All Chapters of Lihim Ng Ating Pag-ibig: Chapter 61 - Chapter 70

Naglaho ang hiya ni Amethyst nang makita niya ang balikat ni Calix.Inaasahan niyang may pananakit at ilang pasa, pero hindi ganito kalala.Puno ng maiitim na pasa ang kanang balikat nito. May mga luma ring bakas na nagpatunay sa isang bagay. Hindi lamang kamakailan nagsimula ang problemang ito. May pamamaga rin sa paligid ng joint na maaaring hindi mapansin ng karamihan, ngunit hindi nakaligtas sa paningin niya.Matagal nang naglalaro si Calix sa kabila ng sakit.At itinatago nito ang tunay na kalagayan.Ilang sandali lamang ang nakalipas, mabilis na napabangon si Amethyst habang nagliliyab ang mukha sa hiya dahil masyado siyang napalapit dito. Ngunit ngayon, wala nang halaga ang nangyari kanina.“Tapos ka na ba?” tanong ni Calix habang nakataas ang isang kilay.“Hindi pa. Kailangan ko pang suriin ang balikat mo. Iyon ang pinakamahalagang bahagi.”Napabuntong-hininga ito ngunit muling umupo sa treatment bed.Sa pagkakataong ito, pumuwesto si Amethyst sa likuran nito. Mas madaling mag

Naglaho ang ngiti ni Amethyst nang banggitin ng kanyang ina si Kester.“Miss na kita, anak. Masayang-masaya akong natanggap ka sa Blizzards Wipers. Ngayon, makakapagtrabaho ka na malapit kay Kester.”Ibinaba ni Amethyst ang suklay at sumandal sa upuan.Ngayong araw lamang niya sinabi sa pamilya ang tungkol sa bago niyang trabaho. Masyadong magulo ang nakaraang linggo. Nag-a-adjust pa siya sa team, nakikipagbuno sa ugali ni Calix Snapper, at sinusubukang huwag isipin ang relasyong tuluyan nang nasira.Hindi pa alam ng pamilya niya ang totoo.Wala na sa buhay niya si Kester.Bago pa mapag-isipan ni Amethyst kung paano iyon sasabihin sa kanyang ina, biglang lumitaw si Fred sa tabi nito at nagsiksik sa harap ng camera.Agad na gumaan ang pakiramdam niya.Ilang buwan na niyang hindi nakikita ang nakababatang kapatid. Labingwalong taong gulang na si Fred, mas matangkad na sa kanya, at naghahanda nang pumasok sa college. Ngunit naaalala pa rin ni Amethyst ang batang lalaki na laging nakasuno

Muntik nang matawa si Amethyst sa hitsura nina Kester at Ravenah.Muntik lamang.Masyado pa siyang galit para matawa.Tuluyang natigilan si Kester, na para bang biglang gumuho ang lahat ng pinaniniwalaan nito tungkol sa kanya.Mas malala ang reaksiyon ni Ravenah.Sa unang pagkakataon mula nang makita ito ni Amethyst nang umagang iyon, naglaho ang perpektong ngiti ng babae.Mabuti.Baka ngayon ay tigilan na siya ng mga itong tratuhing parang wala siyang lugar doon.Ngunit mukhang labis namang nag-e-enjoy si Ruztom sa buong sitwasyon.Kaswal nitong ipinatong ang isang braso sa mga balikat ni Amethyst.“Amethyst, ang paborito kong physical therapist. Kumusta ka ngayong umaga?”Naningkit ang mga mata niya.Lalo lamang lumawak ang ngiti ni Ruztom bago nito sinulyapan sina Kester at Ravenah.Hindi nagtagal, lumapit din sina Scott at Vhong habang parehong bitbit ang kanilang equipment bag.Ngumiti si Vhong nang makita si Amethyst.“Kung ano man ang ginawa mo sa bukung-bukong ko kahapon, guma

“Kilala mo ba si Ryler Montano?”Gulat na napalingon si Amethyst kay Ivy.Lumapit ang assistant coordinator sa kanya, puno ng kuryosidad ang mga mata.“Hindi. Bakit?”“Panay ang tingin niya rito. Akala ko baka ipinakilala siya sa iyo ni Calix.”Naroon na naman iyon.Ang mapang-asar na ngiti.Napabuntong-hininga si Amethyst. “Ivy.”“Ano?”“Huwag pati ikaw.”Nagmukhang inosente si Ivy. “Anong ginagawa ko?”“Inaasar mo ako tungkol kay Calix.”Lalo lamang lumawak ang ngiti nito.Umiling si Amethyst. “At bakit naman ako ipapakilala ni Calix kay Ryler Montano?”“Dahil magpinsan sila.”Napakakaswal ng pagkakasabi ni Ivy kaya lumipas pa ang isang segundo bago nito napagtanto ang nabunyag.Pagkatapos ay nanlaki ang mga mata nito.“Oh.”Mabilis nitong hininaan ang boses.“Parang hindi ko yata dapat sinabi iyon sa iyo.”Napatitig si Amethyst sa kanya.“Magpinsan sila?”“Hindi pa alam ng publiko. Magkunwari ka na lang na wala kang narinig.”Hindi na nagtanong pa si Amethyst, ngunit nanatili sa is

Napansin agad ni Calix nang umiwas ng tingin si Amethyst.Sa sandaling magsimula siyang maghubad ng uniform, bigla itong naging interesado sa lahat ng bagay sa silid maliban sa kanya.Muntik na siyang matawa.Masyado nitong pinipilit magkunwaring hindi naaapektuhan, ngunit laging ipinagkakanulo ng mukha ang tunay na nararamdaman. Ang mga pisngi nito ang pinakahindi marunong magtago ng kahit ano.Hinubad ni Calix ang jersey at inihagis iyon sa kalapit na upuan.“Relax. May tank top ako sa ilalim.”Agad na tumingin sa kanya si Amethyst at napakunot-noo. “Hindi ako umiwas ng tingin dahil nahihiya ako.”“Right.”“Nirerespeto ko lang ang privacy mo.”Muntik na siyang mapangiti sa masamang tinging ibinigay nito.Bago pa makipagtalo si Amethyst, lumapit ito at itinuon ang pansin sa nasugatan niyang balikat. Maingat nitong dinama ang paligid ng muscle bago dahan-dahang iginalaw ang braso niya habang pinagmamasdan ang reaksiyon niya.Naglaho ang mapang-asar na ugali ni Calix nang magsimula ito