Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

บทที่ 1 เคียนน่า~หอประชุมใหญ่ของซิลเวอร์ธอร์น คีป มีกลิ่นของความตายและไม้ที่ไหม้เกรียมคบเพลิงเต้นระบำไปตามผนังเขาวงกต สาดเงายาวไปทั่วร่างของญาติพี่น้องที่ล้มตายของฉัน ฉันยืนอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพังของบ้านฉันในโซ่เหล็กหนักที่กัดข้อมือ ชุดสีขาวที่เคยสวยงามของฉันลดเหลือเพียงผ้าขี้ริ้วสกปรกที่ติดกับร่างกายผมบลอนด์เงินร่วงหล่นเป็นปมยุ่งเหยิงลงหลัง เปื้อนเขม่าและเลือดแห้งที่ไม่ใช่ของฉันฉันคือคนสุดท้ายบุตรสาวคนสุดท้ายของตระกูลนิโคเดมัส ประกายไฟสุดท้ายของสายเลือดภาคเหนือที่ภาคภูมิใจ ซึ่งตอนนี้ลดเหลือเพียงฝุ่นผีโดยผู้ชายที่นั่งบนบัลลังก์ของพ่อฉันทาริก วูล์ฟเขาไม่ใช่อัลฟาธรรมดา เขาคือภูเขาของมนุษย์ สูงกว่าหกฟุตครึ่งอย่างเห็นได้ชัด สร้างขึ้นเหมือนเทพสงครามโบราณที่แกะสลักในวิหารเก่า ไหล่กว้างและทรงพลังตึงเครียดกับหนังสีดำและแผ่นเหล็กแขนของเขาหนาด้วยกล้ามเนื้อที่พันกัน ประดับด้วยรอยแผลเป็นนับไม่ถ้วนจากการรบในอดีต ผมสีดำสนิทยาวถึงไหล่ กรอบใบหน้าที่ดูราวกับถูกสกัดจากหินแกรนิต กรามคม โหนกแก้มสูง และรอยแผลลึกวิ่งจากคิ้วซ้ายลงมาข้ามแก้ม ดวงตาของเขาลุกโชนด้วยสีทองของหมาป่าที่ถูกปล่อยสายจูงเพี

ผูกมัดเจ้าสาวเชลยเคียนน่า~ทาริกยืนสูงเหนือฉัน ร่างมหึมาของเขาสาดเงายาวไปทั่วเตียงในห้องที่สว่างด้วยไฟ หัวหนาขององคชาตเขาแทงแน่นกับทางเข้าที่ลับที่สุดของฉัน ร้อนและดื้อรั้น เรียกร้องทางเข้า ความหวาดกลัวและพันธะที่ถูกสาปต่อสู้กันภายในอกฉันฉันผลักอย่างสิ้นหวังกับกำแพงแข็งของอกเขา ฝ่ามือลื่นด้วยความกลัว “ไม่… ฉันขอร้อง ท่าน ฉันยังบริสุทธิ์ ไม่มีผู้ชายคนใดเคยวางมือบนฉัน ท่านจะทำลายฉัน” คำพูดก้องไปทั่วผนังห้องเขาไม่ตอบด้วยคำพูดแทนที่จะเป็นเช่นนั้น เสียงคำรามลึกและดั้งเดิมลอยขึ้นจากลำคอขณะที่เขาเริ่มดันไปข้างหน้า หัวกว้างขององคชาตเขายืดส่วนหญิงที่ยังไม่เคยถูกแตะต้องของฉันด้วยแรงโหดร้าย ความเจ็บปวดแหลมคมและตาบอดฉีกผ่านแกนกลางของฉันเหมือนใบมีด ฉันกรีดร้อง เสียงแตกสลายที่สะท้อนกับผนังหินโบราณ เล็บของฉันขุดเข้าไปในหลังเขา ดึงเลือด ขณะที่ร่างกายต่อสู้กับการบุกรุกเขาใหญ่เกินไป หนาเกินไป การยืดที่เผาไหม้รู้สึกเหมือนเขาจะผ่าฉันออกเป็นสองส่วน“หยุด!” ฉันร้อง น้ำตาไหลลงใบหน้า “มันเจ็บ—เทพเจ้าเอ๋ย มันเจ็บ!”กรามของทาริกกัดแน่น รอยแผลบนใบหน้าของเขาตึง แต่เขาไม่ยอมผ่อนปรน เขาดันลึกขึ้น บังคับอีกนิ้

การผูกปมเจ้าสาวนักโทษ ทาริก~หอประชุมใหญ่ดังก้องด้วยเสียงแห่งชัยชนะในคืนนั้นคบเพลิงลุกโชนสูงไปตามผนังหินโบราณ สาดแสงกระพริบไปทั่วโต๊ะยาวที่หนักด้วยไวน์ที่ถูกขโมย เนื้อย่าง และขนมปังมืด นักรบของฉันเลี้ยงฉลองเหมือนผู้พิชิต เสียงหัวเราะดังและหยาบหลังจากหลายวันแห่งเลือดและการรบ ถ้วยกระแทกกับไม้ ไวน์ไหลอย่างเสรี เปื้อนหนวดและเสื้อคลุมและสาวๆ ของซิลเวอร์ธอร์นคือของริบที่แท้จริงจากการสงครามลูกน้องของฉันอ้างสิทธิ์พวกเธออย่างเปิดเผยทั่วหอ บางคนถูกก้มลงบนโต๊ะหนัก ชุดรูดขึ้นรอบเอว รับควยหนาด้วยเสียงร้องและสะอื้นดัง บางคนคุกเข่าระหว่างขาของนักรบ ปากยืดกว้างรอบเนื้อแข็ง สาวหนุ่มคนหนึ่งกรีดร้องขณะที่ทหารสองคนของฉันเอาเธอพร้อมกัน คนหนึ่งแทงลึกเข้าไปในส่วนหญิงจากด้านหลัง อีกคนบังคับตัวเองเข้าไปในปาก น้ำตาไหลลงใบหน้าแม้ร่างกายจะสั่นสะท้านด้วยความสุขที่ไม่เต็มใจ อีกคนร้องไห้เบาๆ ที่มุมขณะที่นักรบข่มขืนเธอ มือกำผมของเธอฉันจับตาดูทั้งหมดจากโต๊ะสูงด้วยความสนใจน้อยไวน์มีรสเปรี้ยวบนลิ้น กลิ่นของเซ็กส์และการพิชิตเต็มอากาศ แต่ไม่ได้กระตุ้นอะไรในตัวฉัน องคชาตยังคงหนักและปวด แต่ไม่ใช่เพื่อผู้หญิงเหล่านี้

การผูกปมเจ้าสาวนักโทษ เคียนน่า~การเดินทางไปทางเหนือเริ่มต้นใต้ท้องฟ้าสีเทาและไม่ปรานีรุ่งสางแทบไม่ทันขึ้นเมื่อยามดึงฉันขึ้นจากความลึกของคุกใต้ดิน ร่างกายของฉันปวดในแบบที่ไม่เคยรู้มาก่อน ทางเดินที่อ่อนไหวระหว่างแก้มก้นยังคงเผาไหม้จากการอ้างสิทธิ์ที่โหดร้ายที่ทาริกบังคับใส่ฉันเมื่อคืนก่อน ทุกการเคลื่อนไหวส่งระลอกแห่งความเจ็บปวดสดผ่านฉัน เป็นเครื่องเตือนใจที่ลึกและเต้นตุบว่าเขาได้ยืดและเติมเต็มสถานที่ที่ต้องห้ามนั้นด้วยองคชาตมหึมาและเมล็ดร้อนของเขาอย่างไรแต่ใต้ความเจ็บปวด ความร้อนที่ทรยศยังคงเต้นตุบ ส่วนหญิงของฉันเต้นตุบด้วยความต้องการว่างเปล่าที่น่าอับอาย ฉันเกลียดชังที่ร่างกายยังคงโหยหาสัตว์ประหลาดที่ใช้ฉันอย่างโลภ พันธะที่ถูกสาประหว่างเราปฏิเสธที่จะเงียบพวกเขาสวมเสื้อคลุมขนสัตว์รอบร่างเปลือยของฉันแล้วยกฉันขึ้นม้าศึกสีดำใหญ่ ทาริกขึ้นขี่ข้างหลังโดยไม่มีพิธีรีตอง แขนมหึมาของเขาโอบรอบร่างกายฉัน ดึงฉันกลับแน่นกับกำแพงแข็งของอก ความร้อนของเขาห่อหุ้มฉันโดยสิ้นเชิง ต้นขาทรงพลังของเขากั้นขาฉันขณะที่ม้าเริ่มเคลื่อนไหวแถวยาวของนักรบยืดออกไปข้างหน้าเราเหมือนแม่น้ำแห่งเหล็กและความมืด เราขี

เคียนน่า~คนรับใช้ได้เตรียมฉันด้วยความระมัดระวังสุดขีด ราวกับฉันเป็นเครื่องบูชาแทนที่จะเป็นเชลยพวกเขาอาบน้ำฉันในน้ำร้อนที่หอมด้วยน้ำมันหายากจากดินแดนไกล มือของพวกเขาอ่อนโยนแต่สมบูรณ์แบบขณะขัดล้างสิ่งสกปรกและความอัปยศจากการเดินทาง ผมสีบลอนด์เงินของฉันถูกแปรงจนเปล่งประกายเหมือนแสงจันทร์ หล่นเป็นคลื่นนุ่มลงหลัง พวกเขาแต่งกายฉันด้วยชุดไหมสีแดงเข้มที่ติดแน่นทุกส่วนโค้งของร่างกาย คอเสื้อต่ำพอที่จะเผยเนินหน้าอก ผ้าบางบางจุดจนแทบไม่เหลือจินตนาการ ด้ายทองปักรูนโบราณตามชายเสื้อ สัญลักษณ์แห่งการผูกมัดและการครอบครองตอนนี้ฉันนอนบนเตียงใหญ่ของอัลฟา ล้อมรอบด้วยขนสัตว์หนาและม่านสีแดง ไฟในเตาผิงเต้นเบาๆ สาดแสงอุ่นวับวามไปทั่วผนังหิน ฉันควรรู้สึกทรงพลังในชุดหรูหราเช่นนี้ แต่แทนที่ฉันรู้สึกถูกเปิดเผยและเปราะบาง เหมือนลูกแกะที่ถูกตกแต่งเพื่อการเชือดร่างกายของฉันทรยศฉันทุกทางแม้ตอนนี้ขณะที่ฉันรอเขา ผิวของฉันยังร้อนด้วยความทรงจำ ความเจ็บปวดในทางด้านหลังยังไม่จางหาย ความปวดตุบๆ ลึกที่เตือนฉันทุกครั้งที่ขยับว่าเขาอ้างสิทธิ์สถานที่ต้องห้ามนั้นอย่างโหดร้ายเพียงใด แต่ความเจ็บปวดดูเหมือนจะเติมเชื้อให้ความร้อ