Semua Bab Unforgettable Love รักไม่ลืม : Bab 71 - Bab 80

“ก็...ก็....ต้องการ ต้องการอะไรน่ะเหรอ ต้องการคุณไง” ฟินพูดจบเขาก็โอบกอดร่างของดอกแก้วเข้ามาไว้ในอ้อมกอดก่อนที่เขาจะก้มลงไปบดขยี้กดจูบริมฝีปากของเธอในขณะที่ดอกแก้วเธอขัดขืนต่อต้านฟินในจังหวะแรกก่อนที่เธอจะหยุดการขัดขืนและต่อต้านเขาแล้วปล่อยให้เขาทำตามใจของเขาไปเพราะเธอรู้ดีว่า เธอขัดขืนต่อต้านเขาไปมันก็ไม่มีประโยชน์ ในขณะที่ฟินเขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ‘อย่างที่บอกเขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมเขาต้องรู้สึกหงุดหงิดเมื่อเห็นเธอกำลังจะกินยาคุม ทำไมเขาถึงต้องเอายาคุมของเธอไปทิ้งด้วย ใช่ ก็มันสะใจไง เขาทำไปก็แค่เพราะความสะใจ...ก็แค่นั้น’ ฟินคิดในใจพลางถอนริมฝีปากออกมาแล้วมองหน้าดอกแก้ว“ที่ผมทำไป ที่ผมเอายาคุมของคุณไปทิ้งก็แค่เพราะความสะใจ ผมสะใจไง”“สะใจ สะใจเหรอ! ฮือๆ” ‘นี่เขาเกลียดเธอถึงขนาดจะทำให้เธอท้องไม่มีพ่อเลยเหรอ เขาใจร้ายกับเธอขนาดนี้เลยเหรอ’ ดอกแก้วคิดในใจพลางร้องไห้ออกมาอย่างหนักก่อนที่เธอจะหันหลังแล้วกำลังจะเดินออกไปจากห้องแต่ฟินเดินเข้ามาดึงแขนของเธอให้กลับมาเผชิญหน้ากับเขา“จะไปไหน ผมยังไม่ได้สั่งให้คุณไปไหน ผมเคยบอกคุณแล้วไงว่าคุณต้องตอบสนองความต้องการของผมทุกคร

‘นี่เขาจะเอายังไงกับเธอกันแน่ ทำแบบนี้ทำไม เขาทำแบบนี้....มันยิ่งจะทำให้เธอรู้สึกผูกพันแล้วก็ไม่อยากไปจากเขา’ ดอกแก้วคิดในใจพลันน้ำตาของเธอก็ไหลออกมามากขึ้น ในขณะที่ฟินเขาโอบกอดดอกแก้วไว้แน่นแล้วก้มลงไปจูบที่เรือนผมของเธอพลางคิดในใจอย่างรู้สึกสับสน‘นี่เขาจะทำยังไงกับเธอดี เหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว แค่อาทิตย์กว่าๆสัญญาระหว่างเธอกับเขาก็จะจบลง เขาอยากอยู่กับเธอ เขา...รักเธอ...รักเธอมาก แต่...จะให้เขาอยู่กับความหวาดระแวงแบบนี้ก็คงไม่ได้ เธอเคยนอกใจเขาทิ้งเขาไป จะให้เขาอยู่กับคนที่เชื่อใจไว้ใจไม่ได้...ต้องอยู่กับความหวาดระแวงไปตลอดเวลาเลยเหรอ แต่...เขาก็ไม่อยากปล่อยเธอไป เขารักเธอ เธอเป็นของเขา และเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว’ ฟินคิดในใจอย่างรู้สึกสับสนพลันน้ำตาของเขาก็ไหลออกมาก่อนที่เขาจะก้มลงไปจูบหน้าผากของดอกแก้วแล้วกระชับอ้อมกอดที่กอดเธอแน่นขึ้น ในขณะที่ดอกแก้วเธอหลับตาลงรับจูบที่แสนอ่อนโยนจากฟินก่อนที่เธอจะกอดตอบเขาพลางซุกซบใบหน้าอยู่ที่แผงอกแกร่งของเขาทั้งน้ำตานองหน้า‘เขา...ไม่อยากปล่อยเธอไป ไม่อยากปล่อยเธอไปเลย’ ฟินคิดในใจทั้งน้ำตา‘เธอ...ไม่อยากไปจากเขา ไม่อยากไปจากเขาแม้แต่วินาทีเดี

“พอได้แล้วครับแม่! นี่มันอะไรกัน!” ฟินเอ่ยพูดพลางพยายามห้ามปรามแม่ของเขา เขารู้สึกตกใจเป็นอย่างมากกับสิ่งที่เขาเพิ่งจะได้ยินจากปากแม่ของเขา ‘นี่มันเรื่องอะไรกันแน่’ ฟินคิดในใจ“คุณป้า...ฮือๆ...จะว่าหนูยังไงก็ได้แต่อย่ามาว่าแม่ของหนู แม่ของหนู แม่ของหนูเขาตายไปแล้ว คุณป้าจะว่าอะไรก็มาว่าที่หนูก็พอ” ดอกแก้วเอ่ยพูดออกไปทั้งน้ำตานองหน้า“อ้อ แม่แกตายแล้วแกก็เลยกลับมาหาลูกชายของฉันเหรอห๊ะ! แกสัญญาแล้วทำไมแกถึงกล้าผิดสัญญากับฉัน แกคิดว่าฉันพูดเล่นใช่ไหมที่ฉันขู่แก คิดว่าฉันจะไม่กล้าทำอะไรแกใช่ไหม”“หยุดได้แล้วครับแม่! ผมบอกให้หยุด!” ฟินตะโกนพูดขึ้นด้วยความรู้สึกเดือดจังพลางมองหน้าแม่ของเขาแล้วโอบกอดดอกแก้วไว้ในอ้อมกอด ในขณะที่ดอกแก้วเธอก็ร้องไห้สะอึกสะอื้นออกมาอย่างหนัก ส่วนคุณหญิงชญาดาก็หยุดการกระทำของตัวเองลงทันทีเมื่อเห็นสีหน้าท่าทางโกรธจัดของลูกชายที่กำลังมองมาที่เธอ ส่วนคุณหญิงชลิตาก็โอบกอดเพื่อห้ามปรามคุณหญิงชญาดาเอาไว้“นี่มันอะไรกันครับแม่ นี่แม่รู้จักดอกแก้ว แม่เคยเจอดอกแก้วใช่ไหม” ฟินเอ่ยพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเข้มขึ้น ‘เขาเคยคิดจะพาดอกแก้วไปเจอแม่และน้าของเขาตอนที่คบกันแต่เราดันเลิก

“แล้วแม่ล่ะครับจะไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ จะไม่ขอโทษหรือแก้ตัวอะไรหน่อยเหรอ”“แล้วทำไมแม่ต้องขอโทษด้วย แล้วแม่ก็ไม่มีอะไรจะแก้ตัวทั้งนั้นแหละ” ‘มาถึงขนาดนี้แล้วจะให้แก้ตัวว่าอะไรล่ะ’ คุณหญิงชญาดาคิดในใจ“หึ ไม่แก้ตัวก็ดีแล้วครับ แม่ทำแบบนี้กับผมได้ยังไง”“ก็เพราะว่าแม่รักลูกไง!”“รักเหรอ? แม่รักผมหรือว่าแม่รักตัวเองกันแน่!”“แม่รักลูก! รักมากกว่าตัวเอง อีนังดอกแก้วนั่นมันไม่มีอะไรเหมาะสมคู่ควรกับลูก ผู้หญิงที่ไม่มีชาติตระกูลไม่มีหัวนอนปลายเท้า ผู้หญิงจนๆที่มีแต่ตัวไม่มีอะไรทัดเทียมกับลูก มันก็แค่หวังมาเกาะลูกเพื่อรวยทางลัดเพื่อหวังยกระดับตัวเอง ไม่รู้จักเจียมเนื้อเจียมตัวไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง.....”“พอ! พอได้แล้วครับแม่! แม่อย่ามาคิดแทนผม ใครจะเหมาะสมหรือไม่เหมาะสมกับผม ผมเลือกเองได้ แม่ฟังไว้เลยนะ! ดอกแก้วเขาเหมาะสมกับผมทุกอย่างเพราะว่าผมรักเขาและที่สำคัญเขาเป็นเมียผม! แม่ทำแบบนี้กับผม แม่ทำให้ผมกินเหล้าเมาทุกวัน...ผมเกือบเสียผู้เสียคนก็เพราะแม่ แล้วตอนนั้นที่แม่ขู่ผมว่าจะฆ่าตัวตายคงเป็นเรื่องโกหกสินะ ใช่! แม่วางแผนไว้หมดแล้วนี่แม่จะมาฆ่าตัวตายทำไม แม่ก็แค่ขู่ผมเพื่อให้ผมกลับมาอยู่ในลู่ใน

“หวัดดี พี่แตงกวา แล้วก็นายด้วย..ต้น” ฟินเอ่ยพูดกับแตงกวาและต้น“อือ หวัดดีฟิน” แตงกวาเอ่ยพูดด้วยรอยยิ้มบางๆ“อือ หวัดดี” ต้นเอ่ยพูดด้วยใบหน้าเรียบเฉย“ไม่เจอกันนาน สบายดีนะฟิน” แตงกวาเอ่ยพูด“อือ ผมสบายดี พี่สองคนก็คงสบายดีเช่นกันนะ”“อือ” แตงกวาตอบรับในขณะที่ต้นก็พยักหน้าเบาๆ“อย่างที่บอกผมมีเรื่องสำคัญจะคุยกับพี่แล้วก็นายด้วยต้น ผมอยากรู้ความจริงเรื่องที่เกิดขึ้นในอดีต เรื่องระหว่างผม ดอกแก้วแล้วก็นาย...ต้น” ฟินเอ่ยพูด“ทำไมฟินถึงถามเรื่องนี้ล่ะ มีอะไรหรือเปล่า”“คือ ผมเจอแก้วแล้ว แก้ว แก้วทำงานอยู่กับผม”“แก้ว...ทำงานอยู่กับฟิน?” ‘แก้วไม่เห็นบอกเธอเลยว่าทำงานอยู่กับฟิน แก้วบอกเธอแค่ว่าได้งานทำแล้วเป็นงานบริษัท’ แตงกวาคิดในใจ“ใช่ พี่ช่วยเล่าเรื่องในอดีตให้ผมฟังทั้งหมดหน่อยได้ไหม ผมอยากรู้จริงๆว่าวันนั้นเมื่อหกเจ็ดปีที่แล้วมันเกิดอะไรขึ้น ผมอยากรู้ว่าแก้วนอกใจผมจริงหรือเปล่า”“แล้ว แก้วไม่ได้เล่าอะไรให้ฟินฟังเหรอถ้าเจอกันแล้วถึงมาถามพี่กับต้น”“ใช่ แก้วไม่ได้เล่าอะไรให้ผมฟัง ผมถึงต้องมาถามพี่ไง”“ถ้าแก้วไม่ได้เล่าอะไรให้ฟินฟังแล้วฟินรู้หรือสงสัยเรื่องนี้มาจากใคร” ‘เพราะเรื่องนี้เป็