Alle Kapitel von ชาตินี้ข้าจะหอบลูกหนีจากท่านอ๋องไร้ใจ: Kapitel 21 – Kapitel 24

“ซ่งเอ๋อรีบไปต้มยามา ข้าจะไปเปลี่ยนชุดก่อน” ถางเมิ่งหรูเกรงว่าถ้าหากดื่มยาห้ามครรภ์ช้าไปมากกว่านี้ นางอาจจะตั้งครรภ์ขึ้นมาก่อนได้ หลังจากถอดชุดที่สวมไปข้างนอกเปลี่ยนมาสวมชุดพระชายาเสร็จก็หันหน้ากลับมามองที่คันฉ่องสีเหลืองทอง แต่ทว่ากลับเจอกับร่างสูงในชุดสีดำสนิททั้งตัวกำลังยืนมองอยู่ด้านหลังยกมือกอดอกสีหน้าไม่เป็นมิตร”เจ้าออกไปที่ไหนมา แล้วเมื่อสักครู่ใครเป็นคนมาส่ง” เสียงทุ้มต่ำที่เปล่งออกมาจากลำคอจวิ้นอ๋องนั้นให้ความรู้สึกน่ากลัวไม่ปลอดภัยถางเมิ่งหรูตกใจจนหน้าซีดเพราะตอนนางเดินเข้ามาในห้องก็ไม่พบความผิดปกติอะไรเลยสักนิดเดียว ข้อมือกับเอวคอดกิ่วถูกรั้งมากอดแน่น กลิ่นจากถุงหอมที่จวิ้นอ๋องแขวนอยู่ข้างเอวนั้นทำให้โฉมสะคราญขมวดคิ้ว“หม่อมฉันออกไปทำธุระ ท่านอ๋องไม่ต้องสนพระทัย...” ถางเมิ่งหรูพูดประชดประชัน เพราะนางจดจำได้ว่าถุงหอมกลิ่นนี้เป็นกลิ่นเดียวกับคุณหนูจวนเสนาบดีใช้หานเถิงซีรวบเอวคอดกิ่วแน่นส่งผลทำให้ร่างบางเคลื่อนเข้ามาแนบชิด เพราะเข้าใจผิดคิดว่าพระชายานัดพบกับองค์ชายแปดลับหลังตน “เจ้าไม่เชื่อฟังคำสั่งข้า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปก็ไม่ต้องออกจากห้องนี้อีก” สีหน้าและแววตาของสตรีโฉ

“เจ้าพูดกับผู้มีพระคุณเช่นนี้ได้อย่างไรกัน” หานเถิงซีเงยหน้าขึ้นมาจ้องมอง ถางเมิ่งหรูทนมองได้ครู่หนึ่งก็เสมองไปทางอื่น“หม่อมฉันเกรงว่าท่านอ๋องจะเสียพระทัยภายหลัง คุณหนูมู่เป็นสตรีที่เพียบพร้อม อีกไม่นานก็ใกล้หมดเวลาของหม่อมฉันแล้ว” ถางเมิ่งหรูรู้ตัวดีว่าอีกไม่เกินหนึ่งปีจะต้องไปจากที่นี่ ถ้าหากไม่ตายเหมือนชาติก่อน ก็ต้องเปลี่ยนชะตาชีวิตใหม่ให้ดีขึ้นกว่าเดิม“เรื่องนี้เกี่ยวข้องอะไรกับมู่อิงอิงด้วย” หานเถิงซีมุ่นคิ้วมองสตรีที่ไม่ยอมสู้หน้าเอาแต่หลบสายตาเขา ราวกับมีเรื่องอะไรปิดบังอยู่ถางเมิ่งหรูเม้มริมฝีปากแน่นด้วยความชั่งใจ นางไม่สามารถพูดความจริงออกไปได้ว่าตัวเองนั้นมีโอกาสกลับมาแก้ไขชะตาชีวิต “ท่านอ๋องไม่จำเป็นต้องรู้หรอกเพคะ”หานเถิงซีได้ยินคำตอบของถางเมิ่งหรูก็ยิ่งเกิดความสับสนและไม่เข้าใจ “ไม่จำเป็นต้องรู้หรือ ได้... ข้าไม่รู้ก็ได้ แต่ว่าตอนนี้เจ้าเป็นสตรีของข้า เรื่องนี้เจ้าต้องจำให้ขึ้นใจด้วย” สายคาดเอวของโฉมสะคราญถูกปลดออกอย่างรวดเร็ว นัยน์ตาหงส์เบิกโพลงด้วยความตกใจ สายคาดเอวนั้นถูกนำมามัดที่ข้อมือของสตรี“มะ ไม่ได้นะเพคะ” เนื่องจากกลัวว่าจะตั้งครรภ์ขึ้นมาจริง ๆ ถางเมิ่งหร