สิงห์นั่งเล่นโทรศัพท์รอลลินกับแม่พูดคุยกันในห้องหนังสือจนตอนนี้สามทุ่มเจ้าหล่อนกับแม่ก็ยังไม่ออกจากห้องหนังสือกัน “ป๋องแป้งแกชอบลลินไหม? ” มือใหญ่ลูบขนฟูๆ ที่นอนหนุนเกยหน้าบนตักตัวเองบนโซฟา อือ! ป๋องแป้งครางตอบ “คนนี้แหละพี่ล็อกมงให้แกแล้วนะ และไม่ได้มีแค่ลลินนะ พี่สิงห์ของแกมีลูกชาย” แม้จะรู้ว่าเจ้าป๋องแป้งตอบตัวเองไม่ได้ก็ยังพูดต่อ จนได้ยินเสียงแม่กับลลินพูดคุยกันเดินออกมาจากห้องนั่งเล่นเขาก็ลุกขึ้นจากโซฟา “แม่ผมจะไปคลับนะครับ” เขาลุกขึ้นเดินไปหาแม่ตัวเอง “ดีเลยสิงห์ แม่ฝากขับรถไปส่งคุณน้องลลินด้วยนะ เมื่อกี้เราดื่มไวน์กันไปหลายแก้วน่ะ แม่เป็นห่วงไม่อยากให้นั่งแท็กซี่กลับ” “ได้สิครับ...เข้าทางเลยไอ้สิงห์” ท้ายประโยคหายเข้าไปในลำคอ “อือ คือว่าลลินเกรงใจคุณสิงห์ค่ะคุณพี่ ลลินนั่งแท็กซี่กลับเองดีกว่าค่ะ” “ไม่ต้องเกรงใจหรอกคุณน้อง ลูกชายคุณพี่ก็เหมือนลูกชายคุณน้อง ไว้ใจได้จ้ะ”‘ตัวอันตรายกว่าแท็กซี่อีกค่ะคุณพี่ขา’ ลลินพึมพำในใจ “
Last Updated : 2026-10-10 Read more