All Chapters of I Transmigrated into The Betrayed Wife: Chapter 1 - Chapter 10

SERAFINA'S POV Pagkababa ko mula sa second floor, hindi ko napigilang mapahinto sandali sa gitna ng grand staircase. Okay. I knew the Carvajals were rich, pero ibang level pala ang mayaman kapag isa kang Carvajal. The mansion was enormous. Halos parang hotel ang laki. Makintab ang marble floors, at bawat hakbang ko ay umaalingawngaw sa malawak na hallway. Sa magkabilang gilid ay may mga mamahaling painting na hindi ko kayang tantiyahin ang presyo. May crystal chandeliers na nakasabit sa mataas na kisame, habang ang mga malalaking bintana ay tinatamaan ng sikat ng araw. May mga servants na tahimik na naglilibot sa paligid. Everything screamed wealth, power and old money. Naalala ko ang nabasa ko tungkol sa pamilya Carvajal. Hindi lang basta mayaman ang pamilya nila. They practically owned half of the city's businesses. The Carvajal Group had investments in real estate, luxury hotels, private hospitals, construction companies, and several high-end retail brands. May sarili

SERAFINA'S POV I stayed in the garden for a few more minutes. Kailangan kong pakalmahin ang sarili ko. Unfortunately, hindi ganoon kadaling mawala ang inis ko. I was still furious. Pero at least, wala rito si Enzo, wala rin si Tiana. At ang pinakamahalaga, walang nakakakita sa akin na gusto ko nang ihagis ang asawa ko sa swimming pool. Huminga ako nang malalim bago tuluyang bumalik sa ballroom. I had to remember my role. I am Serafina Carvajal, the quiet and obedient wife. The woman who never complained and always did exactly what her husband told her to do. At least… Iyon ang alam nila. Because if they knew what was actually running through my head. I was pretty sure someone would call an exorcist. Pagpasok ko ulit sa ballroom, sinalubong ako ng ingay ng mga bisita. May mga nagtatawanan. May mga nag-uusap tungkol sa negosyo. May ilang babae namang abala sa pagkuha ng litrato at abala rin sa payabangan sa mga materyal na bagay na mayron sila. I was about to retu

SERAFINA'S POV Kung may isang bagay akong natutunan matapos akong mag-transmigrate sa nobelang ito. Mahilig maawa sa akin ang mga tao. Apparently, dahil asawa ako ni Lorenzo Carvajal, dapat ay miserable ako. Dapat buong araw akong nakakulong sa kuwarto, umiiyak habang hinihintay ang asawa kong hindi naman umuuwi. Dapat abala akong mag-isip ng mga paraan kung paano ko siya mapasaya. At higit sa lahat, dapat desperado akong magkaroon ng anak para mapanatili ang posisyon niya sa pamilya. Well… Good luck with that. Sa halip na umiiyak sa kuwarto, nakaupo ako ngayon sa garden lawn ng Carvajal mansion habang nagbabasa ng libro at umiinom ng kape. Mainit pero maaliwalas ang umaga. Marahang umiihip ang hangin, sumasayaw ang mga dahon ng mga puno, at namumukadkad ang mga bulaklak sa paligid. I took another sip of coffee. Perfect. Walang trabaho, walang bills na kailangang bayaran, walang alarm clock na istorbo sa pagtulog ko at higit sa lahat, walang Enzo na sisira ng

SERAFINA’S POV “Come to the Golden Star Hotel. We're having a family dinner.” Napatarak ang mga mata ko nang marinig ang tinig ng mother-in-law ko sa kabilang linya. Walang please at walang explanation. Basta tumawag na lang siya para utusan akong pumunta sa isang exclusive hotel restaurant. Napatingin ako sa cellphone ko habang nakahiga sa kama. Napabuntong-hininga ako. Alam ko ang eksenang ito. Isa ito sa mga importanteng scenes sa original novel. The Carvajal family dinner. Dito muling ipaparamdam sa original Serafina na hindi siya kabilang sa pamilya. At ang pinakamasama? Kasama si Tiana sa family dinner. Wow. Family dinner with the mistress. Very wholesome. Mabilis akong nagbihis at nagtungo sa nasabing mamahaling hotel. Hindi dahil gusto ko kundi dahil kailangan ko. The story must continue. Pagdating ko sa private dining hall ng Golden Star Hotel, nandoon na silang lahat. Nakaupo sa head ng table si Imelda, katabi niya si Irish. Sa kabilang side naman

SERAFINA'S POV Maghapon akong nakakulong sa silid ko. Sinabi kong masama ang pakiramdam ko kaya walang nang istorbo sa akin. Dinadalhan na lang ako ng pagkain ng kasambahay at pagkatapos noon, bumabalik na naman ako sa kama. Wala naman talaga akong sakit. I just needed a break. I had no idea that while I was quietly resting in my room, I had become the main topic of conversation throughout the entire mansion. Pagsapit ng hapunan, saka lamang ako nagpasiyang lumabas. Pagbaba ko pa lang ng hagdan, agad kong napansin ang ilang kasambahay na biglang tumahimik. Nagkatinginan sila at nang mapansin nilang nakatingin ako sa kanila, nagkunwari silang abala. Interesting... Naglakad ako patungo sa dining hall para maghapunan, at habang naglalakad hindi nakaligtas sa matalas kong pandinig ang malinaw na bulungang naririnig ko sa aking likuran. “Tototoo ba?” “Oo. Nakita mismo ni Lydia na lumabas si Madam Serafina sa silid ni Sir Enzo.” Napataas ang kilay ko. Ah. So, pinag-