مشاركة

บทที่ 79

مؤلف: UnknownV
last update تاريخ النشر: 2026-09-20 16:06:57

“หวัดดี พี่แตงกวา แล้วก็นายด้วย..ต้น” ฟินเอ่ยพูดกับแตงกวาและต้น

“อือ หวัดดีฟิน” แตงกวาเอ่ยพูดด้วยรอ
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • Unforgettable Love รักไม่ลืม    บทที่ 85

    “จริงๆฉันทำเองก็ได้นะคะ งานบ้านน่ะ”“ได้ไงล่ะ แก้วเพิ่งเป็นลมแล้วก็ไม่สบายอยู่ แล้วที่สำคัญแก้วก็กำลังท้องอยู่ด้วย”“ฉันดีขึ้นแล้วค่ะ คนท้องไม่ใช่คนป่วยขนาดนั้นหรอกนะคะ ยังพอทำอะไรได้ก็ควรทำเป็นการออกกำลังไปในตัวด้วย”“จ้า ผมไม่เถียงกับแก้วแล้ว แต่...แก้ว...แก้วไปอยู่กับผมที่บ้านผมเถอะนะ เรามาเริ่มต้นใหม่ด้วยกันนะ ไหนๆแก้วก็ท้องแล้ว นะ” ฟินเอ่ยพูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจังพลางกุมมือของดอกแก้วเอาไว้“คือ...คือเรื่องแม่คุณ...แม่คุณคงไม่ยอมหรอกค่ะ ฉันไม่อยากมีปัญหา แล้วจริงๆ ถ้าแม่คุณไม่ยอม...คุณ...คุณก็รับผิดชอบแค่ลูกก็ได้ค่ะ” ‘เธอกลัวว่าแม่ของเขาซึ่งไม่ชอบเธอจะมาตามรังควานเธอแล้วฟินจะต้องมีปัญหากับแม่และครอบครัวของเขา เธอไม่อยากให้เขามีปัญหากับที่บ้าน ถึงเธอจะรักเขามากแค่ไหนแต่เธอก็ยังกังวลเรื่องแม่ของเขาอยู่ดี เธอ..เธอไม่กล้ากลับไปคบหาหรืออยู่กับเขาหรอก...เธอกลัวว่าจะมีปัญหาจากแม่ของเขาตามมา แล้วเขาบอกว่าจะยกเลิกสัญญากู้เงินหกเดือนนั่นให้เธอ เธอก็คงจะไปเก็บเสื้อผ้าจากบ้านของเขาแล้วกลับมาอยู่ที่บ้านของตัวเอง คิดแล้วก็ใจหาย จริงๆเธอเองก็...ก็อยาก...อยากอยู่กับเขา’ ดอกแก้วคิดในใจพลางน้ำตาคลอแ

  • Unforgettable Love รักไม่ลืม    บทที่ 84

    “อย่างที่บอก ตอนนี้คนไข้ตั้งครรภ์ได้สี่สัปดาห์แล้ว ขั้นตอนต่อไปก็ฝากครรภ์ เดี๋ยวหมอจะจัดยาสำหรับคุณแม่ที่ตั้งครรภ์ให้นะคะ รับยาแล้วกลับบ้านได้เลย ไม่มีอะไรแล้วหมอขอตัวก่อนนะคะ ยินดีด้วยอีกครั้งนะคะ” หมอพูดจบแล้วก็เดินออกไป“งั้นเราไปรับยาแล้วกลับบ้านกันแก้ว” ฟินเอ่ยพูดกับดอกแก้วด้วยรอยยิ้ม“ฉัน..ฉันกลับเองก็ได้ค่ะ คุณกลับไปเถอะฉันรบกวนคุณมามากแล้ว”“ได้ไงล่ะแก้ว แก้วกำลังท้องอยู่นะ ไปกลับบ้านกัน” ฟินเอ่ยพูดด้วยรอยยิ้มอย่างอารมณ์ดีก่อนที่เขาจะประคองกอดดอกแก้วให้ลุกขึ้นแล้วเดินออกมาฟินพาดอกแก้วไปรับยาตามที่หมอบอกพร้อมกับจ่ายค่ารักษาพยาบาลก่อนที่เขาจะพาเธอมาที่รถแล้วขับรถออกไปมุ่งหน้ากลับไปยังที่บ้านของเธอ....ระหว่างทางที่อยู่บนรถดอกแก้วก็แอบมองฟินอยู่เป็นระยะๆ ‘เธอไม่รู้ว่าเธอจะเริ่มพูดกับเขายังไงแต่เธอสังเกตเห็นว่าเขาดูจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษตั้งแต่อยู่ที่โรงพยาบาลจนถึงตอนนี้ที่เขาขับรถอยู่เขาก็ยังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ออกมาไม่หยุด’ ดอกแก้วคิดในใจก่อนที่เธอจะตัดสินใจเอ่ยพูดกับฟิน“เอ่อ...คุณ เรื่องค่ารักษาพยายาบาลค่ายาเมื่อกี้ที่คุณจ่ายไปเดี๋ยวฉันคืนให้นะคะ”“ไม่ต้อง แก้ว แก้วไม่ต้องให้อะไรผมท

  • Unforgettable Love รักไม่ลืม    บทที่ 83

    กลับมาที่ฟินฟินขับรถกลับมาที่บ้านของดอกแก้วหลังจากที่เขาออกไปซื้ออาหารที่ตลาดและซุปเปอร์มาเก็ตมา ฟินนั่งรอดอกแก้วอยู่ที่โซฟาด้านล่างก่อนที่เขาจะลุกขึ้นมาจัดโต๊ะอาหารในช่วงเย็น...ตอนนี้ฟินกำลังตั้งโต๊ะอาหารจัดโต๊ะและจัดอาหารใส่จาน เขาเห็นโต๊ะอาหารเล็กๆสำหรับนั่งสองคนที่ตั้งอยู่ข้างๆครัวเล็กๆเขาจึงลากโต๊ะออกมาตั้งไว้กลางบ้านเพื่อจัดโต๊ะและจัดอาหารใส่จานไว้รอรับประทานอาหารกับดอกแก้ว ฟินจัดโต๊ะอาหารเสร็จแล้วเขามองขึ้นไปที่บันไดข้างบน‘เมื่อไรเธอจะตื่นแล้วลงมานะหรือจะขึ้นไปตามเธอดี เธอบอกว่าจะขึ้นไปนอนพักผ่อนข้างบนตั้งแต่ช่วงบ่ายที่เขามาหาเธอจนถึงตอนนี้หกโมงเย็นแล้ว เธอยังไม่ลงมาเลย’ ฟินคิดในใจด้วยความรู้สึกเป็นห่วงก่อนที่เขาจะตัดสินใจขึ้นไปตามดอกแก้ว เขาก้าวขาไปที่บันไดทางขึ้นหนึ่งก้าวแต่ก็ต้องหยุดชะงักลงเพราะดอกแก้วเดินลงมาพอดี ดอกแก้วเดินลงมาด้วยใบหน้าซีดเซียวเพราะตั้งแต่เช้าเธอยังไม่ได้ทานข้าวเลยเธอทานแค่ขนมปังที่เหลืออยู่ในตู้เย็นกับน้ำเปล่าเท่านั้น ตอนนี้เธอเริ่มรู้สึกหิวและคิดว่าจะลงมาทำไข่เจียวทานเพราะตอนนี้ในตู้เย็นของเธอไม่มีอะไรนอกจากไข่เพราะเธอไม่ได้อยู่ที่บ้าน ส่วนฟินเขาเห็น

  • Unforgettable Love รักไม่ลืม    บทที่ 82

    ช่วงเย็น 18:00 นาฬิกาที่บ้านอัครโสพลตอนนี้คุณหญิงชลิตากำลังนั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหารเพื่อรอทานอาหารเย็นกับคุณหญิงชญาดาแต่จนถึงตอนนี้คุณหญิงชญาดาก็ยังไม่ลงมาทานอาหารเลยจนคุณหญิงชลิตาคิดว่าจะขึ้นไปตาม“เดี๋ยวฉันมานะสุก ฉันขึ้นไปดูคุณพี่ก่อน” คุณหญิงชลิตาเอ่ยพูดกับป้าสุกที่ยืนรอตักข้าวอยู่กับฟ้าและฝน สาวใช้อีกสองคน“เดี๋ยวสุกให้ฟ้ากับฝนขึ้นไปตามให้ไหมคะ” ป้าสุกเอ่ยพูด“ไม่ต้อง เดี๋ยวฉันไปเอง” คุณหญิงชลิตาเอ่ยพูดพลางลุกขึ้นยืนแล้วเดินขึ้นไปข้างบน ‘เพราะคุณพี่ขอตัวอยู่คนเดียวแล้วก็สั่งว่าห้ามให้ใครรบกวน เธอจึงต้องขึ้นไปตามเองเพราะกลัวว่าคุณพี่จะต่อว่าสาวใช้ หลังจากที่เราสองคนกลับมาจากบ้านของฟินก็ต้องเข้าไปดูงานที่โรงพยาบาลต่อเพราะเป็นงานด่วนที่ทางผู้อำนวยการโรงพยาบาลติดต่อมาว่ามีเอกสารเร่งด่วนที่ต้องเซ็น...เมื่อเสร็จจากงานที่โรงพยาบาลแล้วก็กลับมาที่บ้านในช่วงบ่าย แล้วคุณพี่ก็ขอตัวอยู่คนเดียวบนห้องจนถึงตอนนี้’ คุณหญิงชลิตาคิดในใจพลางเดินขึ้นไปข้างบนมุ่งหน้าไปยังห้องพักของคุณหญิงชญาดาในขณะเดียวกันภายในห้องพักของคุณหญิงชญาดา คุณหญิงชญาดาที่ตอนนี้เธอนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานภายในห้องพักหลังจากที่เธ

  • Unforgettable Love รักไม่ลืม    บทที่ 81

    “ไป...เข้าบ้านกัน” ฟินเอ่ยพูดกับดอกแก้วพลางถือวิสาสะจับจูงมือของเธอแล้วเดินเข้าไปในบ้าน“นี่คุณ...” ดอกแก้วเอ่ยพูดได้แค่นั้นก่อนที่เธอจะเดินตามฟินที่จับจูงมือของเธอเข้าไปในบ้านฟินจูงมือของดอกแก้วมานั่งลงที่โซฟาตัวยาวในห้องรับแขกแล้วนั่งลงข้างๆเธอพลางเอ่ยถามเธอขึ้น“แก้วเป็นยังไงบ้าง”“ก็...ก็โอเคค่ะ แล้วนี่คุณ...คุณมาทำไมคะ” ดอกแก้วเอ่ยถามออกไปพลางก้มหน้าลงอย่างทำตัวไม่ถูก“แก้ว ผม...ผมขอโทษ”“คะ? นี่...คุณขอโทษฉันเหรอ” ‘นี่เขาขอโทษเธอเหรอ ขอโทษเรื่องอะไรล่ะ’ ดอกแก้วคิดในใจ“ใช่ ผมขอโทษแก้ว ผมขอโทษที่ผมทำไม่ดีพูดจาไม่ดีกับแก้วในช่วงที่ผ่านมา ผม...ผมไม่ได้ตั้งใจ ผมไม่รู้จริงๆว่าเรื่องมันจะเป็นแบบนี้ แก้ว...แก้วไม่ได้นอกใจผม ผมรู้เรื่องทุกอย่างทั้งหมดอย่างละเอียดแล้ว ผมขอโทษนะแก้ว” ฟินเอ่ยพูดออกไปด้วยความรู้สึกผิดพลางเอื้อมมือไปจับมือของดอกแก้วมากอบกุมไว้“เอ่อ...คือ จริงๆคุณไม่ต้องขอโทษฉันก็ได้ค่ะ ฉันรู้ว่าคุณไม่ได้ตั้งใจเพราะว่าคุณไม่รู้....ฉันเองก็มีส่วนผิดที่ทำให้คุณเข้าใจผิดเองด้วย”“ไม่แก้ว ถ้าจะมีใครผิดก็เพราะความใจร้ายของแม่ผม แก้วไม่ได้ผิดอะไร งั้น...เรา...เรามาเริ่มต้นกันใหม่

  • Unforgettable Love รักไม่ลืม    บทที่ 80

    “โทรหาใครอะ กวา” ต้นที่เช็คบิลจ่ายเงินเสร็จแล้วเอ่ยถามขึ้นแตงกวาวางสายลงเพราะเห็นว่าโทรไปหาดอกแก้วหลายสายแล้วแต่ดอกแก้วไม่รับสาย“โทรหาแก้วน่ะ จะบอกแก้วว่าบอกความจริงกับฟินไปแล้ว เพราะว่าแก้วไม่ได้บอกอะไรฟิน ฟินจึงต้องมาถามเรา คิดว่าแก้วมันจะว่าเราไหมที่เราเอาความลับมาบอกฟินแบบนี้”“ไม่หรอก พี่แก้วไม่ว่าอะไรเราหรอก อย่าคิดมาก อีกอย่างไอ้ฟินเองมันก็บอกเองว่ารู้เรื่องนี้มาจากแม่กับน้าของมัน จนมันสงสัยก็เลยมาถามเรา พี่แก้วเขาไม่ว่าอะไรหรอก เดี๋ยวไอ้ฟินมันก็เคลียกับพี่แก้วเองนั่นแหละ แล้วเดี๋ยวกวาค่อยโทรหาพี่แก้วก็ได้ให้เขาเคลียกันก่อน” ต้นเอ่ยพูด“อืม เอางั้นก็ได้ เฮ้อ...แต่บอกความจริงไปก็ดีแล้วนะ รู้สึกโล่งใจจัง ที่ผ่านมารู้สึกเหมือนทำบาปยังไงก็ไม่รู้”“อือ ผมก็โล่งใจเหมือนกัน หลุดจากข้อหามือที่สามสักที” ต้นเอ่ยพูด“อืม ก็ขอให้ทั้งคู่เคลียกันได้แล้วกลับมารักกันเหมือนเดิม” แตงกวาเอ่ยพูด“อือ ไปได้แล้วคู่เรา เดี๋ยวไม่ทัน ไปงานแต่งงานคนอื่นเขาอีกหน่อยก็คงเป็นคู่เราแล้ว” ต้นเอ่ยพูดกับแตงกวาด้วยรอยยิ้ม“จ้า” แตงกวาตอบรับก่อนที่ทั้งคู่จะส่งยิ้มให้กันแล้วเดินควงคู่กันไปที่รถของต้นก่อนที่ต้นจะ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status