงทั้งหมดแล้ว ถึงยังไม่ยอมหย่าขาดให้มันจบ ๆ ไปซะทีล่ะ"นายท่านพูดขึ้นด้วยความสงสัย"คุณจะไปรู้ได้ยังไงคะ!"คุณหญิงหันไปค้อนใส่สามีทันควัน ก่อนจะพูดต่อ"ถ้าเขาขอหย่าขึ้นมาจริง ๆ ทางเรานี่แหละที่จะเดือดร้อนหนัก! คุณไม่รู้รึไงว่าการที่คุณดินยอมปิดเรื่องนี้ ไม่ให้คุณท่านกับคุณหญิงทางนู้นรู้ มันคือการช่วยประคองหน้าตาและธุรกิจของพวกเราอยู่แท้ ๆ แค่นี้คิดไม่ได้รึไงกันคะคุณ"คุณหญิงถอนหายใจยาว ก่อนจะหันมามองฉันด้วยสายตาครุ่นคิด"แต่ก็นั่นแหละ น้าเองก็เดาไม่ออกจริงๆ ว่าคุณดินเขาต้องการอะไรกันแน่""โอ๊ย! จะไป

ตอนที่ 68ยอมรับภรรยาคนนี้เมื่อทางตระกูลคาร์เทียร์ได้ยินประโยคนั้นจากปากของคุณดิน ทุกคนก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกอย่างเห็นได้ชัด ทว่า...คุณท่านก็ยังคงเอ่ยถามย้ำเพื่อความมั่นใจอีกครั้ง"คุณดินคิดกับหนูฟ้าแบบนั้นจริงๆ ใช่ไหมครับ แล้วเรื่องสลับตัว มันจะไม่กระทบความสัมพันธ์ของทั้งสองตระกูลใช่ไหมครับ?""ถ้าทางตระกูลคาร์เทียร์ยินดีที่จะรับรองและประกาศว่าฟ้าเป็นลูกบุญธรรมของพวกคุณจริงๆ"คุณดินตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิทแต่หนักแน่น"ผมเชื่อว่าพ่อกับแม่ของผมไม่มีปัญหาแน่นอนครับ อีกอย่างเรื่องในครอบครัวของผม คนที่ตัดสินใจเด็ดขาดที่สุดคือผม ไม่ใช่ใครหน้าไหน ดังนั้นไม่มีปัญหาอะไรต้องกังวลทั้งนั้นครับ"คำยืนยันที่หนักแน่นนั้นทำให้ทุกคนหันมามองหน้ากัน ก่อนที่รอยยิ้มแห่งความยินดีและโล่งใจจะค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของคนในตระกูลคาร์เทียร์ แม้แต่ตัวฉันเองที่นั่งฟังอยู่ข้างๆ ก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ เขายอมรับฉันจริงๆ สินะและตลอดเวลาที่เขาเอ่ยปากคุยกับผู้ใหญ่ ฝ่ามือหนาก็กอบกุมมือฉันไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ความอบอุ่นนั้นไหลผ่านเข้ามาถึงขั้วหัวใจ ทำให้ฉันรู้สึกอิ่มเอมใจอย่างบอกไม่ถูก และเริ่มคิดได้ว่า บางที 'คุณเงา'