เทพบุตรร้ายคลั่งรัก ซีรีส์ชุด ดวงใจเทพบุตร ลำดับที่ 1의 모든 챕터: 챕터 51 - 챕터 60

ร่างบางที่นั่งจัดดอกไม้ใส่แจกันสร้างความประหลาดใจแก่คนที่แอบมองอยู่ตรงนี้ไม่น้อย ริคคาโดตัดสินใจเดินเข้าไปหาปลายรุ้ง หญิงสาวเงยหน้าส่งยิ้มให้เขาขณะที่สองมือสาละวนกับดอกกุหลาบหลากสีภายในแจกันกระเบื้องลายหินอ่อน ใบหน้าหวานซึ้งดูมีความสุขกับกิจกรรมตรงหน้า รอยยิ้มเหนือมุมปากอิ่มเขย่าหัวใจมาเฟียร้ายแห่งอิตาลี ริคคาโดส่ายหัวขับไล่ความคิดฟุ้งซ่าน แสมองไปทางอื่นเพื่อปกปิดความหวั่นไหว ถ้าไม่ติดว่าหล่อนเป็นผู้หญิงของจอมทัพ เห็นทีคงไม่พ้นเงื้อมมือมาเฟียร้ายอย่างเขา “ดูคุณไม่สะทกสะท้านกับการถูกจับตัวมาที่นี่เลยนะ” คราแรกคิดว่าต้องทนฟังเสียงร้องไห้ซ้ำไปซ้ำมา เหตุใดกลับยิ้มแย้มมีความสุข กินอิ่มนอนหลับราวกับเขาพาเธอมาเที่ยวผักผ่อน “ก็คุณไม่ได้โหดร้ายกับฉันมั้งคะ” ปลายรุ้งตอบจากใจ ใครบ้างจะไม่กลัวการถูกลักพาตัว แต่ตลอดระยะเวลาที่อยู่กับเขา ณ ที่แห่งนี้ เธอสัมผัสได้ว่าริคคาโดก็ไม่ใช่ผู้ชายเลวร้ายอะไรนัก เขาอาจดูโหดเหี้ยมไปบ้างแต่ก็จิตใจดี เธอแอบเห็นเขาซื้อของเล่นให้ลูกหลานคนงานในสวนอยู่บ่อยครั้ง เด็กๆ พวกนั้นดูรักและดีใจที่เขามาอยู่ที่นี่

หลังจากจอมทัพยอมบอกความจริงว่าหยาดน้ำค้างอยู่ที่ไหน ริคคาโดก็เริ่มภารกิจออกตามหาหัวใจทันที ทิ้งให้ (อดีต) ศัตรูตัวฉกาจนั่งหน้าสลอนอยู่ในบ้านของตัวเองอย่างสบายใจ จอมทัพกวาดตามองรอบๆ บ้านอย่างชื่นชม ทุกอย่างถูกตกแต่งอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นมองปราดเดียวก็รู้ว่าถูกสั่งทำขึ้นใหม่โดยเฉพาะ ลวดลายงามวิจิตรหาตัวจับยาก บ่งบอกถึงฝีมือคนทำว่าเก่งกาจเพียงใด ต้องยอมรับว่าบ้านหลังนี้เปลี่ยนไปมากเหลือเกิน เมื่อก่อนว่าสวยงามแล้ว มาวันนี้กลับสวยยิ่งกว่า “ทำแผลค่ะ” เสียงหวานเอ่ยราบเรียบ ปลายรุ้งเองก็มีท่าทีแปลกไปหลังไร้เงาของริคคาโด ก่อนหน้านั้นร้องไห้เป็นห่วงเขาสารพัด แต่จู่ๆ ก็ทำหน้าตึงราวกับโกรธแค้นกัน จอมทัพไม่เข้าใจอารมณ์ของผู้หญิง เขาหย่อนกายนั่งลงบนเก้าอี้ไม้พลางมองใบหน้าคนตัวเล็กแน่นิ่ง “ไปหาหมอดีกว่าไหมคะ แผลที่หลังรุ้งคงทำให้ไม่ได้” ปลายรุ้งว่าอย่างเป็นห่วง ถูกฟาดด้วยเก้าอี้หนักขนาดนั้นน่าจะไปให้หมอตรวจอย่างละเอียด จอมทัพอมยิ้มเมื่อเห็นว่าเมียรักเริ่มแสดงท่าทีห่วงใยกัน ยื่นใบหน้าหล่อดิบที่มีรอยแผลจากการชกต่อยเข้ามาใกล้

ความหวังที่จะได้นอนกอดเมียอย่างมีความสุขพลันสลายหายวับไปกับตา เมื่อปลายรุ้งประกาศกร้าวไม่ให้จอมทัพนอนร่วมห้องกับเธอ หญิงสาวหอบหิ้วผ้าผ่อนของเขาออกมากองหน้าห้อง “นี่มันอะไรกันรุ้ง” จอมทัพยืนมองเสื้อผ้ารวมถึงของใช้ส่วนตัวถูกวางกองรวมกับพื้น หนุ่มใหญ่เท้าเอวจ้องแม่เมียตัวดี “รุ้งไม่ให้คุณทัพนอนห้องนี้” “เมียนอนที่ไหนผัวก็ต้องนอนที่นั่น” ฝ่ายคนคิดถึงเมียไม่พอใจ อุตส่าห์วาดฝันถึงค่ำคืนแสนวิเศษสุดท้ายวิมานพังไม่เป็นท่า “ลุงเงี่ยมคะ รบกวนลุงช่วยเอาข้าวของพวกนี้ไปไว้ที่ห้องคนงานท้ายสวนด้วยนะคะ รุ้งเห็นมีห้องว่างอยู่หนึ่งห้อง” “แต่ห้องที่ว่างมันคือห้องเก็บของนะครับคุณรุ้ง” ลุงเงี่ยมที่คอยดูแลบ้านให้ริคคาโดมีสีหน้าลำบากใจ กับจอมทัพก็รู้จักสนิทสนมตั้งแต่ไหนแต่ไร เจอแบบนี้คนกลางถึงกับกลืนไม่เข้าคายไม่ออก “หมายความว่ายังไง” จอมทัพเอ่ยถามเสียงเข้ม เริ่มรู้สึกไม่ไว้วางใจกับสายตาดื้อรั้นของปลายรุ้ง “หมายความว่าถ้าคุณทัพอยากอยู่ที่นี่ คุณทัพก็ต้องกินนอนที่ห้องคนงาน ทำงานทุกอย่างเหมือนคนงานที่นี่ทุกประการ”

“หมดค่ะ” “อะไรกันรุ้ง ทำแบบนี้มันเกินไปแล้วนะ!” จอมทัพที่หิวจนตาลายเผลอเสียงดังใส่อย่างลืมตัว พอได้สติก็ดึงหน้าเศร้าพูดจาออดอ้อนตามเสต็ป “ข้าวมันหมดพอดี ช่วยไม่ได้” ปลายรุ้งเบ้ริมฝีปาก เก็บถาดดังกล่าวหมุนตัวเดินกลับเข้าบ้าน ทิ้งให้จอมทัพยืนหงุดหงิดสบถคำหยาบอย่างหัวเสีย “เอาของผมไหมครับ” ลุงเงี่ยมที่เห็นเหตุการณ์ตั้งแต่ต้นอดสงสารไม่ได้ จอมทัพตื่นแต่เช้ามืดลุกทำงานอย่างขยันขันแข็ง ไม่ว่าปลายรุ้งจะใช้ให้ทำสิ่งใดเขาไม่มีปริปากบ่น นับเป็นภาพหาดูยากยิ่งสำหรับลุงเงี่ยม เพราะจอมทัพไม่เคยยอมใคร แต่กลับยอมให้ผู้หญิงตัวเล็กๆ โขกสับใช้งานสารพัด ลบคราบมาเฟียร้ายในอดีตจนหมดสิ้น “ไม่เป็นไรลุง” หิวแค่นี้ไม่ตายหรอก เขาก็แค่น้อยใจที่ปลายรุ้งมองข้ามเขาอย่างเลือดเย็น ขนาดรู้ทั้งรู้ว่าเขาเหนื่อยแสนเหนื่อยจากการทำงาน ข้าวสักเม็ดหล่อนยังไม่คิดแบ่งปันให้ตกถึงท้อง ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะกลั่นแกล้งกันไปถึงไหน หรือต้องเห็นเขาตายกันไปข้างหล่อนถึงจะพอใจ _______________________ ตะวันลาลับขอบฟ

“แล้วรู้เหรอ ว่าวิธีที่ทำให้ผู้ชายมีความสุข เขาทำกันยังไง” จอมทัพทำเสียงกรุ้มกริ่ม ปลายรุ้งซ่อนความตื่นเต้นและหวาดหวั่นไว้ข้างใน ช้อนดวงตาพราวระยับมองคนเบื้องบน มือเรียวแตะผ่านแท่งเนื้อไวต่อความรู้สึก จอมทัพถึงกับเกร็งหน้าท้องยามฝ่ามือนุ่มกอบกุมตัวตนของเขารูดรั้งในจังหวะช้าสลับเร็ว หัวใจดวงน้อยเต้นรัวประหนึ่งออกรบ ใบหน้าคมสันเหยเก จอมทัพเริ่มนั่งไม่ติดเตียงคอยแต่จะยกสะโพกตามแรงขับเคลื่อนของมือเรียว “ดีมากรุ้ง แบบนั้นที่รัก ดีมาก” จอมทัพครางด้วยความเสียวสะท้าน สัมผัสด้วยมือใช่ว่าไม่เคยมาก่อน ที่ผ่านมาเวลาเขาปลดปล่อยกับผู้หญิงคนอื่น พวกหล่อนก็ปรนเปรอเขาสารพัดทุกรูปแบบ ต่างคนต่างเก่งกาจเรื่องบนเตียง งัดลีลาร้อยแปดหวังให้เขาสุขสมและตอบแทนเม็ดเงินอย่างสาสม แต่จอมทัพต้องยอมรับอย่างลูกผู้ชายว่าไม่เคยมีใครทำให้เขาสุขสมและรู้สึกดีเท่ากับปลายรุ้งมาก่อน “รุ้งจ๋า ดีจริงๆ อืม” จอมทัพหลับตาแหงนใบหน้าครางเสียงเข้ม สองมือของเขายันที่นอนเอาไว้เพื่อบังคับร่างกายไม่ให้ทิ้งตัวนั่งบนฟูก ปลายรุ้งเร่งจังหวะเร็วขึ้น เส้นเลือดทรงเสน่ห์ผุดปรายรอ