All Chapters of ห้องสมุดส่วนตัวของอัลฟ่า : Chapter 21 - Chapter 30

มุมมองของเอ็มริสฉันเสียการควบคุมในวินาทีที่ได้ยินเธอครางชื่อฉัน“เมีย…” ฉันกระซิบใต้ลมหายใจ แทบไม่ได้ยินแม้แต่ตัวเองฉันยืนอยู่ในเงามืดของห้องนอนเธอมานานเหมือนนิรันดร์ สวมหน้ากากและเงียบ มองเธอ ภาพเธอบนเตียงในชุดนอนไหมบางๆ ขาแยก ดิลโดหนาฝังอยู่ข้างในขณะที่เธอเย็ดตัวเองกับความทรงจำของฉัน แค่นั้นก็ผลักฉันไปถึงขอบแล้ว แต่เมื่อเธอคราง “เอ็มริส…” ด้วยเสียงขาดๆ และกระหาย บางอย่างข้างในฉันขาดควยฉันแข็งเดือดพล่าน ทิ่มเต้นเจ็บปวดกับกางเกง ไหลน้ำหล่อลื่นอย่างต่อเนื่อง ฉันมีสองทางเลือกกรีดร้องในหัวทางเลือกหนึ่ง: ก้าวออกจากเงามืดตอนนี้ ฉีกชุดนอนนั้นออก แล้วเย็ดเธอแรงจนเดินไม่ไหวพรุ่งนี้ทางเลือกสอง: ปลดควยตรงนี้ในความมืดแล้วรูดตัวเองขณะดูเธอเสร็จทั้งสองอันตราย ทั้งสองจะข้ามเส้นที่ฉันไม่แน่ใจว่าจะกลับมาได้แต่แล้วเธอแข็งทื่อ มือหยุด ศีรษะเธอเงยขึ้น ตาเบิกกว้างด้วยความกลัวผสมบางอย่างมืดกว่า“ฉันรู้ว่านายอยู่ที่นี่” เธอเรียกออกมา เสียงสั่นแต่เด็ดเดี่ยว “ออกมา”การตัดสินใจถูกทำแทนฉันแล้วฉันก้าวออกจากเงามืด หน้ากากสีดำยังปิดครึ่งบนของใบหน้า ตาเธอเบิกกว้างขณะรับรู้ว่าเป็นคนแปลกหน้าสวมหน้ากากคนเดีย

มุมมองของเอ็มริสสองสามวันที่ผ่านมาโหดร้ายกลางวัน ฉันเป็นแค่เอ็มริส สเติร์นวูล์ฟ นักศึกษาของเธอ และเธอวิ่งหนีฉัน สายโทรศัพท์ปลอม นัดหมายที่แต่งขึ้น ดวงตาที่ไม่ยอมประสานกับฉันข้ามห้องบรรยาย ทุกการหลีกเลี่ยงตัดลึกกว่าที่ฉันอยากยอมรับแต่กลางคืน ฉันกลายเป็นคนแปลกหน้าสวมหน้ากาก เวอร์ชันนั้นของฉันได้แตะเธอ ลิ้มรสเธอ และได้ยินเธอพังทลาย หน้ากากกลายเป็นพื้นที่ปลอดภัยเพียงอย่างเดียวของฉัน และโดยไม่มีมัน พันธะคู่ครองผลักแรงเกินไป หมาป่าของฉันอยากครอบครองเธอ ทำเครื่องหมายเธอ และทำให้เธอเป็นของเราอย่างถาวรฉันปล่อยให้สิ่งนั้นเกิดขึ้นไม่ได้จนกว่าเธอจะรู้ความจริงคืนนี้ อากาศรู้สึกหนักกว่า เหมือนพันธะเองรู้ว่าบางอย่างกำลังจะแตกฉันเล็ดลอดเข้าไปทางหน้าต่างเธอหลังเที่ยงคืน กลิ่นของเธอพุ่งเข้ามาก่อน มันคือโลชั่นลาเวนเดอร์ ผิวอุ่น และกลิ่นหอมหวานปฏิเสธไม่ได้ของความตื่นตัว ควยฉันทิ่มเต้นตอบสนองแล้วฉันก็เห็นเธอเมียยืนอยู่กลางห้อง สวมชุดนอนเบบี้ดอลสั้นๆ มีลายมิกกี้เมาส์พิมพ์บนอก ชายเสื้อแทบไม่ถึงยอดต้นขา เธอดูทั้งไร้สาระและไร้เดียงสาอย่างทำลายล้าง“เธออยากมีเพศสัมพันธ์กับผู้ชายที่เธอไม่เคยเห็นใบหน้าจร

เพลงในหูฉันเบาๆ เป็นอะไรที่มีเบสช้าๆ เต้นเป็นจังหวะที่เข้ากับความร้อนกระสับกระส่ายที่ขังอยู่ต่ำในท้องอยู่แล้วฉันยืนอยู่หน้ากระจก หันตัวเล็กน้อย รีดชุดดำรัดรูปให้เรียบตามสะโพก มันเป็นหนึ่งในชุดที่ทำให้ฉันรู้สึกเป็นที่ต้องการ ชุดรัดแน่นในจุดที่ถูกต้องพอดี คอเสื้อเว้าพอให้ใครก็ตามที่มองจำได้ว่าฉันมีเส้นโค้งที่ควรค่าแก่การสังเกต เทรเวอร์ไม่ได้เห็นฉันมาสามสัปดาห์แล้ว สามสัปดาห์เวรเอ๊ย คืนนี้ควรจะแก้ความปวดร้าวที่ก่อตัวขึ้นเหมือนเมฆพายุที่ฉันวิ่งหนีไม่พ้นเราคบกันมาแปดเดือนแปดเดือนของข้อความตอบช้า แผนที่ถูกยกเลิก และเซ็กส์ที่รู้สึกเหมือนสิ่งที่ทำตามหลังมากกว่าความต้องการ ฉันบอกตัวเองว่าแค่ระยะทาง แค่เพื่อนเขา เกมของเขา และข้ออ้างไม่รู้จบ แต่คืนนี้ฉันโกนทุกอย่าง ทาโลชั่นจนผิวเรืองแสง และสวมลูกไม้คู่กันข้างใต้เหมือนการถวายที่สิ้นหวังโง่!ฉันรู้สึกถึงการบิดตัวคุ้นเคยของความสงสัยในอกแล้ว และเสียงแผ่วกระซิบว่าฉันกำลังจัดฉากตัวเองอีกครั้งและเหมือนที่เคยทำหลายครั้งก่อน ฉันเพิกเฉยมันฉันคว้าโทรศัพท์ เช็คเวลา แล้วออกไป วิทยาเขตมีชีวิตชีวาด้วยพลังงานคืนวันศุกร์ เสียงหัวเราะไหลจากหน้าต่างหอพัก และ

มุมมองของอิซาเบลลานิ้วฉันฝังลึกอยู่ในหีที่ปวดร้าวเมื่อเสียงเคาะคมครั้งแรกทำลายความเงียบฉันแข็งทื่อความสุขแตกเป็นความตื่นตระหนก ปีแล้วปีเล่าฉันล็อกร่างกายไว้ เครื่องหมายนักล่าบนหลังเรียกร้องมันการสัมผัสหมายถึงการเปิดเผย และความปรารถนาหมายถึงรอยร้าวในเกราะที่สายเลือดฉันตายเพื่อหลอม คืนนี้เกราะนั้นในที่สุดก็แตก ขาแยกกว้าง ชุดนอนม้วนรอบเอว ฉันไล่ตามการปลดปล่อยด้วยจังหวะสิ้นหวัง นิ้วหัวแม่มือวนรอบตุ่มที่บวมเหมือนวิ่งหนีความเหงาได้เสียงครางขาดๆ หลุดออก ฉันใกล้มาก อีกชั่วขณะหนึ่งและฉันอาจแสร้งว่าการควบคุมยังเป็นของฉันเสียงเคาะกลับมา และแรงกว่าคราวนี้ เร่งด่วนด้วยซ้ำ“คุณเอ็มเบอร์! เปิดประตู! เขากำลังจะตาย!”เสียงนั้นผ่าทุกอย่าง ร่างกายฉันกรีดร้องให้เพิกเฉย ให้จบ ให้ซ่อนตัว แต่หน้าที่ สัญชาตญาณผู้รักษาที่ถูกสาปชุดเดียวกันที่ทำให้ฉันยังหายใจอยู่ในแพ็กพีคพอยต์ ลากฉันลุกขึ้นฉันกระชากมือออก เช็ดหลักฐานบนชุดนอน แล้วคว้ามีดสั้นด้วยนิ้วที่สั่น ความต้องการที่ยังไม่จบยังข่วนฉันขณะเข้าใกล้ประตู“ใคร” ฉันเรียก หลังกดกับผนัง“คุณเอ็มเบอร์ ขอร้อง! อัลฟา เขาถูกยิงด้วยเงิน!”อัลฟา คำนั้นตกลงเหมือนเงิ

มุมมองของลูคานน้ำหนักของดาบฝึกคุ้นเคยในมือ แต่วันนี้พวกมันไม่ทำอะไรเพื่อเงียบพายุใต้ผิวฉันก้าวไปทางลานฝึกของแพ็กพีคพอยต์ อากาศเช้าคมด้วยกลิ่นสนและฝนไกล ความคิดวนกลับไปที่เธอ อิซาเบลลา นักล่าที่ฉันผูกตัวเองด้วยในชั่วขณะแห่งความจำเป็นสิ้นหวังฉันควรฉีกคอเธอในวินาทีที่ได้กลิ่นว่าเธอเป็นอะไรจริงๆ แทนที่ฉันผูกเธอกับฉันด้วยคำสาบานและเลือดความชั่วร้ายที่จำเป็น ฉันบอกตัวเองเงินยังค้างอยู่ในเลือด และมีเพียงความรู้ต้องห้ามของเธอที่เผามันออกได้ แต่ความจำเป็นกำลังกลายเป็นสิ่งที่อันตรายกว่ามาก สิ่งที่คุกคามการควบคุมของฉันในฐานะอัลฟาความทรงจำดึงฉันกลับไปคืนแรกในกระท่อมเล็กของเธอ พิษเงินเผาเหมือนไฟเหลวผ่านเส้นเลือด ความเจ็บปวดปกคลุมทุกอย่างจนกลิ่นเธอพุ่งเข้ามา ผู้หญิงอุ่น ความตื่นตัวสุก บางอย่างป่าและหวานใต้สมุนไพรทางการแพทย์ ร่างกายตอบสนองทันที ควยหนาและแข็งขึ้นทั้งๆ ที่มีความเจ็บปวดฉันลื่นจากโต๊ะเหมือนสัตว์ที่ได้กลิ่นคู่ครอง โซเซไปทางห้องอาบน้ำเพื่อแสวงหาความโล่งอก มือโอบรอบอวัยวะเพศหนา รูดครั้งหนึ่ง สองครั้ง ความต้องการข่วนฉันทุกจังหวะ จินตนาการเริ่มก่อตัวแล้ว กดเธอลง กระแทกเข้าไปในความร้อน