Alle Kapitel von เทพบุตรร้ายคลั่งรัก ซีรีส์ชุด ดวงใจเทพบุตร ลำดับที่ 1: Kapitel 11 – Kapitel 20

“ตกลงได้ขอรุ้งเป็นแฟนไหม?” แววตาตื่นเต้นเปล่งประกาย แทนคุณยกยิ้มมุมปากแล้วไหวไหล่ขึ้นนิดๆ เพียงเท่านั้นแม่น้องสาวช่างมโนก็ตีความไปไกล “รุ้งตกลงยอมเป็นแฟนกับพี่แล้วใช่ไหม กรี๊ด! ไม่เสียแรงที่จัดทริปนี้ขึ้นมา น้องหายโกรธละ พาไปกินติมหน่อย” “เอ้า! แบบนี้ก็ได้เหรอ” แทนคุณหัวเราะร่วน “ได้หมดแหละถ้าสดชื่น อิอิ” ณิชาป้องปากหัวเราะชอบใจ วาดภาพปลายรุ้งในชุดเจ้าสาวแสนสวยเดินเคียงคู่มากับพี่ชายร่วมสายเลือดแล้วยิ่งอยากให้ถึงวันนั้นเร็วๆ วันที่จะได้เป็นทองแผ่นเดียวกันกับเพื่อนรัก เธอกันตำแหน่งว่าที่พี่สะใภ้ไว้ให้ปลายรุ้งคนเดียวเท่านั้น หญิงอื่นหมดสิทธิ์! “ไปก็ไป” แทนคุณส่ายหน้าเอ็นดูก่อนขับรถพาน้องสาวสุดที่รักไปทานไอศกรีมร้านโปรด ________________ มือเรียววางคีย์การ์ดแตะบนหน้าจอก่อนผลักประตูเข้าไปอย่างเหนื่อยล้า นั่งรถนานๆ ก็พานให้ร่างกายเมื่อยขบ เห็นทีต้องอาบน้ำอาบท่าให้สบายตัวก่อนลงมือทำอาหารเย็นทาน ปลายรุ้งลากกระเป๋าเดินทางใบโตวางหลบมุมแล้วรื้อเสื้อผ้าที่ยังไม่ได้ใส่ออก

“ฉันรักเธอ” คำว่า 'รัก' ที่เก็บอยู่ในใจมาช้านานบัดนี้เขาได้พูดมันออกไปแล้ว หัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำราวกับมีใครนำปะทัดไปจุดไว้ สาวน้อยไร้เดียงสามองปรายนิ้วแกร่งที่เกลี่ยเช็ดน้ำตาบนแก้มนุ่ม แววตาคมกล้าหวาดหวั่นต่อบางสิ่งบางอย่าง ลมหายใจอุ่นร้อนคลายความเกรี้ยวกราดลงไปมาก จอมทัพค่อยๆ ทิ้งน้ำหนักตัวทาบทับเรือนกายบอบบางน่าทะนุถนอมสุดหัวใจ ปลายจมูกโด่งเป็นสันคลอเคลียแก้มใสเปียกชื้นคราบน้ำตา ที่ไม่รู้ว่ามันหยุดไหลตั้งแต่เมื่อไร ปลายรุ้งเหมือนคนหูหนวกตาบอด เธอไม่รับรู้สิ่งใดนอกจากมองเครื่องหน้าหล่อเหลาดุจรูปปั้นเทพเจ้ากรีก จอมทัพคลี่รอยยิ้มบางเบาเหนือมุมปากเล็กน้อย ปากหยักกดจูบกลีบปากนุ่มด้วยท่าทีอ่อนหวานละมุนละไม สอดเรียวลิ้นฉ่ำชองเข้าหาโพรงปากหอมกรุ่น รสชาติสุราขมปร่ากระจายทั่วเรียวปากอิ่ม ก่อนหน้าเธอรังเกียจและอยากผลักไสเขาไปให้พ้นๆ แต่ทำไมตอนนี้ถึงน้อมรับสัมผัสของเขาด้วยความเต็มใจ ยินยอมให้ลิ้นมัจจุราชพร่าผลาญลมหายใจเข้าออกอย่างบ้าคลั่ง จอมทัพหลอกล่อลิ้นเล็กไร้เดียงสาให้ออกมาวิ่งเล่น ณ ปลายอุโมงค์ เกี่ยวกระหวัดดูดดึงจนมือน้อยต้องส่งคมเล็บจิกเข้าเน้นๆ บนอกแกร่ง รอยเลือด

‘คุณทัพของรุ้ง’ ประโยคหวานซึ้งส่งผลให้จอมทัพเผยรอยยิ้มกว้าง โน้มตัวพรมจูบหน้าผากมนจนถึงปลายคางได้รูป ทั้งสองแลกจูบดูดดื่ม ช่วงล่างโหมกระหน่ำใส่กันไม่ยั้ง “น่ารักมากเด็กดี” หล่อนตอบสนองเขาทุกจังหวะทำให้เขาพึงพอใจอย่างมาก จอมทัพเคลื่อนไหวร่างกายด้วยจังหวะถี่กระชั้น โรมรันคนตัวเล็กเดินทางสู่ดินแดนแห่งสรวงสวรรค์ นำพายอดดวงใจเอื้อมแตะดวงดาวแห่งความสุขสม “กรี๊ด!” ปลายรุ้งกรีดร้องก่อนเป็นคนแรก ร่างกายเกร็งกระตุกส่งสัญญาณให้ผู้คุมบังเหียนรับรู้ว่าเธอถึงวิมานฉิมพลีที่เขาวาดไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว จอมทัพขับเคลื่อนสะโพกเร่งเร้าหนักหน่วง ก่อนเกร็งสะท้านและเปล่งเสียงคำรามลั่นห้องตามเธอไปติดๆ “อ่าส์!” วงหน้าคมคายซบลงบนเนินอกนุ่ม กอดกระชับร่างน้อยอย่างหวงแหน! ____________________ แทนคุณทิ้งตัวนอนราบกับเตียง ครุ่นคิดถึงเรื่องที่เขาขอปลายรุ้งเป็นแฟนแต่กลับถูกปฏิเสธ ชายหนุ่มถอนหายใจเหนื่อยหน่าย หัวใจที่เคยกระชุ่มกระชวยห่อเหี่ยว ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับปลายรุ้งมันมากเกินกว่าคำว่าคนรู้จัก ไ

“คุณหนู เอ่อ นายหญิงจะให้จัดโต๊ะอาหารเลยไหมคะ” ป้าหัวหน้าแม่บ้านรีบเปลี่ยนสรรพนามแทบไม่ทัน ยังไม่ชินกับตำแหน่งใหม่ของเด็กสาวที่ตนเห็นมาตั้งแต่เล็กแต่น้อย ปลายรุ้งเองก็ไม่ชอบให้คนในบ้านเรียกเธอว่านายหญิงเช่นกัน ทว่าจะขัดก็ไม่ได้เพราะทุกคนในที่นี้ถือคำสั่งของจอมทัพเป็นใหญ่ หากไม่ทำตามจะถูกเขาตำหนิเอาได้ ซึ่งเธอไม่อยากเป็นต้นเหตุนำพาคนอื่นเดือดร้อน “จัดเลยก็ดีค่ะป้า รุ้งเหลือแค่ทำแกงจืดลูกเงาะ เสร็จแล้วจะยกตามออกไปค่ะ” แม้ขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยาของจอมทัพแต่ปลายรุ้งก็ยังคงเป็นเด็กสาวอ่อนน้อมถ่อมตนเสมอ “เดี๋ยวดิฉันยกเองค่ะนายหญิง” สาวใช้ที่ถูกดึงตัวมาเป็นลูกมือรีบอาสา “ไม่เป็นไรค่ะ รุ้งทำได้” หล่อนบอกพร้อมรอยยิ้ม ล้างมือทำความสะอาดก่อนยกแกงจืดลูกเงาะที่ตั้งใจทำสุดฝีมือ เนื่องจากเป็นของโปรดของจอมทัพไปตั้งวางที่โต๊ะ หญิงสาวพินิจมองจานช้อนและแก้วน้ำทรงสูงก็รู้สึกว่ามันยังขาดๆ เกินๆ ดูไม่ลงตัว จึงนำวิชาความรู้ที่เคยเรียนการโรงแรมมาประปราย เรียงจานและช้อนรวมถึงแก้วน้ำให้ได้องศาที่สวยงาม “อืม ได้แล้วนะ” คาดว่าอีกสักพักจอมท

เป็นเวลากว่าหนึ่งเดือนที่ปลายรุ้งอยู่ในสถานะผู้หญิงของจอมทัพ ความรู้สึกประหม่าและตื่นเต้นลดลง เหลือเพียงความอิ่มเอมใจที่ได้รับจากอ้อมกอดของเขาทุกค่ำคืน “เดือนนี้ยังไม่เห็นช้อปปิ้งเสื้อผ้าหรือเครื่องประดับเหมือนที่ผ่านๆ มาเลยนะ” จอมทัพเอ่ยขณะรับประทานอาหารเช้าร่วมกับเธอ ปลายรุ้งถอนหายใจตอบเสียงเนือย “ที่มีอยู่ก็ใส่ไม่หมดแล้วค่ะ ขนาดแบ่งออกไปบริจาคบ้างแล้วก็ยังเยอะอยู่ดี ถ้าซื้ออีกมันจะเป็นการสิ้นเปลืองเปล่าๆ” “ถ้าชอบก็ซื้อไปเถอะ เงินแค่นั้นไม่ได้ทำให้ผัวจนลงหรอกนะ” คนที่ยกแก้วกาแฟขึ้นดื่มหยอกเย้า ปลายรุ้งมองค้อน “รุ้งทราบค่ะว่าคุณทัพรวยมาก ขี้อวดจริงๆ” “พูดแบบนี้แสดงว่ายอมรับฉันเป็นผัวแล้วใช่ไหม” เขายื่นใบหน้าคมคายเข้าไปถามใกล้ๆ “คุณทัพ!” ปลายรุ้งลากเสียงให้รู้ว่าเริ่มโกรธแล้วนะ ขืนยังพูดจาไม่เข้าท่าอีกคำเดียว เธอจะลุกหนีขึ้นห้องแล้วปล่อยให้เขานั่งทานคนเดียว “ก็คุณทัพน่ะสิ เห็นเป็นใครอื่นหรือไง” ตั้งแต่เลื่อนสถานะขึ้นมาเป็นสามี ดูเหมือนจอมทัพผู้เคร่งขรึมจะตายจากโลกนี้ไปเสียแล้ว