Semua Bab ROMRANคนเลว: Bab 11 - Bab 20

รันเวย์:วันนี้ตอนเที่ยงมาหาฉันด้วย ที่เดิม"บ้าที่สุด"อิงฟ้าสบถออกมาทันทีเมื่อเธอเปิดโทรศัพท์แล้วเห็นข้อความที่รันเวย์ส่งมาหา แถมเมื่อคืนยังโทรมารบกวนเวลานอนพักผ่อนของเธออีก"ไปก็โง่ละ"อิงฟ้าวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะก่อนจะรีบลุกขึ้นออกจากเตียงเพื่ออาบน้ำแต่งตัวไปมหาลัยตึก ตึก ตึกร่างสวยในชุดนักศึกษารัดรูปพอดีตัวเดินสะพายกระเป๋าลงบันได ก่อนสายตาของเธอจะไปสะดุดเข้ากับร่างสูงใหญ่ของบิดาที่กำลังยืนเด่นสง่าอยู่ตรงหน้าห้องรับแขกซึ่งมีร่างสวยของอิงเดือนใส่รองเท้าอยู่ตรงหน้าประตูเตรียมพร้อมที่จะไปมหาลัยพร้อมกับผู้เป็นพี่สาว"จะไปมหาลัยแล้วเหรอ""ค่ะ"อิงฟ้าตอบรับด้วยน้ำเสียงเย็นชาดั่งเช่นทุกครั้งเวลาที่คุยกับบิดา"เย็นนี้เรียนเสร็จรีบกลับบ้านหน่อยนะ พ่อมีเรื่องสำคัญจะคุยกับลูก อิงฟ้า""คงไม่ได้ค่ะ"ลูกสาวคนโตกระชับสายสะพายกระเป๋า"นัดเพื่อนเอาไว้ ขอตัวนะคะ"น้ำเสียงเย็นชาและท่าทีที่ดูห่างเหินทำให้สหรัฐชะงักไป มองแผ่นหลังเล็ก ๆ ของลูกสาวคนโตที่กำลังห่างออกไปไกลพอ ๆ กับความสัมพันธ์ระหว่างสองพ่อลูกที่ค่อย ๆ ห่างออกไปไกลมากขึ้นทุกที'เวรกรรมที่เขาทำไว้มันยังไม่สิ้นสุดสินะ'"เย็นนี้พี่ฟ้ามีนัดกับพี่ลูกพี

พรึบทันทีเมื่ออิงฟ้าจัดการปลดกระดุมกางเกงของรันเวย์ออก แก้มขาวทั้งสองข้างก็เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นอาวุธร้ายที่ขยายใหญ่คับเป้ากางเกงชั้นในที่ชายหนุ่มใส่อยู่ตอนนี้"ใหญ่ใช่ไหมล่ะ แต่ก็อย่างว่าแหละ หลักฐานมันคาตาเธอซะขนาดนี้""หุบปากสักนาทีมันจะตายหรือไง"อิงฟ้าเงยหน้าหันไปต่อว่าชายหนุ่ม รันเวย์แสะยิ้มตรงมุมปาก ยกสะโพกเล็กน้อยอำนวยความสะดวกให้กับอิงฟ้าเมื่อเธอเอื้อมมือมาดึงกางเกงนักศึกษาออกจากสะโพกของเขา ด้วยบรรยากาศภายในห้องทำงานที่เงียบทำเอาทั้งสองได้ยินเสียงผ่อนลมหายใจเข้าออกของกันและกัน แผล็บ แผล็บ แผล็บ"อ๊าส์ อิงฟ้า"เสียงแหบพร่าถูกเปล่งออกมาจากริมฝีปากหยักของชายหนุ่ม ฝ่ามือใหญ่เอื้อมไปขยุ้มเส้นผมนุ่มสลวยของหญิงสาวในขณะที่เธอขยับศีรษะขึ้นลงตามจังหวะอ๊อก อ๊อก อ๊อก"อ๊าส์ แม่งเสียวสัส"ร่างกายของชายหนุ่มเกร็งไปทั่วทั้งร่าง ปลายเท้าทั้งสิบจิกเกร็ง รันเวย์เอียงตัวไปทางด้านหลังใช้ฝ่ามือใหญ่ค้ำโต๊ะทำงานเอาไว้ นัยน์ดวงตาที่เต็มไปด้วยไฟร้อนแรงจ้องมองไปยังภาพตรงหน้า ริมฝีปากเรียวบางสีชมพูหวานของอิงฟ้าขยับขึ้นลงตามจังหวะยามเมื่อเธอดูดเลียลำกายยาวใหญ่ของเขาจนมันวาวไปด้วยคราบน้

ภายใต้ใบหน้าที่เรียบนิ่ง แววตาที่แสนจะเย็นชาไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมาแต่ไม่มีใครรู้เลยว่าคนอย่างอิงฟ้ากำลังกักเก็บความอัดอั้นอะไรเอาไว้ในขณะที่เธอยืนอยู่ตรงหน้าของบิดาในสภาพชุดนักศึกษาตัวเดิมของเมื่อวาน"พอจะบอกพ่อได้ไหมว่าทำไมลูกถึงกลับบ้านเอาตอนนี้""...""เมื่อคืนหายไปนอนที่ไหนมา ทำไมไม่กลับมานอนที่บ้าน"ดวงตาเยียบเย็นของผู้เป็นพ่อจ้องมองหน้าลูกสาวพลางเฝ้ารอคำตอบ"...""อิงฟ้า"ปัง"นี่ลูกคิดจะลองดีกับพ่อใช่ไหม"ฝ่ามือใหญ่ของผู้เป็นบิดาฟาดลงบนโต๊ะกระจกตรงหน้าจนเกิดเสียง ก่อนจะมีเสียงฝีเท้าหนัก ๆ สองคู่วิ่งตรงเข้ามาภายในห้องรับแขก"เกิดอะไรขึ้นคะ""ปลายดาว พาอิงเดือนออกไป""ไม่ค่ะ ฉันจะไม่ยอมให้คุณทำอะไรลูกอีก""หนูก็เหมือนกันค่ะ"ผู้เป็นมารดาและน้องสาวเดินมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า เผชิญกับบิดาที่จ้องมองมาด้วยสายตาเกรี้ยวโกรธ"นี่ไม่คิดจะฟังคำสั่งของผมกันแล้วใช่ไหม คิดจะดื้อกับพ่อเหมือนพี่อย่างนั้นเหรออิงเดือน""คุณนั่นแหละหยุดบ้าอำนาจสักทีเถอะรัฐ ให้ลูกได้ใช้ชีวิตเป็นของตัวเองบ้างเถอะ"ผู้เป็นภรรยาออกโรงปกป้องลูกสาวทั้งสองคน ปลายดาวเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าของผู้เป็นสามีมองอีกฝ่ายด้วยสายตาที่แน่

ครืด ครืด ครืดสายเรียกเข้า ของโทรศัพท์เครื่องหรูที่กำลังแผดเสียงอยู่ทำให้คนที่กำลังนอนหลับสบายอย่างอิงฟ้ารู้สึกตื่นขึ้นมา อิงฟ้าพยุงตัวลุกขึ้นนั่งก่อนเธอจะเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสายเมื่อเห็นว่าเป็นใครโทรมาหา"ว่าไงเดือน""เดือนเลิกเรียนแล้วนะคะพี่ฟ้า""เหรอ ถ้าอย่างนั้นรอพี่แป๊บหนึ่งนะ เดี๋ยวพี่รีบไปรับ""ได้ค่ะ"ติ๊ดหลังจากกดวางสายอิงฟ้าก็กวาดสายตามองไปทั่วทั้งห้องนอนก่อนจะถอนหายใจออกมาเมื่อไม่เห็นเจ้าของห้องนอนอยู่ในบริเวณนี้ นับว่าเป็นเรื่องที่ดีเพราะเธอก็ไม่ได้อยากที่จะต้องมานั่งถกเถียงกับชายหนุ่มอยู่เหมือนกัน"ตื่นแล้วเหรอ"เสียงที่ดังมาจากทางประตูห้องนอนทำให้ความสุขบนใบหน้าของอิงฟ้าเลือนหาย เธอหันมองไปยังร่างสูงใหญ่ของรันเวย์ที่เปิดประตูห้องนอนก่อนจะเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของเธอ"อืม"อิงฟ้าขานรับขยับตัวลงจากเตียงนอนหลังใหญ่"จะกลับแล้วเหรอ""ใช่ จะไปรับอิงเดือนที่มหาลัยก่อน""ให้ไปส่งไหม""ไม่ต้อง ฉันขับรถมา"อิงฟ้าก้าวขาหมายจะเดินตรงไปยังประตูห้องนอนที่เปิดอ้ารออยู่ แต่แล้วท่อนแขนของเธอก็ถูกชายหนุ่มคว้าเอาไว้ทั้งที่ยังเดินไปไม่ถึงไหน"มีอะไร""พรุ่งนี้ว่างไหม ไปทำธุระ

ร่างเล็กดูนุ่มนิ่มชั่งน่าอ่อนโยนเดินลงบันไดก่อนจะหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของชายหนุ่มพลางส่งยิ้มกว้างให้อย่างดีใจ ในขณะที่ใครบางคนค่อย ๆ ก้าวขาอันหนักอึ้งพาร่างเดินมาหยุดอยู่ทางด้านหลังของน้องสาว"อิงเดือน ลูกรู้จักกับคุณรันเวย์ด้วยเหรอ""เอ่อ ค่ะ เดือนเจอพี่รันเวย์ทีหน้าร้านสะดวกซื้อตรงหน้าหมู่บ้านเราสองคนเลยรู้จักกัน""ครับ ตอนนั้นน้องอิงเดือนกำลังยื่นให้อาหารเจ้าด่างอยู่ ผมเห็นว่าน่ารักดีเลยเข้าไปทัก"อิงฟ้าได้แต่ยื่นฟังผู้ชายตรงหน้าเอ่ยพูดกับบิดาของเธอด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่ดูไม่มีพิษมีภัย เธอได้แต่ยืนเก็บความรู้สึกทุกอย่างเอาไว้ในใจเพราะในตอนนี้เขามีฐานะเป็นแขกคนสำคัญของบ้านเธอ"ดีจังเลยนะครับที่คุณรันเวย์กับลูกสาวคนเล็กของผมได้รู้จักกัน จริงด้วยสิ นี่ครับ อิงฟ้า พี่สาวของอิงเดือนลูกสาวคนโตของผม"อิงฟ้าเดินออกมาหยุดยืนข้างกายของน้องสาว ก่อนจะเงยหน้ามองชายหนุ่มซึ่งกำลังยืนมองมาที่เธออยู่ในตอนนี้ด้วยสายตาที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าเขากำลังคิดอะไร"อิงฟ้าค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก"รันเวย์ครับ ยินดีที่ได้รู้จัก"ชายหนุ่มยื่นมือไปตรงหน้า แม้ว่าอิงฟ้าจะไม่เต็มใจแต่สุดท้ายเธอก็ต้องจำยอมยื่นมือไปจับทักทา