Semua Bab The senior รุ่นพี่ตัวร้าย (เตxวีป): Bab 1 - Bab 10

~The senior #รุ่นพี่ตัวร้าย~ (เตxวีป) THAWIP PART . . . ผมกำลังนั่งจ้องมองผู้ชายร่างสูงใหญ่ที่บังเอิญมาเจอกับพ่อตอนที่ผมกับท่านกำลังนั่งกินก๋วยเตี๋ยวอยู่หน้าปากซอยอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่ คงเป็นเพราะท่าทางของพ่อที่ท่านดูจะนอบน้อมผู้ชายคนนี้เป็นพิเศษ เเละกับท่าทางที่ดูจะกวนตีนแบบนั้น คงกลัวว่าใครจะไม่รู้ว่ามันเป็นตำรวจสินะ เเถมยศมันยังใหญ่กว่าพ่อผมเสียอีก แต่สภาพของมันถ้าพ่อผมไม่ได้แนะนำว่ามันเป็นตำรวจ ผมคงเชื่อตายล่ะ ! .... เเมร่งเอ้ย! ทรงผมรากไทรที่ยาวประบ่านั่นคืออะไร เสื้อยืดสีขมุกขมัวกับกางเกงยีนส์ขาดเข่า หนวดเคราที่รกรุงรัง กับบุหรี่ที่คาบอยู่ในปาก บอกตามตรงว่ามันเหมือนกุ๊ยข้างถนนมากกว่าที่จะเป็นตำรวจยศพันตรี อมพระมาพูดผมก็ไม่เชื่อ “เอ้าวีป .... สวัสดีพี่เขาเสียสิ นั่งมองอยู่นั่นเสียมารยาท” ผมยกมือขึ้นไหว้มันแบบส่งๆไปแบบนั้น แต่มันก็รับไหว้ผม ดวงตาที่ซ่อนอยู่ภายใต้เเว่นกันแดดสีชาทำให้ผมคาดเดาไม่ออกว่ามันรู้สึกยังไงเวลาที่ผมแสดงกิริยาท่าทางว่าไม่ชอบหน้ามัน เเต่เวลาที่มันยกยิ้มก็ดูออกจะเป็นมิตรดี “ผมได้ข่าวมาว่าสารวัตรจะต้องไปประจ

~The senior #รุ่นพี่ตัวร้าย~ (เตxวีป) THAWIP PART...“อืม โอ๊ะ! เเมร่งเอ้ย”ผมฟื้นขึ้นมาพลางขยับตัวเเต่ที่ข้อมือทั้งสองข้างดันมีเชือกมัดเอาไว้อย่างแน่นหนา พยายามมองหาเฮียเตหรือพวกไอ้จักรแมร่งก็ไม่เจอใคร หรือผมจะต้องมาตายแบบไม่ใช่เรื่องวะ แกร๊ก!ผมหันตามเสียงเปิดประตูทันที ร่างสูงของคนที่เดินเข้ามา มันคือน้องชายไอ้หลุยส์ ใบหน้าหล่อเหลาเหมือนลูกครึ่ง ผิวขาวเหมือนไม่ใช่คนไทย ปลายจมูกโด่งแหลมกับดวงตาที่เเสนจะน่ากลัวรวมๆแล้วเเมร่งโคตรหล่อ หล่อแบบไปเล่นหนังได้เลย มันย่อตัวลงมาพลางใช้ฝ่ามือหนาจับลงยังไหล่ของผมพร้อมกับออกเเรงบีบจนผมต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ ไอ้เหี้ยนี่มันน่ากลัว ผมไม่เคยเห็นเด็กหนุ่มคนไหนน่ากลัวเท่ากับมันเลย “ไง ไอ้ตำรวจเวรนั่นมันหายไปไหน ถึงได้ปล่อยให้มึงมาติดกับคนเดียววะ”“เสือก”ผมตอบมันไปคำเดียว เเค่คำเดียวจริงๆ เพราะผมเป็นคนไม่ชอบใช้กำลัง ไม่ชอบร้องไห้อ้อนวอนใคร พ่อผมเป็นตำรวจ ท่านสอนผมเสมอว่าเกิดเป็นลูกผู้ชายต้องไม่กลัวตาย “ปากดี”มันลุกขึ้น เเล้วก็เดินออกไป ไม่ได้ใช้กำลังอะไรกับผม เเต่เเค่นี้มันก็ทำให้คนฉลาดๆอย่างผมรู้แล้วว่ามันไม่ใช่ลูกน้องใ

~The senior #รุ่นพี่ตัวร้าย~ (เตxวีป)TECHO PART ...ผมนั่งสะสางงานต่อจนเวลาล่วงเลยมาเกือบค่ำ ได้ยินเสียงประตูลูกกรงข้างล่างถูกดึงลงมา คงจะเป็นไอ้เต็ม น้องชายหมวดเต้ที่เป็นช่างสักมันคงจะปิดร้าน ไอ้เต็มเป็นเด็กหนุ่มอายุประมาณยี่สิบกว่าๆ เรียนจบสถาปัตย์เเต่ดันชอบการสัก พี่ชายมันเลยจัดให้ ฝีมือการสักของมันไม่ใช่เล่นๆ มีบรรดาคนดังหลายคนมาเป็นลูกค้า หนึ่งในนั้นคือผม ผมวางมือจากงานพลางปิดคอมพิวเตอร์เเละเดินลงบันไดมายังชั้นล่าง เเสงไฟสลัวที่ยังคงเปิดอยู่ เเต่ไม่เห็นตัวของไอ้เต็มเเล้ว มันคงจะกลับบ้าน ส่วนลูกน้องผมบางส่วนมันล่วงหน้าไปแม่สอดกัน คงเหลือเเต่ผมกับหมวดเต้ เเละหมวดอินทร์ที่ยังต้องสะสางเรื่องทางนี้ เสียงโทรศัพท์ที่สั่นอยู่ในกระเป๋ากางเกงทรงทหารของผมทำให้ต้องรีบล้วงมันออกมา ชื่อที่โชว์หราอยู่บนหน้าจอทำให้ผมต้องขมวดคิ้วมุ่น “ครับท่าน”“ผมมีงานด่วนที่ชลบุรี คนของคุณพร้อมหรือเปล่า”“ครับท่าน .... พร้อมครับ”“เดี๋ยวจะให้ลูกน้องส่งเมล์ไปให้ มีอะไรติดต่อกับเขาได้เลย”ผมวางสายจากท่าน ที่เป็นหัวหน้าหน่วยงานของผมอีกที ผมยังไม่แน่ใจว่างานที่ว่าคืออะไรเเละผมคงจะต้องไปประจำอยู่

~The senior #รุ่นพี่ตัวร้าย~ (เตxวีป)THAWIP PART...โลกแมร่งโคตรกลม.... เพราะอะไรรู้ไหม เพราะผมเจอไอ้ผู้พันบ้าระห่ำคนนั้นที่ร้านก๋วยเตี๋ยวหน้าปากซอยบ้านหลังจากที่พ่อโทรมาบอกว่าคิดถึงและอยากคุยด้วย อีกอย่างผมก็ใกล้จะฝึกงานแล้วกลัวมาหาท่านไม่ได้บ่อยๆเหมือนเคยผมจึงรับคำท่าน แต่พอผมจอดรถแล้วเดินมาสั่งก๋วยเตี๋ยวกับเฮียใฉ้เจ้าของร้านแมร่งก็เจอกับใบหน้าคมดุอย่างกับโจรนั่งอยู่ในร้าน ความหิวจนตาลายทำให้ผมต้องรีบสั่งเเล้วเอากลับมากินที่บ้าน ก่อนจะสตาร์ทรถออกมันยังเดินมาบิดกุญแจรถทำให้ผมหัวเสียจนเกือบพลั้งมือไปต่อยหน้ามัน เเละพอผมกลับมานั่งกินก๋วยเตี๋ยวที่บ้านได้ไม่ทันไร ผมก็ได้ยินเสียงเหมือนมีคนมาหาพ่อ พอเดินออกมาก็เจอกับไอ้ผู้พันเฮงซวยนั่นอีก เหี้ยอะไรจะตามหลอกหลอนกูขนาดนี้วะ เเละนี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้วประโยคที่มันพูดกับผมในคืนนั้นยังคงดังก้องอยู่ในหัวผม“มึงจะไม่ชอบหน้ากูเพราะอะไรก็แล้วแต่ เเต่กูจะขอบอกไว้ก่อนว่า กู ไม่ชอบให้ใครมาปีนเกลียว ถ้ามึงฉลาดเหมือนที่เพื่อนมึงพูด มึงคงรู้ว่าจะต้องทำตัวอย่างไง”กูฉลาด ใช่ฉลาด ผมยอมเรียกมันว่าสารวัตร ยอมที่จะยกมือไหว้ ยอมที่จ

~The senior #รุ่นพี่ตัวร้าย~ (เตxวีป) TECHO PART...“มึงรู้ตัวหรือเปล่าว่ากำลังพูดอยู่กับใคร”เด็กหนุ่มที่หน้าตาหล่อเหลาใบหน้ากวนๆกับหุ่นคลีนๆที่ทำให้ผมต้องทิ้งงานที่ตั้งใจว่าจะมาหาคน เพราะสายรายงานมาว่ามีเพื่อนของไอ้หลามมือปืนที่ผมกำลังตามตัวมันอยู่ตอนนี้มาเที่ยวที่ผับของไอ้จักรแฟนน้องชายผม เเต่กลับกลายเป็นว่าไอ้น่านน้องชายของผมให้พาคนเมาซึ่งน่าจะไม่มีใครอยากพาขึ้นมายังชั้นบนที่น่าจะเป็นห้องพักของไอ้จักร“ตัวมึงเองยังไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใครแล้วเสือกมาถามกูทำไมวะ ....”“แมร่ง ....ห่าเอ้ย! เดินดีๆ”ปากแมร่งดีเหลือเกิ้น ก้าวขาขึ้นบันไดก็จะไม่ไหว ก้าวได้หนึ่งก้าวถอยลงอีกหนึ่งก้าวชาตินี้มึงจะถึงไหม ใบหน้าที่เริ่มจะออกสีแดงก่ำกับดวงตาที่ไม่เหมือนคนเมาจนผมเองชักจะไม่ค่อยอยากเชื่อว่ามันเมาจริงหรือเปล่า“ปล่อยกู กูเดินเองได้ เป็นผู้ใหญ่ซะเปล่าเเมร่งทำตัว..”ผมแน่ใจว่ามันด่าผม เเต่คืนนี้ไม่รู้ว่าเป็นไงผมมาที่นี่เพื่อทำงานไม่ได้อยากมารังแกเด็ก หมวดอินทร์ที่อยู่ข้างล่างนั่นคงกำลังตามหาผม ฝ่ามือหนาปล่อยออกจากเอวของเด็กปากดี เเล้วยืนมองให้มันเดินขึ้นบันไดไปเอง ขายาวๆภ