Semua Bab ห้องสมุดส่วนตัวของอัลฟ่า : Bab 11 - Bab 20

มุมมองของเดไลลาห์นรกเอ๊ย ฉันจะเย็ดเซดคืนนี้แม้ว่ามันจะฆ่าฉันก็ตามการจูบลึกและกลืนกิน น้ำไหลท่วมเราขณะที่เซดกดฉันพิงผนังกระเบื้อง ปากเขาครอบครองปากฉันโดยสิ้นเชิง ลิ้นลูบลึก ฟันกัดริมฝีปากล่างเหมือนเขาไม่อาจได้พอ ฉันครางเข้าไปในตัวเขา มือกำเสื้อเปียกโชกของเขาแน่น ดึงเขาเข้ามาใกล้ ควยแข็งของเขากดกับท้องฉันผ่านกางเกงเปียก หนาและดื้อดึง และร่างกายฉันทิ่มเต้นด้วยความต้องการดิบและท่วมท้นเขาเลิกจูบพอที่จะมองฉัน น้ำไหลลงใบหน้า ดวงตาสีฟ้าพายุของเขามืดกว่าที่ฉันเคยเห็นมาก่อน ชั่วขณะหนึ่งเขาเพียงจ้อง มอง หายใจแรง เหมือนกำลังพยายามจดจำทุกรายละเอียดบนใบหน้าฉัน“คืนนี้” เขากระซิบกับริมฝีปากบวมของฉัน “ฉันจะไม่รีบอะไรทั้งนั้น ฉันจะบูชาเธอ พายุน้อย ทุกนิ้วทุกส่วนของเธอ ไม่มีเกมส์อีกแล้ว ไม่มีการพยายามควบคุมอะไรอีกแล้ว”เขาปิดน้ำ ไม่สนใจผ้าขนหนูสำหรับตัวเอง เขาเพียงห่อฉันด้วยผืนใหญ่ผืนนุ่ม ยกฉันขึ้นในอ้อมแขนเหมือนฉันไม่มีน้ำหนัก แล้วอุ้มฉันออกจากห้องน้ำ ความรู้สึกที่ถูกอุ้มแบบนั้น ถูกโอบกอดอย่างมั่นคงกับอกแข็งแรงของเขา แขนเขาแน่นรอบตัวฉัน ทำให้บางอย่างลึกในอกฉันบิดเจ็บปวดครั้งสุดท้ายที่มีใครอุ้มฉันเ

มุมมองของเมียฉันตื่นขึ้นด้วยอาการปวดหัวตุบๆ และความรู้สึกชัดเจนว่าฉันทำอะไรบางอย่างที่ฉันจะเสียใจอย่างลึกซึ้งปากฉันมีรสเหมือนความเสียใจและค็อกเทลผลไม้ราคาถูก ฉันคราง กลิ้งตัวบนเตียงแล้วฝังใบหน้าลงในหมอน เศษชิ้นส่วนของเมื่อคืนกระพริบผ่านความคิดฉันเหมือนฟิล์มขาดๆ มีเพลงดัง แสงกระพริบ กลิ่นเหงื่อและน้ำหอม แล้วผู้ชายสวมหน้ากากร่างทรงพลัง และความรู้สึกของบางอย่างหนาและร้อนบนลิ้นฉัน…ฉันลุกนั่งเร็วจนห้องหมุนไม่ ไม่ๆๆฉันทำไม่ได้ ฉันจะไม่ทำ ฉันคือเมีย ครอมเวลล์ สาวพรหมจารีอนุรักษ์นิยม ผู้หญิงที่วางแผนจะรักษาสภาพนั้นไว้จนกว่าจะแต่งงาน ฉันไม่ทำเรื่องแบบ… นั้นประตูห้องน้ำเปิด และเดซี่เดินออกมา แต่งตัวเสร็จแล้วและร่าเริงเกินไปสำหรับคนที่ดื่มกับฉันเมื่อคืน“อรุณสวัสดิ์ นางฟ้า!” เธอร้องเพลง ปัดผมเปียกข้ามไหล่ “หัวเป็นยังไงบ้าง และที่สำคัญกว่า หีเป็นยังไง”ฉันฝังใบหน้าในมือ “เดซี่ ขอร้อง บอกฉันหน่อยว่าฉันไม่ได้ทำอะไรโง่ๆ”เธอยิ้มเจ้าเล่ห์ “เธอหมายถึงนอกจากการเต้นรำบนตักอย่างกระตือรือร้นให้กับนักเต้นเปลื้องผ้าคนหนึ่งที่สวมหน้ากาก แล้วดูดควยเขาในห้องส่วนตัวใช่ไหม เพราะเธอทำทั้งสองอย่าง และเธอไม่ย

มุมมองของเมียฉันยังคงตายอยู่ข้างในจากเหตุการณ์ดิลโดทุกครั้งที่ฉันหลับตา ฉันเห็นเอ็มริส สเติร์นวูล์ฟ ก้มลงในทางเดิน หยิบสัตว์ประหลาดหนาๆ มีเส้นเลือดที่เดซี่ให้มา แล้วยื่นมันให้ฉันด้วยรอยยิ้มช้าๆ ที่รู้เรื่อง“เธอมีรสนิยมน่าสนใจนะ ศาสตราจารย์”ความทรงจำทำให้ใบหน้าฉันไหม้อีกครั้ง ฉันใช้เวลาทั้งเย็นวนซ้ำช่วงเวลานั้น อับอายเกินกว่าจะบรรยาย ฉันจะมองตานักศึกษาคนนั้นยังไงระหว่างเซสชันติว เมื่อเขาเคยยื่นดิลโดให้ฉันจริงๆฉันด่าเดซี่อย่างหนักหน่วงในเช้าวันนั้น“เธอเป็นภัยคุกคามสุดๆ!” ฉันกระซิบด่าเธอทางโทรศัพท์ขณะแต่งตัว “เธอรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อวาน เขาเห็นมัน! เขาหยิบขึ้นมาแล้วยื่นให้ฉันเหมือนมันเป็นอุปกรณ์การเรียนปกติ!”เดซี่หัวเราะจนฉันคิดว่าเธอจะสำลัก “โอ้พระเจ้า เมีย เขาพูดอะไรไหม ขอร้อง บอกฉันหน่อยว่าเขาพูดอะไรสกปรก”“เขาบอกว่าฉันมีรสนิยมน่าสนใจ!” ฉันกระซิบตะโกน อับอายสุดๆ “ฉันอยากให้พื้นดินกลืนฉันทั้งเป็น ฉันจะไม่คุยกับเธออีกตลอดกาล”เธอแค่หัวเราะหนักขึ้น “ขอโทษ ขอโทษ! แต่ก็… ถ้าเขาหล่อ เธอควรจะเย็ดเขาเลย เธออายุยี่สิบแปดแล้ว ที่รัก สามีในอนาคตของเธอคงกำลังทำให้ควยเปียกทุกสุดสัปดาห์

มุมมองของเมียฉันกำลังแพ้การต่อสู้กับตัวเองวิดีโอสอนเล่นบนแล็ปท็อป ผู้หญิงบนจอครางแผ่วเบาขณะค่อยๆ เลื่อนดิลโดหนาเข้าออกจากหีที่เปียกเงา เสียงนั้นอับอาย — เปียก เป็นจังหวะ เต็มไปด้วยความสุขที่ฉันไม่เคยยอมให้ตัวเองรู้สึก ฉันนั่งขอบเตียงในชุดนอนไหมบางๆ ต้นขากดเข้าหากัน การหายใจเริ่มตื้นแล้วนี่ผิด ฉันคิด แม้มือจะสั่นอยู่บนตัก ฉันสัญญาไว้กับตัวเอง ฉันสัญญาไว้กับพระเจ้า ฉันกำลังเก็บตัวเองไว้สำหรับแต่งงาน นี่… นี่คือการนอกใจแต่ความปวดร้าวระหว่างขาทนไม่ไหว มันก่อตัวมาหลายวันแล้ว นับตั้งแต่วันนั้นกับคนแปลกหน้าสวมหน้ากาก และยิ่งแย่ลงหลังจากเอ็มริสกดฉันพิงผนังในออฟฟิศ ร่างกายฉันลุกไหม้ หัวนมตึงและไวต่อความรู้สึก ถูไถกับไหมทุกครั้งที่หายใจ คลิตอริสทิ่มเต้นเจ็บปวด อ้อนวอนขอการสัมผัสขนลุกขึ้นบนแขนขณะที่ผู้หญิงในวิดีโอวนนิ้วรอบคลิตอริส ฉันกัดริมฝีปากแรง พยายามต่อสู้แค่ครั้งเดียว ฉันบอกตัวเอง มันไม่ใช่ผู้ชาย มันเป็นวัตถุ มันไม่นับ ฉันไม่ได้ทำลายคำสาบานถ้าไม่ใช่คนจริงมือฉันขยับเกือบด้วยตัวเอง เลื่อนใต้ชายชุดนอน นิ้วปัดผ่านกางเกงในที่เปียกชุ่ม และฉันครางแผ่ว ฉันกำลังหยดย้อย ผ้าชุ่มโชกฉันดึงกางเก

มุมมองของเมียฉันกำลังถูกเผาทั้งเป็นหลังฉันกดแน่นกับพนักเก้าอี้แข็ง แต่ทุกนิ้วของผิวหนังรู้สึกราวกับลุกไหม้ หัวนมปวดร้าวจนเกือบเจ็บกับผ้าของเสื้อเบลาส์ ต้นขาสั่นเทาควบคุมไม่ได้ ความปวดระหว่างขาได้กลายเป็นความต้องการลึกและทิ่มเต้นที่ทำให้คิดอะไรตรงๆ ยากเอ็มริสคุกเข่าอยู่ตรงหน้าฉัน มือวางเบาๆ บนต้นขา มองขึ้นมาด้วยตาสีเข้มเข้มข้นฉันหายใจแรง อกกระเพื่อม ความคิดฉันเป็นสนามรบ — ปีแห่งคำสาบาน คำสัญญากับพระเจ้า ค่านิยมอนุรักษ์นิยมที่ฉันยึดติดมาทั้งชีวิต — ทุกอย่างกำลังพังทลายภายใต้น้ำหนักของความปรารถนาที่ทนไม่ไหวนี้ไม่มีใครจะรู้ไม่มีใครสามารถรู้ได้ มันเป็นความคิดเดียวที่ยังทำให้ฉันมีสติประตูล็อกแล้ว ฉันทำให้แน่ใจแล้ว ไม่มีใครจะเห็น ไม่มีใครจะได้รู้เลยความผิดแผดฉีกคมในอก แต่ความผิดไม่พออีกต่อไป ความต้องการแรงกว่า ฉันต้องการอะไรก็ได้เพื่อให้ความปวดร้าวนี้หยุดฉันกลืนน้ำลายแรงๆ“ใช่” ฉันกระซิบ ความอายของตัวเองไม่อนุญาตให้พูดดังกว่านั้นคำนั้นหลุดจากริมฝีปาก และบางอย่างข้างในฉันแตกสลายดวงตาของเอ็มริสมืดลงด้วยชัยชนะและความหิวโหย เขาไม่เสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียวมือเขาเลื่อนขึ้นตามต้นขา ค่อย