Semua Bab Dangerous ex-boyfriend นายแฟนเก่า : Bab 11 - Bab 20

หกปีต่อมา…[Vela Talk]“แม่เวย์ขา” น้ำเสียงเจื้อยแจ้วร้องเรียกฉันพร้อมกับการวิ่งเข้ามาสวมกอดฉันที่นั่งอ้าแขนรอรับเธออยู่ “วันนี้แม่เวย์ขาคิดถึงน้องมั้ยคะ” เธอเอ่ยถามเสียงอ้อน แววตาบ้องแบ๊วเหมือนคนเป็นพ่อไม่มีผิดเพี้ยน“คิดถึงสิคะ ตอนแม่เวย์ทำงานแม่เวย์คิดถึงน้องนาฬิมากเลยน้า” ฉันกดจมูกลงที่แก้มเล็กของเด็กหญิงนาฬิกา ลูกสาวสุดที่รักของฉัน“ตอนน้องจะนอนน้องก็คิดถึงแม่เวย์ขาก่อนนอนด้วยค่ะ คิดถึงพ่อนอสของน้องด้วย”“จริงเหรอคะ”“จริงค่ะ น้องน่ารักมั้ยคะแม่เวย์ขา”“น่ารักค่ะ น้องนาฬิของแม่เวย์กับพ่อนอสน่ารักที่สุดเลยค่ะ”“พ่อนอสมองลงมาจากบนฟ้าต้องรักน้องมาก ๆ เลยใช่มั้ยคะแม่เวย์ขา” เด็กหญิงนาฬิกาลูกสาวของฉันเอ่ยถามพร้อมใบหน้าที่เฝ้าหวังในคำตอบ“ค่ะ พ่อนอสรักน้องนาฬิมาก ๆ น้องนาฬิเป็นเด็กดีเด็กน่ารัก พ่อนอสต้องภูมิใจในตัวน้องนาฬิแน่นอนค่ะ”“น้องคิดถึงพ่อนอสจังเลยค่ะ น้องอยากกอดพ่อนอส” ลูกสาวของฉันเสียงสั่น เธอเริ่มที่จะงอแง ร้องขอในสิ่งที่ฉันไม่สามารถให้เธอได้“แม่ก็อยากกอดพ่อนอสค่ะ แต่น้องก็รู้ว่าพ่อนอสอยู่บนฟ้า พ่อนอสกลับมาหาเราไม่ได้ น้องกอดแม่แทนได้มั้ยคะ” ฉันมักบอกลูกสาวแบบนี้เวลาที่เธอง

วันนั้นฉันตัดสินใจกลับมาบ้าน หลังจากที่ทำเรื่องอย่างว่ากับนอสเสร็จ นอสเรียกแท๊กซี่ให้มาส่งฉันที่หน้าบ้าน กว่าจะถึงบ้านก็เกือบหนึ่งทุ่ม ฉันกลับมาที่บ้าน สายตาของสองสามีภรรยามองฉันด้วยความโกรธเคือง คงจะเพราะฉันไม่ได้กลับพร้อมพวกเขา หรืออาจจะเพราะปลาใส่ไฟฉันไว้ภรรยาสั่งให้ฉันเดินตามเธอเข้ามาในห้องของเธอ ซึ่งฉันเลี่ยงไม่ได้ แต่ในตอนนั้นฉันหวังว่าฉันจะรอด‘มานั่งนี่สิเวฬา วันนี้หนูทำผิดใช่มั้ยคะ’ คนที่ฉันเรียกว่าแม่เอ่ยถามฉันด้วยรอยยิ้ม ฉันไม่คิดรีรออะไรทั้งนั้น ไม่เดินไปนั่งตามที่เธอสั่งด้วย ฉันต้องรีบบอกว่าฉันไม่ซิง พวกเขาจะได้ปล่อยฉันไป‘หนูมีแฟนแล้วค่ะ แล้วเราก็มีอะไรกัน หนูขอโทษนะคะที่หนูเป็นเด็กไม่ดี’ ท่าทีของสามีภรรยาหลังจากที่ฉันพูดออกไปนั้นมันน่ากลัวหลากหลายคำพูดสาดเทเข้ามาใส่ฉัน อาทิเช่น‘อีเด็กไม่รักดี’‘เสียเวลาเลี้ยง’‘ต่ำ’‘กล้าดียังไงไปนอนให้คนอื่นเอา ชีวิตแกเป็นของฉัน’‘เนรคุณ’‘เลี้ยงเสียข้าวสุก’อีกมากมายคำหยาบคาย พูดพ่นออกมาจนไม่เหลือความเป็นผู้ดี ฉันยืนก้มหน้าเงียบ ๆ ตัวสั่นเทิ้มไปหมดเพราะความกลัวล้วน ๆ และมันก็ทำให้ฉันกลัวมากกว่าเดิมเมื่อคนเป็นสามีกล่าวว่า ‘ถอนทุนคืน

จนกระทั่งประจำเดือนฉันหายไป ทั้งที่มันเคยมาปกติตลอด สิ่งแรกที่ฉันนึกถึงคือกูเกิล ฉันค้นข้อมูล และก็ได้พบว่าสาเหตุหลัก ๆ ของการที่ประจำเดือนขาดหายคือการตั้งครรภ์ แล้วถ้าทุกครั้งที่มีเพศสัมพันธ์โดยไม่ได้ป้องกันยิ่ง 100 % ที่มีสิทธิ์ตั้งครรภ์ และมันแน่ชัดอยู่แล้วว่าฉันและนอสไม่เคยป้องกันทุกอย่างมันเกิดขึ้นรวดเร็วมาก สิ่งที่ฉันทำหลังจากนั้นคือบอกกับนอส นอสดูเหมือนจะตกใจ แต่ก็แค่เหมือนเท่านั้น เขาบอกว่า ‘ไม่เป็นไรนะ เขาคือลูกของเรา’ ต่อจากนั้นนอสไปซื้อที่ตรวจมาให้ฉันตรวจเพื่อความแน่ใจ และมันก็ชัดเจนว่าฉันท้องฉันพลาดท้องในวัยเรียน ฉันกำลังจะจบม.4 แต่ดันท้องซะก่อน การศึกษาของฉันหยุดชะงักที่ตรงนั้น ฉันไม่ไปเรียนอีกต่อไป ตัดขาดจากคำว่าโรงเรียนฉันในตอนที่ยังมีนอสในตอนนั้นฉันตั้งครรภ์ได้สามเดือนกว่า นอสจ้างแม่บ้านมาช่วยดูแลและพาฉันไปฝากครรภ์ เขาบอกว่าเราไปด้วยกันไม่ได้ เพราะเรายังเด็กทั้งคู่ ฉันก็เชื่อเขา เขาดูแลฉันดีมาตลอดแม้ไม่เคยพาไปหาพ่อแม่ของเขา แต่เขาและฉันเราไม่เคยทะเลาะกัน และคนกำพร้าอย่างฉันก็ไม่กล้าเรียกร้องไปเจอพ่อแม่เขาอยู่แล้ว ฉันท้องก่อนแต่ง เป็นเด็กกำพร้า แต่นอสเป็นลูกคนรวย ลู

“วันนี้ถ่ายงานเสร็จ คุณพอมีเวลาว่างมั้ยครับ” คุณพุฒถามฉัน ตอนนี้เราอยู่ที่คอนโดของฉันด้วยกัน คือเราก็ถือว่าสนิทกัน อาจจะด้วยระยะเวลา และการร่วมงาน รวมถึงความรู้สึกดี ๆ การกระทำดี ๆ ที่คุณพุฒมีให้ฉัน ซึ่งฉันที่เป็นผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งย่อมรู้สึกดีที่มีคนทำดีด้วย แต่ถ้าจะให้ฉันคบกับเขา ฉันไม่กล้าพอ อย่างที่บอกว่าเขาดีเกินไป เขาเหมาะกับคนที่ดีกว่าฉัน“ไม่ว่างก็ต้องเคลียร์ให้ว่างค่ะ ฉันจำได้ว่าวันอะไร” ฉันยิ้มให้คุณพุฒ วันนี้คือวันคล้ายวันเกิดของคุณพุฒ เมื่อปีก่อนเราก็ฉลองด้วยกัน คุณพุฒเลี้ยงฉลองเงียบ ๆ กับครอบครัวของเขา และชวนฉันกับนาฬิไปด้วย ซึ่งปีที่แล้วฉันก็ไปตามมารยาทที่ไม่สามารถปฏิเสธได้พ่อกับแม่ของคุณพุฒเอ็นดูนาฬิมาก และเอ็นดูฉันเช่นกัน คุณพุฒเป็นคนตรงไปตรงมา ชอบก็บอกชอบ และการที่เขาเป็นคนแบบนี้ทำให้ครอบครัวของเขารู้ว่าเขากำลังพยายามขายขนมจีบให้ฉันฉันบอกตลอดว่าฉันไม่อาจจะรักเขาได้ เนื่องจากคำว่าไม่คู่ควร แต่แม่ของเขากลับบอกว่าอย่าเอาคำนั้นมาตัดสินความเป็นมนุษย์ของเรา ไม่มีอะไรมาวัดได้ว่าคู่ควรหรือไม่คู่ควร ทุกอย่างอยู่ที่คนสองคน“คุณน่ารักเสมอนะเวฬา” คุณพุฒยกยิ้มอย่างปลื้มใจ ที่เ

[Nos Talk]ระหว่างที่ผมนั่งเอ๋อ ๆ อยู่ที่ห้องวีไอพีของสถานบำบัดจิต ผมก็ฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เนื่องจากสายตาของผมเหลือบเห็นป้ายโฆษณาขนาดใหญ่ ผมจะไม่สนใจอะไรเลยถ้าคนในรูปไม่ใช่คนที่ผมหลงลืมเธอไว้ที่นั่นมานานหลายปีผมลืมเธอกับลูกของผมได้ยังไง กี่ปีแล้วนะ?นี่ พ.ศ. อะไรแล้ว ตั้งแต่ผม 17 ปี จนตอนนี้ผม 23 ปี ป่านนี้เธอจะยังรอคนไม่ได้เรื่องอย่างผมอยู่ไหมนะลูกของผมกับเธอเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย เธอจะใช้ชื่อที่ผมตั้งให้ไหมเธอกับลูกสบายดีไหม ทำไมผมเพิ่งคิดออก ทำไมลืมเธอได้นานขนาดนี้และนั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้ผมก้าวขาออกมาสู่โลกภายนอกอีกครั้ง หลังจากที่ขังตัวเองอยู่ในนั้นมานานพอสมควร ผมเลือกขังตัวเองไว้เพราะเรื่องราวโสมมของตระกูล ผมรับไม่ได้ในหลาย ๆ เรื่องของครอบครัว ผมไม่อยากทำร้ายคนในครอบครัว ถึงได้ขังตัวเองอยู่ที่นี่ผมรู้ดีว่าผมมันไม่ปกติความอดทนต่ำ คิดไม่เหมือนชาวบ้าน หลายชีวิตที่ผมลงมือปลิดชีพเพราะคิดว่าคนพวกนั้นไม่สมควรมีชีวิตอยู่ ผมเห็นชีวิตคนพวกนั้นเป็นสิ่งไร้ค่า แล้ววันหนึ่งผมก็คลั่งหนัก จนพ่อต้องจับส่งสถานบำบัดจิต หนทางหนีมีมากมาย แต่ผมแกล้งมองไม่เห็น เพราะคิดว่าอยู่ในนี้ก็ดีเหมือ