All Chapters of ร้ายเถื่อนรัก: Chapter 11 - Chapter 20

@โรงแรมหรู"ลูกค้ามาถึงยัง" ชาร์ลลงจากรถตู้ส่วนตัวหันไปถามออแกนทันที"ครับ ผมให้ไปรอในห้องรับรองแขกแล้ว""อืม"เอี๊ยดดด!!เสียงรถทำให้ชาร์ลหยุดเดินชะงักพร้อมลูกน้องชาร์ลเองต่างหันไปมองตามๆกัน ร่างบางก้าวลงจากรถก่อนที่จะมีหญิงสาวตัวเล็กอีกคนลงตามมายืนข้างๆ สองสาวในชุดเซ็กซี่เดินเข้าไปด้านในอย่างมั่นใจ"พิมพ์มาดานี่ครับ""..." สายตาเฉียบคมมองไปยังร่างบางอย่างไม่ละสายตา"แต่งตัวแบบนี้นัดปาร์ตี้กันแน่" ออแกนบอกเจ้านายหนุ่ม"ที่นี่มีบาร์ด้วยเหรอ""มีครับ แต่เป็นไพรเวทเฉพาะพวกลูกคนรวย" ออแกนเอ่ยต่อ"เสร็จจากรับลูกค้าพากูเข้าไปหน่อย""นายจะไปทำไม!?""..." ชาร์ลหันไปมองหน้าจอออแกน สายตาเอาเรื่อง"ได้ครับ เดี๋ยวผมส่งไอ้ชัดไปเปิดทางไว้ก่อน""ยืนนิ่งอยู่ทำไมวะ พากูไปพบลูกค้าสิ""จะให้ส่งคนไปเฝ้าไหมครับ" ออแกนที่เห็นว่าชาร์ลไม่ได้สนใจจะเดินตามเข้าไปด้านในเพราะสายตายังคงจับจ้องพิมพ์มาดาอยู่ขนาดที่ร่างบางได้เดินลัดสายตาไปแล้วชาร์ลก็ยังคงสนใจไม่เลิก"อะไรที่กูไม่ได้สั่ง ไม่ต้องพูด!!" ก่อนที่ร่างสูงจะเดินเข้าไปในโรงแรมด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว..."พามาเที่ยวโรงแรมเนี่ยนะ" พิมพ์มาดาไม่เคยมาที่นี่มาก่อนเพร

"พี่พิมพ์ไปไหนนะ" คนตัวเล็กเดินเข้ามาหารุ่นพี่ในปาร์ตี้แล้วกลับออกไปหาทุกที่ที่คิดว่าจะมีพิมพ์มาดาอยู่แต่ก็ไร้วี่แวว"เพราะไอ้หัวฟูคนนั่นคนเดียว ฉันถึงคลาดกับพี่พิมพ์!!" แอนนี่ตะคอกด่าทอออกมาเมื่อนึกถึงร่างสูงผมยาวที่กล้าจับเธอขังไว้ในห้องน้ำ ทั้งๆที่ไม่มีเหตุผลอะไรเลยสักนิด นี่ถ้าเธอไม่ปีนข้ามห้องน้ำอีกฝั่งคงได้อยู่ในนั้นถึงเช้าแน่"อย่าให้เจออีกนะ แม่จะฟาดกับกำปั้นให้หัวบุบ!!""โอ๊ยยยย พูดแล้วโมโหชะมัด"ครืดด ครืดด~"พี่พิมพ์!!" คนตัวเล็กหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาก่อนจะเห็นชื่อรุ่นพี่สาว รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าแอนนี่ทันที...(พี่พิมพ์หายไปไหนมา) ทันทีที่อีกฝ่ายรับสายก็ยิงคำถามใส่ทันที"มาหาฉันหน่อย"(ทำไมเสียงเป็นแบบนั้น พี่พิมพ์เป็นอะไรรึเปล่า)"มาหาฉันที่ห้อง 1801" พิมพ์มาดาเอ่ยออกไปเสียงอ่อนแรง(เป็นไร!? ทำไมถึงเปิดห้องพัก)"รีบมา ฉันไม่อยากอยู่คนเดียว"(ได้ๆ เดี๋ยวแอนจะรีบไปเดี๋ยวนี้)ติ๊ด!! ก่อนที่พิมพ์มาดาจะวางโทรศัพท์มือถือลงบนโซฟา สภาพตอนนี้มันทำให้เธอรู้สมเพชตัวเองขึ้นมา พิมพ์มาดาสวมใส่เสื้อคลุมอาบน้ำนั่งคิดเรื่องราวเลวร้ายที่เกิดขึ้น เธอไม่ได้ต้องการจะรับรู้และให้ชีวิตเป็นแบ

"นายแน่ใจนะครับว่างานนี้จะไม่ยุ่งยาก""มึงจะพูดอะไร" ชาร์ลถามออแกนกลับไป"ผมว่าพิมพ์มาดาไปญี่ปุ่นกับเราด้วยมันจะทำให้งานของเราลำบากขึ้น" ร่างสูงอีกคนแสดงความคิดเห็นทันที"ถ้ามึงกังวลเรื่องนั้น ไม่ต้องห่วง" ชาร์ลนั่งไขว้ห้างอย่างสบายใจ"นายจะทำยังไง" ทำให้ออแกนถามย้ำ"เชื่อเถอะ ยัยนั่นไม่มายุ่งวุ่นวายกับเราแน่" เขาเชื่อแบบนั้นเพราะดูท่าทางพิมพ์มาดาวันนี้ดูก็รู้ว่ารังเกียจเขามากขนาดไหน"แต่ผมไม่คิดแบบนั้น""..." ชาร์ลเงยหน้ามองออแกน"..." แต่ออแกนเองก็เลือกที่จะเงียบเช่นกัน"พูดมา!!" ทำให้ร่างสูงที่นั่งอยู่บนโซฟากลางคอนโดตะคอกถามกลับไป"พิมพ์มาดาเดินทางไปกับเราแบบนี้ นายจะอดใจไหวเหรอ""อะไรที่กูได้แล้ว กูไม่อยากได้อีก""..." ออแกนนิ่งเพราะคำพูดของเจ้านายที่สวนทางกับการกระทำ ทั้งๆที่ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน"มึงน่าจะรู้ดีกว่าใครนะไอ้ออแกน!!" ร่างสูงจึงเอ่ยอีกครั้ง"เพราะรู้ดีไง ผมเลยอยากเตือนนาย ห้ามให้เธอมีอิทธิพลต่อความรู้สึกของนายเด็ดขาด""ไม่มีทาง!!" เสียงเข้มย้ำขึ้นด้วยท่าทีเด็ดขาด"แต่ผมไม่เคยเห็นนายจะสนใจใครเท่าพิมพ์มาดา" จนทำให้ออแกนเอ่ยออกไปตามความจริง"ยัยนั่นก็แค่ของเล่นชิ้นใหม่

"ทำไร!!"เฮือก!!! คนตัวเล็กสะดุ้งตกใจเพราะน้ำเสียงเข้มจากด้านหลัง"เอ่อ...คุณหมอ" แอนนี่พึมพำเรียกชื่อคนตรงหน้าทันที ส่วนพิมพ์มาดาก็ไม่แสดงท่าทีตกใจออกมานอกจากยืนกอดอกเชิดหน้าด้วยกิริยาหยิ่งทะนง"เข้ามาในห้องนี้ทำไม!!" ชาร์ลตะคอกถามน้ำเสียงไม่พอใจ"เอ่อ...คือ" แอนนี่เลิ่กลั่กออกมา"หลงเข้ามา" เป็นพิมพ์มาดาตอบกลับไปตึก!ตึก!"หลง!?" ร่างสูงเดินมายืนตรงหน้าร่างคุ้นเคย โน้มตัวลงถามย้ำ"อืม ฉันกับแอนนี่ออกมาเดินเล่นแต่ก็หลงหาทางกลับไม่เจอ" ร่างบางถอยหน้าหนีเล็กน้อยแต่ยังคงจ้องตาไม่ให้อีกคนรับรู้ว่าโกหกชาร์ลหันกลับไปมองออแกนที่เข้ามายืนในห้องนี้ด้วย สายตาของเจ้านายทำให้ออแกนรับรู้ความหมายทันทีหมับ!"เฮ้ย!! จะพาฉันไปไหน" แอนนี่สบัดมือออแกนออกทว่าว่าเขากลับกระชากร่างเธอให้เดินออกไปจากห้อง"พี่พิมพ์~" คนตัวเล็กตะโกนขอความช่วยเหลือ"ลูกน้องคุณจะพาแอนนี่ไปไหน" พิมพ์มาดาจึงถามคนตรงหน้า"..." ชาร์ลไม่ตอบ"ตอบสิ""ไม่ต้องห่วง ลูกน้องฉันไม่ทำอะไรเกินคำสั่ง""หึ น่าเชื่อตายละ นิสัยก็คงเหมือนเจ้านาย" ร่างบางใช้หางตามองเล็กน้อยก่อนจะหันหน้าหนีไปอีกทาง"..." ทำให้ร่างสูงเอื้อมมือบังคับคางเรียวคนตรงห

"อ๊ายยย/อ่าส์!!" เสียงความเสียวซ่านนาทีสุดท้ายของทั้งคู่เปล่งออกมาพร้อมกัน ก่อนที่ร่างสูงจะทิ้งตัวลงไปนอนข้างๆแล้วถอดสิ่งป้องกันออกผูกมัดอย่างดีเพื่อไม่ให้น้ำใสๆไหลออกมาก่อนจะโยนไปที่ถังขยะข้างประตูห้องพิมพ์มาดานอนตะแคงหายใจหอบเหนื่อย สายตาอ่อนเพลียลงทุกทีเพราะครั้งนี้ไม่ใช่รอบแรกแต่เป็นรอบที่สามแล้วต่างหาก ไม่นานร่างบางก็เข้าสู่นิทราในที่สุดพร้อมกับร่างสูงที่ยันตัวพิงหัวเตียงหันหน้ามามองร่างบางเล็กน้อยก่อนจะลุกเข้าห้องน้ำเพื่อชำระร่างกาย ก่อนจะกลับมานอนข้างๆหญิงสาววันต่อมา"อื้อออ~" พิมพ์มาดาครางออกมาเมื่อรู้สึกตัว ทว่าความรู้สึกโล่งๆภายในผ้าห่มทำให้เธอได้สติรีบดีดตัวลุกขึ้นหนี แต่มือที่พาดกับเอวเธอไว้ทำให้พิมพ์มาดาขยับห่างได้เพียงนิดเดียว"จะไปไหน" ชาร์ลรู้สึกตัวเอ่ยถามทันทีทั้งๆที่พาดมือไว้เหมือนเดิม"เอ่อ...คือว่า" เพราะเธอดึงผ้าห่มมาพันตัวไว้จนไม่ทันสังเกตว่าอีกฝ่ายจะนอนเปล่าเปลือยอยู่ข้างๆเธอ"ว่าไง" ชาร์ลถามย้ำ"พิมพ์...พิมพ์ขอตัวไปอาบน้ำก่อน" ว่าแล้วก็รีบเลื่อนมือหนาออกและเตรียมจะลุกหนีออกไปทันที แต่แล้วร่างบางก็ต้องหยุดชะงักมือชาร์ลลุกขึ้นนั่งประกบหลังพร้อมยื่นมือไปด้านหน้า