All Chapters of เทพบุตรร้ายคลั่งรัก ซีรีส์ชุด ดวงใจเทพบุตร ลำดับที่ 1: Chapter 21 - Chapter 30

กลางดึกสงัดร่างสูงใหญ่ย่างกรายเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของห้องนอนหรูหรา ท่ามกลางความหนาวเย็นจากเครื่องปรับอากาศชั้นเยี่ยม ดวงตาคมเข้มทอดมองเรือนร่างบอบบางภายใต้ผ้านวมผืนหนาด้วยความเอ็นดู จอมทัพทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงเคียงข้างเจ้าหญิงนิทรา ปลายรุ้งเวลาเหนื่อยมักจะหลับลึก เพราะแบบนี้หล่อนถึงโดนเขาจับกินอยู่บ่อยครั้ง จอมทัพนึกถึงเรื่องนี้ทีไรก็ยิ้มออกได้ทุกที เมียของเขาช่างไร้เดียงสาไร้การปรุงแต่ง มีเสน่ห์ความน่ารักน่าชังที่ทำให้ผู้ชายหลงใหลได้ไม่ยาก ยิ่งมองยิ่งสวย ยิ่งใกล้ชิดก็ยิ่งหวง จอมทัพไม่เคยคิดอยากห่างเนื้อนวลแม้แต่วินาทีเดียว ถ้าเลือกได้เขาอยากพาเธอไปทำงานกับเขาด้วยทุกที่ แต่งานของเขาไม่ใช่งานธรรมดา ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยขวากหนามและภัยอันตรายรอบตัว เขาไม่ต้องการให้ปลายรุ้งเสี่ยงอยู่ในสถานการณ์เช่นนั้น เพียงแค่คิดว่าถ้าร่างบางเป็นอะไรไป ใจของเขาก็เจ็บปวดทุรนทุราย ไม่ต่างอะไรกับตายทั้งเป็น ปลายรุ้งของเขาต้องปลอดภัย ต้องอยู่ในสถานที่ที่มีแต่ความสวยงาม เธอเปรียบดั่งนางฟ้าแสนบริสุทธิ์ นางฟ้าย่อมต้องอยู่บนสวรรค์ ไม่ควรลดตัวลงมาเกลือกกลั้วนรกที่เต็มไปด้วยคน

“ไปฮ่องกงหรือคะ” เสียงหวานถามอย่างตื่นเต้นหลังรู้ว่าจอมทัพจะพาไปฮ่องกงด้วย “อืม ทำไมต้องทำหน้าแตกตื่น” “ปกติถ้าคุณทัพไปทำงาน คุณทัพไม่ชอบให้ใครไปยุ่งวุ่นวายไม่ใช่หรือคะ” นิสัยของจอมทัพจริงจังกับเรื่องงานมากแค่ไหนเธอรู้ดี การที่เขาจะพาเธอไปทำงานไกลถึงฮ่องกง จึงค่อนข้างเป็นเรื่องแปลกใหม่ไม่น้อย “ก็ไม่อยากทิ้งให้อยู่บ้านคนเดียว ทำงานไม่นานหรอก มีเวลาว่างเดี๋ยวจะพาเที่ยว” เอ่ยอย่างเอาใจ ปลายรุ้งไปมาหลายประเทศแล้วก็จริง แต่ส่วนมากคือไปคนเดียวไม่ได้ไปกับเขา จอมทัพเลยอยากใช้เวลาอยู่กับเธอสองต่อสองในต่างแดนบ้าง “ไม่อยากไปหรือ?” ใบหน้าหวานดูไม่ดีใจ ปลายรุ้งรีบปฏิเสธ “รุ้งกลัวว่าตัวเองจะไปเกะกะคุณทัพ” งานของจอมทัพเคร่งเครียดและมีมูลค่ามหาศาล ขนาดแค่ออกงานคู่กับเขาในฐานะเด็กในอุปการะเมื่อครั้งอดีต ยังรู้สึกประหม่าและรู้สึกว่าตัวเองเป็นตัวถ่วงเวลาคุณทัพเข้ากลุ่มคุยกับบรรดาผู้หลักผู้ใหญ่ หลังจากนั้นเป็นต้นมาหญิงสาวจึงมีปมในใจ ไม่อยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวในแวดวงสังคมไฮโซของเขาไม่ว่าจะเรื่องใดก็ตาม “คิดมากจริงๆ เด็กอะ

“รุ้งไม่ได้นัดเจอพี่แทนนะคะ รุ้งบังเอิญเจอพวกเขา” ปลายรุ้งบอกความจริงทุกประการ จอมทัพยังคงนิ่งไม่พูดอะไร เขาเอาแต่จ้องดวงหน้ากระจ่างใสราวกับคาดโทษหล่อนในใจ ปลายรุ้งเห็นท่าไม่สู้ดีจึงกลั้นใจวิ่งหนีไปที่ประตู ช้าไปกว่ามือหนาที่พุ่งพรวดไม่กี่ก้าวก็กระชากร่างบางให้ตกอยู่ในอ้อมแขนแกร่งได้สำเร็จ เสียงลมหายใจของจอมทัพรุนแรงน่ากลัว อัตราการเต้นของหัวใจถี่รัวพาอกกว้างสะท้านขึ้นลงเป็นจังหวะ เขาเหวี่ยงร่างอ้อนแอ้นไปที่เตียงแล้วทาบทับอย่างรวดเร็ว “รุ้งบอกไปแล้วนะคะ รุ้งบอกไปแล้ว ฮึก รุ้งไม่ได้นัดเจอพี่แทน รุ้งแค่ไปซื้อของแล้วบังเอิญเจอเขาเท่านั้น” ปลายรุ้งหวาดกลัวตัวสั่นเทิ้ม จอมทัพเห็นแววตาตื่นตระหนกก็เกือบใจอ่อน แต่ภาพของแทนคุณกลับแทรกซ้อนทำให้เขาบันดาลโทสะกระแทกริมฝีปากบดจูบกลีบปากเล็กด้วยความป่าเถื่อน “อื้อ! อื้อ!” ปลายรุ้งทุบตีตามร่างกายบึกบึน คนหึงหวงหน้ามืดไม่คิดแยแส เขาจับข้อมือน่ารำคาญทั้งสองข้างตรึงเหนือศีรษะทุย กดจมกับที่นอนไม่ปล่อยให้เธอใช้อวัยวะส่วนนี้สร้างความกวนใจเขาได้อีก รสจูบเต็มไปด้วยความดุเดือดเลือดพล่าน แม้ใบหน

“ทัพเป็นสามีของฉัน” ปลายรุ้งหน้าซีดเผือด ไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้ยินประโยคนี้เล็ดลอดผ่านริมฝีปากของผู้หญิงคนอื่น หัวใจแตกสลายยับเยิน ร่างกายแน่นิ่งราวถูกสาปให้แข็งกลายเป็นหิน “มะ หมายความว่ายังไง” น้ำเสียงสั่นเครือเอ่ยถาม หยดน้ำเริ่มพร่าพรายเต็มกระบอกตา “ฉันเป็นเมียของเขา!” วาจาประกาศิตตอกย้ำความจริงอันเจ็บปวด ปลายรุ้งแทบล้มทั้งยืนแต่ดีที่ยั้งสติเอาไว้ทัน สถานะที่ผู้หญิงคนนี้ประกาศกร้าวช่างมีอานุภาพร้ายแรงประหนึ่งหอกแหลมคมทิ่มแทงหัวใจ ภาพความอ่อนโยนที่จอมทัพมอบให้ ความรัก ความลึกซึ้งที่กระทำต่อกันเป็นเพียงภาพลวงตาที่ใช้หลอกล่อผู้หญิงโง่เง่าอย่างเธอใช่ไหม เขามีเมียแล้ว เมียของเขากำลังยืนอยู่ต่อหน้าเธอ! “เจนนี่!” จอมทัพร้องเสียงหลง คิดไม่ถึงว่าจะเจอเจนนี่ยืนอยู่ในห้องทำงานของเขา “หมายความว่ายังไงคะ” ปลายรุ้งไม่คิดท้าวความว่าผู้หญิงตรงหน้าพูดอะไรกับตน เธอเลือกที่จะถามเพราะมั่นใจว่าจอมทัพเข้าใจดีว่าอะไรเป็นอะไร “เจนนี่กลับไป” เขาหันไปออกคำสั่งกับบุคคลที่สามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “ให้เขาอยู่!” ปลา

“สนุกกันพอหรือยัง” สุดท้ายทนมองดูไม่ไหวก็ต้องเอ่ยขัดทำลายความสำราญออกมา “ทะ ทัพ!” เจนนี่รีบผลักไสคู่ขาออกทันที หล่อนลนลานติดกระดุมเสื้อมือไม้สั่น คิดไม่ถึงว่าจอมทัพจะมาหาที่บ้าน “ดีใจจังเลยที่คุณมา” เรือนร่างสุดเย้ายวนเยื้องย่างไปหาอดีตสามี “เฮ้! ฮันนี่” คู่ขาหนุ่มถึงกับไม่พอใจ “ผู้ชายคนนี้เป็นใครกัน” สำเนียงภาษาอังกฤษบ่งบอกถึงชาติพันธุ์ จอมทัพแค่นยิ้มแล้วตอบกลับแบบไม่ไว้หน้าฝ่ายหญิง “ผัวเก่า… แต่ไม่ต้องห่วง ฉันแค่แวะมาคุยธุระกับผู้หญิงคนนี้นิดหน่อย ใช้เวลาไม่นาน นายไม่ต้องใส่เสื้อผ้าให้วุ่นวายหรอก เดี๋ยวพอคล้อยหลังฉันหล่อนก็จับนายแก้ผ้าระเริงรักกันกลางบ้านอยู่ดี” เขากล้าพูดเพราะรู้สันดานดิบของผู้หญิงตรงหน้าดี “ทัพ!” เจนนี่กำหมัดแน่น เจ็บลึกกับถ้อยคำอาบยาพิษของเขา “กลับไปก่อน” หันไปบอกคู่ขาในน้ำเสียงที่ไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าใดนัก “เรายังไม่ได้…” “ก็บอกให้กลับไปก่อนไง!” เจนนี่กระทืบเท้าหงุดหงิดที่อีกฝ่ายขัดใจ เห็นเช่นนั้นชายหนุ่มก็รีบออกจากบ้านแต่ไม่วายส่งสายตาเว้าวอนหญ