เมียนอกสายใยรัก ซีรีส์ชุด เมียยอดรัก ลำดับที่ 3 NC20+ のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 40

ชรัณขับรถพามะลิลามาสงบสติอารมณ์ที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่ง ห่างออกไปไม่ไกลนักมีร้านสะดวกซื้อเปิดยี่สิบสี่ชั่วโมงพอให้ฝากท้องแก้หิว เขาอาสาไปซื้อน้ำและอาหารมาให้เธอ ข้าวกะเพรากล่องกะทัดรัดส่งกลิ่นหอมชวนรับประทานทันทีที่เปิดฝาออก ชรัณยื่นข้าวกล่องให้คนที่นั่งร้องไห้มาตลอดทาง“คุณแม่ผมสอนเสมอว่าต่อให้เราเสียใจแค่ไหน ยังไงข้าวสวยร้อนๆ ก็ต้องตกถึงท้อง” เขาบอกแล้วยิ้มกว้าง“ขอบคุณค่ะ” มะลิลากล่าวขอบคุณทั้งน้ำตา “แต่ตอนนี้ฉันกินอะไรไม่ลงจริงๆ ค่ะ”แค่แรงจะจับช้อนพลาสติกยังดูเป็นเรื่องหนักหนาสำหรับเธอ กลิ่นหอมชวนรับประทานไม่สามารถดึงความสนใจจากผู้หญิงที่กำลังบอบช้ำจากความรักได้ มะลิลาก้มหน้าปล่อยน้ำตาหยดเปื้อนชุดราตรีสีขาวมุก“ผมว่าคุณมะลิใจเย็นก่อนนะครับ บางทีภาพที่เราเห็นอาจไม่ใช่อย่างที่เราคิดก็ได้นะครับ” ชรัณเตือนสติ ตลอดทางที่นั่งรถมาด้วยกัน มะลิลาเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้เขาฟังทั้งน้ำตา“แต่ภาพที่มะลิเห็นมันก็ไม่ควรเกิดขึ้นหรือเปล่าคะ”มะลิลาแย้ง เพิ่งรู้วันนี้ว่าเธอเป็นคนอารมณ์ร้อนพอตัว ที่ผ่านมาเธอคิดมาตลอดว่าเธอใจเย็นเสมอกับเรื่องของธนาคิม ต่อให้เขาพูดจาแย่ๆ หรือปฏิบัติต่อเธอเหมือนไม่ใช

เกรียงไกรกระชับไม้เท้าใต้วงแขนทั้งสองข้างนำพาร่างซูบผอมของตัวเองมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าธนาคิม ดวงตาสั่นไหวกับประโยคที่ลูกเขยพูดก่อนหน้า“ที่คิมพูดเมื่อกี้ เรื่องจริงอย่างนั้นเหรอ”“คือผม…”ธนาคิมกัดปากพูดอะไรไม่ออก สิ่งที่เขาพูดออกไปมันคืออารมณ์ชั่ววูบที่เขายับยั้งไว้ไม่อยู่ ความโกรธทำให้เขาคิดน้อยไป ไม่คำนึงถึงผลเสียที่กำลังจะตามมาอีกเป็นกระบวน“ว่ายังไงคิม มันเรื่องจริงหรือเปล่าที่พูดออกมา”ธนาคิมไม่ต่างจากนักโทษที่กำลังถูกผู้พิพากษากดดันให้รับสารภาพความผิดบาปที่ทำ เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกเกลียดตัวเองจนอยากหาใครสักคนมากระแทกปากให้ฟันร่วงออกให้หมดทำไมวะไอ้คิม ทำไมมึงต้องพูดเรื่องนี้ด้วยวะ!มีเพียงเสียงก่นด่าตัวเองในใจที่เขาพลาดพลั้งทำเรื่องไม่น่าให้อภัยลงไป“ตอบมาสิ!” เกรียงไกรตวาดลั่น“จริงค่ะ” มะลิลาปรากฏตัวพร้อมนันทิยาและนันทกา สองพี่น้องมองหน้ากันอ้าปากค้าง คิดไม่ถึงว่าเพื่อนจะกล้าทำ“มะลิ” ธนาคิมครางชื่อภรรยาเสียงแผ่ว น้ำลายเหนียวหนืดเขากลืนมันลงคออย่างยากลำบากมะลิลาเดินเข้าไปหาคนเป็นพ่อ ยกมือไหว้ทั้งน้ำตา“หนูขอโทษนะคะที่หนู…”เพียะ!ใบหน้าหวานสะบัดหันตามแรงตบ สัมผัสจากฝ่ามือหยา

ธนาคิมตัดสินใจพามะลิลามาบ้านพักตากอากาศของครอบครัวที่หัวหิน เบนเข็มทิศจากคอนโดฯ หรูใจกลางเมืองเพราะเห็นว่าที่นี่อากาศดี เหมาะแก่การพักกายพักใจ ตอนนี้มะลิลาบอบช้ำมาก วิวทัศน์ธรรมชาติจะช่วยทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้นร่างเล็กน่าทะนุถนอมในอ้อมแขนหลับไปพร้อมน้ำตาที่เปียกชุ่มแพขนตางอน ธนาคิมบรรจงวางร่างของเจ้าหญิงนิทราลงบนเตียงกว้างอย่างอ่อนโยน น้ำทะเลสาดกระทบผืนทรายส่งไอเย็นธรรมชาติลอยผ่านหน้าต่างทะลุผ้าม่านสีขาวโปร่งนำพาความร่มเย็นสู่ผู้มาเยือน ใบหน้าหวานแม้ผ่านการร้องไห้หนักหน่วงยังคงสวยงามไม่อาจละสายตา ธนาคิมเกลี่ยปอยผมระแก้มนวลทัดใบหูเล็ก ก้มจูบซับน้ำตาที่ยังติดค้างอยู่ที่ปลายขนตางอน จูบปลายจมูกรั้นแดงก่ำแผ่วเบา สัมผัสนุ่มนวลส่งผลให้คนหลับใหลกระพริบตาตื่นช้าๆ“คุณคิม”น้ำเสียงไพเราะแหบระโหย มะลิลาขยับตัวลุกขึ้นนั่ง“ค่อยๆ นะ” ธนาคิมรีบหยิบหมอนอีกใบมาวางชิดหัวเตียงให้เธอเอนแผ่นหลังได้สะดวก มะลิลาแปลกใจกับท่าทีของเขา“ขอบคุณค่ะ” เธอกวาดสายตามองรอบห้อง “ที่นี่ที่ไหนคะ?”“บ้านฉันเอง” ธนาคิมตอบเสียงเรียบ ลุกหายเข้าไปในห้องน้ำก่อนเดินกลับออกมาพร้อมกะละมังใบเล็กที่มีผ้าสีขาวผืนกะทัดรัดลอยเ

ธนาคิมตื่นแต่เช้าไปจ่ายตลาดหาซื้อกับข้าวมาทานพร้อมภรรยาสุดที่รัก นอกจากนั้นยังแวะซื้อเสื้อผ้าและของใช้สำหรับผู้หญิงมาตุนไว้ ตั้งใจว่าจะอยู่สวีทหวานหลายวัน ถือเสียว่าเป็นการฮันนีมูนไปในตัวเพราะไหนๆ ก็แต่งงานมาครึ่งค่อนปีแล้วเสียงรถยนต์แล่นเข้ามาภายในบริเวณบ้านปลุกร่างบางให้ตื่นจากห้วงนิทรา เปลือกตาคู่สวยหนักอึ้ง ร่างกายยังคงอ่อนล้าไร้เรี่ยวแรง เพียงนึกถึงรสสวาทที่เขาปรนเปรอให้เมื่อคืน สองแก้มนุ่มร้อนวูบวาบแดงซ่าน ยิ่งไปกว่านั้นคำว่ารักที่ได้ยินออกจากปากของเขา ทุกอย่างช่างวิเศษราวกับความฝัน ถ้าไม่นับเรื่องราวกระทบกระเทือนจิตใจระหว่างเธอกับบิดา เมื่อวานคงเป็นอีกหนึ่งวันที่เธอมีความสุขที่สุดในชีวิตธนาคิมหอบหิ้วข้าวของพะรุงพะรังเดินผิวปากเข้าบ้านอย่างอารมณ์ดี เขาวางกับข้าวที่ซื้อมาจากตลาดสดลงบนเคาน์เตอร์ลายหินอ่อน ยกข้อมือดูเวลาบนหน้าปัดนาฬิกาเรือนหรู สายขนาดนี้เมียรักคงตื่นแล้ว หรือถ้ายังไม่ตื่นเขาก็ยินดีปลุกในแบบของเขาความฝันที่จะได้ปลุกเมียในแบบของตัวเองสลายวับ เปิดห้องมาไม่พบร่างนุ่มนิ่มที่นอนกอดตลอดคืน ธนาคิมเบนสายตามองไปที่ประตูห้องน้ำ ได้ยินเสียงน้ำไหลรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏบนใบหน

หนึ่งปีต่อมา…“คุณคิมเสร็จหรือยังคะ เพื่อนๆ คุณมากันแล้วนะ” มะลิลาตะโกนเรียกสามีที่เอาแต่ขลุกตัวอยู่ในห้องน้ำนานนับชั่วโมงคืนนี้ที่บ้านจัดงานเลี้ยงวันคล้ายวันเกิดของธนาคิม บรรยกาศของงานไม่ต่างจากปีที่แล้ว คือจัดแบบเรียบง่ายไม่หวือหวา มีเพียงเพื่อนสนิทของสามีมาร่วมงานเท่านั้น“คุณคิมคะ” ประตูห้องน้ำถูกเปิดออกพร้อมใบหน้ามุ่ยๆ ของภรรยาสาวที่ยื่นเข้ามา “เมื่อไรจะเสร็จคะ?”“เสร็จพอดีคร้าบ”ธนาคิมวางที่โกนหนวดใส่แก้วที่เดิม กระตุกผ้าขนหนูผืนเล็กเช็ดหน้าตรวจสอบความเรียบร้อยก่อนออกจากห้องน้ำ“รีบลงไปเถอะค่ะ เพื่อนๆ คุณมากันครบแล้วนะ” มะลิลาหันมาบอกก่อนหยิบลิปมันออกมาทาริมฝีปากอีกรอบ“แต่งตัวสวยจัง” ธนาคิมมองร่างบอบบางในชุดเดรสสีชมพูพาสเทลอย่างชื่นชม“ก็ชุดที่คุณเลือกให้มะลินั่นแหละค่ะ” มะลิลายิ้มหวาน ถือว่าเขารู้ใจเธอพอสมควร เลือกชุดน่ารักเข้ากับการแต่งตัวของเธอ“อุ้ย! คุณคิม” ร้องเสียงหลงเมื่อถูกสามีดึงร่างไปสวมกอด ธนาคิมหอมแก้มนวลเต็มฟอด“คนสวยต้องให้รางวัล” เขาทำหน้ามึนใส่“นี่แหน่ะ ปล่อยได้แล้วค่ะ”มะลิลาตีแขนเขา ธนาคิมยอมปล่อยแต่โดยดี ขืนกอดนานกว่านี้เขาคงจับเมียตัวเองลอกคราบแล้วอุ้มหล่