สองปีต่อมา "แม่จ๋า น้อนปีมกินนมเสร็จยาง.. พ่อตะพาไปขี่ยดแย้ว.." เสียงใสพูดไม่ชัดของเด็กชายเปรมวัยสองขวบเจ็ดเดือนที่ดังอยู่นอกห้องทำเอาแป้งร่ำคลี่ยิ้มเอ็นดู ก้มมองเด็กน้อยที่คนเป็นพี่เอ่ยถึงซึ่งตอนนี้อยู่ในอ้อมอกของเธอ ก็พบว่าเด็กหญิงปรีณาพรรณ หรือ เด็กหญิงปริมอายุหนึ่งขวบรีบปล่อยปากให้หลุดจากยอดถันทันควัน ก่อนจะหันขวับมองไปทางประตูรอคอยการปรากฏของพี่ชายด้วยความตื่นเต้น "โยะ!(รถ)" พร้อมกับออกเสียงไม่เป็นคำตามประสาเสียงดัง แววตาเป็นประกายจนคนมองนึกหมั่นไส้ "พอพี่มาชวนไปเที่ยวล่ะอิ่มเลยนะ" แป้งร่ำว่าให้ลูกสาวตัวกลมพลางใช้ผ้าซับหยดน้ำนมที่มุมปากให้ด้วยความรัก "แอ๊" เด็กหญิงปริมร้องราวกับต้องการตอบโต้กับคุณแม่ หันกลับมามองใบหน้าใจดีของแม่เดี๋ยวเดียวก็หันไปมองประตูต่อ รออย่างใจจดใจจ่อให้คนข้างนอกเปิดประตูเข้ามารับเสียที แกรก.. "น้อนปีม.." พี่ชายเปรมเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับเรียกน้องสาวเสียงยานคาง ใบหน้ากลมของเด็กชายยิ้มแป้นที่เห็นน้องสาวกินนมแม่เสร็จแล้ว ในที่สุดก็จะไปขี่รถเล่นได้สักที "แอ๊ะ!" เด็กน้อยปริมส่งเสียงขานรับพร้อมกับยิ้มกว้างจนเห็นฟันสี่ซี่ให้พี่ชาย รีบพลิกตัวออกจากอกแม่แ
Terakhir Diperbarui : 2026-09-07 Baca selengkapnya