جميع فصول : الفصل -الفصل 40

“งั้นแม่ไปบอกพ่อโอมนะจ๊ะว่าหนูเหนื่อยจากการแก้ต้นฉบับ”                “ค่ะคุณแม่ขา รักนะคะ จุ๊บๆ เดี๋ยวหนูจะขอโทษพี่โอมในไลน์และนัดใหม่อีกทีเองค่ะคุณแม่ขา” หล่อนส่งจุ๊บให้แม่ผ่านอากาศ                “จุ๊บๆ จ้ะ แม่ไม่กวนหนูละ พักผ่อนให้เพียงพอนะลูกสาวคนสวยของแม่” พูดจบนางก็เดินจากไป                ปึก!                ปิดประตูล็อกห้องจากด้านในก็เดินตัวงอกุมท้องเดินกลับมาบนเตียงกระชากผ้าห่ม                “คุณไม่ควรมานอนที่นี่คุณสิงห์”               

บ่ายโมงตื่นมาก็ไม่เจอฟองน้ำฉาบปูนสามสิบบาทนอนข้างบนเตียง ลลินลุกขึ้นลงจากเตียงง้อตัวกุมท้องน้อยเดินเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำให้สบายตัว พออาบน้ำเสร็จก็แต่งตัว วันนี้คงแต่งเสื้อผ้าน้อยชิ้นไม่ได้ก็ตามเนินอกเต็มไปด้วยรอยขบดูดของสิงห์ หล่อนเลือกใส่เสื้อยืดตัวใหญ่ กับกางเกงวอมขายาว พอใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยก็แต่งหน้าเหมือนทุกครั้ง เธอต้องสวย ต้องดูดีตลอดเวลา เมื่อแต่งตัวเรียบร้อยก็โทรหาเพื่อนรัก เพื่อนัดกันและอัปเดตเรื่องที่เกิดขึ้นกับชีวิตตนเอง                 สิงห์ไม่อยากจากคนสวยมาสักนิดแต่ก็ต้องจากมา เพราะตอนบ่ายนัดลูกค้ามาดูแบบบ้าน หลังจากคุยกับลูกค้าเสร็จก็เดินออกมาดูความเรียบร้อยของร้านและช่วยลูกน้องทำงานรับลูกค้า                “เสี่ยวันนี้อารมณ์ดีจังนะครับ”                “กูก็อารมณ์ดีแบบนี้ทุกวั

“ทำไม่ไม่จัดทุกวันไปเลยแก”                “แก! ฉันมีงานต้องทำนะ ถ้าจัดทุกวันงานการไม่ได้ทำพอดี แล้วจะเอาไหนแดกล่ะ”                “ก็ให้เขาเลี้ยง”                “แกก็รู้ว่าคนอย่างฉันไม่ง้อเงินผู้ชาย ฉันชอบหาเงินใช้เอง”                “ย๊ะแม่คนเก่ง แม่คนเริ่ด แล้วเนี่ยคนคุยอีกสี่คนว่าไง พี่โอมด้วย สงสารพี่โอม”                “เออ! จริงๆ วันนี้นัดพี่โอมนะ แต่ว่าลุกไม่ไหวไงเลยยกเลิกนัดไป เดี๋ยวพรุ่งนี้จะไปช่วยพี่โอมซื้อของให้น้องหมาเขาน่ะ” หล่อนตอบเพื่อน                “คู่นอนกับคู่ชีวิตมันต่างกั

“ฉันไม่ได้บังคับคุณมาร่วมวงด้วยสักหน่อย ปล่อยค่ะ” บิดข้อมือเล็กออกจากอุ้งมือสากกร้าน “ก็ใส่ชุดนอนนี้ให้ผมดูหน่อยสิคืนนี้” ก้มลงเก็บชุดนอนที่ถูกปาใส่ขึ้นมาถือ “ฉันจะไปค้างกับเพื่อน” หล่อนโกหกคำโตออกไป “ได้ไง คนสวยทำคืนนี้ของผมล่มแล้วต้องรับผิดชอบนะ” “ฉันไม่รับผิดชอบอะไรทั้งนั้น อีกอย่างอยู่ข้างนอกเราควรต่างคนต่างอยู่นะ ไม่ควรมาวุ่นวายชีวิตส่วนตัวกัน” “แล้วใครวุ่นวายก่อนล่ะเมื่อกี้” “ก็...” หล่อนพูดไม่ออก ก็หล่อนเองที่นึกสนุกอยากแกล้งผู้หญิงคนนั้น “เห็นไหม พูดไม่ออก ตัวเองผิดกฎก่อนแท้ๆ งั้นคืนนี้ไปนอนด้วยนะ” “เนี่ยให้ร่างกายฉันพักฟื้นหน่อยเถอะ อีกอย่างฉันมีงานต้องทำนะกลางคืน” “งั้นกลางวันได้ไหม ตอนนี้เลย” “จะบ้ารึไง ไม่เห็นรึไงฉันมากับเพื่อน” “เพื่อนคุณเข้าใจเราน่า คุณนราครับผมขอตัวพาลลินไปได้ไหมครับ” “ตามสบายค่ะ แต่อย่ารุนแรงมากนะคะ แค่นี้ยัยลลินก็จุกจนเดินแทบไม่ไหวแล้วค่ะ” “ครับ จะ

เจ้าของร้านไม่อยู่ห้าก็เดินทักทายลูกน้องของเพื่อนรักในร้านและถามลูกน้องของสิงห์ว่าตอนนี้เพื่อนมีผู้หญิงคนไหนอีกมั้งนอกจากพริตตี้สาวที่เลี้ยงดูส่งเสีย                “ไม่รู้เหมือนกันครับคุณห้า” หนึ่งในคนงานของร้านตอบ                “แต่ช่วงนี้เสี่ยสนใจคุณคนสวยอยู่คนหนึ่งนะครับ เธอสวยมาก สวยกว่าทุกคนที่เสี่ยเคยควงเลยครับ”                “หนูพราวพริตตี้ก็สู้ไม่ได้เหรอ” น้ำเสียงของห้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความอยากรู้                “ชิดซ้ายเลยครับคุณห้า”                “พวกมึงมีรูปไหม” ห้าถามกลับ         &nb