Todos os capítulos de ร้าวสัมพันธ์: Capítulo 61 - Capítulo 70

“ซอคิดถึงคุณย่า...” ประโยคนั้นหลุดออกมาพร้อมเสียงร้องไห้ “ถ้าคุณย่ายังอยู่...คุณย่าต้องช่วยซอ”ป้าแม่บ้านเองก็รู้สึกจุกในอก ดวงตาร้อนผ่าวขึ้นมาเล็กน้อย เพราะตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทุกคนในบ้านต่างรู้ดีว่าคุณท่านรักสายซอมากเพียงใด“คุณท่านคงไม่อยากเห็นคุณซอร้องไห้แบบนี้หรอกค่ะ”หญิงสาวก้มหน้า น้ำตาหยดลงบนหลังมือไม่ขาดสาย ผ่านไปครู่หนึ่ง ป้าแม่บ้านจึงถามขึ้นอย่างระมัดระวัง“คุณซอยังไม่ได้บอกคุณนิลใช่ไหมคะ”ร่างเล็กชะงัก เงยหน้าขึ้นมองทันที หัวใจเต้นถี่ แววตาสะท้อนความหวาดหวั่น“ป้าศรีรู้เหรอคะ”“ป้าเคยเป็นแม่คนมาก่อน ทำไมป้าจะดูไม่ออกล่ะคะ” หญิงสูงวัยหัวเราะเบา ๆ พลางยกมือลูบศีรษะเธอสายซอเม้มริมฝีปากด้วยความประหม่า ความตกใจค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นความเขินปนเศร้า“ป้าสังเกตตั้งแต่ก่อนคุณซอจะหายไปแล้วค่ะ ทั้งง่วงง่าย กินน้อย อารมณ์ขึ้นลงแปลก ๆ ป้าก็แค่ยังไม่แน่ใจ”พอได้ยินแบบนั้น น้ำตาของสายซอก็ไหลอีกระลอก“ซอไม่กล้าบอกคุณนิล...” เสียงเธอสั่นเครือ “ซอกลัว กลัวว่าเขาจะไม่ดีใจ”“ทำไมคุณซอถึงแบบนั้นละคะ”“ก็...” ร่างเล็กก้มหน้าลง ภาพลายเซ็นบนเอกสารวันนั้นยังติดอยู่ในความทรงจำ แม้จะพยายามลืมเพียงใด

ชายหนุ่มเงยหน้ามองชั้นบนก่อนถอนหายใจยาวเป็นครั้งแรกในรอบหลายชั่วโมง ที่ความโกรธค่อย ๆ จางลง เหลือเพียงความคิดถึงคนที่อยู่ในห้องนอนและคำถามหนึ่งที่วนเวียนอยู่ในหัวไม่ยอมหาย...ถ้าป้าแม่บ้านพูดถูกแล้วเมื่อไหร่เขาจะเลิกทำร้ายคนที่ตัวเองรักเสียทีนิลเปิดประตูห้องนอนเข้ามาอย่างเงียบเชียบภายในห้องมีเพียงแสงไฟหัวเตียงสลัว ๆ ร่างบางนอนขดตัวอยู่ริมเตียงอีกฝั่ง ทั้งที่อากาศไม่ได้หนาว ผ้าห่มก็ถูกดึงขึ้นมาถึงลำคอ เขายืนนิ่งมองอยู่ครู่หนึ่ง หัวใจหนักอึ้งขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก สายซอยังสวมชุดเดิมตั้งแต่กลับมาถึงบ้าน เห็นได้ชัดว่าเธอร้องไห้จนเผลอหลับไปทั้งอย่างนั้น เขาถอนหายใจเบา ๆ เดินเข้าห้องน้ำ ไม่นานก็กลับออกมาพร้อมผ้าขนหนูผืนเล็กที่ชุบน้ำอุ่นหมาด ๆชายหนุ่มนั่งลงข้างเตียงแล้วค่อย ๆ เช็ดคราบน้ำตาแห้งกรังบนใบหน้าของเธออย่างแผ่วเบาทว่าเพียงปลายนิ้วสัมผัสผิวแก้มหญิงสาวก็สะดุ้งเฮือก เปลือกตาเปิดขึ้นทันที“อย่านะ!” เสียงหลุดออกมาอย่างตื่นกลัว ร่างเล็กรีบถอยหนีไปจนแผ่นหลังชนหัวเตียง ดวงตากลมโตเบิกกว้าง มองเขาเหมือนกำลังป้องกันตัวหัวใจของเขาเหมือนถูกบีบ เขาไม่เคยคิดเลยว่าในสายตาของเธอ ตัวเองจะกลายเป็นค

กลางดึกที่ผ่านมา สายซอแทบไม่ได้หลับยาวเลยสักครั้ง พอเคลิ้มได้ไม่นานก็สะดุ้งตื่นเพราะความรู้สึกปวดหน่วงที่กระเพาะปัสสาวะ จนต้องลุกเข้าห้องน้ำอยู่หลายรอบ ครั้งแรกนิลยังไม่ทันสังเกตจนครั้งที่สองเขาเริ่มขมวดคิ้วสงสัย พอครั้งที่สาม ร่างสูงก็ลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงเต็มตัว มองประตูห้องน้ำที่ปิดอยู่ด้วยสายตาครุ่นคิดเสียงน้ำไหลดังแว่วมาจากด้านใน เขายกมือขึ้นลูบต้นคออย่างสงสัยหรือเธอไม่สบาย หรือเพราะเครียดเรื่องเมื่อวาน เขาคิดไปต่าง ๆ นานากระทั่งประตูห้องน้ำเปิดออกอีกครั้ง ร่างเล็กเดินออกมาพร้อมผ้าเช็ดตัวผืนเล็กที่พาดอยู่บนไหล่“ทำไมเข้าห้องน้ำบ่อย” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นทันที หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อพบว่าเขาตื่นแล้ว“ปวดฉี่ค่ะ”“ปวดบ่อยเกินไปไหม”“ดื่มน้ำเยอะน่ะค่ะ” เธอหาทางรอดให้ตัวเองจนได้ตอบเสร็จก็รีบหยิบเสื้อผ้าเดินกลับเข้าไปในห้องน้ำอีกรอบเพื่ออาบน้ำ ร่างสูงใหญ่มองตามแผ่นหลังนั้น ดวงตาคมหรี่ลงอย่างจับพิรุธ แต่ก็ยังไม่พูดอะไรเวลาผ่านไปพักใหญ่ เสียงลูกบิดดังขึ้นอีกครั้ง หญิงสาวเปิดประตูออกมาโดยไม่ทันระวังแล้วก็สะดุ้งโหยง เพราะเขายืนเฝ้าอยู่ห่างออกไปไม่ถึงก้าว“ว้าย!” ร่างบางเสียหลักถอยหลัง ข้

“ไม่ได้!”“ทำไมจะไม่ได้”“เพราะฉันไม่ยอมไง ผัวกับเมีย มีที่ไหนนอนแยกห้อง” อย่าหวังเลยว่าจะได้แยกห้องนอนกับเขา อย่าว่าแต่แยกห้องเลย นับจากนี้ไป สายซอไม่มีทางได้อยู่ห่างหู ห่างตาเขาแน่สายซอวางส้อมลงบนจานเสียงดังพลางเชิดหน้าถามเขาอย่างเอาเรื่อง“คุณนิลไม่มีสิทธิ์ห้ามซอ ถ้าไม่ยอมก็หย่า”เขาหัวเราะในลำคอ แต่ดวงตากลับนิ่งสนิท“ฉันเป็นผัวเธอนะ สายซอ ฉันมีสิทธิ์”ทั้งคู่จ้องหน้ากันเหมือนพร้อมจะเปิดศึกอีกรอบ บรรยากาศเริ่มตึงขึ้นเรื่อย ๆ ป้าแม่บ้านได้แต่ยืนลุ้นเงียบ ๆ กลัวว่าถ้าเผลอกะพริบตาไปนิดเดียว โต๊ะอาหารอาจถูกคว่ำได้ทุกเมื่อแล้วจังหวะนั้นเองเสียงกริ่งหน้าบ้านก็ดังขึ้นทุกคนหันไปมองพร้อมกัน คนสวนเดินเข้ามาจากด้านนอกพร้อมกล่องพัสดุขนาดกลางในมือ มาหยุดหน้าทางเข้าบ้าน ป้าแม่บ้านรีบเดินออกไปรับ“มีของมาส่งคุณซอค่ะ”“ของซอเหรอคะ”“ค่ะ”ป้าแม่บ้านยื่นกล่องให้ หญิงสาวรับมาอย่างงุนงง ด้วยความที่ไม่ได้สั่งของออนไลน์ สายซอก็เลยไม่รู้ว่าของกล่องนี้ส่งมาจากใคร“สั่งอะไรมา” นิลเองก็ขมวดคิ้ว สายตาคมกวาดมองกล่องนั้นทันที“ซอไม่ได้สั่งค่ะ” เธอหันไปตอบเขาด้วยสีหน้าที่ยังติดความฉงน ไม่ต่างจากเขา“แล้วใคร

กายหนาไม่ได้ขยับหนี แต่แววตาแข็งกร้าวขึ้นเรื่อย ๆ เขาเจ็บและยิ่งเจ็บเมื่อเห็นว่าไม่ว่าเขาจะพูดอะไร อีกฝ่ายก็ไม่เชื่ออีกต่อไปแล้ว“ไม่ต้องคิดหนักหรอกค่ะ ซอไม่ทำให้คุณนิลลำบากหรอก ลูกคนเดียว ซอเลี้ยงได้”เพราะเข้าใจว่านิลกำลังลำบากใจเรื่องลูก สายซอก็เลยชิงออกตัวให้เขารู้เลยว่าเธอไม่ต้องการเรียกร้องสิ่งใดจากเขา เขาไม่ต้องกังวลที่จะต้องทำหน้าที่พ่อ เพราะเธอจะทำหน้าที่ทั้งพ่อกับแม่ให้ลูกเองเพียะ!เสียงดังไม่หนักมากนัก แต่ก็ทำให้สายซอเบิกตากว้างด้วยความตกใจ“คุณนิล!” เธอร้องออกมาพร้อมยกมือกุมสะโพกตัวเองทันที นิลนั่งอยู่ข้างเตียง สีหน้าที่เคยเคร่งเครียดก่อนหน้านี้กลับดูผ่อนคลายลงจนคนมองยิ่งหงุดหงิด “ตีซอทำไม!”ร่างเล็กลุกพรวดขึ้นมานั่ง ดวงตาคู่สวยจ้องเขาเขม็ง“เจ็บนะ!”“เอาอีกสักทีไหม”“อย่านะ คุณนิล!”“ชอบคิดไปเองดีนัก ฉันพูดเหรอว่าจะไม่เอาลูกแล้วเธอเข้ามาอยู่ในความคิดของฉันหรือไง ถึงได้คิดว่าตัวเองอ่านความคิดฉันได้ทุกเรื่อง”หญิงสาวอ้าปากค้างก่อนจะยิ่งโมโหกว่าเดิมเพราะถูกเขาตำหนิอย่างไม่ไว้หน้า“ก็คุณทำหน้ากลุ้มใจขนาดนั้น! แล้วซอคิดผิดตรงไหน ใครเห็นก็ต้องคิดแบบนั้นทั้งนั้นแหละ!”นิลถอนหา