Todos os capítulos de เด็กแสบของคนเถื่อน [ซีรีส์ คนเถื่อน 3/4]: Capítulo 161 - Capítulo 170

แป้งร่ำสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อโดนปลายลำร้อนตีเข้าที่ปาก ก้มไปมองปลายหัวเห็ดมันลื่นสี่แดงก่ำก็เกิดร้อนวูบวาบไปทั้งตัว เล่นเสียวสุขมากับสามีหนุ่มมาก็นับครั้งไม่ถ้วนแต่ไม่มีเคยได้มองอาวุธชายใกล้ ๆ แบบนี้มาก่อนเลย และหนำซ้ำครั้งนี้เธอก็จะลองชิมรสปลายหัวเห็ดมันเงาเบ่งบานนี้อีก จู่ ๆ ก็เกิดความกังวลว่าปากเธอจะเล็กเกินไปสำหรับความใหญ่โตนี้หรือเปล่า "ต่อสิ" วายุเร่งด้วยน้ำเสียงแหบห้าว หันไปคว้าหมอนหนุนของเมียรักมาซ้อนหมอนที่หนุนเพื่อที่ศีรษะจะได้ยกสูง จะได้เห็นการปรนเปรอของเมียรัก แป้งร่ำเขินอายจนร้อนวาบไปทั้งหน้าแต่ก็ทำใจฮึดสู้ ปลายลิ้นเรียวยื่นไปแตะ ๆ ที่ปลายหัวมนเบา ๆ แต่ถึงอย่างนั้นคนตัวโตก็สูดปากราวกับเจ็บปวด พร้อมกับลำปูดโปนก็กระตุกหงึกรับสัมผัสลิ้นเธอ นั่นยิ่งทำให้เธอได้ใจ อ้าปากครอบหัวมนนุ่มแล้วดูดแรง ๆ ด้วยความมันเขี้ยว ก่อนจะเปลี่ยนรูดริมฝีปากลงไปหาส่วนโคน แต่เธอก็ไม่สามารถส่งริมฝีปากลงไปเกินครึ่งลำเนื่องจากว่าส่วนของปลายหัวเห็ดได้มากระทุ้งอยู่ที่คอหอยเสียก่อน หากเธออมลำร้อนลึกกว่านี้ก็ไม่พ้นการอาเจียนแน่ ๆ แต่ลำพังแค่รูดขึ้นลงครึ่งลำก็สามารถทำให้กายแกร่งสั่นสะท้านได้แล้ว "ซี้ด.. อ่

เดือนถัดมา "พี่ยุกินกาแฟเสร็จทำไมไม่เอาแก้วไปล้างล่ะ มันแห้งติดแก้วแล้วเนี่ย" เสียงหวานบ่นอยู่ด้านนอกทำให้วายุจำเป็นต้องเดินออกจากห้องครัวเพื่อไปดู คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างฉงนที่เห็นเมียรักยืนมองแก้วกาแฟของเขาด้วยแววตาขุ่นเคือง ปกติเธอจะไม่เคยยุ่งกับแก้วกาแฟของเขา เพราะถึงจะเดินไปทำนู่นนี่แต่อย่างไรเสียเขาก็จะเก็บล้างด้วยตัวเอง ไม่เคยให้เธอล้างให้เลยสักครั้ง แต่ทำไมวันนี้เมียรักถึงได้หยิบเอาเรื่องนี้มาบ่นให้เขาได้ล่ะ "พอดีกินเสร็จแล้วแกงส้มที่อุ่นไว้มันเดือดแล้วพี่เลยเข้าไปปิดแก๊ส แล้วนึกอยากกินไข่เจียวก็เลยทอดต่อเลย" วายุตอบเสียงเรียบตอนที่เดินมาถึงโต๊ะชุดรับแขก โดยมีเมียรักยืนหน้าบึ้งอยู่ด้านหน้าโต๊ะกระจกเตี้ย เดินมาถึงร่างบึกบึนก็ก้มลงไปหยิบแก้วกาแฟตัวปัญหาขึ้นมาเพื่อจะนำไปล้างจะได้ไม่รกหูรกตาเมียรัก แต่ด้วยที่เธอยืนอยู่ใกล้ ๆ เลยทำให้ไหล่กว้างไปชนต้นแขนเรียวจนเธอเซไปหลังหนึ่งก้าว "พี่ยุทำประชดหนูเหรอ!" แป้งเสียงแหวขึ้นทันที ก่อนจะชะงักเมื่อรู้ตัวว่าได้เผลอเหวี่ยงสามีอย่างไร้เหตุผล แต่ไม่รู้ว่าทำไมพักนี้ถึงได้เห็นอะไรก็ขวางหูขวางตาไปเสียหมด "ประจำเดือนหนูมาแล้วเหรอ?" วันนี

สี่เดือนต่อมา จนตอนนี้แป้งร่ำก็ตั้งครรภ์ได้หกเดือนแล้ว จากผู้หญิงร่างกายอรชรกลายเป็นผู้หญิงหุ่นอวบอัด ด้วยเพราะหลังจากที่เธอหยุดแพ้ท้องแล้ว เธอก็อยากโน่นหิวนี่ทุก ๆ สามชั่วโมง จนตอนนี้น้ำหนักของคุณแม่ขึ้นมาสิบเอ็ดกิโลกรัมได้แล้ว จนคุณหมอต้องเอ่ยปากเตือนแล้วว่าควรจะคุมน้ำหนักให้ขึ้นเดือนละหนึ่งกิโลกรัม ไม่เช่นเด็กทารกในท้องจะตัวใหญ่เกินไปและมีภาวะแทรกซ้อน จนอาจจะเป็นปัญหากับการคลอดธรรมชาติตามความประสงค์ของเธอได้ ตอนนี้คุณหมอประจำการตั้งครรภ์ก็อัลตราซาวด์ดูเพศให้แล้ว ว่าลูกน้อยในท้องของเธอเป็นผู้ชาย ซึ่งวายุก็ดีใจเป็นอย่างมากที่มีลูกคนแรกก็เป็นผู้สืบทอดสกุลเลย แต่ไม่ว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงเขาก็ยินดีทั้งนั้น เพราะเด็กน้อยเกิดมาจากความรักของพ่อที่มีต่อแม่ของแกอย่างสุดหัวใจ "พี่ยุทำอะไรอยู่?" เป็นเสียงของคุณแม่พุงกลมเอ่ยทักสามี เมื่อเธอขึ้นมาที่ชั้นสองเพื่อที่จะงีบกลางวันแล้วเจอเขากำลังกอดอกยืนมองผนังห้องห้องข้าง ๆ สองแขนแกร่งยกขึ้นกอดอกโดยมีมือข้างหนึ่งยกขึ้นลูบคางอย่างคนกำลังใช้ความคิด "กำลังคิดจะทำห้องให้ลูก" วายุตอบเมียรักแล้วขยับมายืนข้าง ๆ อย่างเอาใจใส่ "ห้องลูกเหรอคะ?" แป้

เวลาผ่านไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเข้าสู่สัปดาห์สุดท้ายการตั้งครรภ์ของแป้งร่ำ ตอนนี้คุณแม่ท้องแก่เดินอุ้ยอ้ายเต็มทีเนื่องด้วยน้ำหนักเพิ่มขึ้นมาตั้งยี่สิบกิโลกรัม แม้ว่าเธอจะพยายามคุมน้ำหนักแล้ว แต่เวลาหิวขึ้นมาทีไรก็มักจะคุมปากตัวเองไม่ค่อยได้ ประกอบกับด้วยความเห่อหลานคนแรกของบ้าน ทั้งพ่อแม่ของเธอ ทั้งพ่อปู่แม่ย่าที่มักจะหอบของกินมาฝาก โดยเฉพาะฝั่งปู่กับย่าของลูกในท้อง หากพวกท่านไม่ได้มาเองก็มักจะสั่งและใช้บริการขนส่งเอกชนให้มาส่งถึงที่ ซึ่งทำแบบนี้ทุกสัปดาห์จนบางครั้งเธอรับประทานไม่ทันก็มี "อูย.." แป้งร่ำที่นั่งอยู่ขอบเตียงเพื่อจะเตรียมเข้านอนร้องออกมาเบา ๆ เมื่อรู้สึกเจ็บปั้นในท้องก่อนจะคลายไปเธอจึงได้ถอนใจโล่งอกที่หลุดพ้นจากอาการเจ็บปวด มือเล็กยกขึ้นลูบเบา ๆ ตรงบริเวณที่ท้องปั้นแข็งเพราะมดลูกทำงานตามธรรมชาติของกระบวนการของการใกล้คลอด คุณแม่ท้องแก่เจ็บแบบนี้มาสองวันได้แล้ว แต่ว่าจะเจ็บไม่ถี่ เจ็บนิดเดียวก็หายไป ด้วยความเป็นกังวลเธอก็ได้โทรไปถามคุณหมอประจำการฝากครรภ์ คุณหมอบอกว่าการเจ็บแบบนี้เป็นลักษณะของการเจ็บเตือนไม่ใช่การเจ็บคลอด แต่ถ้าเจ็บถี่และเจ็บมากให้มาโรงพยาบาลทันที "เจ็บท้อง

เจ็ดเดือนต่อมา เด็กทารกที่แรกเกิดมาตัวขาวแดงตอนนี้ได้กลายเป็นเด็กตัวขาวตุ้ยนุ้ยแล้ว และกำลังอยู่ในช่วงหัดคืบคลาน ช่วงนี้ทั้งแม่และพี่เลี้ยงจึงไม่ปล่อยให้คลาดสายตา จะต้องมีคนอยู่ด้วยตลอด เพราะช่วงแรกที่เด็กน้อยเปรมเริ่มเคลื่อนที่ได้ด้วยตัวเองได้ใหม่ ๆ เด็กน้อยเกือบจะกลิ้งตกบันไดสามขั้นหน้าบ้านไปแล้ว เนื่องจากว่าพี่เลี้ยงได้พามาเล่นหน้าบ้านเพื่อรับลมอ่อน ๆ โดยให้เด็กน้อยนอนบนเบาะนุ่ม แต่พี่เลี้ยงเกิดปวดท้องเบาขึ้นมาเลยลุกไปเข้าห้องน้ำโดยปล่อยให้เด็กน้อยอยู่คนเดียว เพราะคิดว่าเด็กน้อยยังไปไหนไม่ได้ ครั้นพอเสร็จธุระกลับมาก็แทบจะหัวใจวายเมื่อนายน้อยคืบคลานไปอยู่ใกล้ ๆ บันไดแล้ว นั่นคือการคืบครั้งแรกของเด็กชายเปรมที่เกือบทำให้พี่เลี้ยงของเขาตกงาน นับแต่นั้นมาเด็กน้อยไม่เคยได้อยู่ตามลำพังอีกเลยเวลาบ่ายสามโมงกว่า ๆ เป็นเวลาประจำที่รถคันโตของเจ้าของบ้านจะแล่นเข้ามาจอดที่โรงจอดรถ หลังจากที่เขาออกไปทำงานที่ออฟฟิศของรีสอร์ตตั้งแต่เช้า ตั้งแต่ที่เมียรักคลอดลูกชายตัวน้อยออกมาแล้ว วายุก็ย้ายไปทำงานที่ออฟฟิศเหมือนเดิมเนื่องจากสะดวกกว่าทำงานที่บ้าน เพราะบางครั้งมีคณะทัวร์มาลงก็จะได้ดูแลด้วยตัวเ