เมียนอกสายใยรัก ซีรีส์ชุด เมียยอดรัก ลำดับที่ 3 NC20+ のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

ที่ตั้งใจจะเข้ามาเคลียร์งานที่ค้างให้เสร็จสิ้นดูเหมือนจะห่างไกลกับความเป็นจริงมากโข เพราะนอกจากจะไม่ได้งานสักตัวแล้ว เขายังนั่งเหม่อลอยคิดถึงร่างนุ่มนิ่มของภรรยาแสนชังที่เผลอจับหล่อนกินอย่างเร่าร้อนเมื่อคืน ธนาคิมลูบใบหน้าตัวเองแรงๆ สองสามที สุดท้ายก็ทนไม่ไหวลุกเดินไปเดินมารอบห้อง“ทำไมต้องหนีหน้าวะ”ถึงมะลิลาจะทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วไปทำงานตามปกติ เขาก็มองว่าการกระทำเหล่านั้นคือจงใจหลบหน้าเขามีอย่างที่ไหนฟัดกันบ้าระห่ำมาตลอดทั้งคืนยังมีแรงลุกจากเตียง ขนาดเขาเจนสนามมากกว่ายังแทบลืมตาไม่ขึ้น เปลือกตาหนักอึ้งราวกับถูกของแข็งทับ ไม่มีทางที่ผู้หญิงร่างบอบบางอย่างมะลิลาจะลุกไปทำงานไหว นอกเสียจากฝืนลุกเพราะไม่ต้องการเผชิญหน้ากับเขายามตื่น“ทำเหมือนไม่ใช่เมีย บ้าปะวะ”ธนาคิมเท้าเอวยืนมองวิวทัศน์ด้านนอก บริษัทฯ ของเขาตั้งอยู่ใจกลางเมืองย่านธุรกิจแหล่งสำคัญของประเทศ จึงไม่แปลกหากมุมที่เขายืนอยู่จะสามารถมองเห็นความหรูหราของเมืองหลวงได้อย่างชัดเจน“หรือว่าจะโกรธเราเรื่องเมื่อคืน”ว่ากันว่าหลังเสร็จกิจผู้หญิงจะคิดมากหากผู้ชายไม่หันมาสวมกอด ธนาคิมครุ่นคิดอย่างชั่งใจว่าอาจเป็นเหตุผลนี้ที่ทำใ

ร้านอาหารของธนาคิมจะหยุดให้บริการทุกวันศุกร์ของสัปดาห์ มะลิลาจึงอาศัยวันว่างที่ไม่ได้ทำงานกลับมาเยี่ยมบิดาที่บ้าน และทุกครั้งที่มาลูกสาวคนนี้มักจะซื้อของโปรดกลับมาฝากคนเป็นพ่อเสมอกลิ่นบุหรี่ปะทะจมูกทันทีที่ย่างกรายเข้ามาในบ้าน เจ้าของร่างสูบผอมนั่งเอกเขนกอยู่บนม้าโยกตัวโปรด ทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง ใบหน้าซูบตอบบ่งบอกถึงปัญหาสุขภาพที่เรื้อรังมาเป็นสิบปี มะลิลาถอนหายใจปลงตก เธออยากให้พ่อเลิกสูบบุหรี่ เธอพยายามพูดโน้มน้าวใจท่านหลายครั้งแต่ไม่เป็นผล พ่อของเธอดื้อรั้นเกินกว่าจะรับฟังความห่วงใยของลูกสาวคนนี้“มาแล้วเหรอ”น้ำเสียงแหบแห้งทักทาย เกรียงไกรกดปลายมวนบุหรี่ที่สูบลดไปถึงครึ่งลงบนจานคริสตัล สองมือคว้าไม้เท้าค้ำยันเพื่อประคองตัว มะลิลาจะเข้าไปช่วยแต่คนเป็นพ่อยกมือห้าม“ไม่ต้อง” น้อยครั้งที่จะให้ลูกสาวมาช่วยประคอง บางครั้งมะลิลาก็อดคิดไม่ได้ว่าท่านอาจรังเกียจจนไม่อยากให้เธอเข้าใกล้“หนูซื้อกับข้าวของโปรดมาให้พ่อเยอะเลยจ้ะ ทานข้าวกันนะคะ” มะลิลาส่งยิ้ม รีบเดินเข้าครัวจัดเตรียมจานชามให้ท่าน“ทำงานร้านอาหารของคิมเป็นยังไงบ้าง”คำถามสุดแสนธรรมดาแต่คนฟังอุ่นวาบไปทั้งหัวใจ แค่ได้ยินท่าน

ธนาคิมค้นพบว่าการมากินนอนอยู่ร่วมบ้านกับพ่อตาไม่ได้แย่หรือรู้สึกอึดอัดอย่างที่คิด กิจวัตรประจำวันของเขายังเหมือนเดิมทุกอย่างเพียงแต่สถานที่นั้นแตกต่าง มะลิลายังคงทำหน้าที่ภรรยาไม่ขาดตกบกพร่อง หล่อนตื่นแต่เช้าเตรียมชุดทำงานให้เขา ดูแลเรื่องอาหารการกินเหมือนกับตอนอยู่ที่บ้านของเขาไม่มีผิดเกรียงไกรเองก็ดูพูดคุยยิ้มแย้มแจ่มใสมากขึ้น มะลิลาสังเกตได้ว่าพ่อหัวเราะทุกครั้งที่สนทนากับสามีของเธอ จนบางครั้งก็อดคิดน้อยใจไม่ได้ กับเธอยังไม่เคยได้รับรอยยิ้มกว้างแบบนั้นสักครั้ง“พ่ออย่าลืมทานยานะจ๊ะ” ก่อนไปทำงานหล่อนจัดเตรียมมื้อกลางวันพร้อมด้วยหยูกยาไว้ให้ท่าน“อืม” เกรียงไกรรับคำโดยไม่สบตาบุตรสาว เขานั่งอ่านหนังสือพิมพ์ที่เก้าอี้โยกตัวเดิม ธนาคิมสังเกตเห็นว่าบรรยกาศของสองพ่อลูกนั้นห่างเหิน หลายครั้งที่มะลิลาพยายามชวนพ่อตาคุยแต่อีกฝ่ายกลับนิ่งเฉย ราวกับคำพูดของลูกเป็นเพียงอากาศธาตุเมื่อทำหน้าที่ลูกเสร็จสิ้นมะลิลาก็หยิบกระเป๋าสะพายคล้องแขนพร้อมด้วยหอบแฟ้มงานที่นำกลับมาทำที่บ้านกระชับแนบอกเดินไปยังโรงจอดรถที่มีรถของเธอและธนาคิมจอดอยู่ข้างกัน หญิงสาวเปิดประตูหลังรถวางแฟ้มงานและกระเป๋าสะพายลงบนเบาะนุ

นี่น่ะหรือคนรักของเขามะลิลาแอบมองอยู่บนห้องรีบรูดผ้าม่านปิดแทบไม่ทันเมื่อธนาคิมและผู้หญิงหน้าตาสวยจัดจ้านคนนั้นเงยหน้าขึ้นมองตรงตำแหน่งที่เธอยืนอยู่พอดีคนรักเก่าของธนาคิมชื่อมีมี่ ความจริงเธอก็พอรู้เรื่องราวระหว่างสองคนนั้นมาคร่าวๆ รู้ว่าเขาเสียใจมากตอนถูกแฟนสาวที่คบหากันมานานกว่าห้าปีบอกเลิก ช่วงนั้นชีวิตของธนาคิมเสียศูนย์พักใหญ่ เขาละทิ้งหน้าที่การงานหนีไปพักใจอยู่ต่างประเทศนานเกือบปี กว่าคุณลุงธนวัฒน์และเพื่อนสนิทจะช่วยกันเกลี้ยกล่อมให้กลับมาได้ เล่นเอาทุกคนเหนื่อยใจไปตามๆ กัน มะลิลาแอบไถ่ถามเรื่องราวของเขาผ่านป้าแมวอีกที เธอถึงกับกินไม่ได้นอนไม่หลับตอนรู้ว่าเขาผิดหวังจากความรักเป็นเรื่องธรรมดาของการรักใครสักคน เวลาที่เขามีความสุขเราจะยิ้มตามอย่างไม่มีสาเหตุ เวลาที่เขามีความทุกข์เราจะเจ็บปวดร้องไห้ไปพร้อมกับเขา ธนาคิมเป็นผู้ชายคนแรกที่สอนให้เธอเรียนรู้ความสุขและความเจ็บปวดไปพร้อมๆ กันมะลิลาส่ายหน้ากับความคิดฟุ้งซ่านของตัวเอง เปิดตู้เสื้อผ้าหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำพาดแขนเตรียมเดินเข้าห้องน้ำ เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ธนาคิมเปิดประตูเข้าห้องมาพอดี“จะอาบน้ำเหรอ”เขาเอ่ยถามทั้งๆ ที่รู้อย

“มีมี่”ธนาคิมหันมาหาเจ้าของเสียง หญิงสาวรูปร่างเพรียวระหงดุจนางพญาในชุดราตรีเว้าหลังสีแดงเพลิงเดินตรงมาที่เขายืนอยู่ มีมี่ส่งยิ้มให้อดีตคนรัก หวังได้รับรอยยิ้มเอ็นดูเหมือนแต่ก่อน กลับคว้าได้เพียงความเย็นชาผ่านแววตาคมกริบคู่นั้น“ไม่คิดเลยว่าจะเจอพี่คิมที่นี่” เจ้าตัวแสดงความดีใจออกนอกหน้า นึกขอบคุณมารดาที่บังคับให้เธอมาร่วมงานได้สำเร็จ เพราะไม่อย่างนั้นก็คงไม่ได้มาเจอเขา“พี่มาแทนพ่อน่ะ” ธนาคิมตอบเสียงเรียบ เขาไม่ได้ตื่นเต้นกับการเจอเธอที่นี่เลยสักนิด ใบหน้าหล่อเหลาสะอาดตายังคงความนิ่งเฉยราวกับแวะทักทายคนรู้จักทั่วไป“พี่คิมมาคนเดียวหรือคะ” ถึงเจ็บแค่ไหนแต่ก็ยังอยากพูดคุยกับเขาอยู่ดี“เปล่า”“…”“มากับเมีย” ธนาคิมตอบแล้วยิ้ม เขาไม่จำเป็นต้องแคร์ว่าคนฟังจะรู้สึกเจ็บปวดกับคำตอบไร้เยื่อใยของเขา ในเมื่อเธอก็เคยเหยียบย่ำหัวใจเขาให้ตายทั้งเป็นมาแล้วบอกเลิกเขา บอกไม่รัก บอกว่าอยากแต่งงานกับคนอื่น และกล้ายอมรับอย่างหน้าไม่อายว่าที่ผ่านมาคบซ้อนมาโดยตลอดมีมี่ใจร้ายกับเขามาก ทั้งๆ ที่เขารักและทะนุถนอมเธอดุจเจ้าหญิง อยากได้อะไรเขาก็ให้ อยากไปเที่ยวที่ไหนเขาก็พาไป อยากทำอะไรเขาก็ไม่เคยขัด เขาเอ