All Chapters of ผู้ใหญ่บ้านหมู่สี่เป็นสามีผู้ใหญ่บ้านหมู่ห้า: Chapter 11 - Chapter 20

บทที่ ๑๑การผจญภัยในป่าเขาทางขึ้นไร่ของธรและสมโภชน์ต้องผ่านหน้าบ้านผู้ใหญ่เหลือม เขาจึงแวะครู่หนึ่ง นำเสื้อเชิ้ตสีขาวมาสวมทับเสื้อกล้าม ติดกระดุมทุกเม็ดเพื่อความน่าเชื่อถือ ขี่รถจักรยานยนต์ตามหลังผู้ใหญ่ยักษ์ที่รู้เส้นทางดี“พรู~ฝุ่น!”ผู้ใหญ่เหลือมปากเป่าไล่ฝุ่นโขมง“อือหือ! บิดรถไม่สนกันเลยนะผู้ใหญ่ยักษ์...แค่ก ๆ ตัวไม่ได้ยักษ์ แต่ใจยักษ์ใจมาร”“บ่นอะไรผมผู้ใหญ่เหลือม”ผู้ใหญ่ยักษ์ตะโกนแข่งกับเสียงรถ ยิ่งเนินเขาขึ้นสูงมากเท่าไร เสียงรถยิ่งดังขึ้นเท่านั้น“ไม่ได้บ่น”ผู้ใหญ่เหลือมตะโกนตอบกลับไป หาที่จอดรถหยิบหน้ากากอนามัยที่ติดกระเป๋ากางเกงอยู่สวมกันฝุ่นแล้วขี่ตามหลังไปเรื่อย ๆ ผ่านเนินเล็กใหญ่จนกระทั่งถึงลานกว้าง“จอดตรงนี้เหรอผู้ใหญ่ยักษ์”ผู้ใหญ่เหลือมขับรถมาจอดข้างเวฟสีน้ำเงิน ดับเครื่องตามผู้ใหญ่ยักษ์ ยกมือไหว้คุณลุงคนหนึ่งที่นั่งอยู่กระท่อมไม่ไกลจากลานกว้าง“ครับ เราเอารถจอดไว้ตรงนี้ก่อน คุณลุงบอกว่าทางข้างบนแคบ เราไม่ชินทางกันแบบนี้ เสี่ยงเกินไปที่จะขับรถเข้าไปข้างใน”ครับ...เราผู้ใหญ่เหลือมนิ่งไป มือที่ยกขึ้นไหว้คุณลุงที่นั่งอยู่บนกระท่อมค้างอยู่เพียงเท่านั้น เพราะในหัวทวนค

บทที่ ๑๓สาบานอะไรเดี๋ยวก็ตายฟรี “ฝนไม่ซาเลย วันนี้เราจะได้กลับบ้านกันไหม” ผู้ใหญ่ยักษ์เริ่มเป็นกังวลกับสถานการณ์ของตนเอง แต่เหนืออื่นใดคือกลัวมารดาเป็นกังวลจึงยอมเสี่ยงใช้โทรศัพท์มือถือ ส่งข้อความหาแม่ยุ้ยบอกว่าตนติดฝนอยู่ที่ไร่มะขามเขตหมู่หก “เดี๋ยวก็หยุดแล้ว ผมเป็นกังวลเรื่องพื้นลื่นมากกว่า ผู้ใหญ่คิดว่าทักษะการขับรถตัวเองพอได้ไหม” “ทางขึ้นผมยังพอมั่นใจ แต่ว่าทางลงที่ต้องเหยียบเบรกอยู่ตลอด ผมไม่แน่ใจ” “หรือจะซ้อนผม” ผู้ใหญ่เหลือมชะงักไปกับคำพูดของตนเอง รีบอธิบายก่อนที่จะเข้าใจผิดกันไปใหญ่ “ผมหมายถึงซ้อนมอเตอร์ไซด์” ผู้ใหญ่ยักษ์มุ่นคิ้ว “ผมก็เข้าใจว่ามอเตอร์ไซด์ นี่ผู้ใหญ่คิดไปไกลแค่ไหนแล้ว...ลามก!” ปลายเสียงเบากว่าคำอื่น แต่ชัดเจนเต็มหูผู้ใหญ่เหลือม “ผมไม่ได้ลามก แค่เป็นคนคิดรอบด้าน สาบานต่อหน้าสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในป่าเขา ถ้าผมคิดเรื่องลามกขอให้ฟ้า...” พรึบ! คำว่า ‘ผ่า’ ยังไม่ทันหลุดจากปากผู้ใหญ่เหลือม ผู้ใหญ่ยักษ์ก็รีบลุกขึ้นจากที่เดิม ลุกพรวดเข้าไปในกระท่อม กลัวความศักดิ์สิทธิ์ของฟ้า

บทที่ ๑๕ชอบเรื่องมนุษย์ต่างดาวไหม ผู้ใหญ่ยักษ์มาโรงเรียนบ้านห้วยงูเหลือมในเวลาเดียวกับที่เด็กนักเรียนเคารพเพลงชาติหน้าเสาธง เขาจอดรถเอาไว้บริเวณหน้าโรงเรียนเพื่อยืนตรงเคารพเพลงชาติตามนักเรียนระดับชั้นอนุบาลถึงระดับชั้นประถมศึกษาปีที่หก แปดระดับชั้นมีนักเรียนรวมกันไม่ถึงหนึ่งร้อยคน จำนวนนักเรียนมีผลต่อจำนวนครู เมื่อไรที่นักเรียนน้อยกว่าแปดสิบสามคนจะมีครูคนหนึ่งที่ถูกย้าย นี่ก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ผอ.ทรงพลจำต้องขอความช่วยเหลือจากพนักงานท้องถิ่น ให้เด็กทุกคนเข้าสู่ระบบการศึกษา เพื่อไม่ให้ในอนาคตโรงเรียนถูกยุบไปรวมกับโรงเรียนบ้านตาแบกที่ระยะทางไกลจากหมู่สี่ หมู่ห้า หมู่หก นักเรียนจะต้องเดินทางไกลขึ้น มีผลกระทบเป็นวงกว้าง ~สละเลือดทุกหยาดเป็นชาติพลี เถลิงประเทศชาติไทยทวีมีชัย ชโย สิ้นเสียงเพลงชาติไทย ผู้ใหญ่ยักษ์ก็โค้งกายลงทำความเคารพถึงค่อยเดินจากหน้าโรงเรียนมารอผอ.ทรงพลที่หน้าห้องผู้อำนวยการ “ผู้ใหญ่ยักษ์” เจ้าของนามหันไปมองเจ้าของเสียงก็เห็นว่าอีกฝ่ายยืนอยู่ใกล้ต้นหูกวาง ผู้ใหญ่ยักษ์จึงลุกจากที่นั่งด้านหน้าห้องผู้อำนวยการไปยั

บทที่ ๑๗พื้นที่ส่วนตัว(กรุณาอย่าวัดระยะ)หลังจากวันที่กลับมาจากดูหนัง ผู้ใหญ่เหลือมไม่ทราบว่าตนคิดไปเองหรือไม่ แต่เขารู้สึกว่ากำลังโดนผู้ใหญ่ยักษ์ตีตัวออกห่างหลายวันผ่านหลายเหตุการณ์ ตั้งแต่ประชุมหมู่บ้าน ลงทะเบียนบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ จนกระทั่งมาถึงวันที่ต้องประชุมประจำเดือนที่อำเภอก่อนออกจากบ้าน ผู้ใหญ่เหลือมไลน์ถามผู้ใหญ่ยักษ์ว่าจะไปอำเภอด้วยกันหรือไม่“อ่านแล้ว ๆ แต่จะตอบไหมก็อีกเรื่อง”เพราะหลายข้อความก่อนหน้านี้ไม่ได้รับการตอบกลับ หรือต่อให้ตอบกลับก็เป็นเพราะเรื่องงานเท่านั้น ผู้ใหญ่เหลือมจึงลุ้นว่าตนจะได้รับการ ‘ตอบกลับ’ หรือ ‘เพิกเฉย’ตึงตึ่ง!‘ผมมีรถครับ’ผู้ใหญ่เหลือมถอนหายใจ ปิดแชทแล้วเก็บโทรศัพท์มือถือเอาไว้ในกระเป๋ากางเกง“เป็นการปฏิเสธแบบไม่มีคำปฏิเสธ ทำไมยิ่งเข้าใกล้ยิ่งถอยห่างแบบนี้นะ”ผู้ใหญ่เหลือมจากที่จะเอารถจักรยานยนต์ไป เปลี่ยนใจเป็นเอารถเก๋งคันเก่าของพ่อ“เผื่อร้องไห้ อย่างน้อยร้องไห้ในรถก็ยังดีกว่า”ถอนหายใจอีกครั้งแล้วหยิบกุญแจรถยนต์เดินออกจากบ้าน เห็นพ่อโทนกำลังเช็ดรถจักรยานยนต์ให้ ขัดจนเงา เบาะลื่นตัวไถลเพียงเบรกเอี๊ยดเดียว“พ่อ ผมไปแล้วนะ”“เช็ดรถเสร็จพอดี

บทที่ ๑๙เสียงตามสายไวรัลตึงตึ่ง!‘ยักษ์ ผมดูขยันทำงานแบบนี้ น้ายุ้ยชมบ้างไหม’ในขณะที่กำลังเตรียมประกาศเรื่องการลงทะเบียนบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ ผู้ใหญ่ยักษ์ก็ได้รับข้อความจากแฟน มุมปากฉีกยิ้มกว้างทันที อยากบอกข่าวดีนี้ให้อีกฝ่ายรับรู้เช่นกัน พิมพ์ข้อความตอบไปว่า...‘แม่ถึงขั้นออกปากว่า คบกับเพื่อนแบบนี้มีแต่จะพาไปหาความเจริญ เราตัดคำว่าเพื่อนออกไปกันเนอะ’ผู้ใหญ่เหลือมไม่ตอบกลับมาเป็นคำพูด แต่เป็นอีโมจิรูปมีดสามตัว ความหมายคือ ‘ตัด ตัด ตัด’ผู้ใหญ่ยักษ์อยากกวนอารมณ์อีกฝ่ายจึงแกล้งเอ่ยเย้าว่า ‘มีด มีด มีด เหรอ’ก็ได้รับคำตอบเป็นรูปสติกเกอร์หัวใจแทน“หึ ๆ ถ้าเป็นเพื่อนกันคงได้รับรองเท้าแทน”“ใครเป็นเพื่อนใคร”ผู้ใหญ่ยักษ์สะดุ้ง รีบเก็บโทรศัพท์มือถือใส่กระเป๋ากางเกงในทันที ท่าทีมีพิรุธแบบนี้สร้างความสงสัยยิ่งแล้ว“มีแฟนแม่นบ่ช่วงนี้”“บ่มี๊”“โอ้โฮ เสียงสูงแบบนี้ยังปากแข็งอีก ลูกเต้าเหล่าใคร บ้านอยู่ที่ไหน พ่อแม่ทำอาชีพอะไร”นานทีแม่ยุ้ยจะตั้งคำถามเป็นชุด ทำเอาผู้ใหญ่ยักษ์ไปต่อไม่ถูกชั่วขณะ“ผมจะทำงานแล้วแม่ บ่ต้องถามอีกแล้วเด้อ บ่งั้นผมจะให้แม่เป็นคนประกาศแทน”คำขู่นี้ได้ผล นอกจากแม่ยุ้