“มึงกลัวโดนเมียทิ้งเหรอ?” ธนาคิมเอ่ยถาม“ไม่มีทาง หนูลีทั้งรักและหลงกูอย่างกับอะไร ไม่มีทางทิ้งกูแน่นอน” ภูเบศยืดอกโชว์ภูมิ“ถ้ามั่นใจว่าเมียรักแล้วมึงจะกลัวอะไรวะ ขนาดเอื้องฟ้าของกูมีทั้งหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่มาขายขนมจีบ กูยังไม่แคร์เลย”ปริญเบ้ปากไหวไหล่ สิ้นคำพูดโอหังเสียงอาเจียนหลอกๆ ก็ดังตามมาติดๆ“กูจะอ้วก! ทำเป็นพูดดีไปเหอะมึง สองวันก่อนหนูลีเพิ่งเล่าให้กูฟังว่ามึงหึงเอื้องฟ้ากับสาวหล่อที่เป็นเจ้าของร้านกาแฟใต้ตึกบริษัทฯ กู ฟาดงวงฟาดงายกใหญ่ สุดท้ายเมียงอน ง้อตามระเบียบ”ภูเบศหัวเราะเยาะ“ไอ้นัย มึงนี่ท่าจะอาการหนัก กับสาวหล่อมึงก็ยังหึงเหรอวะ” ธนาคิมกระดกบรั่นดีดื่มครึ่งแก้ว ปริญแยกเขี้ยวใส่เพื่อน“ก็มันหล่อนี่หว่า กูเลยหึง” ลองถ้าเมียพวกมันถูกสาวหล่อจีบบ้าง ขี้คร้านก็หึงเหมือนเขานั่นแหละ“แล้วมึงอะ หึงมะลิบ้างปะ”ปริญยักคิ้วเอ่ยถาม ดีกรีความหึงหวงภรรยาของเขาและภูเบศมีให้เห็นอยู่แล้ว จะมีก็แต่ธนาคิมที่ยังวางท่านิ่งเฉย แสดงออกแค่ว่าติดเมียมาก อยากอยู่ใกล้ๆ ตลอดเวลา“โคตรหึง!”“กูไม่ได้ถามมึงไอ้ภู”“กูตอบแทนเพราะกูรู้ดี” ภูเบศยืดไหล่ การล่วงรู้ความลับของเพื่อนเปรียบเสมือนได้เพชรพลอย
最終更新日 : 2026-08-27
ログイン
