All Chapters of ห้องสมุดส่วนตัวของอัลฟ่า : Chapter 41 - Chapter 50

มุมมองของลอเรไลพื้นรู้สึกเย็นยะเยือกใต้ส้นรองเท้าขณะที่ฉันเล็ดลอดออกจากห้องน้ำ แต่ร่างกายยังเผาไหม้จากข้างในออกฉันไม่กล้าหายใจเต็มปอดจนกว่าประตูหนักจะคลิกปิดตามหลัง หัวใจกระแทกอย่างบ้าคลั่งกับซี่โครง เหมือนพยายามหนีออกจากอก นิ้วยังชื้นจากสิ่งที่ฉันทำไปเพียงไม่กี่ชั่วขณะก่อน และทุกก้าวที่ไม่มั่นคงส่งการเตือนอีกครั้งแห่งความตื่นตัวที่ยังค้างผ่านฉัน กางเกงในเกาะอย่างไม่สบายใต้กระโปรงขณะที่ฉันรีบเดินไปตามทางเดินผู้บริหาร กระตือรือร้นที่จะสร้างระยะห่างให้มากที่สุดระหว่างตัวเองกับห้องน้ำนั้นเขาอยู่ข้างในนายอเล็ก ซินแคลร์ เจ้านายเย็นชา หยิ่ง และหล่อเหลาของฉัน กำลังรูดควยและคำรามเกี่ยวกับหีดำตัวเล็กแน่นของฉันภาพนั้นปฏิเสธที่จะจากไป เสียงครางต่ำขาดๆ นั้น เสียงเปียกๆ เป็นจังหวะที่สะท้อนจากหลังประตูคอก วิธีที่เสียงเขาแตกกับคำสกปรกเหล่านั้น มันเล่นซ้ำแล้วซ้ำเล่าในใจขณะที่ฉันรีบกลับไปที่โต๊ะ ชีพจรไม่ยอมชะลอมือสั่นขณะยื่นไปหยิบกระเป๋าถือ ยาที่โจอี้ให้ยังไร้ปรานี ปฏิเสธที่จะคลายเงื้อมมือ ความร้อนยังไหลผ่านร่างกาย ทิ้งฉันให้แดงก่ำ วอกแวก และตระหนักอย่างเจ็บปวดกับทุกการเคลื่อนไหว ฉันเป็นซากปรักห

มุมมองของลอเรไลฉันยืนแข็งทื่อกลางห้องทำงานเขา ความเงียบกดทับจนแทบหายใจไม่ได้หัวใจกระแทกอย่างรุนแรงจนรู้สึกได้ในลำคอ ฝ่ามือชื้นด้วยเหงื่อ และทุกครั้งที่กลืนมีรสชาติของความอับอายข้างหลังเขา จอใหญ่แสดงเฟรมที่หยุดจากวิดีโอ ฉันอยู่ตรงนั้น—ขาแยก ปากอ้าในเสียงร้องเงียบแห่งความสุขขณะควยขาวสองอันเต็มจอรอบฉัน ฉันฉีกสายตาออกไม่ได้ ไม่ว่าจะอยากขนาดไหนนายซินแคลร์นั่งบนขอบโต๊ะด้วยความสงบที่น่าขนลุก ราวกับเขารู้แน่ชัดอยู่แล้วว่าบทสนทนานี้จะจบอย่างไร“นี่คือการแบล็กเมล์” ฉันกระซิบ เสียงสั่นด้วยความโกรธและความไม่เชื่อ “คุณกำลังแบล็กเมล์ฉัน”รอยยิ้มช้าๆ แตะริมฝีปากเขา รอยยิ้มที่ไม่มีความอบอุ่นใดๆ เขาไม่พยายามปฏิเสธ“ใช่ ลอเรไล” สายตาเขาไม่เคยละจากฉัน ชั่วขณะสั้นที่สุด กรามเขาตึงก่อนสีหน้าจะสงบลงในความสงบที่น่าขนลุกเหมือนเดิม “นั่นคือสิ่งนี้พอดี”เขาปล่อยให้คำนั้นตกลงระหว่างเราก่อนพูดอีกครั้ง น้ำเสียงสงบเหมือนเสมอ“และจากสีหน้าเธอ…” เส้นโค้งจางๆ กลับมาที่ปาก “ฉันว่ามันพิสูจน์แล้วว่ามีประสิทธิภาพอย่างน่าทึ่ง”ฉันอยากกรีดร้อง ฉันอยากคว้าสิ่งใกล้ที่สุดแล้วขว้างใส่ใบหน้าสมบูรณ์แบบและหยิ่งของเขา สองปี สอ

มุมมองของลอเรไลแสงสตูดิโอรู้สึกโหดร้ายกว่าคืนนี้ฉันก้าวออกจากรถด้วยส้นที่ไม่มั่นคง อากาศเย็นยามคืนปัดกับหีเปลือยใต้กระโปรงดินสอรัดรูป ไม่มีกางเกงใน ซินแคลร์ยังเก็บพวกมันล็อกไว้ในลิ้นชักโต๊ะเหมือนถ้วยรางวัล ทุกก้าวเตือนฉันถึงสิ่งที่เขาทำกับฉันก่อนหน้า ฉันยังรู้สึกรอยมือแดงแสบที่ก้น ความเจ็บในกรามจากการสำลักควยหนาของเขาใต้โต๊ะ และความทิ่มเต้นต่ำต่อเนื่องระหว่างต้นขาฉันยังเป็นเลขาที่เปื้อนน้ำอสุจิและแตกสลายของเขา แม้จะเดินเข้าไปในสตูดิโอวีพอร์นเอ็กซ์เพื่อการแสดงครั้งต่อไปทีมงานทักทายด้วยความอบอุ่นมืออาชีพชุดเดียวกับเมื่อวาน แต่ฉันแทบจะยิ้มกลับไม่ได้ ท้องเป็นปมแห่งความหวาดกลัวและบางอย่างที่มืดกว่ามาก ผู้กำกับ ผู้หญิงตาคมชุดเดียวกับก่อน เดินเข้ามาหาฉันพร้อมแท็บเล็ตในมือและหูฟังอยู่ในหูอยู่แล้ว“คืนใหญ่สำหรับเธอ เทพี” เธอพูดพร้อมรอยยิ้มรู้ทัน “นายซินแคลร์เลือกธีมเอง เขาอยู่ในห้องชมส่วนตัวแล้ว”เลือดฉันเย็นยะเยือกแน่นอนว่าเขาอยู่เธอพูดต่ออย่างสบายๆ ราวกับไม่ได้ส่งมอบชั้นอีกชั้นแห่งนรกส่วนตัวของฉัน “ซีนคืนนี้คือ ‘การสัมภาษณ์สุดท้าย’ เธอเป็นผู้ช่วยผู้บริหารผิวดำที่สิ้นหวังและมีคุณสมบัติเ

มุมมองของลอเรไล“ยอดเยี่ยม” ผู้กำกับพึมพำ มองอย่างตั้งใจ “รักษจังหวะนั้นไว้ด้านหน้าและด้านหลัง นายซินแคลร์อยากผลักเธอไปไกลกว่านี้ ให้เธอมากขึ้น”ชายข้างหลังเชื่อฟังทันที เขาดึงถอยแล้วกระแทกเข้าไปในฉันด้วยแรงโหดร้าย อัณฑะหนักตบกับคลิตอริส เสียงเปียกๆ อับอาย แพลป-แพลป-แพลป ของควยที่ทำลายหีที่เปียกชุ่มสะท้อนผ่านเซ็ต หน้าอกหนักถูกบีบกับโต๊ะเย็น หัวนมลากทุกจังหวะรุนแรงฉันครางอย่างสิ้นหวังรอบควยหนาที่เย็ดลำคอ น้ำลายไหลจากมุมปาก มาสคาร่าไหลลงแก้มพวกเขาพลิกฉันนอนหงายชายคนหนึ่งปีนขึ้นโต๊ะ ดันขาฉันกลับไปทางไหล่ แล้วพุ่งควยกลับเข้าไปในหีที่หยดในจังหวะป่าเถื่อนหนึ่งครั้ง มุมใหม่ทำให้เขาลึกอย่างเหลือเชื่อ ตาฉันเหลือก“ตอบคำถาม” ชายคนที่สามเรียกร้อง ตบควยเปียกกับริมฝีปาก “เธอยินดีเป็นผู้เล่นในทีมไหม คุณลอเรไล”“ใช่— เหี้ย ใช่ครับ!” ฉันหอบก่อนที่เขาจะยัดควยกลับลงลำคอฉันกำลังสูญเสียตัวเองทุกจังหวะโหดร้ายส่งดอกไม้ไฟระเบิดผ่านเส้นประสาท คลิตอริสทิ่มเต้น หีทำเสียงสกปรกเปียกๆ ขณะที่เขากระแทก ยาจากก่อนหน้าหายไปนานแล้ว นี่คือฉันล้วนๆ ความต้องการสิ้นหวังและน่าอายทั้งหมดเสียงนายซินแคลร์อาจจะดังอยู่ในหู

มุมมองของลอเรไลที่อยู่มาถึงไม่กี่ชั่วขณะต่อมาเพนท์เฮาส์หรูในส่วนพิเศษที่สุดของเมือง แน่นอน ไม่มีอะไรน้อยกว่านี้จะเหมาะกับผู้ชายอย่างอเล็ก ซินแคลร์ฉันยืนหน้ากระจกนาน จ้องภาพสะท้อน ชุดเดรสสีครีมดูไร้เดียงสาพอบนพื้นผิว แต่ฉันรู้ดีกว่า หน้าอกหนักเคลื่อนไหวอย่างอิสระใต้ผ้าบาง หัวนมตึงเป็นยอดแข็งอยู่แล้ว ตามที่เขาขอ ฉันทำให้แน่ใจว่าไม่ใส่บราและไม่มีกางเกงใน แค่ผิวเรียบ เส้นสายรัดจากถ่ายเมื่อคืนก่อนยังเห็นจางๆ บนต้นขา และความปวดลึกต่อเนื่องระหว่างขาทุกก้าวที่ฉันเดินขณะเก็บของเตือนฉันถึงสิ่งที่ฉันกลายเป็น ร่างกายเจ็บ ผิวยังถูกทำเครื่องหมายด้วยการสัมผัสของเขา และทุกความปวดกระซิบความจริงเดียวกัน ฉันเป็นของเขาตอนนี้การเดินทางด้วยอูเบอร์ไปอาคารเขาดูไม่มีที่สิ้นสุด ฉันนั่งต้นขากดแน่น พยายามไม่บิดตัวชัดเจนเกินไป ทุกการกระแทกบนถนนส่งประกายผ่านหีและก้นที่เจ็บ ฉันเล่นซ้ำข้อความ รูปที่ฉันส่งให้เขา วิธีที่เขาเรียกฉันว่า “เด็กดี” ที่โชว์เขาว่าฉันยังถูกใช้ขนาดไหนเมื่อรถจอดที่อาคารสูงเรียบหรู การหายใจฉันตื้นและใบหน้ารู้สึกร้อนแดง คนเฝ้าประตูไม่แม้แต่กระพริบตาขณะพาฉันไปลิฟต์ส่วนตัว นายซินแคลร์ทิ้งคำสั