All Chapters of ห้องสมุดส่วนตัวของอัลฟ่า : Chapter 31 - Chapter 40

มุมมองของอิซาเบลลาหลายวันผ่านไปตั้งแต่ลูคานเดินออกจากห้องของเราโดยไม่หันกลับไปมองผู้รักษาคนใหม่ — ผู้หญิงสูงอายุและเคร่งขรึมจากแพ็ก — ดูแลแผลเขาตอนนี้ ฉันบอกตัวเองว่าดีกว่าอย่างนี้ ระยะห่างจะปกป้องเราทั้งคู่จากความบ้าคลั่งที่เราเกือบกลายเป็นฉันโกหกตัวเองทุกชั่วโมงสงครามกับเอจพอยต์กดหนักขึ้นบนแพ็กทุกวันที่ผ่านไป หน่วยสอดแนมรายงานอาวุธเงินกำลังรุกคืบไปยังชายแดน ความตึงเครียดข้นอากาศจนการหายใจรู้สึกเหมือนความพยายาม และทว่าคืนนี้พิธีกรรมเจริญพันธุ์ยกเลิกไม่ได้ มันเล็กกว่าปกติ ถูกตัดทอนเพราะภัยคุกคาม แต่ยังบังคับ เฉพาะคู่ที่มั่นคงแล้ว ไม่มีคนนอก ไม่มีข้ออ้าง แพ็กต้องการพรแม้ในยามสงคราม และการปรากฏตัวต้องถูกรักษาฉันแต่งตัวด้วยความระมัดระวังและความหวาดกลัวเท่าๆ กัน ลื่นเข้าไปในชุดสีแดงเข้มที่รัดร่างกายดีเกินไปเล็กน้อย คอเสื้อเว้าต่ำพอที่จะดึงความสนใจ และเมื่อลูคานมาถึงเพื่อคุ้มกัน หัวนมฉันตึงอยู่แล้วใต้ผ้าเขามาพอดีเวลา กรามตึง ตาอำพันระวัง เขาดูทุกนิ้วเป็นอัลฟา ทรงพลังและควบคุมโดยสิ้นเชิง แต่ฉันยังจับประกายสั้นๆ ในตาเมื่อสายตาตกที่หน้าอกก่อนหันหนีอย่างรวดเร็วเราเดินไปวงพิธีในความเงียบ

มุมมองของอิซาเบลลาสนามรบเป็นภาพเบลอของเลือดและเสียงเสียงเหล็กดังก้องผ่านคืนขณะหมาป่าหอนและผู้ชายร้องด้วยความเจ็บปวด แต่ฉันหยุดพยายามแยกเสียงหนึ่งจากอีกเสียงแล้ว โลกของฉันหดแคบลงเหลือเพียงผู้บาดเจ็บที่วางอยู่ตรงหน้า มือฉันเปื้อนเลือด เลือดหมาป่า เลือดศัตรู และเลือดของตัวเองที่ใบมีดเฉือนฝ่ามือ เต็นท์ผู้รักษาข้นด้วยกลิ่นสมุนไพร เหล็ก และความกลัว“ยาร์โรว์เพิ่ม! กดไหล่นั้นแรงขึ้น ใช่แบบนั้น!”ผู้รักษาไม่ลังเลอีกต่อไปเมื่อฉันออกคำสั่ง ความสงสัยใดๆ ที่พวกเขานำเข้ามาในคืนนี้ถูกฝังไว้ใต้แถวหมาป่าที่ยังมีชีวิตเพราะเราลงมือเร็วลูกธนูเงินสามดอก แผลถูกพิษสองแห่ง กระดูกต้นขาแตก ฉันแทบไม่มีเวลาหายใจก่อนที่ผู้ป่วยอีกคนจะถูกหามเข้าเต็นท์ ความรู้ของพ่อฉันชี้นำทุกการเคลื่อนไหว ทุกการตัดสินใจ ทุกคำสั่งที่หลุดจากปากหมาป่าที่ควรตายกำลังลืมตาอีกครั้งความตระหนักนั่งเหมือนก้อนหินในท้อง ฉันกำลังช่วยหมาป่าที่พวกเดียวกันสังหารครอบครัวฉัน ครั้งหนึ่งฉันคงเรียกนั่นว่าการทรยศแต่มือฉันไม่เคยลังเล ฉันดึงเงินออกจากเนื้อฉีก เผาพิษด้วยใบมีดร้อนและยาขม และเย็บแผลที่คงพรากผู้ชายอ่อนแอกว่าก่อนรุ่งสาง ผู้ป่วยทุกคนที่ล

มุมมองของอิซาเบลลาสองนิ้วหนาของเขาสูบลึกขึ้น งออย่างไร้ปรานีกับจุดทำลายล้างข้างในหีที่เปียกชุ่มของฉันทุกจังหวะเสียงเปียกๆ อับอายของความเปียกถูกซ่อนไว้เพียงด้วยเสียงงานเลี้ยง แต่ฉันได้ยิน เทพีเอ๊ย ฉันรู้สึกได้ ผนังบีบรัดอย่างโลภรอบนิ้วที่บุกรุก สั่นไหวและเต้นขณะคลื่นเปียกชุ่มใหม่เคลือบมือเขาและหยดลงต้นขาที่สั่นเทานิ้วหัวแม่มือไม่เคยหยุดวงกลมไร้ปรานีเหนือตุ่มที่บวมและปวดร้าว—ช้าตอนแรก แล้วเร็วขึ้น มั่นคงขึ้น กดลงด้วยแรงกดที่สมบูรณ์แบบและทำลายล้าง ทุกจังหวะแม่นยำส่งสายฟ้าขาวร้อนพุ่งขึ้นกระดูกสันหลัง สะโพกฉันกระตุกโดยไม่ตั้งใจกับมือเขา ไล่ตามเพิ่ม เสมอเพิ่มเสียงครางขาดๆ หลุดจากริมฝีปากก่อนจะจับได้ฉันรีบเปลี่ยนเป็นเสียงไออ่อนๆ ก้มศีรษะขณะความร้อนท่วมแก้ม “ขออภัย” ฉันกระซิบแหบกับใครก็ไม่รู้ “ฉัน… ฉันรู้สึกไม่ค่อยดี”นิ้วลูคานไม่สะดุด ถ้าจะมีอะไร เขาก็เย็ดฉันด้วยนิ้วแรงขึ้น ดึงเข้าออกด้วยจังหวะยาวและลงโทษขณะนิ้วหัวแม่มือปัดอย่างรวดเร็วเหนือคลิตอริส หีฉันกระตุกอย่างรุนแรงรอบเขา ความเปียกท่วมมืออีก คลื่น ความสุขขดแน่นขึ้นเรื่อยๆ ในท้อง ปมโหดร้ายและเผาไหม้ที่คุกคามจะขาดในชั่วขณะใดก็ได้เสี

มุมมองของลูซี่เสียงหัวเราะต่ำและไร้ทางช่วยหลุดจากริมฝีปาก“ผู้ชายน่าสงสาร โง่ และสวยขนาดนี้” ฉันกระซิบเข้าไปในห้องว่างเปล่า “นายรู้บ้างไหมว่าเพื่อนบ้านบ้าคลั่งแบบไหนที่เพิ่งย้ายเข้ามาข้างบ้าน ถ้านายรู้ว่าอะไรกำลังจ้องนายอยู่ตอนนี้…”เข็มขัดเลื่อนหลุดด้วยเสียงหนังเบาๆ เขาดีดกระดุมกางเกงยีนส์ ซิปเลื่อนลงช้าๆ ชีพจรฉันดังก้องในหูเขากดเดนิมลงตามต้นขาทรงพลัง เตะกางเกงยีนส์ทิ้ง กางเกงในบ็อกเซอร์สีดำเกาะเขาเหมือนผิวชั้นที่สอง ไม่ทำอะไรเพื่อซ่อนโครงร่างหนาหนักของควย มันแข็งครึ่งหนึ่งอยู่แล้ว ตึงอย่างกล้าหาญกับผ้า ปากฉันแห้ง เขี้ยวทิ่มเต้นฉันกดต้นขาเข้าหากัน คลื่นความร้อนเปียกท่วมระหว่างนั้นเขายืนอยู่ตรงนั้นชั่วขณะ กลิ้งไหล่ สบายใจโดยสิ้นเชิงในความเกือบเปลือย แล้วมือเลื่อนไปที่ขอบกางเกงในลมหายใจฉันสะดุดเขาเกี่ยวนิ้วหัวแม่มือแล้วดันลงควยเขาเด้งออกมา หนา ยาว และสมบูรณ์แบบ บวมขึ้นอีกใต้สายตาที่หิวโหยของฉัน อัณฑะหนักห้อยอยู่ข้างใต้ เต็มและตึง หัวแดงก่ำเปล่งประกายด้วยหยดความชื้นที่ปลาย เขาโอบมือใหญ่รอบฐานแล้วรูดตัวเองช้าๆ อย่างขี้เกียจเสียงหายใจฮือขาดๆ ฉีกจากลำคอเขาไม่ได้ยินฉัน หน้าต่างปิด

มุมมองของลูซี่ฉันหยุดคิดถึงควยเขาไม่ได้ตลอดวัน ภาพนั้นหลอกหลอนฉัน หนา หนัก มีเส้นเลือด แดงก่ำมืดด้วยความต้องการ วิธีที่มันทิ่มเต้นในหมัดเขา วิธีที่น้ำหล่อลื่นเปล่งประกายที่ปลายเหมือนการถวาย แม้ขณะที่ฉันกินจากถุงเลือดเย็น ความคิดก็ยังวนกลับไปที่ภาพเขารูดตัวเองอย่างไร้ยางอายหน้าต่างเขาทรมานฉันตอนนี้ถึงคราวฉันเหลืออีกสองคืน แค่สองคืนจนกว่าโทษจะสิ้นสุดและฉันจะกลับไปโลกของตัวเอง ฉันเสี่ยงพลาดไม่ได้ ไม่ใช่ตอนนี้ ฉันรู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันข้ามระยะห่างระหว่างบ้านเรา ฉันจะขี่ควยสวยนั้นจนเขาอ้อนวอน ฝังเขี้ยวเข้าไปในลำคอ และดื่มเขาแห้งขณะที่เขาปล่อยตัวเองข้างในฉัน ฉันเสี่ยงไม่ได้ ไม่ใช่ตอนที่เสรีภาพใกล้ขนาดนี้แต่ฉันสามารถเล่นฉันสามารถทรมานเขาแบบที่เขาทรมานฉันการตัดสินใจส่งความตื่นเต้นมืดพุ่งผ่านเส้นเลือด ฉันเคลื่อนไปที่หน้าต่างสูงตรงข้ามเขา เปิดไฟทุกดวงในห้องโดยไม่มีเงาคืนนี้ ฉันอยากให้เขาเห็นทุกอย่างเขาอยู่ที่นั่นแล้ว รอฉันอย่างอดทนตาเขาล็อกกับฉันทันที ฉันรู้สึกความร้อนในสายตาบนผิว ร่างกายตอบสนองก่อนจะหยุดได้ และความร้อนเหลวช้าๆ ขังระหว่างต้นขา ฉันยืนตรงนั้นในเสื้อสเวตเตอร์และกาง