บำเรอรักสุดขอบฟ้า의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

Chapter 11ความเงียบยามดึกสงัดในพระราชวังโบราณทาบทับลงบนระเบียงทางเดินหินอ่อนชั้นใน แสงไฟจากตะเกียงน้ำมันหอมติดผนังทอดส่องเป็นวงกลมสีทองสลัว สลับกับเงามืดทึบของเสาหินทรายสลักลวดลายกลิ่นฝุ่นทรายแห้งผากจากพายุมรสุมภายนอกที่เริ่มซาลง ปะปนกับกลิ่นควันไม้สนโอมังและกลิ่นดอกมะลิราตรีที่ส่งกลิ่นหอมจรุงอบอวลไปตามสายลมที่โชยอ่อน ตาริกยืนตระหง่านอยู่หน้าประตูไม้สักบานใหญ่ของห้องนอนนลินา แผ่นหลังกว้างตรงนิ่งราวกับรูปสลัก มือขวาแตะแนบอยู่บนด้ามดาบสั้นข้างเอวตลอดเวลา จังหวะการหายใจขององครักษ์หนุ่มสม่ำเสมอ ลึกและหนักแน่น นัยน์ตาคู่คมกริบกวาดมองความมืดปลายระเบียงทางเดินอย่างไม่คลาดสายตา ร่องรอยความตึงเครียดจากศึกไร้คมดาบในห้องรับรองเมื่อครู่ ยังคงฝังแน่นอยู่บนแนวสันขากรรไกรเกร็งตึงเสียงส้นรองเท้าหนังส้นเตี้ยกระทบพื้นหินดังกังวานมาจากมุมเลี้ยว ตาริกไม่ขยับกาย หากแต่นัยน์ตาตวัดไปมองทันที สัญชาตญาณองครักษ์ทำงานเต็มร้อย ก่อนที่ร่างอรชรในชุดอาบายะห์สีฟ้าอ่อนปักเลื่อมเงินจะค่อย ๆ ก้าวพ้นเงามืดออกมายาซีราเดินยิ้มกริ่มเข้ามาใกล้ มือทั้งสองข้างประสานไว้ด้านหน้าถือถาดกระเบื้องเล็กลอยควันฉุย กลิ่นหอมหวานเข้มข

Chapter13มรสุมพายุทรายภายนอกสงบลงแล้ว เหลือเพียงสายลมที่แห้งผากที่พัดหอบเอาละอองฝุ่นสีส้มอิฐปลิวว่อนกลางแดดจัดยามสาย แสงแดดแผดเผาลงมาบนผืนทรายกว้างใหญ่จนระยิบระยับดุจทะเลเพลิงเสียงเครื่องยนต์ของรถตรวจการขับเคลื่อนสี่ล้อดังกังวานกึกก้อง สลับกับเสียงกีบเท้าม้าขององครักษ์สองนายจากอัลซาฮาราที่ควบตามมาห่าง ๆ ด้านหลัง นลินานั่งอยู่เบาะหลังของรถตรวจการกระจกกันกระสุน กลิ่นแอร์เย็นชืดผสมกลิ่นเบาะหนังใหม่เตะจมูก ทว่ากลับไม่อาจขจัดความอบอ้าวอันอึดอัดที่จุกแน่นอยู่ในอกออกไปได้ เธอทอดสายตามองผ่านกระจกติดฟิล์มกรองแสงกลับไปด้านหลัง ภาพกำแพงวังหินทรายโบราณและหอคอยสูงตระหง่านของอัลซาฮาราค่อย ๆ เล็กลงจนกลายเป็นเพียงเงาสลัวกลางคลื่นความร้อนที่ลอยเคว้ง นิ้วเรียวบางของเธอขยับไปสัมผัสลวดลายเฮนน่ารูปกุหลาบบนหลังมือซ้ายโดยไม่รู้ตัว สัมผัสแห้งที่ผากของผิวกายย้ำเตือนถึงใครบางคนที่เธอเพิ่งจะก้าวห่างออกมา ชายผู้ยอมทนเจ็บจากซากหินทับไหล่เพื่อให้ได้มาทานมื้อเย็นกับเธอ ชายผู้ยอมนั่งแกล้งทำเป็นไร้เรี่ยวแรงเพื่ออ้อนวอนขอสัมผัสอันนุ่มนวลจากเธอ อันี่จริงเธอก็ไม่เคยเจอผู้ชายแบบเขามาก่อน ผู้ชายที่เจอกันไม่นานแต่กลับทำใ

Chapter 15ความเงียบสงัดยามค่ำคืนของเมืองโอเอซิสทาบทับลงบนเพนท์เฮาส์ชั้นสูงสุด แสงไฟสีส้มทองนวลตาจากโคมไฟซ่อนผนังสะท้อนผิวน้ำในสระว่ายน้ำส่วนตัวริมระเบียง จนเกิดเป็นละลอกคลื่นระยิบระยับ ผสานไปกับแสงดาวบนท้องฟ้าผืนทรายกว้างใหญ่ ลมราตรีพัดเอากลิ่นไอเย็นจากผิวน้ำ ปะปนกับกลิ่นดอกมะลิราตรีและกลิ่นไม้กฤษณาประจำกายของท่านชีคคาลิลที่ลอยอบอวลอยู่ทั่วห้องนลินานั่งอยู่บนโซฟาเบาะนุ่มริมกระจกใสบานใหญ่ มือทั้งสองข้างประสานไว้บนตัก ถ้วยชามินต์ร้อน ๆ ในมือส่งควันอุ่น ๆ ลอยละมุนเตะจมูกพร้อมรสหวานปนซ่าขมเบา ๆ บนปลายลิ้น เธอมองออกไปข้างนอก มองเห็นทัศนียภาพของเมืองยามค่ำคืนที่ประดับประดาไปด้วยไฟสีทองดุจทะเลดาวบนดิน ทว่าจังหวะการหายใจของเธอกลับไม่สม่ำเสมอนักอกบางขยายขึ้นลงเบา ๆ ทุกครั้งที่ยินเสียงก้าวเท้าหนาหนัก ๆ เดินใกล้เข้ามาจากด้านหลัง ท่านชีคคาลิลก้าวออกมาจากห้องแต่งตัว เขาอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตผ้าป่านสีขาวตัวบาง ปลดกระดุมคอลงต่ำจนเห็นแผ่นอกกว้างผิวสีน้ำผึ้ง และแนวไหปลาร้าที่ดูแข็งแรง บาดแผลที่ไหล่ขวาถูกพันด้วยผ้ากอซสีขาวสะอาดย่างเรียบร้อย ผมสลวยสีดำสนิทที่ยังเปียกชื้นเล็กน้อยทิ้งตัวลงมาคลอเคลียหน้าผา

Chapter 17เสียงโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูบนโต๊ะทำงานไม้สักทองดังกังวานสั่นสะเทือนบนกระจกเคลือบไม้แผ่นหนา ครืด... ครืด... สลับกับเสียงสัญญาณการแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันข่าวสาร และตลาดหุ้นที่ดังถี่ระรัวไม่หยุดไม่หย่อนตั้งแต่เช้าตรู่ ภายในห้องทำงานสุดกว้างขวางบนชั้นสูงสุดของอาคารสำนักงานใหญ่ ใจกลางกรุงเทพมหานคร แสงแดดยามสายลอดผ่านม่านมูลี่ไม้ทอดลายแถบสว่างสลับมืด ลงบนพื้นพรมสีน้ำเงินเข้ม กลิ่นหอมเข้มข้นของกาแฟเอสเปรสโซคั่วสดปะปนกับกลิ่นหอมเย็นของดอกลิลลี่สีขาวในแจกันแก้วทรงสูง ที่ตั้งอยู่ตรงมุมห้องนรินทร์ นักธุรกิจหนุ่มวัยสามสิบเจ็ดปี พี่ชายคนโตของนลินายืนเอนหลังพิงขอบโต๊ะทำงาน มือข้างหนึ่งถือแก้วกาแฟเนื้อเซรามิกสีดำอีกข้างถือไอแพดแสดงหน้าจอกราฟหุ้นของบริษัทในเครือ ‘ธนกุล กรุ๊ป’ ตัวเลขสีเขียวเข้มพุ่งทะยานสูงขึ้นเป็นประวัติการณ์ แท่งกราฟสีเขียวชี้ฟ้าติดต่อกันเป็นวันที่สองพร้อมตัวเลขมูลค่าตลาดที่เพิ่มขึ้นนับพันล้านบาทกึก...นรินทร์วางแก้วกาแฟลงบนแผ่นไม้ สายตาสีเข้มคมกริบย้อนมองภาพถ่ายบนทีวีจอด้านข้างที่กำลังเปิดช่องข่าวเศรษฐกิจต่างประเทศภาพของน้องสาวคนเล็กในชุดเดรสสีครีมยืนอยู่เคียงข้างชาย

Chapter 19สายลมยามบ่ายแก่ ๆ หอบเอาไอแดดอุ่นจัดและกลิ่นอินทผาลัมสุกหอมหวานปะปนกับกลิ่นดินแห้งแล้งลอยผ่านหน้าต่างรถขบวนหรูที่กำลังเคลื่อนตัวออกห่างจากความวุ่นวายของนครโอเอซิส มุ่งหน้าสู่ทิศตะวันตกเฉียงใต้ ที่ซึ่งผืนทรายกว้างใหญ่ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นหุบเขาหินทรายสีแดงอิฐสลับซับซ้อน ภายในห้องโดยสารของรถสปอร์ตซีดานสั่งทำพิเศษ เสียงเครื่องยนต์กระหึ่มครางต่ำอย่างสม่ำเสมอ ผสานกับเสียงเพลงบรรเลงเพลงเบา ๆ ที่เปิดคลอ บรรยากาศอุ่นสบายด้วยเครื่องปรับอากาศที่ปรับอุณหภูมิไว้แบบพอเหมาะ นลินานั่งอยู่บนเบาะหนังแท้สีเบจ นัยน์ตากลมโตสุกใสมองออกไปนอกกระจกบานโต ชมทัศนียภาพของผืนทรายที่ทอดตัวกว้างไกลไร้ขอบเขต จังหวะการหายใจของเธอเข้าออกช้า ๆ ทว่ายามที่สายตาแอบผินกลับมามองชายหนุ่มผู้กำลังนั่งกอดอกหลับตาอยู่ข้างกายอกบางกลับขยายขึ้นลงถี่กระชั้นขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ท่านชีคคาลิลถอดเสื้อสูทออก เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตผ้าป่านสีขาวที่ปลดกระดุมคอลงสามเม็ด แขนเสื้อถูกพับขึ้นมาถึงข้อศอกเผยให้เห็นท่อนแขนกำยำผิวน้ำผึ้งที่มีเส้นเลือดปูดโปนเบา ๆ ผมสีดำขดลอนคลอเคลียหน้าผากที่ผ่อนคลาย ใบหน้าคมคายดุดันยามหลับใหลกลับดูนุ่มนวลอย่า