جميع فصول : الفصل -الفصل 180

“ขยับสถานะให้ไม่ได้เหรอครับพี่ลลิน” “สั่งเถอะนที ถ้าพูดเยอะกว่านี้พี่จะอึดอัด” “ครับ ว่าแต่ลุคทำไมไม่มาด้วยครับ อยู่กับพ่อตาม แม่ลาลีเหรอครับ” “เขาไปอยู่กับพ่อเขาน่ะ” นทีกำมือแน่นเข้าหากันมองหน้าคนตรงหน้า “พ่อเหรอครับ พี่ลลินกับพ่อลุคเจอกันแล้วเหรอครับ และเขา...” “อือ เจอตั้งแต่เท้าแตะพื้นเมืองไทยเลยล่ะ บังเอิญจนพี่งง เจอเขาที่สนามบินวันบินมาถึง ลุคก็วิ่งไปหาเขา เพราะพี่เคยเอารูปพ่อของเขาให้ดูและลุคก็จำได้” ลลินบอกอีกฝ่ายตามความจริง “แล้วตอนนี้เขากับพี่ลลินเป็นยังไงมั้ง” “ก็แค่พ่อแม่ของลุคเท่านั้น สั่งเถอะพนักงานรอแล้วเนี่ย ว่าแต่ขับรถเข้ามากรุงเทพแต่เช้าเลยนะวันนี้ มีธุระเหรอ” “ออ พอดีแวะมาดูเขาทำความสะอาดคอนโดให้พี่นราครับ เลยมาแต่เช้าเมื่อเช้า” ยิ้มออกเมื่อได้ยินลลินยืนยันสถานะกับผู้ชายคนนั้นว่าแค่พ่อกับแม่ของสิงหราชเท่านั้น “พี่ลลินอยากทานอะไรครับ” “พี่แล้วแต่นทีเลย” “งั้นเอาห่อหมกปลาช่อ ต้มย

ด้านในห้องทำงานเจ้านายผู้ช่วยแทบไม่อยากเชื่อว่าเนี่ยคือโมเดลบ้านตัวอย่างสุดรักสุดห่วงของเจ้านาย แพรวรีบล้วงกระเป๋ากางเกงหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายรูปส่งให้เพื่อนๆ ในกลุ่มไลน์ดู โมเดลที่หวงแหงนใครแตะต้องไม่ได้ วันนี้กลับถูกรื้ออกไม่เหลือเค้าเดิม เมื่อทานข้าวอิ่มทั้งสองก็แยกกัน ลลินมาเดินห้างสรรพสินค้าฆ่าเวลาเพื่อจะรอไปรับลูกชายจากสิงห์ แต่เนี่ยเพิ่งจะบ่ายโมงนิดๆ ไม่รู้จะทำอะไรจึงมาโรงหนังเพื่อดูว่ามีหนังอะไรน่าดู แต่ก็ไม่มีเรื่องถูกจริตจึงเดินกลับมาชั้นชุดชั้นใน หล่อนเดินเข้าร้านชุดชั้นในและภาพอดีตของตนกับสิงห์เมื่อครั้งเล่นละครผัวเมียกันในร้านก็แว๊บเข้ามา มุมปากน้อยหยักยิ้มเล็กน้อยให้กับความทรงจำและหัวใจก็เต้นแรง “เจอเขาไม่กี่ครั้งก็หวั่นไหวอีกแล้วเหรอหล่อน! ”ลลินพูดกับตัวเองคนเดียวพร้อมเดินดูชุดชั้นใน เดินวนดูสองสามรอบก็ได้สองชุดเป็นลายลูกไม้สีดำกับสีชมพูหวานผูกโบว์น่ารัก เมื่อได้ชุดชั้นในก็เดินออกจากร้านจะไปนั่งคาเฟ่รอ แต่ขณะจะเดินไปคาเฟ่สายตาก็มองไปเห็นลูกชายกับพ่อของลูกในร้านโทรศัพท์ “ลุคกับฟองน้ำฉาบปูนสามสิบบาทมาทำอะไรน่ะ” พึมพำเดินตรงไ

“สวยแต่มันโป๊ รู้ไหมตลอดที่เราเดินมาเนี่ยใครก็มองแม่เรา” สิงห์บอกลูกชาย เขาไม่ชอบเลยเจ้าหล่อนแต่งตัวสวยและเซ็กซี่แบบนี้ เนินอกอวบอูมต้องมีแค่เขาคนเดียวสิที่ได้เห็น หน้าท้องแบนราบเอวเล็กคอดก็ด้วย ไม่ควรเปิดเผยมากแบบนี้ และไม่รู้พวกผลิตเสื้อแบบนี้มันคิดอะไรอยู่ และคนซื้อก็ไม่รู้คิดอะไรถึงได้ซื้อมาใส่กัน “ก็ลลินสวยคนเลยมอง” สิงหราชแก้ต่างให้แม่ตน สิงห์ยังไม่ทันได้ตอบประตูลิฟต์เปิดออกก็อุ้มลูกชายเดินเข้าลิฟต์ อีกมือไม่ลืมจะคว้าจับมือเล็กเหมือนเดิมแล้วดึงลากพาเดินเข้าลิฟต์ไปพร้อมกัน พอเข้ามาในลิฟต์ที่แออัดคนเยอะแน่นและมีคนกดชั้นเดียวกันเลยไม่ต้องขอความกรุณารบกวนคนอื่นช่วยกดชั้นให้ เพราะในลิฟต์แออัดคนเยอะเนี่ยแหละทำให้สิงห์ฉวยโอกาสจังหวะนี้ปล่อยมือเล็กมาโอบไหล่เจ้าหล่อนรั้งเข้ามาแนบชิดอกตนเอง แขนหนึ่งข้างกอดอุ้มลูกชาย แขนอีกหนึ่งโอบกอดไหล่ปกป้องลลินไม่ให้คนอื่นเบียดเจ้าหล่อน อยากจะดิ้นก็ดิ้นไม่ได้เมื่อถูกกอดรั้งมาอยู่ตรงหน้าเขาและก้นของหล่อนก็ดุนดันกับเป้ากางเกงที่ตุงโตของฟองน้ำฉาบปูนสามสิบบาทจนต้องเม้มปากแน่นสองแก้มแดงระเรื่อเอี้ยวหน้าหันไปเง

อยากเห็นนักว่า ‘ฟองน้ำฉาบปูนสามสิบบาท’ หน้าตาเป็นยังไง แต่คิดว่าคงเร็วๆ นี้แหละก็ได้รู้ว่าคนคนนี้คือใคร และตั้งแต่นั่งรถมานครนายกลุคก็เอาแต่ถ่ายรูปส่งไลน์ตลอดทาง “ขยันถ่ายรูปส่งให้พ่อจังนะเราน่ะ” ลาลีถามหลานชาย “เปล่าสักหน่อย ลุคส่งให้ลลินดูต่างหาก” ก็ส่งให้ทั้งแม่และพ่อดูด้วยว่าบรรยากาศบ้านสวนของนรานั้นสวยมาก ลาลีพยักหน้าเชื่อคำโกหกหลานชายแล้วก็พาเดินเข้าไปในบ้านหาเจ้าของบ้าที่รออยู่ข้างใน และตามหลังมาด้วยสามีนางกรุงเทพฯ ลลินไม่ได้ตามแม่กับพ่อและลูกชายไปนครนายกทันที เพราะว่าต้องเข้าไปดูแบบบ้านสวนของตัวเองกับสิงห์ เจ้าหล่อนเปิดประตูเข้ามาในห้องทำงานก็เห็นเจ้าของห้องทำงานนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานส่งยิ้มมาให้ตนเอง “นึกว่าจะไม่มาซะแล้ว” “มาสิคะ ก็คุณนัดฉันมาดูแบบบ้าน” “ออกแบบได้สามสิบเปอร์เซ็นแล้วล่ะ” “สามสิบเปอร์เซ็นเนี่ยนะ ออกแบบเสร็จค่อยให้มาดูได้ไหม” “ก็อยากเจอ ตั้งแต่แยกกันที่ห้างก็ไม่ได้เจอ” “อือ เจอก็ดีจะได้คุยกัน” หล่อนเดินมา

“ทำไมปากมีรสหวานอมเปรี้ยว อื้อ” เมื่อปากหนาผลักออกห่างเจ้าหล่อนก็ถามคนตรงหน้าด้วยความสงสัยอยากรู้ เพราะก่อนหน้าปากของเขาและลมหายใจของเขาจะมีแต่กลิ่นบุหรี่ “ลูกอมรสผมไม้ล่ะ พอดีกำลังเลิกบุหรี่เลยต้องเพิ่งมัน เวลาหิวบุหรี่ก็แกะลูกอมมาอม” เขาบอกคนตรงหน้า “อือ ทำไมถึงเลิกล่ะ ก่อนหน้านี้ไม่เห็นเลิก” “อยากอยู่กับลูกนานๆ ไงเลยต้องเลิก” “ออ เพราะลุคสินะ” หล่อนรู้สึกน้อยใจกับคำตอบของฟองน้ำฉาบปูนสามสิบบาทแต่ก็นั่นแหละตัวเองกับเขาไม่ได้มีสถานะอะไรกันเขาจะทำเพื่อตัวเองทำไมล่ะ “เพื่อเราด้วย พี่อยากอยู่กับลลินไปนานๆ” “ใครอยากอยู่ด้วยกัน อ่ะ อื้อ” ปากหนาทาบทับมาปิดปากของหล่อนอีกครั้ง พอปากประกบกันทั้งสองก็ดุนดันลิ้นหยอกเย้าคลอเคลียกัน สิงห์จัดการปลดเปลื้องถอดเสื้อผ้าน้อยชิ้นลลินออกอย่างรวดเร็ว วันนี้เจ้าหล่อนเสื้อผูกคอเขากระตุกปมเชือกด้านหลังนิดเดียวเสื้อก็หลุด ตามด้วยที่ปิดจุกทั้งสอง ส่วนช่วงล่างก็เป็นกระโปรงตัวยาวซีฟองสีเนื้อ “อื้อ รู้ไหมสองเต้านี้ของลลินสวยมาก ขนาดมีลูกก็ยังสวย อวบอิ่มเ