جميع فصول : الفصل -الفصل 80

หลังจากที่กลับถึงเรือน ซ่งรุ่ยหยางก็ดูเหมือนอาการจะไม่ดีขึ้นเลย ชายหนุ่มรู้สึกราวกับตนเองกำลังจะจับไข้ทั้ง ๆ ที่ตัวก็มิได้ร้อนมาก หากแต่มีอาการหนาวสั่น ทั้งยังอยากจะอาเจียนอยู่ตลอดเวลา ในยามที่ภรรยาทำอาหารประเภทปลาขึ้นโต๊ะ ก็รู้สึกเหม็นจนแทบทนไม่ไหว ต่างจากเซี่ยเป่าเจินที่ดูเหมือนจะเจริญอาหารมากกว่าเดิม "เหตุใดอาหารในวันนี้จึงได้มีกลิ่นเช่นนี้เล่า" ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นก่อนจะยกชายเสื้อขึ้นปิดจมูก ทำให้เซี่ยเป่าเจินและบุตรชายถึงกับมองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ"ไม่เห็นจะมีกลิ่นอันใดเลยนะขอรับท่านพ่อ มีแต่กลิ่นหอมทั้งยังอร่อยมากด้วย" กล่าวจบบุตรชายก็คีบเนื้อปลาคำโตเข้าปากพร้อมกับเคี้ยวจนแก้มตุ่ย พลางทำสีหน้าเคลิบเคลิ้มราวกับกำลังรับรสอันโอชะ"นั่นสิเจ้าคะ ข้าก็ว่าอร่อยมาก วันนี้ข้ากับเป่าเกอเติมข้าวไปสองครั้งแล้ว คิดเอาไว้ว่าพรุ่งนี้จะให้เหลียนถังไปจับปลาที่แม่น้ำมาอีกสักหลาย ๆ ตัว ตั้งใจว่าจะทำปลานึ่งมะนาวเสียหน่อย""ข้าอยากจะกินอีกเยอะ ๆ เช่นกันขอรับท่านแม่!""ใช่หรือไม่ แม่..." เซี่ยเป่าเจินยังกล่าวไม่ทันจบ ซ่งรุ่ยหยางก็วิ่งออกไปด้านนอกก่อนจะโก่งคอ

รถม้าที่ชายหนุ่มให้ภรรยานั่งถูกหุ้มเบาะอย่างหนาและนุ่มเป็นพิเศษเพื่อป้องกันการกระทบกระเทือน ทั้งยังสั่งให้บ่าวรับใช้ที่ทำหน้าที่บังคับม้าลดความเร็วลงเกินกว่าครึ่ง แม้จะถึงช้ากว่าเดิมหากแต่มันทำให้ภรรยาและบุตรในครรภ์ปลอดภัย ชายหนุ่มก็ยินดีเป่าเกอเองก็ช่างเป็นพี่ชายที่ห่วงใยน้องน้อยยิ่งนัก ในยามที่รถม้าสั่นคลอนเพราะก้อนหินบนถนนเด็กชายก็รีบนำตัวเองเข้ามาโอบกอดร่างของมารดาเอาไว้เพื่อป้องกันไม่ให้ครรภ์ของมารดาสะเทือน ทำเอาสองสามีภรรยาถึงกับยกยิ้มด้วยความเอ็นดูบุตรชาย ก่อนจะเอ่ยชื่นชมเด็กน้อยทุกครั้งที่เขากระทำเรื่องดี ๆ เช่นนี้"เป่าเกอจะต้องเป็นพี่ชายที่ดีอย่างแน่นอน" ซ่งรุ่ยเป่าที่ได้ยินคำพูดกล่าวชมเชยของมารดาก็ได้แต่ยกยิ้มจนถึงดวงตาด้วยความภาคภูมิใจในตัวเองเป็นอย่างยิ่งใช้เวลาเกือบสองชั่วยามก็เดินทางมาถึงจวนแห่งใหม่ ข้าวของเครื่องใช้ถูกจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบสามารถเข้าอยู่ได้เลยเป็นเพราะซ่งรุ่ยหยางสั่งกำชับเป็นพิเศษ เพื่อที่ภรรยาจะได้ไม่ต้องมาเหน็ดเหนื่อยกับการทำสิ่งเหล่านี้อีก"น้องหญิงเจ้าเดินระวังหน่อย" ซ่งรุ่ยหยางโอบประคองภรรยาให้เดินเข้ามาภายในจวน

ตั้งแต่ที่ครอบครัวซ่งย้ายเข้ามาอยู่ในจวนแห่งใหม่ ท่านยายก็ส่งตู้หมัวมัวให้มาช่วยดูแลงานภายในจวน ทำให้เซี่ยเป่าเจินมิต้องเหน็ดเหนื่อยมากนัก ส่วนซ่งรุ่ยหยางเองก็มีแขกมาขอพบในทุก ๆ วันไม่ได้หยุด และวันนี้ก็ดูเหมือนจะมีแขกมาพบสามีของนางอย่างที่เคย แต่ที่แตกต่างออกไปก็ดูจะเป็น คนผู้นั้นกลับนำภรรยาและบุตรสาวมาด้วย มิรู้ว่าคิดจะทำสิ่งใดอยู่กันแน่"ฮูหยินเจ้าคะ วันนี้มีคนมาพบนายท่านอีกแล้วเจ้าค่ะ" เซี่ยเป่าเจินที่กำลังเย็บชุดเด็กทารกอยู่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นจากงานที่ทำอยู่ นางยังคงก้มหน้าอยู่เช่นเดิม พร้อมเอ่ยกับสาวใช้"วันนี้เป็นผู้ใดงั้นหรือ""ดูเหมือนว่าจะเป็นนายท่านเซ่ากับฮูหยินและบุตรสาวเจ้าค่ะ""บุตรสาวงั้นหรือ" เซี่ยเป่าเจินค่อย ๆ วางเข็มในมือลงก่อนจะเงยหน้าขึ้นกล่าวกับสาวใช้"เจ้าค่ะ น่าจะอายุราว ๆ สิบหกสิบเจ็ดปีเจ้าค่ะ""คนเหล่านี้ ช่างไม่ย่อท้อต่อการสร้างอำนาจของตนเองเสียจริง ช่างน่ารังเกียจนัก"ในขณะที่เซี่ยเป่าเจินที่กำลังนั่งอยู่ในศาลาท่ามกลางสวนดอกไม้ของนางอยู่นั้น อยู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงพูดคุยกันดังเข้ามาใกล้ จนทำให้นางต้องเลิกคิ้วด้วยความสงสัย"เสียงของผู้ใดกัน" หงซิ่วหันไปมองก็พบสตร

เมื่อวันงานใกล้เข้ามาถึงเทียบเชิญก็เริ่มถูกส่งออกไปยังจวนต่าง ๆ โดยมีเซิ่งฮ่าว หรือพ่อบ้านเซิ่งเป็นผู้ส่งเทียบเชิญทุก ๆ ฉบับด้วยตนเอง เทียบเชิญถูกส่งไปในทุก ๆ จวนที่มีความสำคัญต่อจวนตระกูลซ่งรวมถึงอาจารย์ในสำนักศึกษาทุกคนและสหายตัวน้อยของเป่าเกอทั้งสามคนณ จวนตระกูลหลิวหลิวซินจิ้งถูกมารดาให้สาวใช้มาตามตัวเพื่อไปวัดตัวตัดชุดใหม่ในงานเลี้ยงจวนตระกูลซ่งที่จะมาถึงในอีกไม่กี่วันข้างหน้า แม้ว่าแต่ละจวนต่างก็ให้ความสำคัญกับงานนี้ไม่น้อยและร้านตัดชุดในเมืองซัวเถาก็ล้วนต้องจ้างลูกจ้างเพิ่มเพื่องานนี้โดยเฉพาะ แม้ว่าคนที่ได้รับเทียบเชิญจะมิได้มากมายนักหากแต่ละคนก็ล้วนมีความสำคัญไม่น้อย ทั้งยังมีหน้ามีตาในซัวเถาจำเป็นจะต้องพิถีพิถันเป็นพิเศษ "ท่านแม่ท่านเรียกหาข้าหรือเจ้าคะ""ถูกต้องแล้ว แม่เห็นว่าเจ้ายังไม่ค่อยมีชุดใหม่ จึงเรียกให้ช่างมาวัดตัวเจ้าเสียหน่อย""ดีเลยเจ้าค่ะ ข้าเองก็อยากได้เสื้อผ้าใหม่อยู่พอดี""เช่นนั้นก็มาเถิด จะได้ให้ช่างรีบตัดเย็บปักลายที่เจ้าชอบ ส่วนค่าจ้างข้าจ่ายไม่อั้น ขอเพียงเสร็จตามเวลาก็พอ""เจ้าค่ะฮูหยิน รับรองว่าช

ณ งานเลี้ยงจวนใหม่ตระกูลซ่งเป่าเกอพร้อมกับบิดาและท่านทวดผู้เฒ่าออกมายืนรอต้อนรับแขกเหรื่อทั้งหลายบริเวณหน้าจวน โดยที่ท่านทวดฮูหยินผู้เฒ่าและท่านแม่คอยรับรองแขกเหรื่อด้านในจวน เด็กชายค้อมตัวคารวะผู้อาวุโสอย่างมีมารยาท ทำเอาแขกเหรื่อที่มาในงานเอ่ยชมคุณชายน้อยตระกูลซ่งกันอย่างไม่ขาดปาก และหากเอ่ยถึงใบหน้าที่เริ่มส่อเค้าความหล่อเหลาไม่ต่างจากบิดา หากแต่เพราะมารดาเองก็มีใบหน้าที่งดงามยิ่งจึงทำให้ใบหน้าของซ่งรุ่ยหยางยิ่งขับเน้นให้ดูงดงามราวกับหยกสลักทั้ง ๆ ที่มีอายุเพียงแปดปีเท่านั้นพื้นที่จัดงานนั้นอยู่ในสวนข้าง ๆ ที่มีบริเวณกว้างขวาง สามารถวางโต๊ะได้ราวห้าสิบโต๊ะ ในส่วนของเด็ก ๆ ก็มีเครื่องเล่นในลานที่ถัดกันออกไป มีบ่าวชายคอยดูแลอยู่ไม่ห่างเพราะกลัวว่าจะเกิดอุบัติเหตุขึ้นถัดมาก็เป็นสระบัวที่เป็นธารน้ำไหลเวียน มีสะพานพาดผ่านสามารถเดินเข้าไปด้านในของสวนบัวได้ ด้านในของสวนบัวมีภูเขาจำลองและน้ำตกจำลองงดงาม ทั้งยังมีต้นไม้ใหญ่เป็นร่มเงาพร้อมกับโต๊ะหินอ่อนที่เอาไว้สำหรับนั่งพักผ่อนหย่อนใจไปกับธรรมชาติและมุมที่ดูเหมือนเหล่าสตรีทั้งหลายจะชื่นชอบมากเป