บททั้งหมดของ ยาพิษที่หวานที่สุด คืออ้อมกอดจากฮ่องเต้ทรราช!!: บทที่ 1 - บทที่ 10

36

บทนำ: ภายใต้หน้ากากและม่านมุก 

บทนำ: ภายใต้หน้ากากและม่านมุก กลิ่นกำยานดอกมู่หลานผสมผสานกับสุราท้อแดงลอยอวลอยู่กลางอากาศ มันคือกลิ่นหอมรัญจวนที่มอมเมาบุรุษทั่วทั้งเมืองหลวงให้ลุ่มหลงจนโงหัวไม่ขึ้น... ‘หอหมื่นบุปผา’ สถานเริงรมย์อันดับหนึ่งที่ซ่อนเครือข่ายข่าวกรองที่ใหญ่ที่สุดเอาไว้ในเงามืดหลังม่านมุกระย้าในห้องลับชั้นบนสุด ร่างระหงในชุดกระโปรงผ้าไหมสีแดงเพลิงเอนกายอยู่บนตั่งเตียงนุ่ม มือเรียวขาวผ่องดุจหยกสลักแกว่งจอกสุราไปมาอย่างเชื่องช้า ริมฝีปากอวบอิ่มที่เคลือบด้วยชาดสีสดเหยียดยิ้มเย้ยหยันให้กับโชคชะตาใครจะไปคิดว่า ‘จ้าวลี่อิน’ บุตรสาวภรรยาเอกแห่งจวนอัครเสนาบดี สตรีร้ายกาจที่ผู้คนทั้งแคว้นต่างก่นด่าและรังเกียจ จะตื่นขึ้นมาในร่างนี้หลังจากการถูกลอบวางยาพิษเมื่อสามปีก่อน... จากจุดจบที่ควรจะตายอย่างอนาถตามหน้าประวัติศาสตร์เดิม เธอพลิกกระดานอำนาจทั้งหมด รวบรวมสวะที่สังคมทิ้งขว้างมาสร้างขุมกำลังใหม่ และสถาปนาตนเองเป็น ‘เถ้าแก่เนี้ย’ ผู้ลึกลับที่ไม่มีใครเคยเห็นใบหน้าใต้ผ้าคลุมหน้าครึ่งซีกนี้ปัง!เสียงถีบประตูไม้แกะสลักดังสนั่นจนบานพับแทบหลุดกระเด็นทำลายความเงียบงัน ลมพายุขนาดย่อมพัดเอาม่านมุกปลิวว่อน พร้อมกับการปราก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-24
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 1: สัมผัสใต้เงามืด

บทที่ 1: สัมผัสใต้เงามืดปลายนิ้วหยาบกร้านของหยางเหวินหลงเกี่ยวเข้าที่ขอบผ้าคลุมหน้าสีแดงเพลิง ในเสี้ยววินาทีที่ผ้าไหมผืนบางกำลังจะถูกเลิกขึ้น จ้าวลี่อินรู้ดีว่าหากดวงตาคมกริบคู่นั้นได้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของเธอ ทุกสิ่งที่เพียรสร้างมาตลอดสามปีจะพังพินาศลงในพริบตา!แทนที่จะเบี่ยงหน้าหลบ สัญชาตญาณเอาตัวรอดและสติปัญญาอันเฉียบแหลมของอดีตนางร้ายก็ทำงานอย่างรวดเร็ว จ้าวลี่อินสะบัดแขนเสื้ออย่างแรง ซัดเข็มเงินเล่มจิ๋วพุ่งทะลวงผ่านอากาศไปดับเปลวเทียนในโคมไฟที่มุมห้องพรึ่บ!แสงสว่างพลันดับวูบลง เหลือเพียงแสงจันทร์สลัวที่สาดส่องผ่านบานหน้าต่างกระดาษ ในจังหวะที่หยางเหวินหลงชะงักไปเพียงเสี้ยววินาทีเพราะความมืดที่โรยตัวลงมากะทันหัน จ้าวลี่อินไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดมือ สองแขนเรียวตวัดโอบรอบลำคอแกร่ง กระชากสาบเสื้อของชินอ๋องหนุ่มอย่างแรง รั้งร่างสูงใหญ่ให้โน้มลงมาหา พร้อมกับเขย่งปลายเท้าขึ้นประกบริมฝีปากของตนเข้ากับริมฝีปากหยักลึกของเขาอย่างดุดัน!ผ้าคลุมหน้าสีแดงหลุดลุ่ยลงไปกองกับพื้น ทว่าความมืดมิดและระยะประชิดที่แนบชิดจนไร้ช่องว่าง ทำให้หยางเหวินหลงไม่อาจมองเห็นใบหน้าของสตรีใต้ร่างได้ชัดเจนดวงตาดุด
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-24
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 2: ร่องรอยแห่งความปรารถนา

บทที่ 2: ร่องรอยแห่งความปรารถนาความมืดมิดภายในห้องลับชั้นบนสุดของหอหมื่นบุปผายังคงเงียบสงัด มีเพียงเสียงหอบหายใจหนักหน่วงที่เจือไปด้วยโทสะและแรงอารมณ์ที่ยังไม่ดับมอดของบุรุษผู้สูงศักดิ์สติสัมปชัญญะของหยางเหวินหลงค่อยๆ ฟื้นคืนกลับมาพร้อมกับความปวดหนึบที่ขมับ ฤทธิ์ยาสลบของสตรีผู้นั้นรุนแรงจนทำให้ร่างกำยำที่เคยต้านทานพิษมานับไม่ถ้วนถึงกับทรุดลงไปได้ ชินอ๋องหนุ่มยันกายลุกขึ้นนั่งในความมืด ฝ่ามือหนากำเข้าหากันแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนเขายกนิ้วโป้งขึ้นแตะริมฝีปากของตนเอง ความเจ็บแปลบจากรอยฟันที่ขบกัดยังคงอยู่ กลิ่นคาวเลือดจางๆ ผสมผสานกับความหวานล้ำของสุราท้อแดงและกลิ่นกำยานดอกมู่หลานยังคงติดตรึงอยู่ที่ปลายจมูก... และที่เลวร้ายที่สุดคือ ร่างกายเบื้องล่างของเขากำลังปวดร้าวและตื่นตัวอย่างหนักหน่วงเพียงแค่หวนนึกถึงเรือนร่างนุ่มหยุ่นที่แนบชิดติดกับแผงอกเมื่อครู่นี้"สตรีแพศยา..." หยางเหวินหลงเค้นเสียงลอดไรฟัน นัยน์ตาคมกริบดั่งมัจจุราชวาวโรจน์ในความมืดเขาไม่เคยถูกสตรีใดลูบคมเช่นนี้มาก่อน จุมพิตที่เร่าร้อน ดุดัน และเต็มไปด้วยการท้าทายนั้น ราวกับเปลวเพลิงที่จุดประกายสัญชาตญาณดิบเถื่อนในตัวเขาให้ลุก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-24
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 3: กลิ่นหอมที่ไม่อาจลบเลือน 

บทที่ 3: กลิ่นหอมที่ไม่อาจลบเลือน เช้าวันรุ่งขึ้น เมืองหลวงที่เคยสงบร่มเย็นกลับกลายเป็นสมรภูมิขนาดย่อม กองทหารเกราะดำใต้สังกัดของชินอ๋องพลิกแผ่นดินค้นหา ‘สายลับแคว้นเยี่ยน’ ทั่วทุกตรอกซอกซอย หอคณิกาทุกแห่งถูกปิดล้อมตรวจค้นอย่างอุกอาจ ทว่าเป้าหมายที่แท้จริงซึ่งมีเพียงหยางเหวินหลงและองครักษ์เงาที่รู้ คือการตามล่า ‘เถ้าแก่เนี้ยชุดแดง’ แห่งหอหมื่นบุปผาบรรยากาศตึงเครียดแผ่ซ่านไปถึงจวนอัครเสนาบดีจ้าวภายในห้องนอนลึกสุดของเรือนเหมยฮวา จ้าวลี่อินนั่งอยู่หน้าคันฉ่องทองเหลือง ปลายนิ้วเรียวลูบไล้ริมฝีปากล่างที่ยังคงบวมช้ำและมีรอยแตกจางๆ จากความป่าเถื่อนของบุรุษผู้นั้นเมื่อคืน แม้จะผ่านมาหลายชั่วยาม แต่ร่างกายของเธอยังคงจดจำความร้อนผ่าวและความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อที่เบียดเสียดแนบชิดได้เป็นอย่างดี... สัมผัสที่ทำเอาช่องท้องของเธอวูบโหวงอย่างประหลาดทุกครั้งที่นึกถึง“คุณหนู เจ้าค่ะ ทหารของชินอ๋องบุกเข้ามาถึงหน้าเรือนหลักแล้วเจ้าค่ะ!”‘อิงเอ๋อร์’ สาวใช้คนสนิทควบตำแหน่งองครักษ์เงาที่รู้ความลับของเธอวิ่งหน้าตื่นเข้ามาในห้องจ้าวลี่อินปรายตามองเล็กน้อย เธอยกตลับชาดสีแดงสดขึ้นมา แต้มลงบนริมฝีปากอย่างจ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-24
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 4: มารยาหน้าไม่อาย 

บทที่ 4: มารยาหน้าไม่อาย ดวงตาคมกริบของหยางเหวินหลงจับจ้องอยู่ที่ริมฝีปากบวมช้ำของจ้าวลี่อินอย่างจับผิด ลมหายใจร้อนผ่าวของบุรุษผู้สูงศักดิ์เป่ารดพวงแก้มของเธอ ระยะห่างที่ใกล้จนสอดประสานสายตาทำให้ความกดดันพุ่งสูงกลิ่นกำยานดอกมู่หลานผสมสุราท้อแดงที่เจือจางอยู่ใต้กลิ่นแป้งราคาแพง ทำให้สติของชินอ๋องหนุ่มแกว่งไกวไปชั่วขณะ ร่างกายกำยำเผลอขยับเข้าใกล้สตรีที่เขาแสนชิงชังอย่างลืมตัว เพียงเพราะความรู้สึก ‘คุ้นเคย’ อันตรายบางอย่างที่แล่นปราดเข้าสู่กระแสเลือด"ปากของเจ้า... ไปโดนอะไรมา?" หยางเหวินหลงเค้นเสียงต่ำ นิ้วโป้งสากออกแรงบดคลึงริมฝีปากล่างของเธอหนักขึ้นจนความเจ็บแปลบแล่นริ้วในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตาย จ้าวลี่อินรู้ดีว่าหากเธอแสดงความหวาดลนลานหรือหลบสายตา ชายผู้มีสัญชาตญาณดั่งหมาป่าผู้นี้จะต้องจับพิรุธได้อย่างแน่นอน อดีตนางร้ายลอบสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะตัดสินใจงัด ‘มารยาหญิงขั้นสุด’ ที่น่าสะอิดสะเอียนที่สุดออกมาใช้!แทนที่จะถอยหนี จ้าวลี่อินกลับเบียดหน้าอกอวบอิ่มที่ดันทรงมาอย่างจงใจเข้าหาท่อนแขนแกร่งของเขา ดวงตากลมโตช้อนขึ้นมองด้วยแววตาหยาดเยิ้มปานจะกลืนกิน พร้อมกับเผยอรอยยิ้มกว้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-24
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 5: เพลิงหึงหวง

บทที่ 5: เพลิงหึงหวงยามจื่อ (23.00 - 24.59 น.) จวนอัครเสนาบดีเงียบสงัด องครักษ์เงาสองนายของชินอ๋องเร้นกายอยู่บนต้นแก้วต้นใหญ่ จับตาดูเงาร่างที่ทอดผ่านหน้าต่างกระดาษของเรือนเหมยฮวา ภาพที่เห็นคือคุณหนูใหญ่จ้าวในชุดเอี๊ยมสีชมพูกำลังนอนหลับใหลอยู่บนเตียงโดยไม่ขยับเขยื้อนทว่าสิ่งที่พวกมันไม่รู้เลยคือ ร่างนั้นเป็นเพียง ‘อิงเอ๋อร์’ ที่สวมรอย ส่วนตัวจริงของจ้าวลี่อินได้ลอบเร้นกายผ่านอุโมงค์ลับใต้เตียง มุ่งหน้าสู่ใจกลางเมืองหลวงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว!ณ หอหมื่นบุปผา บรรยากาศคืนนี้คึกคักเป็นพิเศษในห้องรับรองพิเศษชั้นบนสุดหลังม่านมุก เถ้าแก่เนี้ยในชุดไหมสีแดงเพลิงสุดเย้ายวนและผ้าคลุมหน้าครึ่งซีกกำลังนั่งเอนกายพิงอกกว้างของ ‘คุณชายหลี่’ วาณิชหนุ่มรูปงามที่นางจงใจจ้างมาสวมบทบาทคู่ขากำมะลอ เสียงหัวร่อต่อกระซิกและภาพการป้อนสุราท้อแดงปากต่อปาก ถูกจงใจจัดฉากขึ้นเพื่อให้สายสืบที่แฝงตัวอยู่เบื้องล่างนำไปรายงานนายของพวกมันและมันก็เป็นไปตามคาด...ปัง!!บานประตูไม้แกะสลักถูกถีบจนแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย! ร่างสูงใหญ่ของหยางเหวินหลงปรากฏขึ้นท่ามกลางฝุ่นไม้ที่คละคลุ้ง รังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวชิ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-28
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 6: เพลิงปรารถนาที่ไม่อาจดับ

บทที่ 6: เพลิงปรารถนาที่ไม่อาจดับเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องสะท้อนไปทั่วห้องลับแห่งหอหมื่นบุปผา ประสานกับเสียงหอบหายใจและเสียงครางหวานหูที่ไม่อาจกลั้น จ้าวลี่อินเชิดหน้าขึ้นสูง ลำคอระหงแอ่นโค้งรับความเสียวซ่านที่จู่โจมอย่างบ้าคลั่ง นิ้วเรียวยาวของหยางเหวินหลงที่ตอกอัดเข้าออกในช่องทางอ่อนนุ่มนั้น รัวเร็วและหนักหน่วงจนร่างของเธอสั่นคลอนไปตามแรงกระแทก"อ๊า... ทะ... ท่านอ๋อง... หม่อมฉัน... ไม่ไหวแล้ว..." เถ้าแก่เนี้ยคนงามกรีดร้องเสียงหลง เมื่อจุดกระสันถูกปลายนิ้วสากบดขยี้อย่างแม่นยำ น้ำหวานสีใสไหลเยิ้มชโลมเรียวนิ้วของเขาจนเปียกชุ่ม ผนังเนื้อนุ่มตอดรัดนิ้วของเขาแน่นขึ้นเรื่อยๆ "ปล่อยมันออกมา... ปลดปล่อยออกมาให้ข้าเห็น" เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบชิดใบหู ก่อนที่เขาจะเร่งจังหวะข้อมือในเฮือกสุดท้าย!ร่างระหงเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง จ้าวลี่อินหวีดร้องสุดเสียงเมื่อคลื่นความสุขสมทะลักทลายเข้าครอบงำ สมองขาวโพลนไปชั่วขณะ ช่องทางรักตอดรัดนิ้วแกร่งของเขาตุบๆ ปลดปล่อยน้ำหวานแห่งความปรารถนาออกมารดรดฝ่ามือของชินอ๋องหนุ่มจนหยดติ๋งลงบนพื้นไม้จ้าวลี่อินหอบหายใจฮัก ร่างกายอ่อนปวกเปียกทิ้งตัวพิงแผงอกกว้างอย่างห
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-28
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 7: จับผิดรอยสวาท 

บทที่ 7: จับผิดรอยสวาท กว่าฤทธิ์ของเข็มเงินอาบยาชาจะคลายลง ท้องฟ้าเบื้องนอกก็เริ่มทอแสงสีเทาหม่น หยางเหวินหลงยันกายลุกขึ้นจากโต๊ะไม้กลางห้องลับด้วยใบหน้าถมึงทึง รังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านออกมาทำเอาองครักษ์เงาทั้งสองที่เพิ่งตามหาผู้เป็นนายจนพบถึงกับคุกเข่าตัวสั่นงันงก ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมองสภาพเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยและคราบน้ำรักที่เปรอะเปื้อนของชินอ๋อง"สตรีแพศยานั่นหนีไปทางใด!" เสียงทุ้มตวาดลั่นจนห้องทั้งห้องสั่นสะเทือน"ระ... เรียนท่านอ๋อง พวกกระหม่อมค้นหาจนทั่วหอหมื่นบุปผาแล้ว แต่ไม่พบร่องรอยของเถ้าแก่เนี้ยเลยพ่ะย่ะค่ะ ราวกับนางมีกลไกลับหลบหนีออกไปใต้ดิน..."ปัง!โต๊ะไม้เนื้อแข็งถูกฝ่ามือหนาฟาดจนหักครึ่ง! หยางเหวินหลงกัดฟันกรอด ความโกรธแค้นแผดเผาอยู่ในอก แต่ในขณะเดียวกัน สัมผัสทางกายเมื่อชั่วยามก่อนกลับชัดเจนขึ้นมาในห้วงความคิด ความนุ่มหยุ่นของกลีบกุหลาบที่ตอดรัดแก่นกายของเขาอย่างบ้าคลั่ง กลิ่นกำยานดอกมู่หลานผสมสุราท้อแดง... และที่สำคัญที่สุดคือ รอยจูบและรอยฟันที่เขาฝากไว้บนริมฝีปากอวบอิ่มนั้น!ภาพของ 'จ้าวลี่อิน' เมื่อตอนกลางวันแวบเข้ามาในหัว ริมฝีปากที่บวมช้ำของนาง กลิ่นหอมจางๆ ที
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-28
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 8: กรงขังพยัคฆ์ 

บทที่ 8: กรงขังพยัคฆ์ "ในเมื่อท่านอ๋องทรงทราบแล้ว... แล้วจะทำไมล่ะเพคะ?" เสียงแหบพร่าเย้ายวนนั้นไม่ใช่ของคุณหนูใหญ่จ้าวที่ไร้สมองอีกต่อไป แต่มันคือเสียงของเถ้าแก่เนี้ยหอหมื่นบุปผาผู้กุมอำนาจเงา!หยางเหวินหลงมองร่างบางที่ใต้ร่างที่ท้าทายเขาทั้งแววตาและกิริยา ความโกรธแค้นในตอนแรกถูกแทนที่ด้วยความหิวกระหายที่ทวีคูณขึ้นหลายเท่าตัว เขาไม่เคยพบสตรีใดที่กล้าลูบคมเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าแบบนี้มาก่อน สตรีที่ทั้งร้ายกาจ เย่อหยิ่ง และยั่วยวนจนเขาสามารถละทิ้งศักดิ์ศรีของชินอ๋องไปได้ง่ายๆ"จับส่งทางการ?" หยางเหวินหลงแค่นหัวเราะในลำคอ ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาจนจมูกของเขาสัมผัสกับจมูกของนาง "ข้าไม่ใจดีถึงเพียงนั้นหรอก สตรีที่ขโมยสติสัมปชัญญะและ 'รอยจูบ' ของเปิ่นอ๋องไป... จุดจบมีเพียงที่เดียวเท่านั้น!"เขาไม่รอช้า พลิกตัวนางลงไปใต้ร่างอย่างรวดเร็ว ก่อนจะคว้าเข็มขัดผ้าไหมเส้นยาวของนางมามัดข้อมือทั้งสองข้างเข้ากับหัวเตียงไม้แกะสลัก!"อ๊ะ! ท่านอ๋อง จะทำอะไร!" จ้าวลี่อินเบิกตากว้าง ความรู้สึกหวาดหวั่นแล่นริ้วเมื่อเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความใคร่และดุดันของบุรุษตรงหน้า"กักขัง... เจ้าไว้ในที่ที่ข้าจะเชยชมเจ้าได้ทุก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-28
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 9: พยัคฆ์สยบใต้กรงเล็บเสน่หา 

บทที่ 9: พยัคฆ์สยบใต้กรงเล็บเสน่หา ท่ามกลางความมืดมิดในห้องบรรทมที่อบอวลไปด้วยกลิ่นคาวรัก จ้าวลี่อินหอบหายใจจนตัวโยน ร่างระหงสั่นสะท้านภายใต้การรุกเร้าที่ดุดันของหยางเหวินหลง แม้จะถูกล่ามไว้และตกอยู่ในสถานะ 'นางบำเรอ' ของศัตรู แต่ลี่อินหาได้หวาดกลัวไม่ ในเมื่อหนีไปไม่ได้... นางก็จะเป็นคนคุมเกมนี้จากในกรงทองแห่งนี้เอง!เธอกัดริมฝีปากล่างจนห้อเลือด สบตาคมกริบของบุรุษบนร่างด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยเพลิงพิศวาสเย้ายวน ไม่ใช่ความหวาดกลัว แต่เป็น 'ความท้าทาย'"ท่านอ๋อง... มีปัญญาขังได้เพียงร่างกายของหม่อมฉัน... แต่ไม่อาจขัง 'หัวใจ' ที่อยากจะเอาชนะท่านได้หรอกนะเพคะ" ลี่อินครางเสียงกระเส่า ในจังหวะที่เขากระแทกกายเข้ามาลึกที่สุด เธอแสร้งทำเป็นผวาและใช้ขาเรียวเกี่ยวรัดเอวสอบของเขาไว้แน่น ก่อนจะกระซิบข้างหูเขาด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "ทำไมไม่ลอง... ให้หม่อมฉันเป็นฝ่าย 'คุม' บ้างเล่าเพคะ?"หยางเหวินหลงชะงักกึก นัยน์ตาพญาเหยี่ยววาวโรจน์ด้วยความประหลาดใจ สัญชาตญาณดิบในตัวเขากำลังถูกกระตุ้นอย่างหนักหน่วงด้วยท่าทีที่ไม่อาจคาดเดาของสตรีผู้นี้"เจ้าคิดจะทำอะไร?" เขาเค้นถามเสียงต่ำลี่อินแสยะยิ้มที่มุมปาก ในจัง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-08-28
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
1234
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status