Tous les chapitres de : Chapitre 51 - Chapitre 56

56

บทที่ 50: ไฟสวาทที่ไม่มีวันดับมอด 

บทที่ 50: ไฟสวาทที่ไม่มีวันดับมอด เวลาล่วงเลยผ่านไปจนครรภ์ของฮองเฮาจ้าวลี่อินเข้าสู่เดือนที่แปด ท้องพระโรงและวังหลังต่างเต็มไปด้วยบรรยากาศแห่งความตื่นเต้นและเฝ้ารอการประสูติขององค์รัชทายาท ทว่าท่ามกลางความสงบเรียบร้อยของแผ่นดิน ภายในตำหนักเฉียนชิงกลับมีความ ‘ปั่นป่วน’ รูปแบบอื่นเกิดขึ้นทุกค่ำคืนด้วยอายุครรภ์ที่ใหญ่ขึ้น เรือนร่างของลี่อินจึงมีความอวบอิ่มและเย้ายวนในอีกรูปแบบหนึ่ง หน้าท้องกลมกลึงที่อุ้มท้องมังกรน้อยนูนเด่นอย่างเห็นได้ชัด สะโพกผายและทรวงอกอวบอิ่มที่ขยายใหญ่ขึ้นจนล้นทะลักสาบเสื้อ สร้างความท้าทายและปลุกเร้าอารมณ์ดิบเถื่อนของฮ่องเต้หยางเหวินหลงให้พุ่งพล่านถึงขีดสุดทุกครั้งที่พระองค์ทอดพระเนตรเห็นยามดึกสงัด แสงประทีปสว่างสลัวสาดส่องลงบนแท่นบรรทมมังกร หยางเหวินหลงในชุดคลุมผ้าไหมสีดำตัวหลวมกำลังใช้ฝ่าหนาลูบไล้หน้าท้องที่นูนเด่นของภรรยาอย่างแผ่วเบา นัยน์ตาสีรัตติกาลเต็มไปด้วยความลุ่มหลงและความต้องการที่ถูกกดทับมาหลายวัน"ลูกของเราดิ้นเก่งเสียจริง... สงสัยโตขึ้นคงจะซุกซนและดุร้ายไม่แพ้เสด็จพ่อของเขาแน่ๆ" ลี่อินเอ่ยยิ้มๆ นางเอนกายพิงหมอนปักไหมทอง มือเรียววางทับบนมือหนาของสามี"
last updateDernière mise à jour : 2026-09-07
Read More

บทที่ 51: ประสูติกาลมังกรทอง 

บทที่ 51: ประสูติกาลมังกรทอง เมื่อยามเข้าสู่เดือนที่เก้า ท้องพระโรงและวังหลังต้าหยางต่างตกอยู่ในความเงียบงันที่เต็มไปด้วยความระทึก องค์ฮองเฮาจ้าวลี่อินทรงครรภ์แก่ใกล้คลอด องครักษ์เงากว่าครึ่งพันนายถูกระดมมาคุ้มกันตำหนักเฉียนชิงอย่างแน่นหนาจนแม้แต่แมลงสักตัวก็บินผ่านเข้าไปไม่ได้หยางเหวินหลงในยามนี้ละทิ้งราชกิจทั้งปวง พระองค์ประทับนั่งไม่ห่างจากแท่นบรรทม นัยน์ตาสีรัตติกาลเต็มไปด้วยความกระวนกระวายและหวาดกลัวอย่างที่ฮ่องเต้ทรราชผู้ยิ่งใหญ่ไม่เคยแสดงออกให้ผู้ใดเห็นมาก่อน"ลี่อิน... เจ็บมากหรือไม่?" เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยถามอย่างสั่นเทา มือหนาที่กุมมือเรียวของภรรยาชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นจ้าวลี่อินที่กำลังนอนพิงหมอนใบใหญ่ ใบหน้างดงามซีดเซียวเล็กน้อยจากอาการเจ็บท้องคลอด ทว่านัยน์ตากลมโตกลับยังคงฉายแววเด็ดเดี่ยวและเย่อหยิ่ง นางบีบมือเขาแน่นเพื่อระบายความเจ็บปวด "หม่อมฉัน... ผ่านความเป็นความตายมานับครั้งไม่ถ้วน เรื่องแค่นี้... ทำไมจะทนไม่ได้เพคะ!"ทันใดนั้น นางหมอหลวงและนางกำนัลอาวุโสก็วิ่งวุ่นเข้ามาด้วยความรีบร้อน "กราบทูลฝ่าบาท! ฮองเฮาทรง... ทรงมีอาการน้ำคร่ำเดินแล้วพ่ะย่ะค่ะ! ได้เวลาประสูติแล้ว
last updateDernière mise à jour : 2026-09-07
Read More

บทที่ 52: บทเพลงสวาทนิรันดร์ (จบบริบูรณ์)

บทที่ 52: บทเพลงสวาทนิรันดร์ (จบบริบูรณ์)สามเดือนผ่านไปนับแต่เสียงร้องของรัชทายาทน้อยก้องกังวานทั่วตำหนักเฉียนชิง แผ่นดินต้าหยางและแคว้นหานหลอมรวมเป็นหนึ่งอย่างมั่นคง ภายใต้การปกครองอันเกรียงไกรของฮ่องเต้หยางเหวินหลงและฮองเฮาจ้าวลี่อินยามค่ำคืนนี้ ทารกน้อยถูกส่งไปให้แม่นมดูแลยังตำหนักแยกชั่วคราว เพื่อคืนความเป็นส่วนตัวและความเงียบสงบให้กับมหาบุรุษผู้หิวกระหายและนางพญาผู้เลอโฉม ภายในห้องบรรทมส่วนพระองค์ที่ปิดสนิท แสงประทีปสีส้มสลัวสาดส่องกระทบม่านไหมทองคำ บรรยากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นกำยานหอมละมุนผสมผสานกับกลิ่นกายกำยำที่แผ่ซ่านความเร่าร้อนออกมาอย่างชัดเจนจ้าวลี่อินในอาภรณ์ผ้าไหมสีแดงสดเนื้อบางเบา กำลังยืนอยู่หน้าคันฉ่องทองสัมฤทธิ์ เรือนร่างอวบอิ่มที่ผ่านการให้กำเนิดบุตรมีความสมบูรณ์แบบและเย้ายวนยิ่งกว่าเดิม สะโพกผายดินระเบิด ทรวงอกอวบอิ่มที่อัดแน่นด้วยน้ำนมแม่ขยายใหญ่ขึ้นจนล้นทะลักสาบเสื้อ หน้าท้องแบนราบที่กลับคืนสู่สภาพเดิมยิ่งขับเน้นเอวคอดกิ่วให้ดูโค้งเว้าราวกับนาฬิกาทราย เส้นผมสีหมึกสยายยาวคลอเคลียแผ่นหลังเนียนเปลือยทันใดนั้น วงแขนแกร่งคุ้นเคยก็โอบกอดรัดเอวคอดของนางจากด้านหลัง สัมผัส
last updateDernière mise à jour : 2026-09-07
Read More

ตอนพิเศษ 1: ค่ำคืนแห่งบุปผาโปรยปราย 

ตอนพิเศษ 1: ค่ำคืนแห่งบุปผาโปรยปราย ยามราตรีล่วงเข้าสู่ช่วงดึกสงัด ณ ‘ตำหนักเหมันต์นิรันดร์’ ตำหนักลับส่วนพระองค์ที่ตั้งอยู่ลึกที่สุดภายในอุทยานหลวง ซึ่งถูกเนรมิตขึ้นมาเป็นพิเศษเพื่อการปลีกวิเวกจากราชกิจอันน่าเบื่อหน่ายกลิ่นหอมหวานเย้ายวนของดอกเหมันต์พันปีผสมผสานกับน้ำมันหอมระเหยกลิ่นกฤษณา ลอยอบอวลฟุ้งไปทั่วห้องสรงน้ำหยกขาวบริสุทธิ์ ไอน้ำสีขาวขุ่นลอยอวลตัดกับแสงจันทร์ที่สาดส่องผ่านช่องหน้าต่างแกะสลัก พื้นหยกถูกโรยด้วยกลีบกุหลาบแดงฉานละลานตา ทว่าสิ่งที่งดงามและโดดเด่นยิ่งกว่าสิ่งใด คือเรือนร่างเปลือยเปล่าของฮองเฮาจ้าวลี่อินที่กำลังเอนกายแช่อยู่ในสระน้ำอุ่นผิวเนื้อเนียนละเอียดดุจหยกสลักถูกความร้อนของน้ำพุเปลี่ยนเป็นสีชมพูระเรื่อ หยดน้ำเกาะพราวตามลาดไหล่เนียนและเนินอกอวบอิ่มที่อุดมสมบูรณ์ ทรวงอกคู่งามที่ผ่านการให้น้ำนมมาแล้วยิ่งอวบอิ่มและเต่งตึง หัวนมสีระเรื่อชูชันท้าทายสายตาในวินาทีนั้นเอง บานประตูหยกก็ถูกผลักเปิดออกอย่างเงียบเชียบ ร่างสูงใหญ่กำยำของฮ่องเต้หยางเหวินหลงก้าวเข้ามา นัยน์ตาสีรัตติกาลทอดมองภาพนางพญาผู้เลอโฉมในสระน้ำประกายวาววับดั่งพยัคฆ์ร้ายที่พบเหยื่ออันโอชะ เสื้อคลุมสีด
last updateDernière mise à jour : 2026-09-07
Read More

ตอนพิเศษ 2: ทายาทมังกร 

ตอนพิเศษ 2: ทายาทมังกร สายลมยามบ่ายพัดผ่านตำหนักมรกตอันร่มรื่น เสียงหัวเราะสดใสของ ‘หลงเอ๋อร์’ องค์รัชทายาทตัวน้อยดังก้องไปทั่วสวนหลวง ทารกวัยสามเดือนที่มีดวงตาสีอำพันดุจดั่งมังกรทองส่องประกายยามต้องแสงอาทิตย์ ยามที่เขาขยับตัวกวัดแกว่งแขนขา ออร่าสีทองจางๆ มักจะปรากฏรอบกายดั่งปราณเทพยดา แสดงให้เห็นถึงสายเลือดมังกรที่เข้มข้นที่สุดในรอบพันปีหยางเหวินหลงประทับนั่งอยู่บนตั่งไม้แกะสลัก มองดูบุตรชายในอ้อมกอดของจ้าวลี่อินด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรักและความภาคภูมิใจ ฮ่องเต้ผู้เคยเย็นชาและเหี้ยมโหด บัดนี้กลับกลายเป็นเพียงพระบิดาผู้หลงไหลในทารกน้อยจนไม่ยอมห่างไปไหน"ดูสิ ลี่อิน... หลงเอ๋อร์มีดวงตาเหมือนเจ้า แต่มีพลังดุจพยัคฆ์มังกรเหมือนเจิ้น" หยางเหวินหลงกระซิบพลางใช้นิ้วหนาเกลี่ยแก้มเนียนของบุตรชายอย่างแผ่วเบา"เขารับเอาความดื้อรั้นและเอาแต่ใจจากท่านมาเต็มๆ ต่างหากเพคะ" ลี่อินแย้มยิ้ม นางประคองมังกรน้อยให้นอนหลับในเปลทองคำ ก่อนจะหันมาสบตาสวามี "แต่ก็น่าแปลก... ยามใดที่เขาส่งเสียงร้อง ดูเหมือนว่าพลังปราณทั่ววังจะสั่นสะเทือนตามอารมณ์ของเขาไปเสียหมด""เพราะเขาคือ ‘มังกร’ ที่จะครองแผ่นดินนี้ต่อจา
last updateDernière mise à jour : 2026-09-07
Read More

ตอนพิเศษ 3 : บัลลังก์รักนิรันดร์ 

ตอนพิเศษ 3 : บัลลังก์รักนิรันดร์ ยามรัตติกาลล่วงเลยเข้าสู่ช่วงเวลาที่เงียบสงัดที่สุด ณ ตำหนักเหมันต์ส่วนพระองค์ ที่ซึ่งมังกรและหงส์ผู้ครองแผ่นดินได้ปลีกตัวออกจากโลกภายนอก เหลือเพียงความเปลี่ยวเหงาและเพลิงปรารถนาที่แผดเผาอยู่ในใจของคนทั้งสอง แสงจันทร์นวลใยสาดส่องลอดม่านไหมสีทองเข้ามา กลิ่นหอมฟุ้งของกำยานมหาเสน่ห์อบอวลไปทั่วห้องบรรทม ผสมผสานกับกลิ่นกายกำยำและกลิ่นหอมหวานจากเรือนร่างของฮองเฮาจ้าวลี่อินหยางเหวินหลงในชุดคลุมสีดำสนิทนั่งอยู่บนเตียงไม้จันทน์หอม จ้องมองฮองเฮาของเขาที่กำลังยืนสลัดอาภรณ์ออกทีละชิ้นจนร่างเปลือยเปล่าปรากฏแก่สายตา ผิวพรรณของนางขาวผ่องดุจหยกสลักตัดกับความมืดมิดของห้อง ร่องรอยสีแดงจากการร่วมรักในค่ำคืนก่อนๆ ยังคงจางๆ แต่งแต้มอยู่บนผิวกาย ยิ่งปลุกเร้าให้ความดิบเถื่อนในใจเขาลุกโชน"เจ้าช่างงาม... งามเกินกว่าจะบรรยายเป็นถ้อยคำได้" หยางเหวินหลงพึมพำเสียงพร่า เขาผุดลุกขึ้นแล้วก้าวเข้าหานาง สองมือหนารวบเอวคอดกิ่วเข้าหาตัว ดันร่างของนางให้ชิดกับผนังห้องที่ปูด้วยพรมขนสัตว์นุ่มหนาจ้าวลี่อินเชิดหน้าขึ้นรับสัมผัส นางตวัดเรียวแขนโอบรัดรอบลำคอแกร่งของเขา นัยน์ตาสีครามฉ่ำปรือไป
last updateDernière mise à jour : 2026-09-07
Read More
Dernier
123456
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status