EP 11 รสชาติงั้นๆ 

EP 11 รสชาติงั้นๆ 

พะพายลงมือทำอาหารด้วยความสุขสนุกสนานพร้อมกับเหล่าคนใช้ภายในบ้านพะพายเข้ากับทุกคนได้เป็นอย่างดีและทุกคนก็ชอบพะพายไม่มีใครมีท่าทีไม่ชอบเลยสักคน

ทุกการกระทำของพะพายอยู่ในสายตาคมคู่หนึ่งที่ยืนแอบมองแอบฟังอยู่ด้านนอกอยู่ด้วยใจที่เต้นแรงเขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนยิ้มได้แค่ได้มองรอยยิ้มที่น่ารักอยากเป็นคนดูแลอยากเอาใจทุกอย่างแต่...

“อ่ะ แฮ่ม ทำอะไรจ๊ะนายหัว”

“ดูเด็ก…ทำกับขะ….”คุณนายรินนาเดินมาเห็นเจ้าลูกชายคนเล็กแอบมองเมียทำกับข้าวแล้วจะบอกไม่ชอบไม่สนใจปากแข็งจริง

“เปล่า…ผมแค่เดินผ่านมาเสียงดังเลยเดินมาดูว่ามีอะไรเกิดขึ้นแค่นั้นเองครับ”ซวยแล้วมาวินเอ่ยใครเห็นไม่สำคัญเท่าคุณนายรินนาเห็นวันนี้เป็นอะไรไปว่ะเพราะยัยเด็กพะพายนั้นแหละชีวิตเขาวุ่นวายขนาดนี้

“จ๊ะเสียงสูงจังเลยนะ แม่ต้องเชื่อนายหัวถูกไหมค่ะ”

“ครับ ผมขอตัวนะครับวันนี้ไม่ทานข้าวเย็นนะครับไม่ต้องตาม”

“จ๊ะ...แล้วแต่นายหัวเลยทั้งบ้านรอทานข้าวฝีมือหนูพะพายกันทั้งนั้นวันนี้ได้ยินว่ามีอาหารอีสานแชบๆทั้งนั้นเลย”

“...”นายหัวมาวินไม่สนใจคำพูดของแม่ตัวเองถึงตอนนี้จะหิวข้าวมากก็ตามยอมหิวตายดีกว่าให้ยัยผู้หญิงหน้าเงินได้หน้าลูกผู้ชายต้องอดทน

พะพายทำอาหารเสร็จเดินขึ้นมาบนห้องเพื่ออาบน้ำชำระร่างกายอากาศร้อนมากไหนจะกลิ่นอาหารอีกเลือกที่จะอาบน้ำก่อนกินข้าวยังพอมีเวลาพี่ภูมิพี่เกรชไปรับน้องก้าดที่โรงเรียนกลับมายังไม่ถึงบ้าน ส่วนคุณพ่อกับคุณแม่พึ่งทานของว่างไปเมื่อตอนบ่ายเลยยังไม่ค่อยหิว รอหลานสาวตัวน้อยก่อน

พะพายเดินเข้ามาในห้องโดยที่ยังไม่ได้เปิดไฟถอดเสื้อผ้าทันทีเพื่ออาบน้ำความเคยชินในการอยู่คนเดียวไม่รู้จะอายอะไรแต่ไม่รู้เลยว่ามีคนอยู่ในห้อง

นายหัวมาวินที่นอนพักสายตาอยู่ตื่นขึ้นมาเมื่อมีคนเข้ามาในห้องแต่ยิ่งต้องตกใจเมื่ออยู่ดีๆ ยัยพะพายก็ถอนเสื้อผ้าตัวเองออกเรือนร่างขาวในแสงไฟสลัวปะทะกับหุ้นสวยตัวเล็กเอวคลอดซ่อนรูปมากเลยนมใหญ่น่าจะเต็มมือพอดีก้นก็ตรึงน่าขย้ำแล้วข้างหน้าจะขนาดไหนว่ะแต่ไหนว่าเป็นประจำเดือนโกหกกูแน่ๆ เจอดีแน่ยัยพะพายวันนี้ไม่น่ารอดจะเอาให้ลุกไม่ขึ้นเลย

นายหัวมาวินไม่ส่งเสียงให้อีกคนรู้ตัวนั่งมองด้วยความทรมานลูกชายก็ขยายขึ้นปวดไปหมดทั้งลำได้แต่นั่งมองประตูห้องน้ำส่วนคนที่อยู่ด้านข้างในร้องเพลงอย่างมีความสุขไม่ได้รู้ตัวเลยว่าออกมาจะต้องเจอกับอะไร

Sleep tomorrow but tonight go crazy

All you gotta do is just meet me at the

Uh, uh huh uh huh Uh, uh huh uh huh

แอ๊ด...

“อารมณ์ดี”

“ฮื่อ...นายหัว!!!!!” 

“ฮื่อ...นายหัว!!!!!” พะพายร้องเพลงออกจากห้องน้ำด้วยผ้าขนหนูผืนเดียวพันรอบอกตกใจมือกำปมผ้าที่มัดไว้ทำตาพริบๆ อึ่งทึ่งพูดไม่ออก ไม่รู้มาตั้งแต่ตอนไหนทำไมไม่ได้ยินเสียงเปิดปิดประตูอย่าบอกนะว่า...อยู่ในนี้ตั้งแต่แรกโอ๊ยน่าอายที่สุดแล้วแก้ผ้าให้คนดูอยากร้องไห้ดังๆ นังดาริกา ฮึก...

“....” เงียบไม่มีเสียงพูดอะไรต่อนอกจากเสียงฝีเท้ากับสายตาที่ดุพร้อมเฉือดพร้อมบีบให้แหลกคามือ

“นะ...นายหัวจะทำอะไรค่ะ” พะพายเดินถอยหลังไปจนไปติดกับผนังแต่อีกคนก็ยังไม่พูดอะไรออกมาเอาแต่เดินเข้าหาสายตาจ้องอยู่แบบนั้นสองมือค้ำผนังไว้เป็นการขังอีกคนไว้ในอ้อมกอดพะพายกำปมผ้าขนหนูไว้แน่ตัวสั้นพะพายไม่กล้าสบตาคนตัวโตได้แต่ก้มหน้ามองพื้น

“อ่อย” หอมมากไม่รู้ว่าเพราะสบู่อาบน้ำหรือว่ากลิ่นของคนตรงหน้าถ้าเป็นกลิ่นสบู่เขาก็ใช้เหมือนกันแต่ไม่ได้หอมขนาดนี้และไม่ใช่กลิ่นหอมแบบนี้

“น...นายหัวค่ะขยับออกไปก่อนได้ไหมค่ะพะพายจะไปแต่ง.....” ไม่ทันที่พะพายจะพูดจบนายหัวมาวินประกบปากหนาลงริมฝีปากบางที่นุ่มนิ่นพะพายตาโตไม่ยอดเปิดปากให้อีกฝ่ายได้สอดลิ้นเข้าไปไม่ใช่ว่าไม่ยอมแต่ยังทำไม่เป็นยังจูบไม่เป็นด้วยโดนจูโจมไม่ทันตั้งตัวไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะทำแบบนี้เพราะเขาเกลียดเธอมากๆ

อืม... จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“พี่พะพายขา.... น้องก้าดกลับมาแล้วค่า....เปิดประตูให้น้องก้าดหน่อยค่า...ก๊อกๆๆ”

ฮือ...นายหัวมาวินจำต้องปล่อยจูบที่แสนหวานออกแต่ซบหน้าตรงไหล่บางสูดดมกลิ่นหอมจากตัวสาวตรงหน้า

“ค...ค่ะพี่พะพายแต่งตัวแปบหนึ่งค่ะน้องก้าด” รอดแล้วพะพายแกรอดแล้วอยากจะออกไปกอดน้องก้าดแน่ๆ จุ๊บแก้มด้วยมาช่วยได้ทันเวลาแต่ว่าคืนนี้จะหาข้ออ้างยังไงดีคิดสิพะพายคิดๆๆ

“คืนนี้ไม่รอด” หลานตัวแสบ!อยากจะออกไปตีให้ก้นลายจริงๆ เลยรู้ไหมว่าอากำลังมีความสุขเนี่ยก่อนจะข่มใจขบกรามแน่นจำต้องปล่อยให้คนตัวนุ่มไปก่อนสาบานเลยว่าคืนนี้เธอไม่รอดแน่ยัยพะพายตัวนุ่ม

พะพายรีบวิ่งไปเอาเสื้อผ้าเข้าไปแต่งตัวในห้องน้ำทันทีไม่ถึงสิบนาทีพะพายออกมาจากห้องน้ำไม่กล้ามองหน้าคนที่นั่งอยู่ปลายเตียงก่อนที่นายหัวจะเดินสวนเข้าไปในห้องน้ำเพื่อชำระร่างกายตัวเองเหมือนกัน

ก่อนจะลงไปข้างล่างพะพายก็มีเรียกคนที่อยู่ในห้องในให้ลงไปทานข้าวไม่ได้เป็นห่วงอะไรเลยแค่กลัวจะหิวแล้วพาลมาอารมณ์เสียใส่แค่นั้นเอง

“นายหัวค่ะพะพายลงไปข้างล่างเตรียมกับข้าวก่อนนะคะ”

“รอก่อนลงไปพร้อมกัน”

“ค...ค่ะ” แล้วจะให้รอทำไมเนี่ยเสียเวลาปกติไม่อยากกินข้าวร่วมโต๊ะด้วยซ้ำ

หน้านี้ยังไม่อยากมองอะไรเข้าสิงอีกเนี่ยเตรียมชุดให้ดีกว่าจะได้ไม่เสียเวลาแต่เขาจะว่าเราละลาบละล้วงไหมช่างสิก็แค่ทำตามหน้าที่คิดอะไรเยอะแยะปวดหัว

นายหัวมาวินเดินออกมาจากห้องน้ำมองรอบห้องก็เจออีกคนนั่งอยู่โซฟาในมือถือไอแพคคิ้วขมวดท่าทางดูเคลียดแต่ว่าดูๆ ไปแล้วน่าจะเป็นคนจริงจังกับงานพอสมควร

เริ่มจะทำหน้าที่ภรรยาแล้วเหรอคืนนี้ได้ทำสมใจแน่พอมองเห็นชุดที่วางอยู่บนที่นอนถูกเตรียมไว้ให้จะเป็นใครไม่ได้เลยนอกจากคนที่นั่งทำงานอยู่เตรียมไว้ให้

“เสร็จแล้วลุก!!”

“คะ…ค่ะพะพายมั่วแต่ดูงานอยู่ขอโทษทีค่ะ”

ทั้งสองเดินลงมาข้างล่างตอนนี้ทุกคนกำลังนั่งเล่นในห้องรับแขกใหญ่นายหัวมาวินเดินนำหน้าออกมาจากห้องนอนเมื่อมาถึงด้านล่างพะพายไม่รอช้ารีบเดินแยกไปเข้าครัวทันที

ไม่นานอาหารถูกลำเรียงจัดวางไว้บนโต๊ะทานข้าววันนี้เป็นเมนูอาหารอีสานเป็นของโปรดน้องก๊าดและพี่เกรชส่วนคนอื่นก็สามารถทานได้สบายมาก

"ว้าว…..พี่พะพายขาาาามีของโปรดน้องก้าดด้วย”

“ใช่ค่ะทานเยอะนะคะพี่พะพายตั้งใจทำให้เลยน่าาาา”

“ค่ะน้องก้าดจะทานหมดนี้เลยค่ะ”

ฮ่า ฮ่า ทุกคนหัวเราะให้กับท่าทางของหลานตัวน้อยที่ทั้งพูดเก่งทั้งออกท่าทางลีลาอถรรสมาเต็ม

ทุกคนนั่งประจำที่ของตัวเองวันนี้พร้อมหน้าพร้อมตาคนที่บอกว่าไม่หิวไม่ต้องตามลงมาทานข้าวเย็นไหนนั่งตักข้าวกินไม่พูดไม่จา

“อร่อยไหมนายหัวมาวินเห็นตักไม่หยุด”

“ก็งั้นๆ แหละครับ”

“จริงเหรอ….ค่ะน้องก้าดเห็นอาวินกินตั้งเยอะพี่พะพายทำอาหารอร่อยทุกอย่างเลยนะน้องก้าดยกโป้ให้เลยค่าาา”

“จริงสิครับสงสัยไม่ถูกปากอา” ยัยหลานตัวแสบเอาอีกแล้วใครสอนให้มาขัดอาทุกเรื่องเลยเนี่ย

“ฮึฮึ ถ้ารสชาติงั้นๆ ก็ทานไปเถอะค่ะนายหัวมาวินจะได้ไม่หิว” คุณนายรินนาพูดประชดลูกชายที่ปากแข็งไม่เลิกเติมข้าวไปแล้วรอบหนึ่งยังจะมาบอกว่างั้นๆ อยากจะหยิบให้แขนซ้ำไปเลยพ่อลูกชายตัวดี

“...” กินเพื่ออยู่ไม่ได้อยู่เพื่อกินนี้ก็กินให้อิ่มท้องแค่นั้นเอง

“พะพายทำอาหารอร่อยแบบนี้มีหวังเมียพี่ต้องเพิ่มเวลาเข้าฟิตเนสแล้วมั่งเดี๋ยวอ้วนเป็นหมู”

“พี่ภูมิ…ว่าเกรชอีกแล้วนะที่ตัวเองลงพุ่งแล้วนั้น ชิ...”

“คุณพ่อง้อคุณแม่เดียวนี้เลยนะคะไม่งั้นน้องก้าดงอนคุณพ่อและจะไปฟ้องคุณปู่ว่าคุณพ่อไม่รักน้องก้าด” เป็นลูกสาวที่หวงแม่สุดๆ

“คุณปู่นั่งอยู่ตรงนี้แล้วเท่ากับคุณลูกสาวฟ้องแล้วมั่งครับ คุณพ่อจะง้อคุณแม่คืนนี้น้องก้าดไปนอนกับคุณปู่คุณย่าได้ไหมเอ่ย”

“แล้วทำไมน้องก้าดต้องไปนอนกับคุณปู่คุณย่าล่ะค่ะ? ให้น้องก้าดง้อคุณแม่ช่วยคุณพ่อดีกว่าค่ะ ใช่ไหมค่ะคุณย่าขาาาา”

“จ๊ะหลานรัก วันนี้แม่กับพ่อต้องไปงานเลี้ยงในตัวเมืองเสียใจด้วยนะคะนายหัวภูมิแผนนี้คงพัง”

“เออ…น้องก้าดค่ะไปนอนกับพี่พะพายก็ได้นะคะพี่พะพายมีนิทานเรื่องใหม่จะเล่าให้ฟังด้วยน่าาา”

คิดไว้แล้วว่าเธอต้องหาทางเอาตัวรอดแน่ๆ ยัยพะพายฉลาดมากใช้หลานสาวฉันเป็นเครื่องมืออย่าเผลอก็แล้วกันจะจับเสียบให้เดินไม่ได้เลย

“นอนค่ะไปค่ะอาวินค่ะอยู่ฟังนิทานที่พี่พะพายจะเล่าด้วยกันนะคะน้องก้าดอยากนอนกอดอาวินด้วย”

“ได้ครับคนสวยของอา”

เย้ เย้ เย้

พะพายนั่งฟังไปอมยิ้มไปในใจคิดว่าวันนี้รอดแล้วพะพายวันนี้แกรอดแล้วดีใจเวอร์รักน้องก้าดที่สุดไอ้ต้าวก้าดของพี่พะพาย