ชาตินี้ข้าจะหอบลูกหนีจากท่านอ๋องไร้ใจ

ชาตินี้ข้าจะหอบลูกหนีจากท่านอ๋องไร้ใจ

last updateLast Updated : 2026-08-28
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
24Chapters
13views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เพราะความแค้นสุมอก จวิ้นอ๋องจึงไม่ให้โอกาส ถางเมิ่งหรูทำดี ชดใช้ความผิดของตระกูล แต่ก็มอบตำแหน่งพระชายาให้ ด้วยความไม่เต็มใจ แม้นางได้ตำแหน่งมาครอง ทว่าไม่ได้หัวใจของเขา ชาติก่อนข้าให้กำเนิดบุตรีที่น่ารัก แต่ก็น่าสงสาร กลับโชคร้ายตายในระหว่างทางที่หนี ชาตินี้ได้มีโอกาสย้อนกลับมาอีกครั้ง ครั้งนี้ข้าจะหอบลูกหนีไปจากท่านอ๋องให้จงได้!

View More

Chapter 1

บทนำ ชาติก่อน

ท่ามกลางค่ำคืนที่เงียบสงัดผู้คนต่างหลับใหลและตกอยู่ในห้วงแห่งความฝัน แต่กลับมีสองหนุ่มสาวที่กำลังจะเริ่มบรรเลงบทเพลงรักที่เต็มไปด้วยไฟรักที่เร่าร้อน

“ไอ้หมอบ้าเพลิง ไม่เอาแบบนี้นะ” ลูกพีชร้องขึ้นด้วยความตกใจเมื่อเพลิงกัลป์ถอดเข็มขัดออกแล้วเอามามัดมือทั้งสองข้างของเธอเอาไว้แน่น ซึ่งปากเธอบอกว่าไม่ แต่กลับยอมให้เพลิงกัลป์ผูกมันไว้ที่มือทั้งสองข้างของเธอแต่โดยดี

“หึ ทำไมเร้าใจดีออก” กระตุกยิ้มมุมปากด้วยความชอบใจ ลูกพีชได้แต่มองรอยยิ้มนั้นด้วยหัวใจที่สั่นไหว ผู้ชายหน้านิ่งคนนี้เวลายิ้มหล่อและมีเสน่ห์มากจนเธอถึงกับต้านทานเสน่ห์ไว้ไม่อยู่ หัวใจที่เคยแข็งแกร่งตอนนี้กลับตกหลุมรักผู้ชายปากร้ายที่แอบอ่อนโยนโดยไม่รู้ตัว

“ปล่อยเดี๋ยวนี้ มันเจ็บนะ ไอ้หมอหมาบ้า” ตะโกนขึ้นเสียงดังด้วยความโมโหก่อนที่เพลิงจะกระแทกจูบลงไปบนปากกลีบนุ่มหยุ่นจนกลีบปากบางของลูกพีชแตก รสชาติคาวของเลือดผสมกับรสหวานของจูบที่ร้อนแรงและดูดดื่มทำเอาเพลิงรู้สึกดีเป็นบ้า

จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ

ปากหนาบดจูบกลีบปากนุ่มพร้อมกับไล้เลียเลือดที่ซึมออกมาจากแรงกระแทกอย่างไม่นึกรังเกียจ ส่วนลูกพีชจากที่ดิ้นรนในตอนแรกเมื่อถูกเพลิงกัลป์ละเลียดจูบ เธอก็กลับมามีอารมณ์ร่วมขึ้นมาอย่างง่ายดาย

ผู้ชายคนนี้แอบทำของใส่เธอหรือเปล่านะแค่โดนเขาแตะนิดหน่อยจากลูกแมวที่แสนดื้อรั้น เธอก็พร้อมกลายเป็นแมวน้อยแสนเชื่องอยู่ใต้ร่างของเขาอยู่ร่ำไป

“อืม เพลิง” เมื่อเพลิงถอนจูบออก มือใหญ่ก็ยื่นมากระชากชุดทำงานของลูกพีชออกจนขาดวิ่นไปหมด หญิงสาวยกขาขึ้นมาเพื่อหวังจะถีบอีกฝ่ายด้วยความโมโห 

นี่มันชุดที่เท่าไรแล้วที่เพลิงกัลป์ทำมันขาด ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาเกือบสามเดือนเธอตัดชุดทำงานใหม่ไปแล้วเกือบยี่สิบชุด

“ไอ้หมอบ้า เอาอีกแล้วนะ” ลูกพีชต่อว่าเพลิงกัลป์ก่อนที่เขาจะยักไหล่อย่างไม่แยแส มือใหญ่จัดการถอดปราการสองชิ้นสุดท้ายออกจากร่างขาวเนียนดุจแสงไฟนีออนของลูกพีชออกจนหมด เผยให้เห็นหน้าอกอวบใหญ่ที่เต็มไปด้วยรอยรักสีแดงที่เขาฝากไว้

“ผัวเธอรวย แค่ชุดทำงานฉันมีปัญญาทำขาดฉันก็มีปัญญาซื้อให้เธอใหม่” คำพูดที่หลุดออกมาจากปากของเพลิงกัลป์ทำเอาลูกพีชหยุดชะงัก

หลัง ๆ มานี้เพลิงกัลป์มักจะหลุดปากพูดคำนี้ออกมาบ่อยมากทั้ง ๆ ที่เขามักจะย้ำกับเธอเสมอว่าเธอเป็นแค่ของเล่นของเขาเท่านั้น

“ผัวบ้าอะไรกัน ไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย” หันหน้าหนีร่างเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยซิกซ์แพ็กด้วยความเขินอาย แก้มเนียนขึ้นสีแดงระเรื่อชวนมองทำเอาเพลิงกัลป์ถึงกับอมยิ้มด้วยความชอบใจ

หึ เขินละสิสาวน้อย

“เอากันอยู่ทุกวันไม่ให้เรียกผัว แล้วจะให้เรียกว่าอะไรล่ะทูนหัว หืม”

ก้มหน้าลงไปกระซิบที่ใบหูสวยหอมกรุ่นก่อนที่จะแตะลิ้นไล้เลียเบา ๆ คนตัวเล็กกำมือแน่นด้วยความเสียวซ่าน ก่อนที่มือใหญ่จะบีบขย้ำหน้าอกอวบใหญ่เบา ๆ อย่างหลงใหล

“เรายังไม่ได้กินข้าวเย็นเลยนะเพลิง” ลูกพีชท้วงขึ้นมาเสียงเบาเมื่อเพลิงเริ่มเล้าโลมหนักขึ้นจนน้ำหวานเริ่มผลิตออกมาจนดอกไม้งามของเธอแฉะไปหมดแล้ว

“หึ แฉะขนาดนี้เธอยังจะกินลงอีกเหรอข้าวเย็น วันนี้กินฉันแทนข้าวไปก่อนแล้วกันนะคนสวยรับรองอิ่มจนพุงแตกแน่นอน”

แสยะยิ้มร้ายให้ลูกพีชก่อนที่จะก้มหน้าลงไปจูบปากนุ่มที่บวมเจ่อเล็กน้อย เพราะเขากระแทกจูบจนปากแตกน่ะสิ ลิ้นร้ายกวาดชิมความหอมหวานปานน้ำผึ้งเดือนห้าก่อนที่จะตวัดดูดดึงลิ้นเล็กที่พลิกหนีอย่างดูดดื่ม

“อืม จูบกี่ทีก็หวานเหมือนเดิม”

ถอนจูบออกด้วยความเสียดาย แต่เขามีส่วนอื่นที่น่าสนใจมากกว่านี้ เพลิงกัลป์เคลื่อนตัวลงมาด้านล่างก่อนที่หน้าหล่อจะหยุดอยู่ตรงดอกไม้งามที่ปิดสนิทแน่น แต่กลับมีน้ำหวานไหลออกมาเมื่อเขาแทรกนิ้วเรียวยาวเข้าไปเพื่อสำรวจความพร้อมของลูกพีช

“อ๊า เพลิง” ลูกพีชร้องครางขึ้นมาด้วยความเสียวก่อนที่เพลิงจะเพิ่มจากหนึ่งนิ้วเป็นสองนิ้วตามมาด้วยนิ้วที่สามจนแน่นขนัดจนลูกพีชต้องเกร็งช่องทางรักขมิบตอดมือของเพลิงเอาไว้ด้วยความเสียว

“หึ ตอดแน่นเชียวนะยายลูกพีชเน่า” เงยหน้าขึ้นมามองใบหน้าสวยที่กำลังมองมาที่เขาด้วยสายตาหวานฉ่ำเยิ้มเต็มไปด้วยอารมณ์พิศวาส

“อ๊า เพลิง ยะ อย่าแกล้ง” ลูกพีชร้องบอกเพลิงกัลป์เสียงกระเส่าเมื่อเขาแกล้งรัวนิ้วช้าลงทำเอาอารมณ์ที่กำลังเตลิดของเธอค้างเสียอย่างนั้น ก่อนที่จะเพลิงกัลป์จะยกยิ้มด้วยความพอใจแล้วก้มหน้าลงใช้ลิ้นเลียไปยังจุดกระสันของอิสตรีทำเอาลูกพีชถึงกับเกร็งขาด้วยความเสียวซ่าน

“อือ เพลิง มะ มันสกปรก อ๊า” ร้องบอกเพลิงกัลป์ที่ก้มหน้ารัวลิ้นใส่จุดเสียวของเธอ เธอกับเขาเพิ่งกลับมาจากทำงานน้ำท่ายังไม่ได้อาบเลย แต่เพลิงกัลป์ก็ดันมีอารมณ์ขึ้นมาเสียก่อน

“เธอชอบไม่ใช่เหรอ”

เพลิงกัลป์ตอบกลับลูกพีชอย่างรู้ทันก่อนที่จะรัวทั้งนิ้วและลิ้นใส่ช่องทางรักเพื่อส่งลูกพีชไปยังจุดหมายปลายทางของความสุขสม

“อ๊า พะ เพลิง เสียว อื้อ” เสียงหวานร้องขึ้น แต่มือก็กดใบหน้าหล่อให้แนบชิดกับส่วนนั้นของเธอมากขึ้น เธอยอมรับอย่างไม่อายเลยว่าตั้งแต่ที่เสียครั้งแรกให้กับเพลิง เพราะเหตุผลบางอย่าง เธอไม่ได้รู้สึกรังเกียจหรือขยะแขยงเขาเลยสักนิด ในทางกลับกันลึก ๆ แล้วเธอกลับชอบในรสรักของเขาจนถอนตัวแทบไม่ขึ้น

“อ๊า ไม่ไหวแล้ว กรี๊ดด” ลูกพีชกรีดร้องออกมาด้วยความเสียวก่อนที่จะเกร็งกระตุกดอกไม้งามด้วยความสุขสม และปลดปล่อยน้ำหวานออกมาให้เพลิงได้กวาดลิ้นชิมน้ำหวานด้วยความชอบใจ

“ตาฉันบ้างละ” เงยหน้าขึ้นมาจากช่องทางรักก่อนที่จะค่อย ๆ แทรกแก่นกายใหญ่ที่ทั้งแข็งและร้อนผ่าว เข้าไปในดอกไม้งามที่เปิดรับให้เขาเข้าไปด้วยความเต็มใจ ภายในที่อ่อนนุ่มตอดรับรัดรึงเขาจนเพลิงถึงกับขบกรามแน่นด้วยความเสียดเสียว

“เอากับเธอกี่ครั้งก็ยังรู้สึกดีเหมือนเดิมเลยนะ” พูดจบก็ค่อย ๆ ขยับเอวกระแทกเบา ๆ เพื่อเรียกน้ำย่อยก่อน ส่วนลูกพีชได้แต่ยกมือขึ้นมาจับแขนทั้งสองข้างที่เต็มไปด้วยรอยเล็บข่วนจากฝีมือของเธอเอาไว้แน่นด้วยความเสียว เมื่อเพลิงกัลป์เติมเต็มความใหญ่โตที่เกินมาตรฐานชายไทยเข้ามาในช่องทางคับแน่นที่โอบรัดแก่นกายใหญ่เอาไว้

ตับ ตับ ตับ

เสียงลามกที่เกิดจากแรงกระแทกเริ่มดังขึ้น ดังขึ้น และดังขึ้นเรื่อย ๆ เพราะตอนนี้ไฟรักกำลังลามเลียคนทั้งคู่จนร้อนไปหมดความเย็นจากแอร์ที่เย็นฉ่ำไม่ได้ช่วยดับไฟรักของทั้งคู่ลงได้เลย

“อ๊า ลูกพีชทำไมตอดแน่นแบบนี้” เพลิงกัลป์ก้มหน้าลงมองลูกพีชที่ทำหน้ายั่วยวนSexyด้วยความเสียว ก่อนที่กระแทกตัวตนเข้าหาดอกไม้งามอย่างแรงตามอารมณ์ความต้องการที่พุ่งขึ้นสูงจนอะไรก็มาหยุดไม่ได้แล้วตอนนี้

“อ๊ะ อ๊า เพลิง บะ เบา มันเจ็บนะ” ลูกพีชบีบแขนแกร่งของเพลิงกัลป์เอาไว้แน่นก่อนที่จะร้องบอกให้เขาลดแรงทำเบา ๆ แต่เพลิงกัลป์กลับไม่สนใจตั้งหน้าตั้งตากระแทกกระทั้นตัวตนเข้าหาลูกพีชที่รับจังหวะการกระแทกของเขาได้อย่างดีไม่มีติดขัด ปากบอกว่าเจ็บ แต่กลับรัดเขาเสียจนแทบแตก

“อ๊า ยายลูกพีชเน่าอย่ารัดแน่น ฉันจะแตก” ร้องขึ้นบอกลูกพีชที่ตอดรัดเขาไม่หยุดด้วยความเสียวก่อนที่เธอจะส่ายหน้าไปมาจนผมสยายกระจายเต็มหมอน มองแล้วSexyฉิบหายในความรู้สึกของเพลิง

“อ๊า พะ เพลิง ลูกพีชไม่ไหวแล้ว” ร้องบอกเพลิงเสียงดังลั่นด้วยความเสียวกับแรงกระแทกที่ถูกส่งมาจนเธอทั้งเกร็ง ทั้งขมิบช่องทางรักตอดรัดแก่นกายใหญ่เอาไว้ไม่หยุด

“พร้อมกัน”

ตับ ตับ ตับ

บอกลูกพีชก่อนที่จะเร่งกระแทกตัวตนเข้าสุดออกสุด มือก็บีบขย้ำหน้าอกอวบจนขึ้นรอยแดงเต็มไปหมด ไอ้หมอบ้าทำรุนแรงกับเธออีกแล้วนะ คิดในใจด้วยความโมโหที่หน้าอกอวบของเธอยังไม่ทันหายรอยเดิมก็มีรอยใหม่มาซ้ำจนได้

“อ๊าาาา แตกแล้ว แตกแล้ว / อ๊า เพลิง อื้อ ซี้ดดด”

สองหนุ่มสาวสอดประสานเสียงร้องขึ้นพร้อมกันด้วยความเสียวปนสุขสม เพลิงกัลป์ฉีดพ่นน้ำรักสีขาวขุ่นเข้าไปในดอกไม้งามของลูกพีชจนหมดทุกหยาดหยด ก่อนที่จะทิ้งตัวลงบนอกอวบนุ่มที่เต็มไปด้วยเหงื่อของหญิงสาวที่ได้แต่นอนหอบหายใจด้วยความเหนื่อยกับบทรักที่แสนเร่าร้อนของเพลิงกัลป์คุณหมอหน้านิ่งที่ลีลาไม่ได้นิ่งตามหน้าตาเลยสักนิด

เราสองคนไม่ได้รักกัน แต่เราสองคนใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตื่นเช้ามาเห็นหน้า ออกไปทำงานพร้อมกัน เพียงแต่แยกกันเดินก็เท่านั้น

เลิกงานกลับบ้านมาทำกิจกรรมที่แสนธรรมดาร่วมกัน พอตกดึกมาเราสองคนมักจะมีกิจกรรมบนเตียงที่สุดแสนเร่าร้อนเสมอ

“อย่ารักฉัน” ครั้งแรกที่เธอตกเป็นของเขา อีกฝ่ายได้บอกประโยคนี้กับเธอและคอยย้ำเตือนกับเธอเสมอ

ถึงเธอจะเป็นแค่ของเล่นของเขา แต่เธอก็มีหัวใจ หัวใจที่หวั่นไหวกับมุมที่อ่อนโยนของเขา

เกมของความรัก ใครรักก่อนคนนั้นมักจะเป็นผู้แพ้สินะ และในวันนี้เธอก็คือผู้แพ้อย่างเต็มตัวที่ได้แต่แอบรักเขา

รักที่เป็นได้แค่นางบำเรอของเขาเท่านั้น รักที่ไม่ได้รับการตอบรับแม้เพียงเศษใจ รักที่ได้แต่แอบรักข้างเดียว

จุดเริ่มต้นของความรักที่เป็นไปไม่ได้น่ะเหรอ มันก็คงเริ่มจากวันนั้น.......................................

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
24 Chapters
บทนำ ชาติก่อน
สายลมแรงพัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่างรถม้าทำให้ม่านปลิวไสว เสียงคำรามจากท้องฟ้าดังขึ้นเป็นระยะ เม็ดฝนสาดกระเซ็นเข้ามาด้านในไม่หยุดหย่อน ในอ้อมแขนของสตรีโฉมสะคราญที่มีใบหน้าซีดเผือดคล้ายเพิ่งผ่านความเป็นความตายมา มีทารกถูกห่อด้วยผ้าไหมสีทอง เสียงเด็กร้องไม่หยุดหย่อน ทำให้หัวใจของคนอุ้มเต้นระรัวด้วยความวิตกกังวลและหวาดกลัว “อุแว้ อุแว้!” “ลูกแม่ไม่ต้องกลัว ต่อให้วันนี้พวกเราจะหนีไม่รอด แม่ก็จะพาเจ้าไปจากที่นี่ให้ได้” ถางเมิ่งหรู พระชายาในจวิ้นอ๋องแห่งแคว้นเฉินกอดห่อผ้าที่มีทารกน้อยด้วยสีหน้าไม่ค่อยสู้ดีนัก พระนางอาศัยจังหวะที่เพิ่งคลอดบุตรเสร็จรีบให้คนช่วยพาหนีออกมาจากจวนอ๋อง เพราะถึงอย่างไรท่านอ๋องนั้นก็ไม่เคยสนใจไยดีกันอยู่แล้ว เขาเกลียดตระกูลถางมาก ถ้าหากรู้ว่านางให้กำเนิดบุตรออกมาเป็นเพศหญิง จะต้องหาเรื่องกำจัดพวกนางสองคนแม่ลูกอย่างแน่นอน เสียงของทารกน้อยเงียบลงไป มือเรียวสวยปลอบประโลมตบห่อผ้าเป็นจังหวะช่วยขับกล่อมให้หมิงเอ๋อผ่อนคลาย รถม้าแล่นไปในความมืดด้วยความเร็วโดยไม่ได้มีคนติดตามมา ป่านนี้หานเถิงซีน่าจะคงอยู่ในงานเลี้ยง ซึ่งสถานที่ถูกจัดขึ้นในวังห
last updateLast Updated : 2026-08-22
Read more
1 ย้อนเวลา
“ไม่มีไข้ พระชายาอาจจะคิดมากเรื่องท่านอ๋องก็ได้เพคะ” ซ่งเอ๋อยังคงทำตัวตามปกติ ถางเมิ่งหรูนั่งคิดทบทวนอยู่สักพักถึงลุกมาล้างหน้าแปรงฟันแล้วมานั่งให้ซ่งเอ๋อหวีผมให้ โฉมสะคราญนั่งมองเข้าไปในคันฉ่องดูเหมือนว่าใบหน้าของนางจะดูอ่อนเยาว์ลงไม่เหมือนในความฝัน “หรือว่าข้าย้อนเวลากลับมากัน...” เพราะในความฝันเหมือนจริงมาก มือเรียวสวยเผลอลูบที่หน้าท้องโดยไม่รู้ตัว ซ่งเอ๋อสังเกตเห็นอาการของพระชายาดูไม่เป็นปกติจึงทักขึ้นว่า “พระชายาหิวแล้วหรือเพคะ เดี๋ยวหม่อมฉันยกสำรับจัดเตรียมให้เลย” และนั่นถึงทำให้ถางเมิ่งหรูรู้ตัว นางรีบก้มมองที่หน้าท้องแบนราบก็รู้สึกโล่งอก เพราะถ้าหากนางตั้งครรภ์ขึ้นมาท่านอ๋องก็จะทรงกริ้วไม่ยอมให้เก็บเด็กเอาไว้อย่างแน่นอน โฉมสะคราญพยักหน้าลง นางกำนัลจึงรีบไปตั้งสำรับพระกระยาหารเช้าให้ทันที และไม่นานโจ๊กกับผัดสองสามอย่างก็มาอยู่บนโต๊ะ วันนี้ยังคงเหมือนกับทุกวัน ถางเมิ่งหรูใช้ชีวิตอยู่ในตำหนักหลังเล็กอย่างโดดเดี่ยว นางย้ายเข้ามาอยู่จวนจวิ้นอ๋องปีนี้ก็น่าจะเป็นปีที่สามแล้ว ระหว่างที่เสวยอาหารเช้า คนของท่านอ๋องก็เดินเข้ามาท
last updateLast Updated : 2026-08-22
Read more
2 ไม่เต็มใจ
ฝ่ามือหนากุมไหล่ทั้งสองข้างของโฉมสะคราญแน่น เป็นครั้งแรกเลยก็ว่าได้ที่เขายืนใกล้นางมากเช่นนี้ “ถางเมิ่งหรู!”พอถูกตะคอกใส่เช่นนั้นถางเมิ่งหรูก็ไม่ยืนนิ่งให้ด่าอีกแล้ว“งานเลี้ยงคืนนี้หม่อมฉันไม่ไปด้วยแล้วเพคะ ท่านอ๋องอยากพาคุณหนูใหญ่จวนเสนาบดีไปแทน ก็แล้วแต่พระองค์เลย” พอพูดจบถางเมิ่งหรูก็สะบัดตัวเพื่อเดินหนี แต่ทว่าจวิ้นอ๋องไม่ยินยอม คล้ายกับว่าถูกตบหน้าต่อหน้าบ่าวรับใช้ทั้งหมด ร่างสูงจึงคว้าข้อมือร่างบางที่กำลังจะหนีออกจากห้องทรงพระอักษรไว้แน่น นางกำนัลที่มีหน้าที่เปิดประตูต่างตกใจจนหน้าถอดสี“ปล่อยนะเพคะ” ถางเมิ่งหรูถูกดันตัวไปชิดติดที่ผนังห้องฝั่งหนึ่งใกล้กันกับประตูทางออกอย่างรวดเร็ว พวกนางกำนัลรีบก้มหน้าลงทันที หานเถิงซีโน้มหน้าลงมาใกล้แทบติดกับใบหน้าของถางเมิ่งหรู นัยน์ตาหงส์ช้อนมองสบนัยน์ตาดุดันตาไม่กะพริบ “ข้าไม่เจอเจ้าหลายเดือน รู้สึกว่าปากคอเราะรายขึ้นไม่น้อยนะ” บุรุษกระซิบที่ริมหู หัวใจของสตรีเต้นระรัวด้วยความหวาดกลัว เท่าที่จดจำได้จวิ้นอ๋องไปร่วมงานเลี้ยงในวังหลวง เมื่อกลับมาก็บุกเข้าห้องมาร่วมหอกับนาง และนั่นถึงทำให้นางเกิดการตั้งครรภ์โดยไม่ได้เตร
last updateLast Updated : 2026-08-22
Read more
3 ต่อต้าน
“โอ๊ย! นี่เจ้า” หานเถิงซีรีบผละริมฝีปากออกทันที ก่อนจะถลึงตาใส่พระชายาเพียงแต่ในนาม ถางเมิ่งหรูไหวพริบดีรีบย่อตัวลง หลีกหนีจวิ้นอ๋องได้สำเร็จ แล้ววิ่งออกจากห้องทรงพระอักษรไปไม่รีรอ ขันทีและนางกำนัลต่างตกใจจนทำสีหน้าไม่ถูก เพราะปกติท่านอ๋องกับพระชายาไม่เคยใกล้ชิดกันมาก่อนเลย ครั้งนี้เป็นครั้งแรกและดูเหมือนกับว่าจะมีอะไรในกอไผ่ ร่างบางในชุดผ้าไหมสีขาวงดงามวิ่งหนีไปตามทางเดิน ส่วนพวกนางกำนัลก็รีบเดินตามไปทันที แต่ก็ตามพระชายาไม่ทัน “พระชายาทรงสำรวมด้วยเพคะ” เพราะว่ากฎในจวนจวิ้นอ๋องนั้นมีมากนัก แต่ว่ายามนี้ถางเมิ่งหรูไม่สนใจกฎพวกนั้นอีกแล้ว “คนนิสัยเสีย!” ถางเมิ่งหรูวิ่งไปพลางใช้หลังมือเรียวสวยเช็ดริมฝีปากไปด้วย กระทั่งวิ่งมาจนถึงท้ายจวนซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของนางจึงหยุดมองหน้าทางเข้าด้วยสายตาเหม่อลอยไปชั่วขณะหนึ่ง ภาพความทรงจำไหลย้อนเข้ามานับไม่ถ้วน “ข้ากลับมาเกิดใหม่อีกครั้งแล้วสินะ ใช่หรือไม่” ถางเมิ่งหรูมั่นใจว่าตนเองมาเกิดใหม่อีกครั้ง หรือถ้าเป็นผู้อื่นอาจจะเรียกว่าย้อนเวลากลับมาก็ได้ ทว่านางไม่คิดเช่นนั้น เพราะว่าเหตุการณ์ท
last updateLast Updated : 2026-08-22
Read more
4 สงสัย
ณ ตำหนักใหญ่ จวิ้นอ๋องอารมณ์ไม่ดีที่ถูกพระชายาต่อต้านและยังฝากรอยแผลไว้ที่ริมฝีปาก ทำให้ต้องหงุดหงิดใจเล่น ขันทีข้างกายรีบเข้ามาปลอบพระทัย “ถ้าท่านอ๋องไม่พอพระทัย จะให้กระหม่อมเรียกพระชายามาลงโทษดีหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ” ตามปกติแล้วคนในจวนจวิ้นอ๋องมักไม่ค่อยให้เกียรติพระชายาสกุลถางนัก เพราะว่าท่านอ๋องไม่โปรดปรานนาง ทุกครั้งที่เรียกหาก็เพื่อระบายโทสะหรือระบายอารมณ์ก็เท่านั้น สายตาคมตวัดมองหน้าขันทีที่พูดมาก “หุบปาก!” หานเถิงซีไม่ชอบถางเมิ่งหรูก็จริง แต่ว่าเขารังแกนางได้เพียงแค่คนเดียวเท่านั้น ผู้อื่นไม่มีสิทธิ์ “ขอประทานอภัยพ่ะย่ะค่ะ” ขันทีรู้ตัวแล้วว่าพูดมากไปจึงรีบหุบปากเงียบ ไม่นานองค์ชายเจ็ดก็เสด็จมาเยือนที่จวนจวิ้นอ๋อง “เจ้าเป็นอะไร เหตุใดสีหน้าถึงบึ้งตึงเช่นนั้น” องค์ชายเจ็ดหรือก็คือหานหลินเอ่ยถามขึ้น เขากับจวิ้นอ๋องเป็นพระญาติที่สนิทชิดเชื้อกันมากที่สุดในบรรดาเชื้อพระวงศ์ทั้งหมด ทุกวันในช่วงเที่ยงมักมาเสวยพระกระยาหารเที่ยงและเดินหมากสักสองสามกระดานเพื่อแก้เบื่อ บางวันก็อยู่จนถึงมื้อเย็นร่ำสุราต่อจนดึกดื่น หากพ
last updateLast Updated : 2026-08-22
Read more
5 ปะทะคารม
“ข้าจะพักผ่อนแล้ว เจ้าก็ร่ำสุราเงียบ ๆ เข้าใจหรือไม่” วันนี้จวิ้นอ๋องไม่มีอารมณ์มาเดินหมากอะไรทั้งนั้น และยังร่ำสุราเป็นเพื่อนไม่ได้อีกด้วยเพราะมีแผลที่ริมฝีปาก ถึงมันจะไม่ได้เจ็บถึงขั้นเสวยอะไรไม่ได้แต่รู้สึกหงุดหงิดใจ ดังนั้นองค์ชายเจ็ดจึงเกิดความเบื่อหน่ายเต็มทนมองไปทางใดก็มีแค่ขันทีกับนางกำนัล จวิ้นอ๋องก็หายหน้าไปเลย ต่อมาจึงเสด็จกลับตำหนักองค์ชายในช่วงบ่าย กระทั่งใกล้เวลาเข้าวังหลวง ซ่งเอ๋อที่ได้รับแจ้งจากหัวหน้านางกำนัลว่าวันนี้พระชายาต้องเสด็จเข้าวังพร้อมกับจวิ้นอ๋อง จึงรีบมาปลุกเจ้านายถึงเตียงนอน เพราะหลังจากพระชายาเล่นผีผาเสร็จ ก็เก็บตัวอยู่แต่ในห้องบรรทมไม่เสด็จออกไปที่ใดอีกในตลอดช่วงบ่าย “พระชายาลุกมาแต่งตัวได้แล้วเพคะ” เสียงของนางกำนัลดังเข้ามาในห้องบรรทม ในขณะที่โฉมสะคราญเพิ่งลืมตาตื่นขึ้นมา นางใช้เวลานอนกลางวันไปมากเลยทีเดียว “ข้าบอกท่านอ๋องแล้วว่าไม่ไปร่วมงานด้วย” ถางเมิ่งหรูตอบเสียงห้วน จากนั้นก็พลิกตัวนอนตะแคงหันหน้าไปทางอื่น ซ่งเอ๋อยืนเกาศีรษะด้วยความงุนงงเพราะทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะหนึ่ง ตามปกติแล้วไม่ว่าท่านอ๋องจะมีรับ
last updateLast Updated : 2026-08-22
Read more
6 งานเลี้ยง
“เจ้ากลัวว่าจะมีคนเห็นหรือ” เป็นครั้งแรกที่จวิ้นอ๋องให้ความสนใจชีวิตของพระชายา ถางเมิ่งหรูแทบไม่เชื่อหูตนเองด้วยซ้ำ ทว่านางก็ตีหน้านิ่งทำหูทวนลม จนคนถามมุ่นคิ้วพันกันยุ่งเหยิง“ข้าถามเจ้าไม่ได้ยินหรือ” ข้อมือสตรีถูกคว้ามาจับเอาไว้แน่น จึงทำให้ถางเมิ่งหนูเสแสร้งทำนิ่งเฉยต่อไปไม่ไหวนัยน์ตาหงส์ตวัดมองใบหน้าคมคายที่หล่อเหลาจนแสบตาแต่ว่านางไม่ลุ่มหลงอีกต่อไปแล้ว หลังจากมองพิจารณาอยู่ครู่หนึ่งก็ยิ้มออกมา “ท่านอ๋องก็รู้คำตอบอยู่แล้วจะถามหม่อมฉันอีกทำไมหรือเพคะ” เพราะคำพูดไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงของถางเมิ่งหรูจึงทำให้โทสะของหานเถิงซีปะทุขึ้น“ยังปากคอเราะรายไม่หยุด ถ้าข้าไม่ลงโทษเจ้า ก็คงไม่เลิกทำใช่หรือไม่” ไม่รอให้ถางเมิ่งหรูขัดขืนหรือโวยวาย บุรุษจึงกระชากแขนสตรีโฉมสะคราญบังคับให้ย้ายที่นั่งมานั่งฝั่งเดียวกันถางเมิ่งหรูตกใจมากจนตัวสั่นทำสิ่งใดไม่ถูกเพราะถูกจู่โจมรวดเร็วมาก ตอนนี้ตัวนางนั้นนั่งเกยอยู่บนตักของหานเถิงซีและถูกกอดเอาไว้แน่น แก้มทั้งสองข้างของโฉมสะคราญแดงก่ำเหมือนถูกทาด้วยชาดแดงฉาน“ปล่อยนะเพคะ ท่านอ๋องทรงทำอะไร” ใบหน้าพระชายาถอดสี นางไม่ต้องกา
last updateLast Updated : 2026-08-23
Read more
7 องค์หญิงใหญ่
“เข้าวังกันได้แล้ว” น้ำเสียงของหานเถิงซีแข็งกระด้าง องค์ชายแปดจึงรีบเดินนำหน้าเคียงคู่กับจวิ้นอ๋อง ปล่อยให้พระชายาจวิ้นอ๋องเดินตามหลังมาพร้อมกับเชื้อพระวงศ์พระองค์อื่น ณ ตำหนักหลวง ซึ่งเป็นสถานที่จัดงานเลี้ยงสังสรรค์ที่ใหญ่ที่สุด วันนี้จักรพรรดินีทรงมีรับสั่งให้องค์หญิงใหญ่เป็นแม่งานจึงทำให้วันนี้ไม่มีจักรพรรดิและจักรพรรดินีมาเป็นประธานในงาน ภายในงานเลี้ยงต่างเต็มไปด้วยพวกเชื้อพระวงศ์ทั้งชายและหญิง รวมทั้งคุณหนูและคุณชายตระกูลใหญ่ที่ได้รับเทียบเชิญให้มาร่วมงาน ถางเมิ่งหรูเคยมาร่วมงานเลี้ยงขององค์หญิงใหญ่เพียงครั้งเดียว เนื่องจากชาติก่อนนั้นจวิ้นอ๋องไม่ค่อยได้สนใจพามาด้วยสักเท่าไรนัก ซึ่งแตกต่างกับชาตินี้ร่างบางในชุดพระชายาจวิ้นอ๋องมีความโดดเด่นมากจึงทำให้พวกเชื้อพระวงศ์ชายรวมทั้งคุณชายตระกูลใหญ่หลายคนให้ความสนใจอย่างออกนอกหน้า และนั่นก็ทำให้ร่างสูงที่เดินนำอยู่ด้านหน้าสังเกตเห็น“เจ้าก็นั่งตรงนี้ไม่ต้องไปเดินเพ่นพ่านที่อื่น” เมื่อเดินมาถึงโต๊ะรับรองของเหล่าพระชายา หานเถิงซีก็หันมาสั่งถางเมิ่งหรูด้วยสายตาไม่เป็นมิตร สตรีโฉมสะคราญแสร้งทำมองไม่เห็นคว
last updateLast Updated : 2026-08-23
Read more
8 คำนินทา
“เจ้าวุ่นวายเกินไปแล้ว” เมื่อถูกตำหนิหลายครั้งองค์ชายแปดจึงละสายตากลับมามองที่อาหารว่างตรงหน้า ทั้งที่ในใจของเขานั้นเป็นห่วงพระชายาจวิ้นอ๋องมาก แต่ทว่าทำสิ่งใดมากไม่ได้หานเถิงซีกระดกสุราเพิ่มอย่างไม่รู้ตัว ในใจรู้สึกว้าวุ่นเพราะไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีชายอื่นให้ความสนใจในตัวถางเมิ่งหรูเช่นนี้ถางเมิ่งหรูนั่งมองพวกนางรำเต้นรำไปตามจังหวะเสียงเพลงพิณ บรรยากาศในงานค่อนข้างน่าเบื่อมาก สาเหตุก็เพราะว่านางไม่มีสหายมากนักและวันนี้คุณหนูตระกูลหลินก็ไม่ได้มาร่วมงานเลี้ยงด้วยยิ่งทำให้ไม่รู้ว่าจะพูดคุยกับใคร“พวกเจ้าคิดเหมือนกันกับข้าหรือไม่” เสียงแว่วดังมาจากทางซ้ายมือ ถางเมิ่งหรูจึงเงี่ยหูฟังแต่สายตามองตรงไปยังพวกนางรำ“เรื่องใดหรือเพคะ” คุณหนูใหญ่จวนเสนาบดีสอบถามพระชายาชินอ๋องอมยิ้มกรุ้มกริ่มพร้อมกับปรายตามองพระชายาจวิ้นอ๋อง ซึ่งการกระทำเช่นนั้นเลยทำให้พวกพระชายาจวนอื่นรวมทั้งคุณหนูตระกูลใหญ่หันมองตาม “ตามปกติคนที่แต่งงานมาหลายปีมักจะมีบุตรในปีแรกหรือว่าปีที่สอง แต่ว่าพระชายาจวิ้นอ๋องอภิเษกสมรสมาสามปีแล้ว เมื่อไรจะมีบุตรมาวิ่งเล่นด้วยกันหรือ” ป
last updateLast Updated : 2026-08-24
Read more
9 ปากไม่ตรงกับใจ
หานเถิงซีชักสีหน้าใส่หานหลินที่เป็นทั้งญาติและมิตรสหาย “คิดว่าข้าจะชอบบุตรีศัตรูหรือ เจ้าคิดมากไปแล้ว” คนที่ไม่รู้ใจตนเองพูดเสียงแข็ง“ไม่ชอบก็ไม่ชอบสิ เจ้าจะร้อนตัวทำไมเล่า” หานหลินตบบ่ากว้างของหานเถิงซีแล้วหันไปร่ำสุราต่อสายตาขององค์หญิงใหญ่สอดส่องมาที่จวิ้นอ๋องและองค์ชายเจ็ดอยู่ตลอดเวลา และสุดท้ายก็เรียกนางกำนัลคนสนิทมากระซิบที่ข้างหูสั่งการบางอย่าง ผ่านไปหนึ่งชั่วยาม ทุกคนในงานเลี้ยงก็เริ่มเมาสุรา บางคนก็ขอตัวกลับก่อนเพราะเห็นว่าวันนี้องค์หญิงใหญ่ไม่ได้หารือหรือพูดถึงเรื่องที่สำคัญ กระทั่งจวิ้นอ๋ององค์ชายเจ็ดองค์ชายแปดและพระชายาจวิ้นอ๋องขอตัวกลับจวนบ้าง องค์หญิงใหญ่ถึงได้รั้งพวกเขาเอาไว้“พวกท่านยังไม่ได้ลิ้มรสสุราดอกท้อที่ข้าหมักไว้เป็นพิเศษเลย ลองชิมดูสักหน่อยสิ” สายตากึ่งบังคับกึ่งขอร้องปรากฏบนดวงตาขององค์หญิงใหญ่ที่เมาสุราจนแก้มอวบอิ่มแดงก่ำพวกเขาทั้งสี่คนมีสีหน้าลังเลโดยเฉพาะถางเมิ่งหรู“หม่อมฉันดื่มไม่ไหวแล้วเพคะ” ร่างบอบบางแสร้งยกมือเรียวสวยขึ้นมาแตะที่หน้าผากแล้วหันไปกระซิบบอกกับจวิ้นอ๋องว่า“ห้ามดื่มเด็ดขา
last updateLast Updated : 2026-08-24
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status