Todos os capítulos de สยบรักเพื่อนวิศวะตัวร้าย (5p): Capítulo 131 - Capítulo 140

หลังจากวันนั้น เฟยไม่ได้พยายามบังคับให้เพียงฟ้ากลับมาสนิทกับเขาเหมือนเดิม แต่เขาเริ่มจากเรื่องเล็ก ๆ เมื่อพบเธอที่โรงอาหารเขาจะทักทายตามปกติ ไม่ได้เดินเข้าไปแทรกกลางวงสนทนา หรือเรียกร้องให้เธอหันมาสนใจและเมื่อเห็นหญิงตอบข้อความในแชตกลุ่ม เขาจะไม่ส่งข้อความส่วนตัวไปถาม ว่าทำไมเธอถึงไม่ตอบเขาเหมือนครั้งก่อน และถ้าเธอต้องการพื้นที่ของตัวเอง เขาก็เรียนรู้ที่จะยืนอยู่ห่าง ๆ โดยไม่ตีความว่าความเงียบนั้นเป็นบทลงโทษสิ่งที่สำคัญที่สุดคือเขาเลิกทำตัวเป็นคนที่รู้ทุกอย่าง ทั้งที่ความจริงเขาไม่เคยเข้าใจความรู้สึกของคนรอบตัวมากพอ เฟยเริ่มพูดขอโทษเมื่อทำผิด เริ่มฟังให้จบก่อนตัดสิน และเริ่มยอมรับว่าความหวังดีของเพื่อนอาจเป็นสิ่งที่เขาควรเชื่อใจที่สุด มากกว่าจะผลักไสเพียงเพราะมันไม่ตรงกับความต้องการของตัวเองส่วนเรื่องของริน เขาจัดการทุกอย่างให้จบอย่างชัดเจน ปฏิเสธคำขอความช่วยเหลือที่ไม่สมเหตุสมผล และไม่ยอมกลับไปเป็นคนที่อีกฝ่ายเรียกหาได้ทุกครั้งที่ต้องการอะไรอีกเขาไม่ได้ลบความทรงจำเก่า ๆ ทิ้งทั้งหมด เพราะมันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต แต่เขาเก็บมันเข้าที่ ไม่ปล่อยให้มันมาควบคุมปัจจุบันอีกต่อไปในขณะเดีย

หลังจากคืนนั้นก็ผ่านมาหลายวัน เฟยนั่งทบทวนความรู้สึกของตัวเองอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนที่เขาจะตัดสินใจขอคุยกับเพื่อนทั้งสามอย่างตรงไปตรงมา ชายหนุ่มเล่าความรู้สึกของตัวเองทั้งหมด ไม่ปิดบัง ไม่หลบเลี่ยง และไม่ใช้คำว่าเป็นห่วงเพื่อนมาเป็นข้ออ้างอีกต่อไปแฝดพี่อย่างฟงนั่งฟังด้วยสีหน้าเคร่งขรึมกว่าปกติ เหนือฟ้านั่งกอดอกพิงโซฟาด้วยท่าทีไม่ไว้ใจ ส่วนวายุนั่งอยู่ข้าง ๆ โดยไม่พูดแทรก แต่สายตาของเขากลับพิจารณาอีกฝ่ายอยู่ตลอด จนกระทั่งเมื่อเฟยพูดจบ ห้องทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบโดยพลัน“มึงรู้ใช่ไหมว่าความสัมพันธ์ของพวกกูไม่ได้เปิดรับใครเข้ามา เพียงเพราะบอกว่ารักเพียงฟ้า” เหนือฟ้าเป็นคนพูดก่อน “มันต้องเป็นความต้องการของเพียงฟ้าด้วย แล้วก็ต้องเป็นความสมัครใจของทุกคน”“กูรู้”“และถ้ามึงคิดว่าการเป็นคนที่เพียงฟ้าไว้ใจมานาน จะทำให้มึงมีสิทธิ์เหนือกว่าพวกกู มึงคิดผิด” เหนือฟ้าพูดต่อ“กูไม่ได้คิดแบบนั้น”“แล้วมึงพร้อมจะรับผิดชอบความรู้สึกของตัวเองหรือยัง” วายุสบตาเขานิ่ง ๆ“กูไม่รู้ว่าต้องใช้เวลานานแค่ไหน แต่กูพร้อมจะเรียนรู้” เฟยพยักหน้า“กูยังโกรธมึงอยู่ รู้ไหม” ฟงถอนหายใจยาว ก่อนยกมือขึ้นขยี้ผมตัวเอง“รู้

“เฟย นายเป็นอะไรหรือเปล่า” เพียงฟ้าหันมาถามเมื่อเห็นเขาเงียบผิดปกติ“เปล่าครับ”“แน่ใจนะ? วันนี้นายดูแปลก ๆ”“ดูแปลกยังไง”“ก็ปกติเฟยเงียบอยู่แล้ว แต่วันนี้เหมือนกำลังคิดอะไรหนัก ๆ เลย”คำพูดนั้นทำให้เฟยหลุดยิ้มทันที ถึงแม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานเพียงใด เธอก็ยังสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเขาได้เสมอ“เฟยมีเรื่องอยากคุยกับฟ้า”“เรื่องอะไรเหรอ?” เพียงฟ้าหยุดเดินเฟยหันหน้าเข้าหาเธอเต็มตัว ก่อนจะถอดแว่นออกแล้วเก็บลงในกระเป๋าเสื้อ เขาอยากมองเธอให้ชัดที่สุดด้วยตาเปล่าในช่วงเวลานี้“เรื่องของเรา”“เรื่องของเรา?” หัวใจของเพียงฟ้าเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย“ครับ เรื่องของเรา”เขาสูดลมหายใจเข้าลึก พลางรวบรวมความกล้าที่มี ก่อนเอ่ยสิ่งที่เก็บไว้ในใจมาตลอด“เพียงฟ้า เฟยรู้ว่าเคยทำให้เธอเสียใจมากแค่ไหน เฟยเคยไม่เชื่อเธอ ทั้งที่เธอเป็นคนที่หวังดีกับเฟยมาตลอด แต่เฟยกลับเอาความเจ็บปวดของตัวเองไปทำร้ายเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า แล้วก็เคยคิดว่าฟ้าจะอยู่ตรงนั้นเสมอ ไม่ว่าเฟยจะทำอะไรลงไปก็ตาม”“…” หญิงสาวนิ่งฟัง ดวงตาค่อย ๆ อ่อนลง“เฟยย้อนกลับไปแก้ไขเรื่องพวกนั้นไม่ได้ และเฟยก็ไม่อยากขอให้ฟ้าลืมมันด้วย” เฟยพูดต

ก่อนนอนพวกเขาถ่ายรูปหมู่กันอีกหนึ่งภาพ เหนือฟ้าโอบเพียงฟ้าไว้ข้างหนึ่ง วายุยืนอยู่ข้าง ๆ ฟงทำหน้าทะเล้นตามนิสัย ส่วนเฟยยืนอยู่ใกล้เธอพร้อมรอยยิ้มที่ไม่ต้องซ่อนอีกต่อไป ภาพถ่ายถูกบันทึกไว้ในโทรศัพท์ของทุกคนและใต้ภาพนั้นเพียงฟ้าพิมพ์ข้อความสั้น ๆทะเลสวยมาก แต่คนข้าง ๆ สวยกว่า“เมียชมตัวเองอีกแล้ว!” ฟงอ่านแล้วหัวเราะเสียงดัง“ฟง!”เหนือฟ้าหัวเราะจนตัวงอ วายุยกมือขึ้นปิดปากกลั้นยิ้ม ส่วนเฟยส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนจะยื่นมือมาขยี้ผมเธออย่างเอ็นดู“น่ารักดี”“อะไรน่ารัก?” เพียงฟ้าหันไปมองเขา“เธอไง”หญิงสาวหน้าแดงทันที ก่อนจะรีบหันหนีเสียงหัวเราะของทุกคน ทว่ามือของเธอกลับยังคงจับมือเขาไว้แน่น คืนนั้นพวกเขานั่งอยู่ด้วยกันจนดึกดื่น พูดคุยเรื่องไร้สาระ เล่าความทรงจำเก่า ๆ และหัวเราะกับเรื่องราวที่เคยผ่านมาด้วยกันไม่มีใครรู้ว่าชีวิตหลังจากนี้จะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอีกบ้าง แต่พวกเขารู้แล้วว่า ไม่ว่าจะต้องพบเจอกับปัญหาอะไรในอนาคต พวกเขาจะไม่ปล่อยให้ความเข้าใจผิดทำลายความรักอีกเพราะในที่สุดทุกคนก็ได้เรียนรู้ว่า การรักใครสักคนไม่ใช่แค่การอยากครอบครอง แต่คือการรับฟัง เคารพความรู้สึก และเลือกที่จะอยู่ข้า

“ฟ้าครับ อมของฟงด้วย”เพียงฟ้าเหลือบไปเห็นฟงที่ทำหน้าเหมือนหมายักษ์โดนเจ้าของทิ้ง เธอก็จำใจต้องถอนริมฝีปากออกจากลำยักษ์ของแฝดน้องของเขา และครอบปากบนลำลึงค์ร้อนของฟงแทน“ซี๊ดด ขอบคุณค่ะเมีย”ฟงเอ่ยพลางสูดปากเสียวซ่าน เขาโยกเอวสอบเข้าสุดออกสุด จนเพียงฟ้าสำลักเล็กน้อย ทว่าเธอก็ไม่ยอมคายออกมา เธอใช้ปากผลัดดูดเลียท่อนลำของสองแฝดสลับไปมา ในขณะที่ก็โดนเหนือฟ้าซอยถี่ ๆ จนนํ้ากระเด็น“ฟ้าครับ อย่าลืมยุสิ”ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นแสร้งน้อยใจ ก่อนที่จะคร่อมหน้าอกของเธอ พลางสอดท่อนลำในร่องอก เขาบีบมันจนชิด ก่อนจะซอยเข้าออกด้วยความเสียวซ่าน พลางใช้ปลายนิ้วบิดขยี้ยอดอกของเธอไปด้วยในระหว่างนั้น เหนือฟ้าไม่ปล่อยให้เสียเวลา เขาร่อนเอวสอบหมุนควงเป็นวงกลมในโพรงอุ่น ก่อนจะกระแทกกระทั้นเข้าออกเน้น ๆ ซอยถี่ยิบราวกับเครื่องจักรสังหาร“เมียจ๋า จะแตกแล้ว ตอดถี่ ๆ เลย!”ในจังหวะสุดท้าย เหนือฟ้าไม่สนอะไรแล้ว เขาโหมกระหน่ำกระแทกลำลึงค์เข้าออกช่องทางรักถี่ยิบด้วยแรงทั้งหมด จนสะโพกผายลอยเด่นรับแรงขย่มจากเขาราวกับสัตว์ป่า นัยน์ตาคมฉายแววลุ่มหลงอย่างเห็นได้ชัด ในจังหวะที่ซอยเอวสอบไปพลางพรมจุมพิตบนข้อเท้าขาว“อร๊างงส์!”เพี